Υπάρχει κάτι στον χειμώνα της Ελλάδας που σε ωθεί να βγεις και να τον γνωρίσεις. Είναι το φως που φωτίζει τις καλυμμένες από χιόνι πλαγιές, ο αέρας γεμάτος δροσιά και η πρωινή ομίχλη. Είναι ο Φεβρουάριος, που μοιάζει με την τέλεια αφορμή για να τολμήσεις και να ανακαλύψεις. Να ταξιδέψεις και να γνωρίσεις την Ελλάδα στην πιο γοητευτική της μορφή και να την γνωρίσεις μέσα από εμπειρίες που σε φέρνουν κοντά της και σου αποδεικνύουν ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις την άνοιξη. Μια πρόσκληση σε εμπειρίες που αποκαλύπτουν το αυθεντικό πρόσωπό της.
1. Σκι στον Παρνασσό
Μερικές ώρες δρόμος αρκούν για να βρεθείτε σε ένα από τα πιο δημοφιλή χιονοδρομικά κέντρα της χώρας. Στον Παρνασσό, εκεί όπου οι πλαγιές ντύνονται στα λευκά, τα έλατα στέκονται σαν θεατές στις πίστες και η αίσθηση του χειμώνα αποκτά το πιο αυθεντικό της νόημα. Οι πίστες, απλωμένες σε υψόμετρα από 1.640 έως 2.260 μέτρα, καλύπτουν κάθε επίπεδο εμπειρίας: από τις εύκολες «πράσινες» διαδρομές για αρχάριους, μέχρι πιο απαιτητικές «κόκκινες» και «μαύρες» για όσους αναζητούν ένταση και ταχύτητα. Ο εξοπλισμός και τα συστήματα αναβατήρων εξασφαλίζουν άνεση και εύκολη πρόσβαση, ενώ τα σαλέ λειτουργούν σαν καταφύγια για ένα διάλειμμα με ζεστή σοκολάτα ή μια σούπα, με θέα το χιονισμένο τοπίο.
Η εμπειρία συνεχίζεται και όταν βγάζετε τις μπότες του σκι. Εκεί ξεκινά η δεύτερη πράξη. Η επιστροφή γίνεται πάντα με χαμόγελο και ο δρόμος κατηφορίζει είτε προς την κοσμοπολίτικη Αράχωβα είτε προς την πιο ήσυχη και αυθεντική Αγόριανη. Σε ένα ξύλινο τραπέζι, δίπλα σε φωτιά που τρίζει, ξεκινά το δείπνο με ντόπιο κόκκινο κρασί, κρέας στον φούρνο, πίτες και κουβέντες γύρω από το τραπέζι.
2. Rafting στον Βοϊδομάτη
Με πηγές στους πρόποδες της Τύμφης και νερά που μοιάζουν να γεννιούνται κατευθείαν από το βουνό, ο Βοϊδομάτης θεωρείται, όχι άδικα, ένα από τα πιο καθαρά ποτάμια της Ευρώπης. Μέσα στον χειμώνα, τα νερά του κυλούν ζωντανά, δημιουργώντας μια ιδανική εμπειρία rafting, διαφορετική από κάθε άλλη. Τα χρώματα του φαραγγιού, οι τοξωτές γέφυρες, οι σκιές των δέντρων πάνω στην επιφάνεια του ποταμού συνθέτουν μια εμπειρία βαθιά αναζωογονητική. Ο Φεβρουάριος δίνει τον τόνο, εσείς βάζετε την παρέα και το κουπί.
Η εκκίνηση γίνεται συνήθως από τη Γέφυρα της Αρίστης, με κατάληξη στη Γέφυρα της Κλειδωνιάς. Η διαδρομή είναι εύκολη, χωρίς επικίνδυνα περάσματα, ιδανική και για όσους το δοκιμάζετε πρώτη φορά. Το σκάφος ακολουθεί τη ροή, περνά δίπλα από πλατάνια, παλιά ερειπωμένα εκκλησάκια και σπηλιές. Κάθε στροφή του ποταμού κρύβει μια μικρή αποκάλυψη, με τη φύση να ξεδιπλώνεται αβίαστα.
3. Πεζοπορία στο Φαράγγι του Βίκου, το τοπόσημο του Ζαγορίου
Υπάρχουν τοπία που τον χειμώνα αποκαλύπτονται πιο εντυπωσιακά. Το φαράγγι του Βίκου, στην καρδιά του Ζαγορίου, είναι ένα από αυτά. Τον Φεβρουάριο ντύνεται με μια μελαγχολική ομορφιά: τα δέντρα είναι γυμνά, οι γύρω κορυφές έχουν φορέσει τα λευκά τους και ένα φως θολό φιλτράρεται μέσα από τις κάθετες χαράδρες.
Με ύψος που σε ορισμένα σημεία ξεπερνά τα 1.000 μέτρα και πλάτος που αλλού στενεύει δραματικά, το φαράγγι μοιάζει σμιλεμένο από τη δύναμη της φύσης. Η διαδρομή από το Μονοδένδρι έως το χωριό Βίκος, μήκους περίπου 12 χιλιομέτρων, είναι απαιτητική, αλλά καθηλωτική. Καθώς περπατάτε, οι στροφές του μονοπατιού αποκαλύπτουν το ένα στοιχείο μετά το άλλο: υγρά βράχια, πέτρινοι σκιεροί όγκοι, ήχοι από τρεχούμενο νερό που φτάνει από τις πηγές του Βοϊδομάτη. Μυρωδιές από βρεγμένο χώμα και βότανα που ξεχειμωνιάζουν. Μια αίσθηση ότι η φύση σας προσκαλεί. Και καθώς αρχίζετε να βγαίνετε προς την έξοδο του φαραγγιού, κουβαλάτε μαζί σας όχι μόνο τη διαδρομή, αλλά και τη βεβαιότητα ότι είδατε τον χειμώνα στην πιο αυθεντική του μορφή.
4. Καγιάκ στη Λίμνη Πλαστήρα
Και ύστερα υπάρχουν μέρη που δεν χρειάζονται υψόμετρα ή αδρεναλίνη για να σας καθηλώσουν. Η Λίμνη Πλαστήρα είναι ένα από αυτά. Χειμώνας, και οι γύρω πλαγιές έχουν φορέσει τα λευκά τους. Τα χωριά καπνίζουν από νωρίς, τα σύννεφα κατεβαίνουν χαμηλά στα νερά της λίμνης, ενώ ο υδάτινος καθρέφτης απλώνεται γαλήνιος. Αφού περιπλανηθείτε στους παραλίμνιους δρόμους, με τα πεύκα και τα έλατα να πλαισιώνουν κάθε σας στροφή, το καγιάκ μπορεί να σας συστήσει τον τόπο μέσα από μια άλλη οπτική. Το νερό σας τραβά ήρεμα προς το κέντρο, μακριά από τις ακτές και πιο κοντά στο βαθύ πράσινο που ακουμπά τον ορίζοντα.
Το καγιάκ εδώ είναι ο τρόπος να γαληνέψετε πλάι στη φύση και να αφήσετε τη λίμνη να σας αγκαλιάσει. Το «κουπί» σχίζει την επιφάνεια, τα νερά καθρεφτίζουν τον ουρανό και τις χιονισμένες κορυφές των Αγράφων, χτίζοντας έναν κόσμο φτιαγμένο από νερό και πέτρα. Περνάτε πλάι από ήσυχες ακτές, παρατηρείτε τα έλατα που σχεδόν ακουμπούν το νερό, ακούτε μόνο τον ήχο της κίνησης και τον άνεμο που διασχίζει τη λίμνη. Πιο μακριά, στο Νεοχώρι, ο Βοτανικός Κήπος διαφυλάσσει την άγρια χλωρίδα της περιοχής. Από το Παρατηρητήριο, στα 1.350 μέτρα, η θέα απλώνεται αβίαστα: η λίμνη σε όλο το εύρος της, τα χωριά που απλώνονται στους γύρω λόφους και, όταν η ατμόσφαιρα το επιτρέπει, μακρινές κορυφές να διαγράφονται αχνά στον ορίζοντα.
Δεν είναι όλες οι εποχές ίδιες και δεν τις ζείτε όλες με τον ίδιο τρόπο. Ο χειμώνας, όσο κι αν συχνά θεωρείται υποτιμημένος, χρειάζεται μονάχα λίγο χώρο για να αποκαλύψει όσα έχει να προσφέρει. Κι αν τον πλησιάσετε, θα δείτε τη μαγεία που κρύβει: είτε αγναντεύοντας τις γύρω κορφές πάνω σε μια χιονισμένη πίστα, με τον αέρα να σφυρίζει γύρω σας και την ανάσα να αχνίζει από το κρύο, είτε σχίζοντας με το κουπί τα νερά μιας λίμνης, είτε μετρώντας τα βήματά σας πεζοπορώντας σε φαράγγια. Αυτός είναι ο ελληνικός χειμώνας: γεμάτος εικόνες θαλπωρής και ειλικρίνειας, που τον κάνουν τόσο ξεχωριστό και σας μαθαίνουν να απολαμβάνετε τα πάντα λίγο πιο αληθινά.
Διαβάστε ακόμα:
Δάσος Φρακτού στη Ροδόπη-Ένα μαγευτικό τοπίο σε ένα απομακρυσμένο σημείο της Ελλάδας
Ελατιά Δράμας: Το καταπράσινο δάσος στα βουνά της
Βάλια Κάλντα: Eκεί όπου η Φύση ξυπνά τις αισθήσεις
