10 λόγοι για να εξερευνήσετε το Βόρειο Περού

1. Η Λίμα, αφετηρία του ταξιδιού

Παρότι τυπικά δεν ανήκει στο Βόρειο Περού, είναι συνήθως η αφετηρία για όσους θέλουν να το εξερευνήσουν. Η Λίμα ιδρύθηκε από τον Φρανσίσκο Πισάρο το 1535 και είναι μια ιστορική και ζωντανή πόλη με περίπου 10 εκατομμύρια κατοίκους, πολλές κοινωνικές αντιθέσεις, ένα ιστορικό κέντρο με υπέροχη αποικιακή αρχιτεκτονική, κουζίνα διεθνών προδιαγραφών, λαμπερή νυχτερινή ζωή, εξαιρετικά μουσεία, ακόμη και αρχαιολογικά κατάλοιπα της προ-Ίνκας περιόδου μέσα στον αστικό ιστό, όπως η Huaca Pucllana και η Huaca Huallamarca στη συνοικία San Isidro. Στο ιστορικό κέντρο, που είναι Μνημείο της UNESCO, απλώνεται γύρω από εμβληματικές πλατείες όπως η Plaza Martin και η Plaza Mayor (ή Plaza de Armas), μεγαλειώδη θρησκευτικά μνημεία μεταξύ των οποίων το μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου με τις κατακόμβες και εμβληματικά κυβερνητικά κτίρια, όπως το Προεδρικό Μέγαρο.

Για λόγους που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και τις μετακινήσεις τους, οι ταξιδιώτες αποφεύγουν τις τεράστιες υποβαθμισμένες ζώνες και τις παραγκουπόλεις περιφερειακά της Λίμα. Αντίθετα, διαμένουν και συχνάζουν στις δημοφιλείς αναβαθμισμένες περιοχές με μοντέρνα αρχιτεκτονική, όπως η Miraflores με θέα στον Ειρηνικό Ωκεανό, μεγάλα ξενοδοχεία και καλά εστιατόρια, η συνοικία Barranco, με στυλ μποέμ, πολύχρωμη street art, πολλά εστιατόρια σε πεζόδρομους και υπαίθριες αγορές. Η παραλιακή Costa Verde είναι μια από τις χαρακτηριστικές εικόνες της Λίμα, με τους ψηλούς γκρεμούς και τη θέα στον ωκεανό.

Η πόλη διαθέτει σπουδαία μουσεία, όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό και το Μουσείο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Περού μέσα από τις συλλογές των οποίων θα γνωρίσετε την ιστορία της προ-ισπανικής περιόδου, το MALI (Museo de Arte de Lima), το MAC (Museo de Arte Contemporáneo) και το MATE αφιερωμένο στο έργο του φημισμένου Περουβιανού φωτογράφου Mario Testino. Ξεχωρίζει και το Μουσείο Larco Herrera, στο Pueblo Libre, ένα από τα κορυφαία της Νότιας Αμερικής με καταπληκτικές συλλογές από χρυσά, ασημένια, πήλινα και υφαντά αντικείμενα του προκολομβιανού πολιτισμού. Η Λίμα, τέλος, είναι η γαστρονομική πρωτεύουσα της χώρας. Στα εστιατόριά της μαζί με την κλασική περουβιανή κουζίνα θα δοκιμάσετε και τη nikkei που παντρεύει τα τοπικά υλικά με ιαπωνικές τεχνικές.

2. Caral-Supe, το αρχαιότερο γνωστό αστικό κέντρο της Αμερικής

Θαμμένο για αιώνες στην κοιλάδα Supe, βόρεια της Λίμα, το Caral αναδείχθηκε όταν η Περουβιανή αρχαιολόγος και ανθρωπολόγος Ruth Martha Shady Solís ξεκίνησε τη συστηματική της έρευνα και ανασκαφή από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Οι ραδιοχρονολογήσεις τοποθετούν την ανάπτυξή του στην 3η χιλιετία π.Χ., γεγονός που το κάνει το αρχαιότερο γνωστό αστικό κέντρο της Αμερικής και βασικό πυρήνα ενός ευρύτερου πολιτισμικού συμπλέγματος, γνωστού ως Norte Chico, ή Caral-Supe. Με αυτά τα δεδομένα η Ιερή Πόλη ανακηρύχθηκε σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 2009.

Ο πολιτισμός του Norte Chico βασιζόταν στη γεωργία και την αλιεία, καθώς η ακτή απείχε μόλις λίγα χιλιόμετρα. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Μπαράνκα γύρω στο 3000 π.Χ. με μικρούς, διάσπαρτους οικισμούς που είχαν εμπορική σχέση μεταξύ τους. Σύμφωνα με τεκμηριωμένα ευρήματα, τα μέλη του Norte Chico εμπορεύονταν προϊόντα και αντλούσαν γνώσεις από απομακρυσμένες κοινότητες που ζούσαν στη ζούγκλα και στα ορεινά του Περού -γεγονός που συνέβαλε στην προηγμένη επιστημονική και τεχνολογική γνώση αυτής της αρχαίας κοινωνίας.

Πιστεύεται ότι στην ακμή του το Caral φιλοξενούσε περίπου 3000 κατοίκους. Λεπτομέρειες στην αρχιτεκτονική, όπως σκάλες που ευθυγραμμίζονται με τα αστέρια και βωμοί με εστίες φωτιάς, υποδηλώνουν θρησκευτικές γιορτές και τελετουργίες. Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν τεκμηριωθεί σαφή ίχνη οχυρώσεων ή πολεμικής δραστηριότητας: η παρακμή του πολιτισμού τους οφείλεται σε αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών και όχι στην κατάκτηση ή καταστροφή του από εχθρικούς πολιτισμούς.

Και ενώ το Caral είναι σίγουρα το καλύτερα διατηρημένο και μελετημένο παράδειγμα αυτού του πρωτοποριακού πολιτισμού, τα ερείπια 18 γειτονικών αρχαίων πόλεων έρχονται σταδιακά στο φως τις τελευταίες δεκαετίες, γεγονός που δείχνει πως υπάρχουν πολλά ακόμη να ανακαλυφθούν σχετικά με την κοιτίδα του αρχαιότερου πολιτισμού της Αμερικής. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει μεγάλες πυραμίδες, κυκλικές πλατείες, τελετουργικούς βωμούς, σκάλες και αυλές. Απέχει περίπου 200 χλμ. από τη Λίμα.

3. Η Chan Chan και ο πολιτισμός των Chimu

Ένας λαβύρινθος από τοίχους σε χρώμα ώχρας, ακροπόλεις, περίβολοι, αποθήκες και ανάγλυφες παραστάσεις που απεικονίζουν πουλιά και ψάρια, συνθέτουν την εικόνα που θα αντικρίσετε στον αρχαιολογικό χώρο της Chan Chan. Θεωρείται η μεγαλύτερη πόλη από πηλό στον κόσμο, βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Περού και η UNESCO την ανακήρυξε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1986. Δημιουργήθηκε από τους Chimu, που ήταν απόγονοι του εξαφανισμένου πολιτισμού των Mochica (150 – 700 μ.Χ.) και άκμασαν μεταξύ του 1200 και του 1465. Την πόλη αποτελούσαν περίπου 10.000 όμορφα διακοσμημένα κτίρια όπου εκτιμάται ότι ζούσαν 30.000 έως 60.000 κάτοικοι. Λόγω των προηγμένων συστημάτων άρδευσης υπήρχαν επίσης πολυάριθμοι κήποι και χώροι πρασίνου.

Οι πολυάριθμοι δρόμοι, τα κτίρια, τα ιερά και τα παλάτια εντάσσονταν σε γειτονιές σε 10 οχυρωμένες ακροπόλεις. Τα τείχη τους σήμερα διατηρούνται σε ύψος έως και 15 μ. Παρά τη μετέπειτα κατάκτησή τους από τους Ίνκας, ο λαός των Chimu διατήρησε τα έθιμα, τις παραδόσεις και τους θεούς του. Ωστόσο, με την άφιξη των Ισπανών, η Chan Chan έπεσε στην αφάνεια. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται 5 χιλιόμετρα δυτικά του Trujillo και απέχει περίπου 560 χιλιόμετρα από τη Λίμα.

4. Το Trujillo με την αποικιακή αρχιτεκτονική

Αφετηρία για την επίσκεψη στην Chan Chan είναι το Trujillo, η σημαντικότερη πόλη στη βόρεια ακτογραμμή του Περού και από τις μεγαλύτερες της χώρας. Αποτέλεσε επίσης μία από τις πρώτες πόλεις που κήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τους Ισπανούς, στα τέλη του 1820. Καθώς δεν είχαν πρόσβαση σε ξύλο και πέτρα, οι Ισπανοί έχτισαν το Trujillo με το καλύτερο διαθέσιμο υλικό στην περιοχή, τους πλίνθους, με τους οποίους κατασκεύασαν και τους χαμηλούς, χοντρούς τοίχους που διατηρούσαν τα σπίτια προστατευμένα και δροσερά. Όπως συνέβη σε πολλά μέρη του Περού, στη διάρκεια των αιώνων η πόλη υπέστη ζημιές από σεισμούς, οι οποίοι κατά περιόδους προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές, κι έτσι τα σημερινά οικοδομήματα χρονολογούνται σε επόμενες περιόδους.

Οι εκκλησίες και τα αρχοντικά έχουν αποικιακή αρχιτεκτονική και χαρακτηρίζονται από στοιχεία μπαρόκ και ροκοκό τα οποία προστέθηκαν τον 18ο αιώνα. Από τον 19ο αιώνα τα λεπτεπίλεπτα σιδερένια κιγκλιδώματα στα παράθυρα καθιερώθηκαν ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής του Trujillo: είναι ανοιχτόχρωμα και έρχονται σε αντίθεση με τις πολύχρωμες παστέλ αποχρώσεις των κτιρίων. Θα τα δείτε στο κέντρο της πόλης, το οποίο αξίζει να γνωρίσετε περπατώντας. Σε μικρή απόσταση από την κεντρική πλατεία, την Plaza de Armas, θα βρείτε και το Αρχαιολογικό Μουσείο.

To Trujillo απέχει από τη Λίμα 8 ώρες οδικώς και 1 ώρα με το αεροπλάνο. Είναι δημοφιλής βάση για την εξερεύνηση των σπουδαίων αρχαιολογικών χώρων του πολιτισμού των Moche και των Chimu, καθώς και της παραθαλάσσιας πόλης Huanchaco. Στα νοτιοανατολικά του Trujillo θα βρείτε, λοιπόν, τις πλινθόκτιστες μνημειακές κατασκευές αφιερωμένες στον Ήλιο και τη Σελήνη (Huacas del Sol y de la Luna). Τα καλοδιατηρημένα πολύχρωμα ανάγλυφα που ανακαλύφθηκαν εδώ προσφέρουν μια ζωντανή εικόνα της ιεραρχίας και της κοσμοαντίληψης των Moche. Λίγα χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά βρίσκεται το Μνημείο του Ουράνιου Τόξου (Huaca Arco Iris), ή του Δράκου, ένας καλά διατηρημένος ναός του πολιτισμού των Chimu. Στα 60 χιλιόμετρα υπάρχει ένα ακόμη συγκρότημα του πολιτισμού των Moche, το El Brujo, όπου οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο μιας γυναίκας 1.500 ετών με χαρακτηριστικό τατουάζ, που ονομάστηκε The Lady of Cao.

5. Το Huanchaco του σέρφινγκ και των caballitos de totora

Το παραθαλάσσιο χωριό πολύ κοντά στο Trujillo είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού, όχι μόνο για τους λάτρεις της ιστορίας, αλλά και του σερφ. Εκεί υπάρχει μια από τις καλύτερες παραλίες του Περού όπου θα απολαύσετε ολόφρεσκα θαλασσινά στις παραθαλάσσιες ταβέρνες, ενώ θα παρακολουθείτε τους σέρφερ και τους ψαράδες που κωπηλατούν καθώς στέκονται όρθιοι επάνω στις χειροποίητες βάρκες τους. Το Huanchaco είναι γνωστό για τα περίφημα caballitos de totora, που σημαίνει «μικρά αλογάκια από καλάμια» παραπέμποντας στις παραδοσιακές ψαρόβαρκες που είναι φτιαγμένες από καλάμια totora. Η λέξη caballito δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι ψαράδες τις χρησιμοποιούν, σαν να τις ιππεύουν και η χρήση τους έχει ιστορία περισσότερων από 3.000 χρόνων, από την εποχή των Μοche. Οι βάρκες φτιάχνονται ακόμη και σήμερα με τον παλιό τρόπο, είναι τόσο ελαφριές ώστε να επιπλέουν εύκολα, αλλά χρειάζονται καθημερινή συντήρηση. Στη συνείδηση των ντόπιων συμβολίζουν τη συνέχεια της προκολομβιανής ναυτικής παράδοσης.

6. Η Κuelap που συγκρίνεται συχνά με το Machu Picchu

Η οχυρωμένη πόλη απλώνεται σε μια καταπληκτική τοποθεσία στην κορυφή του Cerro Barreta, σε υψόμετρο περίπου 3.000 μ., με θέα στην κοιλάδα του ποταμού Utcubamba. Ένα υγρό, νεφελώδες δάσος φύεται σ’ αυτό το υψόμετρο και πολλές ορχιδέες καλύπτουν συχνά τους τοίχους του αρχαιολογικού χώρου. H Κuelap είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και σημαντικά προκολομβιανά μνημεία σε όλη τη Νότια Αμερική, το οποίο, λόγω της κλίμακας και του δραματικού τοπίου που το περιβάλλει, συχνά συγκρίνεται με το Machu Picchu. Προς το παρόν, πάντως, και παρά την εγκαινίαση ενός τελεφερίκ προς τον αρχαιολογικό χώρο το 2017, μόνο ένα μέρος των επισκεπτών που πηγαίνουν προς το Machu Picchu μπορεί να την επισκεφθεί.

Η Kuelap είναι δημιούργημα του πολιτισμού των Chachapoyas και το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευάστηκε μεταξύ 10ου και 12ου αιώνα -αν και υπάρχουν ενδείξεις για παλαιότερη φάση κατοίκησης. Οι Ίνκας πρόσθεσαν μερικά κτίρια γύρω στο 1470, μετά την κατάκτηση της πόλης. Όταν ήρθαν οι Ισπανοί και για περισσότερους από τρεις αιώνες παρέμεινε ξεχασμένη, μέχρι την ανακάλυψή της το 1843 από έναν τοπικό δικαστή. Αυτό που θα δείτε στον αρχαιολογικό χώρο είναι ένα επιβλητικό οχυρωματικό σύνολο μήκους περίπου 600 μ. και πλάτους 120 μ. Το τεράστιο τείχος, κατασκευασμένο από μεγάλους ασβεστόλιθους, φτάνει σε ορισμένα σημεία σε ύψος πάνω από 17 μ. Η κύρια είσοδος, που χρησιμοποιείται και σήμερα, έχει κλίση προς τα πάνω και γίνεται όλο και πιο στενή με ψηλά τείχη και στις δύο πλευρές. Καταλήγει σε ένα τμήμα που επιτρέπει τη διέλευση μόνο ενός ατόμου τη φορά -κι έτσι μπορεί κανείς να καταλάβει ότι οι εισβολείς θα ήταν αδύνατο να εισέλθουν.

Στο εσωτερικό βρέθηκαν περισσότερες από 400 κυκλικές κατασκευές, κάποτε σκεπασμένες με κωνικές στέγες από άχυρο. Το πιο αινιγματικό κτίσμα είναι ένας κυκλικός πύργος-ναός, γνωστός ως El Tintero (το μελανοδοχείο) που μοιάζει με ανεστραμμένο κώνο. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της ακρόπολης και στην ανατολική πλευρά του υπάρχει ένα ανάγλυφο ανθρώπινο πρόσωπο. Η λειτουργία του ναού ύψους 5,5 μ. είναι άγνωστη, αν και έχουν διατυπωθεί διάφορες υποθέσεις. Τελικά η ανακάλυψη προσφορών οδήγησε τους ειδικούς στη θεωρία ότι πρόκειται για τον κύριο τελετουργικό ναό του Kuelap. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται κοντά στο Nuevo Tingo που απέχει 1 ώρα από το Chachapoyas.

7. Τα μαυσωλεία του Revash

Ενώ υπάρχουν πολλά ταφικά μνημεία, όπως το Karajia, τοEl Tigre και τοLa Laguna de los Condores στην περιοχή του Αμαζονίου, αυτά του Revash διαφέρουν γιατί μοιάζουν σαν μικροσκοπικά χωριά, τοποθετημένα σε ευθεία γραμμή σε μια κοιλότητα που έχει σκαφτεί στους κάθετους βράχους του φαραγγιού. Οι τοίχοι των chullpas (λαξευμένοι τάφοι) είναι κατασκευασμένοι από πέτρες συνδεδεμένες με κονίαμα λάσπης. Καθένα έχει ορθογώνιο δάπεδο και έναν ή δύο ορόφους. Τα γείσα των τοίχων είναι ζωγραφισμένα με φιγούρες όπως αιλουροειδή, καμηλοειδή της Νότιας Αμερικής, ανθρώπινες μορφές και κύκλους. Στο Revash οι επιρροές από την κουλτούρα των Ίνκας δεν είναι προφανείς, παρότι εμφανίστηκε σχετικά αργά στην περουβιανή αρχαιολογική ιστορία – ορισμένοι αρχαιολόγοι μάλιστα εκτιμούν ότι χρονολογείται στην ύστερη φάση των Chachapoyas, ίσως τον 14ο αιώνα. Ωστόσο, πρέπει να γίνουν πολλές έρευνες ώστε να κατανοηθεί πλήρως η κουλτούρα των ανθρώπων που κατασκεύασαν αυτά τα μυστηριώδη ταφικά μνημεία. Βρίσκονται πάνω από τον οικισμό του Revash στην κοιλάδα του Utcubamba και συχνά η επίσκεψη συνδυάζεται με αυτήν στο Κuelap.

8. Tο Εθνικό Πάρκο Huascaran

Mε έκταση περίπου 3.400 τ.χλμ., αυτό το Εθνικό Πάρκο είναι ένας από τους κορυφαίους ορειβατικούς και πεζοπορικούς προορισμούς της χώρας και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1985. Βρίσκεται στις Άνδεις του Βόρειου Περού και προστατεύει την Cordillera Blanca, την πιο ψηλή και εκτεταμένη παγετωνική οροσειρά των τροπικών: εδώ δεσπόζει το Huascaran (6.768 μ.), ενώ περισσότερες από 20 κορυφές ξεπερνούν τα 6.000 μ. Το τοπίο συνδυάζει παγετώνες, βαθιές χαράδρες (quebradas) και παγετωνικές λίμνες, με μονοπάτια που οδηγούν βαθιά στην καρδιά του πάρκου και ανταμείβουν με μεγαλειώδη θέα. Από τις πιο γνωστές πεζοπορικές εμπειρίες είναι η διαδρομή Santa Cruz, που διασχίζει το ορεινό πέρασμα Punta Union. Άλλες δημοφιλείς επιλογές είναι οι διαδρομές προς το Alpamayo Base Camp μέσα από απομονωμένες quebradas και ψηλά περάσματα, συχνά με στάσεις σε μικρούς οικισμούς. Μια εύκολη ημερήσια εξόρμηση είναι η επίσκεψη στις λίμνες Llanganuco, ανατολικά του Yungay. Η κοντινότερη βάση για τους ταξιδιώτες είναι η Huaraz (400 χλμ. από τη Λίμα).

9. Το αινιγματικό Chavin de Huantar

Βρίσκεται σε υψόμετρο 3.180 μ. στις Περουβιανές Άνδεις και ήταν ένα σπουδαίο τελετουργικό αλλά και πολιτικό κέντρο της προ των Ίνκα εποχής που έδωσε το όνομά του στον πολιτισμό των Chavin που αναπτύχθηκε στην περιοχή. Βρισκόταν σε στρατηγική θέση επάνω σε σημαντικές εμπορικές οδούς που διέσχιζαν την Cordillera Blanca, κατοικήθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1200 π.Χ. και άκμασε μεταξύ 900 και 500 π.Χ. Καλύπτοντας έκταση 12.000 τ.μ. ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει μνημειακές πλατφόρμες και ναούς, βυθισμένες πλατείες, υπόγειες στοές και λαβυρινθώδεις διαδρόμους. Στην καρδιά του συμπλέγματος υψώνεται ο μονόλιθος Lanzon, με ανθρωπόμορφη και ζωόμορφη εικονογράφηση. Οι κατασκευές ήταν ευθυγραμμισμένες σε έναν κοινό άξονα, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου μεγάλο μέρος τους έχει διαβρωθεί. Η κοινωνική αστάθεια και αναταραχές μεταξύ 500 και 300 π.Χ., οδήγησαν τον πολιτισμό των Chavin και την πόλη σε παρακμή. Ο αρχαιολογικός χώρος απέχει περίπου 100 χλμ. από το Huaraz. Αξίζει να επισκεφθείτε και το μουσείο του που στεγάζει σημαντικά ευρήματα των ανασκαφών, όπως γλυπτές κεφαλές, κεραμική, αρχιτεκτονικά μέλη, οστέινα και λίθινα εργαλεία κ.ά.

10. Το Εθνικό Καταφύγιο Pacaya Samiria

Απλώνεται σε μια έκταση μεγαλύτερη από 5 εκατομμύρια στρέμματα και βρίσκεται στην περιφέρεια Loreto, προστατεύοντας σήμερα περίπου το 1,5% της συνολικής επιφάνειας της χώρας. Αποτελεί το μεγαλύτερο Εθνικό Καταφύγιο National Reserve στο Περού και έναν από τους σημαντικότερους πυρήνες βιοποικιλότητας στην περουβιανή Αμαζονία. Οι επιστήμονες έχουν καταγράψει εκεί 527 είδη πουλιών, 102 θηλαστικών, 69 ερπετών και 269 ψαριών. Υπάρχουν επίσης περισσότερα από 1.000 διαφορετικά είδη φυτών. Αυτή η απίστευτη συγκέντρωση ζωής οφείλεται κυρίως στις άφθονες βροχοπτώσεις και τις σταθερές θερμοκρασίες του τόπου. Μερικά από τα απειλούμενα είδη που μπορεί κανείς να δει κατά την περιήγησή του στο Pacaya-Samiria είναι το δελφίνι του Αμαζονίου και η γιγάντια βίδρα, οι κόκκινοι παπαγάλοι μακάο, τζάγκουαρ, μαύρους καϊμάν (είδος κροκόδειλου).

Το καταφύγιο ιδρύθηκε το 1982 και οριοθετείται από τη συμβολή δύο σημαντικών παραποτάμων του Αμαζονίου, του Marañón και του Ucayali, για να καταλήξει κοντά στην πόλη Nauta, που βρίσκεται 183 χλμ. νοτιοδυτικά του Iquitos. Για να το περιηγηθείτε θα χρησιμοποιήσετε κυρίως βάρκες τύπου κανό που κινούνται στα ποτάμια, τις λιμνοθάλασσες και τις παραποτάμιες διώρυγες. Η διαμονή γίνεται σε lodges και σε οργανωμένα κάμπινγκ.

Διαβάστε ακόμα:

Ανακαλύψτε τους σπάνιους θησαυρούς της Βολιβίας

Grand Kanyon: Ταξίδι ζωής στο επιβλητικό φαράγγι της Βόρειας Αμερικής

Ταξίδι ζωής στην Κόστα Ρίκα: Εκεί όπου η ζωή κυλά με ρυθμό χαράς και αρμονίας