Περπατήσαμε στη πόλη του Φωτός μαζί με τη διάσημη Γαλλίδα ηθοποιό, ακολουθώντας τις αγαπημένες της στάσεις στην πόλη που αποκαλεί σπίτι εδώ και δεκαετίες. Η μεγάλη κυρία του γαλλικού σινεμά μάς ξεναγεί στο «δικό» της Παρίσι: από μουσεία και arthouse σινεμά μέχρι ήσυχα πάρκα και ένα ξενοδοχείο που αγαπά ιδιαίτερα.
Για την Ιζαμπέλ Υπέρ, το Παρίσι είναι η πόλη όπου γεννήθηκε, αλλά και το μέρος όπου επιστρέφει πάντα, ακόμη κι όταν η δουλειά της την οδηγεί από κινηματογραφικά φεστιβάλ μέχρι διεθνή κινηματογραφικά πλατό. Με περισσότερες από εκατό ταινίες στο ενεργητικό της και μια καριέρα που εκτείνεται σε δεκαετίες, η βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα ηθοποιός και υποψήφια για Όσκαρ για την ταινία «Εκείνη» το 2016 παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με τη γαλλική πρωτεύουσα.
«Έχω ζήσει σχεδόν όλη μου τη ζωή στο Παρίσι», έχει παραδεχτεί σε συνέντευξη της. «Κι όμως δεν το βαριέμαι ποτέ. Το να περπατώ στην πόλη είναι από τα αγαπημένα μου πράγματα». Για τη Υπέρ, το Παρίσι είναι μια πόλη που αποκαλύπτεται κυρίως μέσα από το περπάτημα. Στους δρόμους του μπορείς πάντα να ανακαλύψεις κάτι που δεν είχες προσέξει: ένα κτήριο, ένα μικρό κατάστημα, μια λεπτομέρεια που σου είχε ξεφύγει. «Μερικές φορές απλά περπατάς χωρίς σκοπό. Αλλά αυτή είναι και η γοητεία της πόλης», λέει. «Έχει κάτι ποιητικό αυτή η περιπλάνηση».
Μουσεία, θέατρα και σινεμά
Η σχέση της Υπέρ με το Παρίσι είναι στενά δεμένη με τον πολιτισμό της πόλης. Τα μουσεία είναι για εκείνη ένας από τους πιο ήσυχους και αγαπημένους προορισμούς. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης είναι από τα μέρη που επισκέπτεται συχνά, ενώ το Λούβρο εξακολουθεί να την εντυπωσιάζει, όσο γνώριμο κι αν είναι. «Τα μουσεία έχουν κάτι ανώνυμο και καθησυχαστικό», λέει. «Μπορείς να χαθείς μέσα τους». Το ίδιο ισχύει και για το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού, που θεωρεί μια ανεξάντλητη πηγή τέχνης χάρη στις εκθέσεις και τη ζωντάνια του.
Η σχέση της με τον κινηματογράφο, φυσικά, είναι ακόμη πιο προσωπική. Μαζί με τον γιο της διατηρούν δύο μικρούς, ιστορικούς κινηματογράφους στο Quartier Latin, τους Christine 21 Cinema και Ecoles Cinema Club. Οι αίθουσες αυτές προβάλλουν εδώ και χρόνια arthouse ταινίες και κλασικό κινηματογράφο. «Ο γιος μου ασχολείται περισσότερο πλέον, αλλά εγώ παραμένω πιστή θεατής», λέει χαμογελώντας. «Και υπάρχει ακόμη μεγάλη αγάπη για αυτές τις ταινίες, ειδικά όταν προβάλλονται στο αυθεντικό τους format». Το θέατρο επίσης παραμένει βασικό κομμάτι της ζωής της πόλης. Από τα αγαπημένα της είναι το Odéon-Théâtre de l’Europe και το ιστορικό Théâtre des Bouffes du Nord, δύο χώροι που κρατούν ζωντανή τη θεατρική παράδοση του Παρισιού.
Μικρές ανάσες πρασίνου
Παρότι το Παρίσι δεν φημίζεται για τα μεγάλα πάρκα του, υπάρχουν ορισμένες πράσινες γωνιές που η ηθοποιός αγαπά ιδιαίτερα. Ένα από αυτά είναι το Parc des Buttes-Chaumont, όπου πέρασε μια ολόκληρη ημέρα γυρισμάτων για την ταινία «L’Avenir» το 2016. «Μου άρεσε πολύ εκεί», θυμάται. «Είναι ένας μεγάλος, ανοιχτός χώρος, κάτι που δεν συναντάς συχνά στο Παρίσι». Άλλο ένα πάρκο που επισκέπτεται συχνά είναι το Parc Montsouris, σχεδιασμένο σε αγγλικό στιλ, το οποίο φιλοξενεί πολλά είδη πουλιών, φυτών και δέντρων, ιδανικό για μια ήσυχη βόλτα μακριά από τη φασαρία του κέντρου.
Μια σουίτα με τη δική της υπογραφή
Στην Αριστερή Όχθη, το ιστορικό Mandarin Oriental Lutetia, Paris έχει αφιερώσει μια από τις signature σουίτες του στην Ιζαμπέλ Υπέρ. Η “Haute Couture Suite”, σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Ζαν-Μισέλ Βιλμότ, μοιάζει περισσότερο με κομψό παριζιάνικο διαμέρισμα παρά με δωμάτιο ξενοδοχείου.
Βρίσκεται στον έκτο όροφο και ανοίγει σε μια βεράντα περίπου 20 τετραγωνικών μέτρων με θέα στις στέγες της πόλης. Στο εσωτερικό, το ύφος συνδυάζει την αυστηρότητα μιας ανδρικής γκαρνταρόμπας με τη γαλλική φινέτσα: μάρμαρο, ξύλο Macassar, έπιπλα Walter Knoll και λεπτομέρειες που θυμίζουν τον κόσμο της υψηλής ραπτικής. Στο σαλόνι εκτίθεται ένα φόρεμα του οίκου Balenciaga, σχεδιασμένο από τον Demna Gvasalia, το οποίο φόρεσε η Υπέρ στο Φεστιβάλ των Καννών. Δημιουργημένο από ανακυκλωμένο vintage denim, λειτουργεί σαν μικρό έργο τέχνης μέσα στον χώρο.
Η ηθοποιός έχει προσθέσει και προσωπικές πινελιές: βιβλία που αγαπά, όπως τον «Γυάλινο Κώδωνα» της Σύλβια Πλαθ, το φεμινιστικό μανιφέστο «Αναμνήσεις μιας Καθωσπρέπει Κόρης» της Σιμόν ντε Μποβουάρ και το μυθιστόρημα του Τόμας Μαν «Το Μαγικό Βουνό». Υπάρχει ακόμη μια playlist που η ίδια επέλεξε, με μουσικές από τον Ζακ Μπρελ, τη Νίνα Σιμόν, τους The Beatles και άριες του Τζάκομο Πουτσίνι.
Η πόλη που συνεχίζει να την εκπλήσσει
Παρά τη μακρά της σχέση με το Παρίσι, η Υπέρ λέει ότι η πόλη συνεχίζει να την εκπλήσσει. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Εκείνη», για παράδειγμα, βρέθηκε σε περιοχές όπως το Παντέν, έξω από το κέντρο. «Εκεί καταλαβαίνεις ότι το Παρίσι αλλάζει», λέει. «Το κέντρο της πόλης μετακινείται σιγά σιγά προς τα έξω».
Κι όμως, η ψυχή του Παρισιού παραμένει η ίδια: μια πόλη που θέλει χρόνο για να την καταλάβεις. Να περπατήσεις, να σταματήσεις σε ένα μουσείο ή ένα μικρό σινεμά, να καθίσεις σε ένα θέατρο. «Το Παρίσι είναι μια πόλη που πρέπει να τη γευτείς», λέει η Ιζαμπέλ Υπέρ. «Και πάντα θα σου δείχνει κάτι καινούργιο».
Διαβάστε ακόμα:
Πικ νικ στο Παρίσι: 5+1 καταπράσινα πάρκα για το αγαπημένο «σπορ» των ντόπιων
6 στάσεις για καλό καφέ στο Παρίσι: Οι ωραιότεροι χώροι και τα κορυφαία χαρμάνια
Το Παρίσι όπως το ζουν οι ντόπιοι
