Άνοιξη: ίσως η αγαπημένη μου εποχή στην διάρκεια του χρόνου. Την Άνοιξη ξυπνούν, μαζί με τα φυτά και τα λουλούδια γύρω γύρω, όλες μας οι αισθήσεις. Ήχοι, εικόνες, μυρωδιές και γεύσεις όλα στο έπακρον, όλα ζωντανά παντού γύρω μας. Τις μέρες αυτές, δεν ανθίζει μόνο η φύση, αλλά και εμείς οι ίδιοι. Παρατηρούνται οι πρώτες αλλαγές στην διάθεσή μας. Αφήνουμε πίσω την θλίψη του χειμώνα και στην θέση της έρχεται περισσότερη όρεξη για εξωτερικές δραστηριότητες, καλύτερη διάθεση και ομορφότερα συναισθήματα που μας κατακλύζουν.
Από όταν ήμασταν μικρά παιδιά και κάναμε βόλτα με τους γονείς μας στα πάρκα ή πηγαίνοντας στις εξωσχολικές δραστηριότητες τα Σαββατιάτικα πρωινά θυμάμαι την χαρά μας όταν βλέπαμε τις πρώτες ανθισμένες κόκκινες παπαρούνες ανάμεσα στα υπόλοιπα λουλούδια. Όταν αντικρίζαμε αυτά τα πανέμορφα ψηλά κατακόκκινα λουλούδια που ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα άνθη που τα περιβάλλουν. Το εκλαμβάναμε ως το πρώτο σημάδι πως ο χειμώνας πέρασε και έρχεται η άνοιξη και μετά το καλοκαίρι και ότι θετικό περιλαμβάνει αυτή η χρονική συνέχεια για τα μαθητικά μας χρόνια. Όλα ξεκινούσαν με την χαρά μας με δύο-τρεις διάσπαρτες παπαρούνες σε κάποια βόλτα μας στον λόφο Φιλοπάππου και σιγά σιγά όσο περνούσε ο καιρός, οι δύο παπαρούνες έγιναν ολόκληρα χωράφια και μεγάλες εκτάσεις με πλήθος κόκκινων λουλουδιών να κατακλύζουν το οπτικό μας πεδίο στις ανοιξιάτικές εξορμήσεις μας και να μένουν χαραγμένες στο μυαλό μας σαν μια πολύ χαρούμενη ανάμνηση.
Μεγαλώνοντας, καταλαβαίνουμε όλο και περισσότερο τους γονείς μας και αυτό το άλλοτε αλλόκοτο συνήθειο τους που βλέπαμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας. Η σχεδόν μυσταγωγική συνήθεια του πρώτου καφέ κάτω από τον ήλιο χωρίς μπουφάν. Απαραίτητα αξεσουάρ: γυαλιά ηλίου, κρύος καφές και η απόλυτη σιγή. Κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και καταλαβαίνουμε και εμείς την αξία της «φωτοσύνθεσης». Η αίσθηση αυτού του πρώτου καφέ χωρίς το χοντρό μπουφάν να μας περιορίζει στις κινήσεις, με την ζεστασιά να έρχεται κατευθείαν από την κύρια πηγή της και την απόλαυση της ίδιας μας της παρέας για λίγο στην ησυχία, είναι αξία ανεκτίμητη. Μια στιγμή χαράς, που ακόμα και αν δεν το έχουμε παρατηρήσει, ασυναίσθητα, επαναλαμβάνουμε κάθε φορά που μας δίνεται η ευκαιρία.
Για όσους μένουμε στο Κλεινόν Άστυ, δεν υπάρχει κάτι που να δείχνει πιο ξεκάθαρα τον ερχομό της Άνοιξης, από την διάχυτη μυρωδιά εσπεριδοειδών στην πόλη. Πορτοκαλιές, λεμονιές, νεραντζιές, πολλές και μπερδεμένες μυρωδιές να μας καθοδηγούν στα στενά της πόλης. Από τις μαθητικές μας αναμνήσεις που τα μεγάλα δέντρα με τους πορτοκαλί καρπούς μας συνόδευαν μέχρι το σχολείο ριζωμένα δεξιά και αριστερά μας στα πεζοδρόμια, και στα διαλείμματα αυτοί οι πορτοκαλί καρποί μετατρέπονταν μαγικά σε μπάλες και άνοιγαν από τις πτώσεις κατακλύζοντας τον τόπο με την μυρωδιά τους. Η Αθηναϊκή άνοιξη είναι γεμάτη με λεμονιές που ξεπηδούν από μικρές γλάστρες σε μπαλκόνια, σε μεγαλύτερες αυλές εκτός κέντρου μέχρι και σε ολόκληρες περιοχές όπως η Νέα Ιωνία και το Ηράκλειο Αττικής που φέρνουν κάτι σε παλιό αθηναϊκό τοπίο που δεν συνηθίζεται πια.
Προβλήτα, ούζο, ψωμί ψημένο με λάδι και ρίγανη, καλαμαράκια τηγανητά και σαλάτα χόρτα με μπόλικο λεμόνι στην μέση του τραπεζιού. Κάποιες φορές το πιο απλό είναι και αυτό που γεμίζει με όμορφες αναμνήσεις το portfolio μας. Οι γεύσεις που έρχονται μαζί με την άνοιξη και το «άνοιγμα» του καιρού είναι για τους περισσότερους από εμάς οι αγαπημένες μας και ανυπομονούμε κάθε φορά σαν την πρώτη φορά να νιώσουμε το πρώτο δροσερό αεράκι κάτω από τον ήλιο τρώγοντας σαλάτα χόρτα. Το φαγητό είναι συνδεδεμένο με τις περισσότερες αναμνήσεις μας, μας ενώνει, μας χαρίζει μια συνολική εμπειρία, όχι μόνο γευστική. Η άνοιξη δεν έρχεται μόνο με τον καιρό: έρχεται με τη μυρωδιά της ρίγανης, με το φως που πέφτει πιο ζεστό πάνω στους ώμους, με την αίσθηση ότι όλα σιγά σιγά γίνονται καλύτερα. Κι έτσι, χωρίς υπερβολές περνάμε καλά και χτίζουμε αναμνήσεις και σχέδια για ό,τι φέρει το μετά.
Το αποκορύφωμα της Άνοιξης, που συνδυάζει όσες αισθήσεις, αναφέρθηκαν πιο πάνω σε μια μόνο στιγμή. Μια ολόκληρη ημέρα θα ήταν πιο σωστό να πούμε. Μία μέρα που φέρνει κοντά πολλούς από τους αγαπημένους μας ανθρώπους και μας χαρίζει στιγμές γέλιου και πολλές ιστορίες που μας κρατάνε συντροφιά ολόκληρο τον χρόνο μέχρι να ξαναέρθει. Άνοιξη ίσον Πάσχα. Η ημέρα του Πάσχα με τραγούδια από το πρωί, ανθρώπους να χορεύουν και να υπάρχει συνολικά μια όμορφη διάθεση. Ήλιος, μπίρες, φωνές και γέλια και ιστορίες από τα παλιά. Όλα αυτά συνθέτουν ίσως την καλύτερη Ελληνική γιορτή. Όσοι καταφέρνουν και βρίσκονται το Πάσχα εκτός Αθηνών, μπορούν να βιώσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τι σημαίνει Πάσχα για την ελληνική επαρχία. Από κάθε αυλή ακούγεται και μουσική, οι οικογένειες χαρούμενες χορεύουν και γλεντάνε μέχρι να έρθει η ώρα να σερβιριστεί το φαγητό. Αυτή η μέρα συνδυάζει τέρψη σε ακοή, όραση, αφή όσφρηση αλλά κυρίως σε γεύση.
Διαβάστε ακόμα:
3 οικονομικοί προορισμοί στην Ευρώπη για τις αρχές της άνοιξης
5 συναρπαστικά ανοιξιάτικα road trip στην Ευρώπη που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα
Η μαγεία της Άνοιξης στα Τζουμέρκα
