Βγαίνοντας από τη στάση του μετρό Saint-Germain-des-Prés και αφήνοντας πίσω τους γνώριμους ήχους των συρμών και τις υπόγειες στοές, που αποτελούν αληθινό σήμα κατατεθέν της πόλης, ανεβαίνετε τα σκαλιά που οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά ενός από τους πιο θρυλικούς δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας. Μπροστά σας ξεδιπλώνεται μια φαρδιά και πέρα για πέρα εμβληματική λεωφόρος, ένας δρόμος που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς συγκαταλέγεται ανάμεσα στους διασημότερους του κόσμου.
Η λεωφόρος Saint-Germain-des-Prés διασχίζει μεγάλο μέρος του 6ου διαμερίσματος του Παρισιού, μιας γειτονιάς με ξεχωριστή ιστορική και πολιτισμική βαρύτητα, όχι μόνο για την πόλη αλλά και για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό από τον 19ο αιώνα και έπειτα. Αυτό το στοιχείο, που συχνά περνά απαρατήρητο, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την αίγλη και τη σχεδόν μυθική διάσταση που έχει αποκτήσει η συγκεκριμένη συνοικία στη συλλογική συνείδηση των επισκεπτών, καθώς και τον έντονα επιδραστικό ρόλο που διατηρεί σήμερα στα social media του 21ου αιώνα, ως προς τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβάνεται το Παρίσι και την καθημερινή ζωή του.
Η ιστορία αυτής της πραγματικά πανέμορφης συνοικίας μετρά πολλούς αιώνες ζωής, ταξιδεύοντάς μας πίσω στο 543 μ.Χ., όταν στην περιοχή ιδρύθηκε το μοναστήρι που αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα γύρω από τον οποίο άρχισε σταδιακά να διαμορφώνεται μια οργανωμένη κοινότητα. Την ίδια περίοδο ανεγέρθηκε και η Église Saint-Germain-des-Prés, μία από τις παλαιότερες εκκλησίες του Παρισιού, ένα όνομα που στα ελληνικά σημαίνει «Άγιος Γερμανός των λιβαδιών», καθώς στην ευρύτερη περιοχή δεν υπήρχε τότε τίποτα άλλο πέρα από ανοιχτές εκτάσεις. Αυτόν τον ξεχωριστό, για την ιστορία της πόλης, ναό θα δείτε αμέσως μόλις βγείτε από το μετρό, να απλώνεται πίσω από ψηλά δέντρα στη δεξιά πλευρά της λεωφόρου. Ξεκινήστε την ημέρα σας κάνοντας μια σύντομη επίσκεψη στο εσωτερικό του ναού, για να θαυμάσετε τις τοιχογραφίες και τα αρχιτεκτονικά του στοιχεία που μαρτυρούν τη μακρά ιστορική του διαδρομή μέσα στους αιώνες. Από τις επιδρομές των Βίκινγκ έως τις μεγάλες μεταβολές που γνώρισε το Παρίσι στη νεότερη εποχή, η Église Saint-Germain-des-Prés έχει υπάρξει μάρτυρας καθοριστικών φάσεων της ιστορίας της πόλης. Στη συνέχεια, προχωρήστε λίγα μόλις βήματα για να απολαύσετε το πρωινό σας σε κάποιο από τα πλέον εμβληματικά καφέ του Παρισιού. Στο Saint-Germain βρίσκονται τόσο το Café de Flore όσο και το Les Deux Magots, καφέ που συνδέθηκαν στενά με τη Σιμόν ντε Μποβουάρ και τον Ζαν-Πολ Σαρτρ, οι οποίοι τα θεωρούσαν σημείο καθημερινής παρουσίας και πνευματικής ζύμωσης. Μπροστά από τα Deux Magots βρίσκεται η μικρή πλατεία Place Sartre-Beauvoir, η οποία δείχνει ξεκάθαρα τον άρρηκτο δεσμό των δύο σημαντικών φιλοσόφων του 20ου αιώνα με το συγκεκριμένο μέρος.
Αν, από την άλλη, επιλέξετε το Café de Flore, μόλις μισή ανάσα μακριά, μην παραλείψετε να παραγγείλετε τη ζεστή σοκολάτα του. Πάντα με γλυκιά σαντιγί που λιώνει απαλά μέσα στην κούπα με το αχνιστό ρόφημα. Πιάστε ένα στρογγυλό τραπεζάκι στον δρόμο ή καθίστε πίσω από τη μεγάλη τζαμαρία και αφήστε λίγη ώρα να περάσει, απλά παρατηρώντας την κίνηση στη λεωφόρο και τον κόσμο που περνά.
Αν πάλι τύχει να βρεθείτε στη Boulevard Saint-Germain γύρω στο μεσημέρι, στο νούμερο 151, θα δείτε την πορτοκαλί τέντα της ιστορικής Brasserie Lipp. Ένα από τα πιο εμβληματικά εστιατόρια της Ευρώπης, που συνδέθηκε στενά με τον πνευματικό και λογοτεχνικό κόσμο του Παρισιού και υπήρξε σημείο αναφοράς για προσωπικότητες όπως ο F. Scott Fitzgerald και ο Ernest Hemingway. Ένα μέρος που εξακολουθεί να συγκινεί τους λάτρεις της λογοτεχνίας, οι οποίοι φροντίζουν να κλείνουν τραπέζι από νωρίς.
Συνεχίστε την πρωινή σας βόλτα προς τις όχθες του Σηκουάνα, στην οδό Quai de Conti. Στο νούμερο 23 δεσπόζει το Institut de France, ένας από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της πόλης και θεματοφύλακας των Τεχνών, της Λογοτεχνίας και των Επιστημών. Στους χώρους του στεγάζονται πέντε σπουδαίες ακαδημίες, ανάμεσά τους και η περίφημη Académie Française, που ιδρύθηκε το 1635. Εκεί βρίσκεται και η ιστορική Bibliothèque Mazarine, η παλαιότερη δημόσια βιβλιοθήκη του Παρισιού, ανοιχτή στο κοινό από Δευτέρα έως Σάββατο.
Ακριβώς απέναντι, η Pont des Arts απλώνεται πάνω από τον Σηκουάνα, μία από τις πιο φωτογενείς γέφυρες της πόλης. Χτισμένη στις αρχές του 19ου αιώνα, αποτελεί αγαπημένο σημείο για τουρίστες, φωτογράφους και σκηνοθέτες. Τους καλοκαιρινούς μήνες μετατρέπεται σε ιδανικό σκηνικό για πικνίκ, με καλλιτέχνες του δρόμου να ζωγραφίζουν και να παίζουν μουσική, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κινηματογραφική.
Σε απόσταση αναπνοής, δύο ακόμη στάσεις αφηγούνται το καλλιτεχνικό παρελθόν της περιοχής. Το θρυλικό βιβλιοπωλείο Shakespeare and Company είναι μια αληθινή λογοτεχνική εμπειρία. Στα ράφια του συνυπάρχουν γαλλικά και αγγλόφωνα βιβλία, ενώ στο πατάρι του φιλοξενήθηκαν επί δεκαετίες συγγραφείς και καλλιτέχνες που αντάλλασσαν εργασία με ένα μέρος για να κοιμηθούν, κρατώντας ζωντανή την μποέμικη παράδοση του Παρισιού. Το βιβλιοπωλείο συνδέεται ιστορικά με τη γενιά των μεγάλων λογοτεχνών του 20ού αιώνα και με τη Sylvia Beach, την εκδότρια που στήριξε τον James Joyce και την πρώτη έκδοση του «Οδυσσέα».
Αν, παρ’ όλα αυτά, επιθυμείτε μια πιο χαλαρή λογοτεχνική εμπειρία, κατευθυνθείτε προς το αγγλόφωνο και ιδιαίτερα ενημερωμένο βιβλιοπωλείο The Wheelbarrow Bookstore, σε μικρή απόσταση από τους Κήπους του Λουξεμβούργου. Μπορεί εύκολα να γίνει μια ευχάριστη ανάπαυλα σε μια μέρα γεμάτη περπάτημα και εξερεύνηση. Στα τακτοποιημένα ράφια του είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανακαλύψετε θησαυρούς για να σας συντροφεύσουν όσο ξεκουράζεστε σε κάποιο παγκάκι ή στο terrace ενός παριζιάνικου καφέ.
Λίγα μέτρα πιο πέρα από το Shakespeare and Company, μια κατοικία με τοίχους γεμάτους πολύχρωμα γκράφιτι τραβά αμέσως το βλέμμα. Εκεί έζησε ο Serge Gainsbourg και εκεί γεννήθηκε το θρυλικό «Je t’aime… moi non plus». Σήμερα, το σπίτι του έχει μετατραπεί σε μουσείο, με τους περαστικούς να σταματούν συχνά για μια φωτογραφία μπροστά από την εμβληματική του πρόσοψη.
Η βόλτα συνεχίζεται προς την πλατεία Henri Mondor, με το άγαλμα του Georges Danton να στέκει αγέρωχο. Ακριβώς απέναντι, η Cour du Commerce Saint-André οδηγεί σε ένα από τα πιο ιστορικά καφέ του Παρισιού, το Le Procope, που άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά το 1686. Εκεί σύχναζαν ο Danton, ο Marat και άλλες μορφές της Γαλλικής Επανάστασης, συζητώντας για μια νέα Γαλλία. Λίγα βήματα μακριά, το μικροσκοπικό και φινετσάτο La Jacobine αποτελεί ιδανική στάση για ζεστή σοκολάτα και γλυκό, ωστόσο, αν επιθυμείτε να γευματίσετε ή να δειπνήσετε εδώ, η κράτηση είναι απαραίτητη.
Αφήνοντας πίσω σας τη βαριά ιστορία, κατευθυνθείτε προς τη Rue de l’Odéon και το Odéon-Théâtre de l’Europe, ένα από τα σημαντικότερα θέατρα της πόλης. Χτισμένο το 1782, συνδέθηκε στενά με τη θεατρική ζωή της Γαλλίας και φιλοξένησε σημαντικά έργα της εποχής, ανάμεσά τους και τους «Γάμους του Φίγκαρο». Αργότερα καταλήφθηκε από το φοιτητικό κίνημα τον Μάιο του ’68, προσθέτοντας ακόμη έναν ισχυρό συμβολισμό στο παρελθόν του.
Προς το τέλος της ημέρας, οι Κήποι του Λουξεμβούργου αποτελούν την ιδανική στάση. Οι Παριζιάνοι, ή «Luco» όπως τους αποκαλούν, απολαμβάνουν εδώ τις βόλτες και το τζόκινγκ τους. Η λιμνούλα στο κέντρο γεμίζει με μικρά καραβάκια τα Σαββατοκύριακα, ενώ τον χειμώνα το παγωμένο τοπίο μετατρέπεται σε σκηνικό σπάνιας ομορφιάς. Αν ταξιδεύετε με παιδιά, το θερμοκήπιο με τις ορχιδέες είναι μια στάση που δεν πρέπει να παραλείψετε.
Κάπου εδώ, και αν έχετε όρεξη για έναν ακόμη καφέ, αξίζει να κάνετε μια στάση στο μικρό αλλά άκρως γοητευτικό και φωτογενές Le Pont Traversé, για έναν καπουτσίνο και ένα νόστιμο γλύκισμα στο χέρι.
Λίγο πριν δύσει ο ήλιος, επιστρέψτε στις όχθες του Σηκουάνα. Όχι μόνο για τον ακαταμάχητο ρομαντισμό του, αλλά για να δείτε τους πύργους της Παναγίας των Παρισίων να λούζονται στο βαθύ φως του σούρουπου. Είναι η στιγμή, μαζί με την αυγή, που ο εμβληματικός γοτθικός ναός αποκαλύπτει την πιο συγκλονιστική του όψη.
Το Παρίσι είναι μια πόλη ανεξάντλητη. Όσες φορές κι αν την επισκεφθείτε, πάντα θα μοιάζει σαν να την ανακαλύπτετε από την αρχή. Κάθε διαμέρισμα, ένα ξεχωριστό σύμπαν. Αν όμως θέλετε να δείτε την πόλη όπως την περιέγραψε ο Hemingway στη «Μία Κινητή Γιορτή», τότε το μόνο σίγουρο είναι πως όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Saint-Germain-des-Prés, εκεί όπου τον 20ό αιώνα διαμορφώθηκε ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα της ευρωπαϊκής τέχνης, σκέψης και πνευματικής ζωής.
