Μέσα στους στόχους της νέας χρονιάς μπορεί να έχουμε εντάξει την μείωση του καπνίσματος, την εντατικότερη ενασχόληση με την υγεία μας, το διάβασμα περισσότερων βιβλίων, την αναζήτηση της ψυχικής μας υγείας, το ξεκαθάρισμα ορισμένων σχέσεών μας. Τα τελευταία χρόνια, στην λίστα μου (είτε νοερή, είτε γραπτή) πρωταγωνιστούν ταξίδια, ιδέες εκδρομών, μικρών ή μεγαλύτερων αποδράσεων.
Καμιά φορά, αρκεί να το πάρουμε απόφαση, να τα βάλουμε κάτω και να το κάνουμε, να πάμε αυτή την εκδρομή, αυτό το ταξίδι! Σίγουρα, όλα τα σχέδια δεν περνούν πάντα και μόνο από το δικό μας χέρι, αλλά και πάλι αξίζει η διαδικασία της καταγραφής και του manifestation τους.
26 ταξιδιωτικοί στόχοι και όνειρα για τη νέα χρονιά
1. Θέλω να πάω Κάιρο και Αλεξάνδρεια με οργανωμένο γκρουπ και ξεναγό. Θέλω να δω τον Νείλο, τις Πυραμίδες, τη Μεγαλύτερη Βιβλιοθήκη της Αρχαιότητας, να πιω τσάι στην παλιά πόλη, να κάνω βόλτα με καμήλα και να ψωνίσω σε κάποιο υπαίθριο παζάρι. Με λιγότερα από 1000 ευρώ -που να περιλαμβάνουν τα πάντα, από μεταφορά και διαμονή μέχρι φαγητό και είσοδο σε μνημεία- μπορώ να το κάνω. Αν αρχίσω να μαζεύω από τώρα μερικά χρήματα, θα τα καταφέρω μέχρι το τέλος της χρονιάς.
2. Θέλω, άνοιξη, να πάω στη Λισαβόνα με έναν έρωτα και να τρώμε αγκαλιά pastéis de nata, να ακούμε fados στις σοκάκια, βγάζοντας χαζές σέλφι. Να μην με νοιάζει τίποτα παρά μόνο εκείνη η στιγμή.
3. Να αποδεχθώ, επιτέλους, τις προσκλήσεις φίλων από όλη την Ελλάδα, για μια σύντομη διαμονή στο σπίτι τους και την ευκαιρία να γνωρίσω ή να μάθω από την αρχή μέρη που ίσως δύσκολα θα επισκεπτόμουν: την Αλεξανδρούπολη, χωριά έξω από τα Τρίκαλα και τη Λάρισα, μέρη γύρω από τα Χανιά και το Ρέθυμνο.
4. Να υπενθυμίσω κι εγώ σε φίλους ότι το σπίτι μου στην Αθήνα είναι ανοιχτό για δικές τους επισκέψεις στην πόλη. Θέλω να προμηθευτώ πετσέτες, μαξιλαροθήκες και σεντόνια αποκλειστικά για τους καλεσμένους μου, όπως είχα λίγο παλιότερα, πριν την καραντίνα. Ταξίδι είναι και όταν είσαι κομμάτι του ταξιδιού ενός άλλου. Δεν χορταίνω ποτέ να δείχνω την πόλη μου σε αγαπημένα πρόσωπα, να τους πηγαίνω σε στέκια και να βολτάρουμε μαζί σε διαδρομές που κάνω καθημερινά, αλλά πλάι τους τις βλέπω με άλλα μάτια.
5. Να οργανώνω καλύτερα τα ταξίδια μου. Να είμαι περισσότερο διαβασμένη για μια πόλη ή έναν προορισμό που επισκέπτομαι. Να έχω πάντα φορτισμένη την κάμερα και το κινητό μου. Να έχω στο κάτω μέρος της βαλίτσας μου ένα έξτρα χρηματικό ποσό, έστω αμελητέο (50-70 ευρώ), ξεχασμένο, για οτιδήποτε έκτακτο, καλό ή κακό: είτε για ένα ταξί προς το αεροδρόμιο σε μια ενδεχόμενη καθυστέρηση ή απεργία μέσων, είτε για μια μικρή αγορά ενός τελευταίου σουβενίρ που δεν γίνεται να μη πάρω.
6. Να μη νιώσω άσχημα αν δεν καταφέρω να πάω Κυκλάδες ένα καλοκαίρι. Μου είναι δύσκολο: από παιδί περνάω τα καλοκαίρια μου στο Αιγαίο. Όμως θέλω να δοκιμάσω κι άλλο modus διακοπών. Οι τιμές έχουν εκτοξευθεί και η απόλαυση που λαμβάνω πια από αγαπημένους νησιωτικούς προορισμούς δεν είναι πάντα εκείνη που μου πρόσφεραν μέχρι και πριν από μερικά χρόνια. Μέρη για διακοπές και ωραία μπάνια αφθονούν στην Ελλάδα και ίσως ήρθε η στιγμή να δω τις Κυκλάδες με μια λιγότερο εξιδανικευμένη ματιά, ιδωμένες μέσα από την ποίηση του Ελύτη.
7. Να ψάχνομαι λίγο περισσότερο σε σχέση με τα αεροπορικά εισιτήρια. Εφόσον έχω σχετικά ευέλικτο πρόγραμμα, ως freelancer, να διαμορφώνω τις ημερομηνίες των αποδράσεών μου με όσο πιο low budget γίνεται.
8. Να μην παρασύρομαι από την ιδέα ενός πρωινού σε ένα ξενοδοχείο, που συχνά κοστίζει έξτρα και ενσωματώνεται στην τελική τιμή. Σε πολλές πόλεις, η αναζήτηση πρωινού έξω από το ξενοδοχείο είναι πανεύκολη, οικονομική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Πολλές φορές, άλλωστε, η πραγματική γεύση ενός τόπου κρύβεται στους φούρνους και τα μικρά μαγαζιά της πόλης, εκεί όπου με ένα ή δύο ευρώ βρίσκεις χειροποίητες, ζεστές νοστιμιές, αλμυρές και γλυκές.
9. Να πάω, επιτέλους, στη Σαμοθράκη. Έστω Σεπτέμβριο. Έστω Μάιο. Το λέω δέκα χρόνια και όλο το αναβάλλω. Γιατί;
10. Να σταματήσω να αγοράζω μαγνητάκια. Είμαι φαν. Είμαι 90s girl. Το ξέρω. Αλλά φτάνει. Και καρτ ποστάλ. Φτάνει με τις καρτ ποστάλ. Μήπως όχι; Ίσως αυτό το resolution να το ξαναεπισκεφθώ νοητικά κάποια στιγμή.
11. Να πάω με την καλύτερή μου φίλη διακοπές σε νησί. Οι δυο μας. Για δύο νύχτες έστω. Στο πιο κοντινό νησί.
12. Να επιστρέψω, μετά από χρόνια που έχω να πάω, στην Πάρνηθα. Στο αγαπημένο μου καταφύγιο, στο Μπάφι, όπου πήγαινα με την κατασκήνωση «Χαρούμενο Χωριό» και περνούσα τόσο όμορφα, τόσο ξέγνοιαστα.
13. Να φτιάξω έναν μικρό, ταξιδιωτικό κουμπαρά, που να γεμίζει ακόμα και με ασήμαντα ψιλά (ναι, εικοσάλεπτα!) και να ανοίγει μόνο λίγο πριν από μια απόδραση. Για τους καφέδες της διαδρομής, για το αναγκαίο συμπλήρωμα budget μιας ακόμη εξόρμησης σε ταβέρνα, για οτιδήποτε μπορεί να σκάσει την τελευταία στιγμή. Η οργάνωση είναι το παν και, πιστέψτέ με, έχει χαλάσει όχι λίγες φορές η διάθεσή μου για δέκα ή είκοσι ευρώ. Όχι πια.
14. Να πηγαίνω πιο νωρίς σε λιμάνια και αεροδρόμια, προς αποφυγή άγχους. Λαχταρώ φέτος να βρω καλές θέσεις στο καράβι και όχι αυτές των καθυστερημένων ανθρώπων που αρκούνται σε ό, τι έχουν αφήσει οι προνοητικοί.
15. Να παίρνω λιγότερα (πολύ λιγότερα) πράγματα μαζί μου στα ταξίδια. Να έχω ελαφρύτερες αποσκευές και λιγότερη βαβούρα και πλυσίματα μετά. Η λογική του «να έχω περισσότερα για να διαλέξω» δεν με εξυπηρετεί εδώ και καιρό. Πάντα, καταλήγω να φοράω 3-4 συγκεκριμένα outfits που βολεύουν ή που αγαπώ ιδιαίτερα. Γιατί παιδεύομαι πάντα με εκείνο το έξτρα μάξι φόρεμα ή εκείνο το συγκεκριμένο παντελόνι που γράφει ωραία στις φωτογραφίες, αλλά δεν μου είναι καθόλου άνετο για να περπατήσω μια πόλη ένα ολόκληρο πρωινό;
16. Να πάω ξανά (και ξανά και ξανά και ξανά) στην Κωνσταντινούπολη. Έχουν περάσει πέντε γεμάτα χρόνια από την τελευταία φορά που την επισκέφθηκα και είναι η Πόλη μου. Θέλω να ξαναδώ το Μουσείο της Αθωότητας του Ορχάν Παμούκ, να ξαναφάω κιουνεφέ με θέα την πλατεία Ταξίμ και να ανακαλύψω όσα νέα και φρέσκα έχουν συμβεί σε αυτή την πόλη. Είναι ο αγαπημένος μου προορισμός στον κόσμο και τον προτιμώ έναντι άλλων, άγνωστων, που μπορεί τελικά να μην αξιωθώ να επισκεφθώ ποτέ.
17. Να βάλω στόχο να περπατώ και να εξερευνώ μία γειτονιά τον μήνα, αρχής γενομένης από τον Φεβρουάριο. Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει στο Γαλάτσι. Στη Νέα Ιωνία. Έχω άπειρο καιρό να πάω στον Πειραιά. Να κατέβω στο μετρό του Κορυδαλλού, της Νίκαιας. Να πιω έναν καφέ εκτός Κυψέλης και Εξαρχείων. Ναι, οι χρόνοι είναι περιορισμένοι, αλλά όχι πια τόσο πολύ ώστε να μην μπορώ, μια μέρα τον μήνα, να πάρω τα μέσα και να βολτάρω και κάπου εκτός του αγαπημένου μου κέντρου.
18. Να επιλέγω σοφότερα τις εκάστοτε ταξιδιωτικές συντροφιές. Είναι κρίμα να ανακαλύπτεις, σε ένα ταξίδι, ότι δεν είσαι συμβατός με έναν φίλο με τον οποίο μια χαρά τα λέγατε για ένα ποτό τον μήνα. Καμιά φορά είναι καλύτερο να ταξιδεύεις μόνος και να γνωρίσεις νέα άτομα ή και όχι.
19. Και ναι, περισσότερο solo travelling. Καθαριστικό για τον νου και την ψυχή. Οδηγεί σε εμπνεύσεις, σε ηρεμία. Ο εαυτός μας έχει ανάγκη από την παρέα μας και απολαμβάνω τρομερά να μου προσφέρω την ευκαιρία μιας μονήρους απόδρασης. Να πίνω ένα ποτήρι κρασί, ρεμβάζοντας μια ωραία θέα, χωρίς να νιώθω υποχρεωμένη σε κανένα small talk.
20. Να επενδύσω σε έναν καινούργιο σάκο πλάτης, γερό και ανθεκτικό. Που να χωράει παπούτσια, βιβλία, ρούχα, ό,τι χρειάζομαι. Που να απαλλάξει τα χέρια μου από τα σύρε-φέρε της βαλίτσας. Φέτος θα πω ναι στην άνεση και την ευκολία, που καμιά φορά, παλαιότερα, πίστευα ότι σκοτώνουν το στιλ (μου).
21. Να κρατάω ταξιδιωτικό ημερολόγιο. Όχι απαραίτητα κάθε μέρα, όχι με πειθαρχία που θυμίζει κάποιου είδους υποχρέωση. Ας πούμε μερικές σημειώσεις στο κινητό, λέξεις-κλειδιά, μυρωδιές, φράσεις που άκουσα τυχαία, ονόματα δρόμων και ανθρώπων. Για να μη χαθούν από τη μνήμη.
22. Να αφήνω χώρο στο πρόγραμμα για το απρογραμμάτιστο, χωρίς να γεμίζω κάθε ώρα μου με «must see» και «top 10». Να χαθώ επίτηδες. Να κάτσω παραπάνω σε ένα παγκάκι, να σκεφτώ. Να αλλάξω κατεύθυνση και να χαθώ μέσα σε μια συνοικία. Κι αυτό έχει το νόημά του και δεν το έχω κάνει πάντοτε ή τουλάχιστον όχι όσο συχνά επιθυμώ.
23. Να μάθω να μαγειρεύω κάποιες τοπικές λιχουδιές που μου κλέβουν την καρδιά. Να φωτογραφίζω πιο προσεκτικά κάποια πιάτα και να απομονώνω στη γευστική μου μνήμη ορισμένα συστατικά: το σαφράν, το λεμόνι, το κύμινο, τη φρέσκια μοτσαρέλα.
24. Να δοκιμάζω κάθε χρόνο έναν προορισμό εκτός του comfort zone μου. Μιλώ για κάτι που κανονικά θα προσπερνούσα. Να, ας πούμε, φέτος θέλω να δοκιμάσω να κάνω camping, μετά από πολλά χρόνια, ξανά. Ίσως αυτή τη φορά να μου αρέσει περισσότερο, γιατί θα φροντίσω να το κάνω με τη σωστή παρέα και με την ιδανική προετοιμασία.
25. Να ταξιδεύω, έστω μία φορά μέσα στη χρονιά, χωρίς καμία ανάρτηση στα social όσο διαρκεί το ταξίδι μου. Ούτε stories, ούτε post, ούτε τίποτα. Να επιστρέφω πρώτα στο σπίτι μου και μετά να αποφασίζω αν θέλω να το μοιραστώ με τον κόσμο.
26. Να έχω πάντα αφήσει πίσω μου ένα καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι, για να μη με περιμένει χάος και στρες. Τα σεντόνια μου να είναι μοσχοβολιστά και καθαρά, ώστε η επιστροφή μου στο σπίτι να συνοδεύεται από χαρά και όχι από τη μελαγχολία της παύσης των διακοπών!
Και τα μισά να πετύχω φέτος θα είμαι ευγνώμων.
Διαβάστε ακόμα:
Άγχος πριν το ταξίδι: Πώς να το διαχειριστείτε πιο αποτελεσματικά
Εργασία εξ αποστάσεως με φόντο τη Φύση στην Ελλάδα -Ένας τρόπος ζωής που ολοένα κερδίζει έδαφος
10 κορυφαία ταξιδιωτικά βιβλία που υμνούν την ομορφιά της εξερεύνησης
