Τα Σαββατοκύριακα της άνοιξης είναι η καταλληλότερη εποχή για εξερεύνηση σε κοντινούς ή μακρινούς προορισμούς. Η άνοιξη όμως, είναι και μια καλή αφορμή για να ζήσουμε σαν τουρίστες στην ίδια μας την πόλη. Να την εξερευνήσουμε από την αρχή και να μάθουμε κάθε μικρό μυστικό που μας κρύβει, πίσω από την καθημερινότητα και την διαδρομή που ακολουθεί ο κάθε ένας μας δίχως παρακάμψεις.
Μια Κυριακάτικη βόλτα στην ανοιξιάτικη Αθήνα με τα μάτια μας ανοιχτά, την όσφρησή μας οξυμένη και τον καιρό σύμμαχο σε αυτή την περιπέτεια.
Όλα ξεκινάνε με έναν καφέ ή ένα κρύο τσάι στο χέρι και μια καλή παρέα δίπλα μας ή στα ακουστικά μας. Η βόλτα μας ξεκινάει από τον Εθνικό κήπο στο Ζάππειο. Τα φυτά και τα λουλούδια εντός έχουν ανθίσει και μας προσφέρουν όμορφες εικόνες και όμορφες μυρωδιές που μας καθοδηγούν από το ένα μέρος του κήπου στο άλλο. Το απαλό, δροσερό αεράκι που κάνει την εμπειρία ακόμα καλύτερη μαζί με τους ήχους που ακούγονται μας βγάζουν στην μικρή λίμνη με τις πάπιες και τα βατραχάκια που τραγουδούν κάτω από τον ήλιο. Στο σημείο αυτό ξεχνάς για λίγο πως βρίσκεσαι στην πρωτεύουσα, οι ήχοι από τους δρόμους τριγύρω εναρμονίζονται πλήρως και μεταμορφώνονται σε ηχητικό χαλί για να μας καθοδηγήσει στην έξοδο.
Μετά από τον Εθνικό Κήπο και αφού έχουμε χορτάσει την φύση και τα τραγούδια που ακούγονται από τα πτηνά που φιλοξενεί σε όλη του την έκταση, ξεκινάμε για την Ερμού και την αγορά σε αυτόν τον πανέμορφο πέτρινο δρόμο, που ενώνει την πλατεία Συντάγματος και την Καπνικαρέα με το Μοναστηράκι. Μέσα από έναν δεκάλεπτο περίπατο μπορούμε να διακρίνουμε διάφορες εποχές της Ελληνικής ιστορίας. Ξεκινώντας από την πλατεία Συντάγματος που από πάνω της στέκει το πάλαι πότε παλάτι του Όθωνα και της Αμαλίας από τον αρχιτέκτονα Φρειδερίκο φον Γκέρτνερ, το οποίο μετατράπηκε σε έδρα του Κοινοβουλίου το 1935. Την Βυζαντινή εποχή της Ελλάδας με σημείο αναφοράς την Παναγιά Καπνικαρέα στο μέσο της Ερμού. Μια εκκλησία χτισμένη το τρίτο τέταρτο του 11ου αιώνος μ.Χ. και σε σχήμα σταυροειδής εγγεγραμμένη με τρούλο, πολύ συχνή αρχιτεκτονική επιλογή εκείνης της εποχής. Συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας αυτό το κυριακάτικο πρωί και φτάνουμε στην πλατεία Μοναστηρακίου. Αναλλοίωτη στον χρόνο και στο πέρασμα των τόσων χιλιάδων ανθρώπων καθημερινά. Το πρόγραμμα επιβάλει το πέρασμα μέσα από την αγορά στην Ηφαίστου για να μπορέσουμε να βρεθούμε στο Θησείο.
Στο Θησείο με τις πανέμορφες γειτονιές του, τον ναό του Ηφαίστου και την αρχαία αγορά δεν μπορούμε παρά να σκεφτούμε πως στις πέτρες που τώρα περπατάμε εμείς, κάποτε περπατούσαν οι κάτοικοι της Αρχαίας Ελλάδας και αυτό από μόνο του είναι μια συγκλονιστική συνειδητοποίηση. Σε συνδυασμό όμως με την υπέροχη θέα και τις εικόνες που μας προσφέρει είναι μια από τις αγαπημένες διαδρομές όλων των Αθηναίων όσο ανοίγει ο καιρός.
Βγαίνοντας από τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Θησείο και ανηφορίζοντας την Διονυσίου Αρεοπαγίτου αλλάζει το σκηνικό. Μπλέκονται οι αναμνήσεις όλων με τις μουσικές του κόσμου που ακούγονται από παντού. Μουσικοί που παίζουν με την ψυχή τους ήχους από διαφορετικές γωνιές της υφηλίου που μας ενώνουν όλους. Στα δεξιά μας στέκει πάντα ο Παρθενώνας και το Ερεχθείο μαζί με τα Προπύλαια και μας ακολουθούν θυμίζοντάς μας πως το παρελθόν μπορεί να ζει αρμονικά με το παρόν και μαζί να δημιουργούν ένα καλύτερο μέλλον. Στο περίπατο σας μπορεί να συναντήσετε μουσικές της Αφρικής και λίγο πιο κάτω κάποιον καλλιτέχνη που θα παίζει στο πιάνο ένα κλασικό κομμάτι ενώ στα επόμενα μέτρα ίσως σας καλωσορίσει κάποιο σαξόφωνο υπό τους ήχους της τζαζ. Αυτές οι μουσικές δεν έχουν πολλά κοινά στοιχεία που μπορούμε να εντοπίσουμε ανάμεσα τους, αλλά αυτό που τις ενώνει όλες είναι οι ακροατές που στέκονται απέναντι από τους μουσικούς και δίνουν το παρόν, δείχνοντας με την στάση τους το ευχαριστώ για την τέχνη που τόσο ελεύθερα προσφέρουν σε όλους μας.
Στο τέλος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου σταματά η δική μας Κυριακάτικη πρωινή βόλτα, δεν χρειάζεται το ίδιο να ισχύσει και για εσάς. Οι ωραιότερες είναι είτε να ανηφορίσετε προς τον λόφο Φιλοπάππου, είτε να στραφείτε ανατολικά και να χαθείτε μέσα στα πανέμορφα σοκάκια της Πλάκας. Το πλακόστρωτο μεταμορφώνεται σε χώμα, γύρω υψώνονται ακόμα περισσότερα δέντρα και ξαφνικά από κάτω ξεδιπλώνεται όλη η Αττική. Ακρόπολη, Σαρωνικός στο βάθος και η Αθήνα από ψηλά. Στην κορυφή στέκει το μνημείο. Ο λόφος του Φιλοπάππου είναι μια καταπληκτική επιλογή αν θέλετε να δείτε ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα και την Αθήνα να ντύνεται σε πορτοκαλί αποχρώσεις.
Η δεύτερη επιλογή, τα στενά της Πλάκας είναι μια βόλτα για όλες τις ώρες της ημέρας, το πρωί όμως είναι η καλύτερη στιγμή. Τα σπίτια που βρίσκονται εκεί φωτίζονται και φαίνεται η ομορφιά τους στο όλον της, μαζί με τα γιασεμιά στα μπαλκόνια και τις αυλές τους. Η βόλτα στην Πλάκα είναι εμπειρία. Μια γάτα που κάθεται στον ήλιο και απολαμβάνει την ζέστη και την ηρεμία της. Ένα ζευγάρι που φωτογραφίζεται στις πανέμορφες πόρτες των κτιρίων της περιοχής. Ένας ηλικιωμένος με τα χέρια του πιασμένα πίσω στην μέση του που γυρνάει από το καφενείο και πηγαίνει προς το σπίτι. Η Πλάκα σε μεταφέρει με τον πιο όμορφο τρόπο σε μια εποχή ξεχασμένη, εδώ και πολύ καιρό.
Διαβάστε ακόμα:
Από το Αττικό Άλσος στον Εθνικό Κήπο: Κυριακάτικη βόλτα στα ωραιότερα πάρκα της πόλης
Περίπατος στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, έναν από τους ομορφότερους πεζόδρομους της Αθήνας
3 ταράτσες και 3 αυλές στην Αθήνα για τα πρώτα υπαίθρια ποτά με παρέα
