Κάνουμε ταξίδια για να γνωρίσουμε νέους τόπους και ανθρώπους, διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς, για ψυχαγωγία, για δουλειά, για κοινωνικοποίηση, για εκπαιδευτικούς λόγους, αλλά και για να χαλαρώσουμε, να ηρεμίσουμε, να απομονωθούμε. Ένα τέτοιο ταξίδι είναι και αυτό στα Θεοδώριανα.
Σκαρφαλωμένα στα 950 μέτρα υψόμετρο, σε μια πλαγιά των ανατολικών Τζουμέρκων, μέσα στο φαράγγι του Γκούρα, ανάμεσα στις κορυφές Καταφίδι και Κριάκουρα, τα Θεοδώριανα προσφέρουν πλήρη απομόνωση. Απέχουν από την Αθήνα 428 χλμ., από τη Θεσσαλονίκη 298 χλμ. και από την πρωτεύουσα του νομού, την Άρτα, 77 χλμ. Σε χρόνο, υπολογίζονται περίπου πεντέμισι, τεσσεράμισι και σχεδόν δύο ώρες αντίστοιχα. Ναι, δεν πρόκειται για ένα εύκολο ταξίδι: αυτό, όμως, είναι που δίνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην εμπειρία, καθώς δεν είναι μόνο οι λιγοστοί κάτοικοι που συνθέτουν την απόλυτη αποκοπή από τη ζωή της πόλης, αλλά και το ίδιο το φυσικό περιβάλλον. Το απίθανο πράσινο και οι σπάνιες, απότομες βουνοκορφές, που θαρρείς τον χειμώνα πως αγγίζουν τον ουρανό.
Τα Θεοδώριανα βρίσκονται στα σύνορα της Θεσσαλίας με την Ήπειρο, της Άρτας με τα Τρίκαλα, και συνδυάζουν τις χάρες και των δύο περιοχών. Οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι και ζεστοί, παρά το άγριο της φύσης γύρω τους. Το σκληρό, άγριο αυτό ανάγλυφο της περιοχής ήταν και εκείνο που ώθησε πολλούς ντόπιους, χρόνια πριν, να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό για μια καλύτερη ζωή. Ωστόσο, οι ίδιοι που άφησαν τον τόπο τους επιστρέφουν ξανά και ξανά για να απολαύσουν την ησυχία, τη γαλήνη και το ορεινό τοπίο που αγάπησαν μεγαλώνοντας. Γι’ αυτό, το χωριό το καλοκαίρι δεν θυμίζει σε τίποτα το χωριό του χειμώνα, καθώς από 20 όλα κι όλα άτομα τους κρύους μήνες φτάνει σχεδόν τα 1.500 τους θερινούς.
Εδώ θα έρθετε για να γεμίσετε όμορφες εικόνες και ζεστασιά από τους ντόπιους και να απολαύσετε την πραγματική ησυχία. Οι βόλτες στο χωριό, στα δρομάκια του, αλλά και στην εξοχή, που είναι γεμάτη έλατα, καρυδιές, πλατάνια και κέδρους, μπορούν να γίνουν η πρωινή και απογευματινή σας συνήθεια, γιατί είναι η επαφή με τη φύση που γαληνεύει ψυχή και νου. Η ζωή εδώ είναι απλή: θα πίνετε τον καφέ σας στο καφενείο του χωριού, παρέα με τους ντόπιους, και λίγο πριν γυρίσετε στο δωμάτιό σας θα τσουγκρίζετε ένα ποτήρι τσίπουρο -ή και δύο- με λίγο μεζέ. Μπορείτε επίσης να αράζετε με ένα βιβλίο στο χέρι, απολαμβάνοντας ένα αρωματικό τσάι, αλλά και πού και πού να σηκώνετε το βλέμμα σας για να ρίχνετε μια ματιά στις λευκές κορυφές.
Αν είστε πιο δραστήριοι τύποι, τότε μπορείτε να βάλετε στόχο να περπατήσετε κάποια από τα υπέροχα μονοπάτια της περιοχής, με αφετηρία το χωριό. Μπορείτε να φτάσετε απέναντι στο χωριό Νεράιδα, μέσω του Προφήτη Ηλία, ή να κάνετε την όμορφη διαδρομή «Θεοδώριανα – Σιαμαντάς – πηγή Κρανιές». Από τις πιο γνωστές και εντυπωσιακές διαδρομές, όμως, είναι αυτή προς το ρέμα «Μαρκς», που είναι πνιγμένο στο έλατο και στα τρεχούμενα νερά, τα οποία σχηματίζουν μικρούς καταρράκτες και μίνι λιμνούλες, αλλά και έναν μεγαλύτερο και σαφώς πιο εντυπωσιακό. Επίσης, από το χωριό μπορείτε να φτάσετε στην κορυφή Καταφίδι (Πυραμίδα) ή απλώς να κατεβείτε μέχρι το πέτρινο γεφύρι του Γκούρα και να απολαύσετε το εντυπωσιακό φαράγγι. Ωστόσο, η πιο διάσημη από όλες τις διαδρομές είναι αυτή που οδηγεί στο κυριότερο αξιοθέατο των Θεοδώριανων, τους καταρράκτες Σούδα, οι οποίοι πέφτουν από ύψος 25 μέτρων. Η διαδρομή μέχρι εκεί περνά μέσα από πραγματικά σπάνιο και εντυπωσιακό πράσινο και είναι «στολισμένη» με ήχους από κελαριστά νερά, από αχνά θροΐσματα φύλλων και από απότομες βουνοκορφές.
Στο σημείο όπου συναντιούνται τα ποτάμια Γκούρας και Μουζάκι, θα βρείτε και τον παλιό μύλο του 1918, άλλο ένα από τα «αξιοθέατα» του χωριού. Αν θέλετε να απολαύσετε φουλ θέα στα Τζουμέρκα, θα ανεβείτε μέχρι τη θέση Σταυρός, πάνω από το χωριό, εκεί όπου βρίσκεται και ένα μικρό ορεινό καταφύγιο. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την εκκλησία του Αϊ-Γιώργη, προστάτη του χωριού, του 1880, αλλά και το μοναστήρι της Παναγίας, πάνω από το χωριό, το οποίο χτίστηκε από τον Θεοδωριανίτη ηγούμενο Άνθιμο Αργυρόπουλο το 1793, ο οποίος μόνασε εκεί. Μάλιστα, την εποχή της Τουρκοκρατίας λειτούργησε ως αλληλοδιδακτικό σχολείο και στα χρόνια της Κατοχής ως καταφύγιο αντιστασιακών.
Το χωριό έχει κάποιες λίγες προτάσεις διαμονής, κυρίως ξενώνες, με μικρή δυναμικότητα και μερικά Airbnb, ωστόσο είναι περιποιημένες και οι άνθρωποι φιλόξενοι. Κάποια λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι και άλλα όλο το χρόνο. Το χειμώνα λειτουργούν ο «Ξενώνας Θεοδώριανα» (6970129603, 6972570777) και το «Καταφύγιο Σταυρού» που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 20 άτομα (6972549809). Το καλοκαίρι λειτουργούν επιπλέον ο «Ξενώνας Αλώνι» (2685022210) και ο«Ξενώνας Βεντίστα» (6978052010).
Για φαγητό το χειμώνα οι επιλογές είναι φυσικά λιγότερες με το «Πανόραμα» (6979208225) και το «Καταφύγιο Σταυρού» (6972549809) να λειτουργούν όλο το χρόνο ενώ όταν ο καιρός ανοίγει στη λίστα προστίθενται και οι ψησταριές-καφενεία «Χάιδος Κώστας» (6974108203), «Αφοί Τζούνη» (6974593154) και «Τζουβάρας» (6979292454). Επίσης υπάρχει και ένα μικρό μπακάλικο η «Ακρούλα» για τα βασικά.
Διαβάστε ακόμα:
Η Χαρούλα και ο Δημήτρης δίνουν ζωή στο Καταφύγιο των Θεοδώριανων
Στο Ρέμα Μαρκς: Ένας υδάτινος παράδεισος στα Τζουμέρκα
Θησαυροί βυζαντινής τέχνης στα Τζουμέρκα
