Όλα ξεκινούν από το πιο διάσημο κτήριο όπερας στον κόσμο. Tο περίφημο Palais Garnier στο 9ο διαμέρισμα του Παρισιού, κατασκευάστηκε από το 1861 έως το 1875 για να δώσει σάρκα και οστά σε ακόμα ένα μεγάλο όραμα του Ναπολέοντα ΙΙΙ.
Απ’ όλα τα σπουδαία έργα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, απ’ όλα τα εμβληματικά παριζιάνικα κτήρια που αποτελούν μέχρι σήμερα σήμα κατατεθέν της γαλλικής πρωτεύουσας, το νέο-μπαρόκ κτίσμα που είναι ευρέως γνωστό ως Opera Garnier είναι ένα πραγματικό αριστούργημα πλούτου, χλιδής και επιβλητικής αρχιτεκτονικής που από το 1923 αποτελεί ιστορικό μνημείο της Γαλλίας.
Το σχέδιο του Γάλλου αρχιτέκτονα Charles Garnier, ενός από τους ανθρώπους που πραγματοποίησαν σε μεγάλο βαθμό το όνειρο του τελευταίου Γάλλου αυτοκράτορα για ένα σπουδαίο, μοντέρνο, αναγεννημένο κέντρο του Παρισιού, μάγεψε τους σύγχρονους του και εξακολουθεί να μαγεύει όλους όσους το έχουν αντικρίσει έστω και μία φορά από κοντά. Ρόλο στη διασημότητα της Opera Garnier, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει παίξει και το γεγονός ότι εκεί διαδραματίζεται το γνωστό μυθιστόρημα του Gaston Leroux «The Phantom of the Opera», ενώ ξεχωριστή θέση στην καρδιάς μας θα έχει πάντα η συναρπαστική οροφογραφία, έργου του Γάλλου ζωγράφου Μarc Chagall. Το έργο είναι φιλοτεχνημένο με το πολύ αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος του καλλιτέχνη, ένα προσωπικό στυλ που τον έχει χαρακτηρίσει και τον κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στους συναδέλφους του της ίδιας περιόδου.
Το πώς θα κινηθείτε στο 9ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσα έχει περισσότερο να κάνει αν θα ξεκινήσετε τη βόλτα σας, πάντα με αφετηρία την Όπερα Γκαρνιέ, με κατεύθυνση προς την πλατεία Pigalle, στα σύνορα με τη Μονμάρτρη ή αν θέλετε να κατευθυνθείτε νότια προς την εμβληματική Rue Montοrgueil, εκεί όπου ανάμεσα σε πολλά ακόμα ενδιαφέροντα σημεία θα συναντήσετε και το παλαιότερο ζαχαροπλαστείο ολόκληρης της πόλης, τo ιστορικό Stohrer που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το 1730.
Πάντως στην περίπτωση που επιθυμείτε μία μέρα γεμάτη shopping σε κάποια από τα πλέον εμβληματικά spots της πόλης -αν όχι ολόκληρης της Ευρώπης- δεν έχετε παρά να αφήσετε πίσω σας το κτήριο της Όπερας και να περπατήσετε προς την περίφημη λεωφόρο Haussmann, συνολικού μήκους 2,53 χιλιομέτρων η οποία διατρέχει 5 διαφορετικές γειτονιές στην καρδιά του Παρισιού και ενώνει το 8ο με το 9ο διαμέρισμα της Πόλης του Φωτός.
Κατασκευασμένη στο πλαίσιο της μεγάλης μεταμόρφωσης του Παρισιού, που έλαβε χώρα με απόφαση και εντολή του Ναπολέοντα ΙΙΙ, η εντυπωσιακή λεωφόρος άρχισε να σχεδιάζεται κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του νομάρχη Haussmann, από τον οποίο πήρε τελικά και το όνομά της. Μπορεί η boulevard Haussmann να ολοκληρώθηκε το 1926, περίπου 20 χρόνια μετά τον θάνατο του βαρόνου, όμως παραμένει για πάντα συνδεδεμένη με το προσωπικό του όνειρο, όπως και με το όνειρο του Ναπολέοντα ΙΙΙ, για ένα μοντέρνο, επιβλητικό, συγκεντρωτικό κέντρο στην πρωτεύουσα της Γαλλίας, το οποίο σταδιακά επηρέασε σημαντικά τη διαμόρφωση όλων των μεγάλων, μοντέρνων αστικών κέντρων της Ευρώπης.
Σε μία βόλτα στη λεωφόρο Haussmann θα δείτε τα δύο μεγαλύτερα και πιο γνωστά εμπορικά κέντρα του Παρισιού και, βεβαίως, την εκθαμβωτική Opera Garnier, ακόμα ένα δημόσιο έργο του εκπονήθηκε κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας της Γαλλίας. Ένας δρόμος με λαμπερό παρελθόν και πολλούς διάσημους κατοίκους -από τον Μαρσέλ Προυστ και τον εικαστικό Gustave Caillebotte μέχρι τον φιλότεχνο Jacquemart-André, η boulevard Haussman έχει χαρακτηρισθεί από τον δημιουργό του James Bond, Ίαν Φλέμινγκ ως «ο πιο συμπαγής δρόμος στο Παρίσι».
«Κρυμμένη» κάτω από πανύψηλα, καταπράσινα δέντρα, η boulevard Haussmann είναι σίγουρα η επιτομή της πιο αστραφτερής πλευράς του σπουδαίου Παρισιού, της πόλης του 19ου και του 20ου αιώνα που όρισε τα πιο σημαντικά καλλιτεχνικά κινήματα και διαμόρφωσε τον τρόπο σκέψης όλης της σύγχρονης Ευρώπης.
Πρώτη στάση το πολυκατάστημα-σύμβολο του Παρισιού βρίσκεται στο μέσον της λεωφόρου Haussman. Η Galeries Lafayette είναι -δικαίως- ο «ναός» του γαλλικού καταναλωτισμού, ένα τεράστιο πολυκατάστημα που αποτελεί ταυτόχρονα και ένα πραγματικό αρχιτεκτονικό κόσμημα. Αμέτρητα άρθρα έχουν γραφτεί για τη μεγαλειώδη κεντρική του αίθουσα, με το τρομερό και φοβερό ταβάνι που μοιάζει να ακουμπά τα πιο ψηλά σκαλοπάτια του ουρανού αλλά, κυρίως, για αυτόν τον θαυμάσιο τρούλο ο οποίος είναι από μόνος του ένα παριζιάνικο αξιοθέατο που δεν γίνεται να χάσετε. Ακόμα κι αν δεν σκοπεύετε να αφεθείτε σε αχαλίνωτο γαλλικό shopping, μία στάση εδώ επιβάλλεται. Για να σταθείτε στα εντυπωσιακά, αμφιθεατρικά μπαλκόνια, που μοιάζουν με θεωρεία θεάτρου, με τέλεια σημεία παρατήρησης ενός αστραφτερού, γκλάμορους κόσμου. Ή απλά για να πιείτε καφέ, συνοδεία ενός τραγανού γαλλικού κρουασάν, στο καφέ του τελευταίου ορόφου με θέα την πολύβουη, φαρδιά λεωφόρο Haussmann, την πίσω πλευρά της διάσημης όπερας του Παρισιού και το γειτονικό πολυκατάστημα Printemps.
Αντίπαλον δέος της Galeries Lafayette, το Printemps διαθέτει τη δική του ομορφιά και αίγλη. Δεν είναι μόνο ένα από τα πρώτα πολυκαταστήματα που άνοιξαν τις πόρτες τους στη γαλλική πρωτεύουσα (μετά από τα Bon Marché, BHV και Samaritaine), αλλά και ένα αληθινά ιστορικό εμπορικό κατάστημα για τον εξής καθοριστικό λόγο: το 1866, έναν μόλις χρόνο μετά την έναρξη λειτουργίας του, το Printemps έκανε μία πραγματικά επαναστατική κίνηση, που έμελλε να αλλάξει ριζικά τα δεδομένα στον εμπορικό κόσμο παγκοσμίως.
Αντί να αποσύρει τα ρούχα και τα αξεσουάρ της προηγούμενης σεζόν, ο αυτοδημιούργητος έμπορος Jules Jaluzot σκέφτηκε να λανσάρει τις πρώτες εκπτώσεις, βγάζοντας τα προϊόντα που περίσσεψαν στα ράφια του πολυκαταστήματος σε πολύ μειωμένες τιμές. Μέσα στα επόμενα χρόνια το Printemps επεκτάθηκε ακόμα περισσότερο σε δύο ακόμα συμπληρωματικούς ορόφους, αποτελώντας σταδιακά ένα από τα μεγαλύτερα καταστήματα του Παρισιού.
Κι αν χορτάσατε από βιτρίνες και αγορές τότε δεν έχετε παρά να περπατήσετε μέχρι το μουσείο Jacquemart-André που φιλοξενεί ολόκληρη την προσωπική συλλογή έργων τέχνης του ισχυρού τραπεζίτη Jacquemart-André, ο οποίος έτρεφε μία τεράστια αγάπη για τις εξελίξεις στον χώρο των ευρωπαϊκών καλών τεχνών και μάλιστα κάθε καλοκαίρι ταξίδευε μαζί με τη σύζυγό του, τη Γαλλίδα ζωγράφο Nélie Jacquemart στην Ιταλία προκειμένου να αναζητήσουν ξεχωριστούς πίνακες και γλυπτά προκειμένου να εμπλουτίσουν τη συλλογή τους.
Μετά το θάνατο του André το 1894 η Nélie συνέχισε το έργο του συζύγου της, εξακολουθώντας να κάνει ταξίδια και να «χτίζει» την σπουδαία συλλογή, η οποία πέρασε μαζί με την ιδιωτική τους κατοικία στο Γαλλικό Ινστιτούτο και από το 1913 είναι ανοικτή για το κοινό. Εξαιρετικό ενδιαφέρον, σε μία ημέρα γεμάτη φινέτσα και πολιτισμό, έχει και μία στάση έξω από το σπίτι του Μαρσέλ Προυστ , το οποίο βρίσκεται στο νούμερο 102 της λεωφόρου Haussmann εκεί όπου ο σπουδαίος συγγραφέας πέρασε σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Μάλιστα, σε μία πάρα πολύ μικρή κρεβατοκάμαρα του συγκεκριμένου σπιτιού, ο Προυστ έγραψε μεγάλο μέρος του κορυφαίου έργου του «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο», κάτι που συμβάλει πολύ στην αίγλη και την ιστορική σημασία του συγκεκριμένου κτηρίου.Σήμερα όλα τα έπιπλα που διακοσμούσαν εκείνη τη μικρή κάμαρα της λεωφόρου Haussmann βρίσκονται στο μουσείο Carnavalet του Παρισιού, σε ρεαλιστική διάταξη, αναβιώνοντας ένα κομμάτι από τη ζωή του σημαντικού δημιουργού.
Κατηφορίζοντας προς την καρδιά της πόλης θα «πέσετε» πάνω στα ομορφότερα περάσματα ολόκληρης της πόλης. Ο λόγος για τις υπέροχες στοές του Παρισιού, οι οποίες αποτελούν ένα από τα πιο ειδυλλιακά «κρυμμένα διαμαντάκια» της γαλλικής πρωτεύουσας. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, στο Παρίσι υπήρχαν περίπου 150 εμπορικές στοές, η καθεμία με τον δικό της, ξεχωριστό χαρακτήρα. Με την αναμόρφωση της πόλης υπό την καθοδήγηση του βαρόνου Haussmann, πολλές από αυτές χάθηκαν για να δημιουργηθούν οι μεγάλες λεωφόροι, οι πλατείες και τα πάρκα που διαμόρφωσαν το Παρίσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Από εκείνη την εποχή, λίγες στοές διατηρήθηκαν και αποτελούν σήμερα αυθεντικά κομμάτια της παριζιάνικης ιστορίας. Οι περισσότερες βρίσκονται στην περιοχή ανάμεσα στο 2ο και το 9ο διαμέρισμα, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, από την περιοχή της Όπερας και των Grands Boulevards, λίγα βήματα από τα πολυκαταστήματα Galeries Lafayette και Le Printemps, μέχρι το Le Marais και τη γειτονιά γύρω από το μουσείο του Λούβρου.
Περπατώντας στα γυάλινα περάσματά τους, συναντά κανείς μικρά καφέ, αντικερί, βιβλιοπωλεία, χαρτοπωλεία, κοσμηματοπωλεία και καταστήματα με χειροποίητα παιχνίδια. Σε ορισμένες φιλοξενούνται και μικροί εκθεσιακοί χώροι ή καλλιτεχνικά εργαστήρια που διατηρούν τον παλιό τους χαρακτήρα. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της παριζιάνικης ψυχής, ένας περίπατος στο παρελθόν και το παρόν της πόλης που παραμένει πάντα συναρπαστική.
Μη χάσετε την ευκαιρία να κάνετε ένα διάλειμμα στη Galerie Vivienne, που άνοιξε τις πόρτες της το 1823 και έχει μήκος 176 μέτρα και πλάτος περίπου 3 μέτρα, ενώ από το 1974 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο της γαλλικής πρωτεύουσας. Μια βόλτα εδώ είναι απαραίτητη για να θαυμάσετε το εντυπωσιακό εσωτερικό που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας François-Jacques Delannoy σε νεοκλασικό ύφος, με εκθαμβωτικά μωσαϊκά πατώματα που θυμίζουν τα παλάτια και τις ιδιωτικές κατοικίες της ρωμαϊκής εποχής. Τα γλυπτά που κοσμούν τους τοίχους και οι τοιχογραφίες ενισχύουν ακόμη περισσότερο την αρμονία και το μεγαλείο του νεοκλασικισμού.
Εδώ θα πιάσετε τραπεζάκι στο στο Le Valentin, ένα από τα πιο αγαπημένα pâtisseries του Παρισιού, για να απολαύσετε τσάι και μια τάρτα Mont-Blanc με αφράτη μαρέγκα και κρέμα κάστανου, κοιτάζοντας τον κόσμο να περνά, κάνοντας στα ψώνια του σε κάποιο από τα δεκάδες φινετσάτα καταστήματα της στοάς, γεμάτα με αυθεντικά παριζιάνικα, συχνά χειροποίητα, προϊόντα.
Όσο βρίσκεστε στην περιοχή περάστε μια βόλτα και από τις εξίσου γοητευτικές Passage Jouffroy και Passage des Panoramas. H μία αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια της άλλης και αποτελούν μία μικρή συναρπαστική διαδρομή γνήσιας παριζιάνικης καθημερινότητας. Εδώ θα έχετε την ευκαιρία να αγοράσετε απίθανα αναμνηστικά που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού, να χαζέψετε σπάνια second hand γαλλόφωνα βιβλία και παλιές καρτ-ποστάλ που αφηγούνται τη δική τους ιστορία, να επισκεφθείτε το Musee Grevin, το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του Παρισιού που βρίσκεται μέσα στη Passage Jouffroy, και να τριγυρίσετε ανάμεσα σε εκατοντάδες Παριζιάνους που περνούν καθημερινά από εκεί.
Πού να φάτε
La Brigade
Όταν το παριζιάνικο street food πήγε σε ένα εντελώς νέο επίπεδο, γεννήθηκε το La Brigade, μία γευστικότατη αλυσίδα ταχυφαγίων που λατρεύουν οι κρεατοφάγοι. Και εδώ, το μενού δεν έχει πολλές επιλογές, όμως, ό,τι φάτε θα είναι πραγματικά εξαιρετικό. Μπορείτε να επιλέξετε με βάση το βάρος της μερίδας σας και το ποιο κρέας προτιμάτε να περιλαμβάνει, ενώ υπάρχει και μία χορτοφαγική επιλογή. Θα επιλέξετε ανάμεσα σε μοσχάρι, λουκάνικο, κοτόπουλο πανέ και χοιρινό, όλα συνοδεύονται με πατάτες τηγανιτές και μία σως της επιλογής σας και, βέβαια, μπορείτε να πάρετε το φιξ μενού (καθημερινές έως τις 4 το μεσημέρι) με 16,9 ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει και ένα ρόφημα.
Au Pied de Cochon
Μία βασική ιδιαιτερότητα ισχύει και για τα ωράρια λειτουργίας των περισσότερων εστιατορίων στο Παρίσι είναι το γεγονός πως το πιο σύνηθες ωράριο λειτουργίας για τα τυπικά εστιατόρια της Πόλης του Φωτός είναι από τις 11:30 έως τις 2:30 το μεσημέρι και στη συνέχεια από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 11:00 το βράδυ. Οπότε αν θέλετε να φάτε κάτι καλό (και παραδοσιακά γαλλικό) τις ενδιάμεσες ώρες τότε δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε προς το Au Pied de Cochon στη Rue Coquillière, κοντά στην Όπερα. Το ιστορικό εστιατόριο του Παρισιού φημίζεται για την παραδοσιακή γαλλική κουζίνα του και για το γεγονός ότι είναι ανοικτό 21 ώρες το 24ωρο, σερβίροντας φαγητό από τις 8 το πρωί έως τις 5 τα ξημερώματα.
Bouillon Chartier
Θρυλικό εστιατόριο του Παρισιού και ένα από τα κορυφαία που μπορείτε να επισκεφθείτε στην πόλη, πάντα σε σχέση ποιότητας-τιμής.
Το πρώτο Bouillon Chartier που άνοιξε τις πόρτες του στην Πόλη του Φωτός βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Όπερας, μέσα σε μία μικρή στοά, αλλά πλέον υπάρχουν 3 ακόμα καταστήματα σε διαφορετικά σημεία του Παρισιού. Το μενού εδώ δεν είναι τεράστιο, αλλά περιλαμβάνει τα πιο γνωστά και νόστιμα πιάτα της γαλλικής κουζίνας. Θα φάτε εκπληκτικό ψητό κοτόπουλο με τηγανητές πατάτες, νόστιμη, αχνιστή κρεμμυδόσουπα και ένα προφιτερόλ ολόφρεσκο με φίνα σοκολάτα. Το καλύτερο, βέβαια, είναι οι τιμές. Το φαγητό εδώ, με γλυκό και κρασί δεν θα σας κοστίσει περισσότερα από 20 ευρώ το άτομο και είναι πραγματικά πολύ καλό.
Στο Bouillon Chartier δεν γίνονται κρατήσεις. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να περιμένετε λίγη ώρα στην ουρά για τραπέζι. Όμως ο περισσότερες κόσμος μαζεύεται το απόγευμα, οπότε αν είστε εδώ αργά το μεσημέρι (κατά τις 4) το πιο πιθανό είναι ότι θα μπείτε σχετικά εύκολα, χωρίς μεγάλη αναμονή. Μάλιστα, αν θέλετε να νιώσετε την αυθεντική παριζιάνικη ατμόσφαιρα και, παράλληλα, να μη χρειαστεί να περιμένετε για πολλή ώρα στην ούρα, τότε κατευθυνθείτε προς το Buillon Chartier που βρίσκεται δίπλα στον σταθμό των τρένο Gare de l’Est. Είναι πολύ πιο ήσυχο και πολύ λιγότερο τουριστικό.
