Σαγηνευτικά, μυστηριώδη και αινιγματικά, τα σπήλαια της Ηπείρου αποτελούν ένα λιγότερο γνωστό κομμάτι της ηπειρωτικής Ελλάδας, που λίγοι τολμούν να ανακαλύψουν και ακόμη λιγότεροι να εξερευνήσουν. Γεμάτα άγρια ομορφιά, υπόγεια περάσματα με νερό και γεωλογικούς σχηματισμούς που μαρτυρούν άλλες εποχές, τα σπήλαια της Ηπείρου διατηρούν μέχρι σήμερα έναν χαρακτήρα ανεπηρέαστο, γεμάτο εκπλήξεις και έντονες εμπειρίες.
Σπήλαιο Κηπίνας
Μέσα στο άνοιγμα ενός βράχου, πίσω από ένα φαινομενικά αθώο ντουλάπι, κρύβεται ένα από τα πιο ιδιαίτερα σπήλαια της Ελλάδας. Πρόκειται για το σπήλαιο της Μονής Κηπίνας, κοντά στους Καλαρρύτες. Το ενδιαφέρον με το συγκεκριμένο σπήλαιο είναι ότι αποτελεί ενεργό τμήμα του ανενεργού σήμερα μοναστηριού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με την είσοδό του να βρίσκεται ακριβώς πίσω από ξύλινη κατασκευή του ιερού. Για να εισέλθει κανείς στο σπήλαιο, χρειάζεται να σκύψει περνώντας το άνοιγμα και να κινηθεί για λίγα μέτρα με σκυφτό κεφάλι, πριν μπορέσει να σταθεί ξανά όρθιος.
Το σπήλαιο έχει μήκος περίπου 240 έως 270 μέτρα και εξερευνήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1950 από την Άννα Πετροχείλου, στο πλαίσιο των ερευνών της στα Τζουμέρκα. Η επίσημη χαρτογράφησή του πραγματοποιήθηκε το 2017, αρκετά χρόνια μετά την αρχική του εξερεύνηση. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι το σπήλαιο μπορεί να αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου υπόγειου συστήματος, χωρίς όμως αυτό να έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά μέχρι σήμερα.
Στο εσωτερικό του σπηλαίου ξεχωρίζει ένας αλλόκοτος βραχώδης σχηματισμός που θυμίζει μορφή βρέφους. Δημιούργημα της φύσης, ο σχηματισμός αυτός αποτελεί ένα από τα σημεία που τραβούν το ενδιαφέρον των επισκεπτών που επιλέγουν να εξερευνήσουν το σπήλαιο της Μονής.
Σπήλαιο Ανεμότρυπας
Στην καρδιά των Τζουμέρκων, και πιο συγκεκριμένα στο ιστορικό χωριό Πράμαντα, βρίσκεται ένα από τα πιο γνωστά σπήλαια της Ηπείρου. Το Σπήλαιο Ανεμότρυπας ανακαλύφθηκε το 1960, κάπως τυχαία, από τους Αποστόλη Λάμπρη και Γιώργο Καρακώστα και στη συνέχεια εξερευνήθηκε σε διαδοχικές φάσεις από τη γνωστή Ελληνίδα σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Από το 2000 έως σήμερα, ένα σχετικά μικρό τμήμα του σπηλαίου είναι ανοιχτό στο κοινό και προσβάσιμο στους επισκέπτες, καθώς ορισμένα σημεία παραμένουν απροσπέλαστα λόγω μεγάλης κατάρρευσης στο πρώτο επίπεδο.
Το σπήλαιο χωρίζεται σε τρία επίπεδα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί το υπόγειο ποτάμι που διασχίζει το εσωτερικό του, μέρος του υδρολογικού συστήματος της ευρύτερης λεκάνης του Άραχθου, με τη βοή του νερού να αντηχεί διαρκώς στους θαλάμους, δημιουργώντας μια μοναδική ηχητική εμπειρία. Εξίσου καθηλωτικοί είναι οι σπάνιοι γεωλογικοί σχηματισμοί, με τον Θάλαμο του Ποταμού, τη Μεγάλη Σκάλα και τη γκρι λίμνη να συνθέτουν μια διαδρομή στα έγκατα της γης που θυμίζει σκηνικό βγαλμένο από μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν.
Σπήλαιο Περάματος
Μια ανάσα από την πόλη των Ιωαννίνων, το Σπήλαιο Περάματος είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα σπήλαια της χώρας. Γνωστό και ως «υπόγειο παλάτι», χάρη στην εντυπωσιακή ποικιλία σχηματισμών και στα 19 διαφορετικά είδη σταλακτιτών, είναι γνωστό ήδη από τον 19ο αιώνα, ενώ κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε από τους κατοίκους της περιοχής ως καταφύγιο από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς.
Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε επίσημα το 1951 από τον Ιωάννη Πετροχείλο και, λίγα χρόνια αργότερα, την περίοδο 1953-1956, εξερευνήθηκε συστηματικά, οπότε και τεκμηριώθηκε η ηλικία του, η οποία ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο χρόνια. Σήμερα, το Σπήλαιο Περάματος είναι πλήρως επισκέψιμο σε μήκος περίπου 1.100 μέτρων, ενώ τα τελευταία χρόνια προβάλλεται και ως χώρος σπηλαιοθεραπείας, λόγω του σταθερού μικροκλίματος που χαρακτηρίζει το εσωτερικό του.
Διαβάστε ακόμα:
To σπήλαιο του Περάματος στα Ιωάννινα, ένα εντυπωσιακό δημιούργημα της φύσης
Το Σπήλαιο της Αλιστράτης: Ένας μυστηριώδης υπόγειος κόσμος
Καστοριά: Μέσα στο Σπήλαιο του Δράκου με τις 7 λίμνες και τις 10 αίθουσες
