Tarragona, η συναρπαστική άγνωστη εναλλακτική της Βαρκελώνης

Φθάνοντας με τρένο από τη Βαρκελώνη, το θεαματικό Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο λαξευμένο σε ένα χαμηλό λόφο που κατηφορίζει στη χρυσαφένια ακτογραμμή, προκαλεί δέος. H επιγραφή μήκους 140 μέτρων που στεφανώνει την εξέδρα και αναφέρει τις τροποποιήσεις που υπέστη ο χώρος, όπου κάποτε λάμβαναν χώρα άγριοι αγώνες πάλης μεταξύ μονομάχων και ζώων και δημόσιες εκτελέσεις, υπήρξε η μεγαλύτερη σε όλη την αυτοκρατορία. Ορατά είναι επίσης και τα ίχνη της ιστορικής διαστρωμάτωσης: αφενός μιας βασιλικής των Βησιγότθων του 6ου αιώνα που ανεγέρθηκε για να τιμήσει το μαρτύριο του Αγίου Φρουκτουόσου το 259 μ.Χ. στο σημείο αυτό, αφετέρου της μεσαιωνικής εκκλησίας της Santa María del Milagro του 12ου αιώνα που χτίστηκε για τον ίδιο σκοπό. (Είσοδος 5€)

Τόσο έντονη είναι η παρουσία του ρωμαϊκού παρελθόντος της πόλης, που μέρη του αμφιθεάτρου εξακολουθούν να ανασκάπτονται στα θεμέλια καταστημάτων, ενώ ο επισκέπτης έχει συχνά την εντύπωση ότι περιδιαβαίνοντας τα μεσαιωνικά σοκάκια και τις πλατείες της Παλιάς Πόλης, τον περιμένει και ένα αρχαίο απομεινάρι σε κάθε βήμα. Τα αρχαία τείχη της πόλης τον επιβεβαιώνουν, με κάποια κτήρια του 19ου αιώνα να έχουν ενσωματωμένα κομμάτια τους. Πρόκειται για ένα ακόμη θαυμάσιο θέαμα της ρωμαϊκής εποχής, καθώς χτίστηκαν μεταξύ του τέλους του 3ου και των αρχών του 2ου αιώνα π.Χ., για την υπεράσπιση του Τάρρακο, ενώ για την εξωτερική άμυνα φρόντισαν οι Βρετανοί με την ανέγερση επιπλέον εξωτερικού τείχους το 1709, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Από τα 3,5 χιλιόμετρα του αρχικού μήκους, σήμερα σώζονται περίπου 1.100 μέτρα, δημιουργώντας ένα ρομαντικό σκηνικό περιπάτου κατά μήκος των τειχών -τον λεγόμενο Passeig Arqueològic- που αναδεικνύει το σπουδαίο ιστορικό αξιοθέατο.

Στο ίδιο πνεύμα, o Ρωμαϊκός Ιππόδρομος είναι ένας από τους καλύτερα διατηρημένους και μεγαλύτερους αρχαίους ιπποδρόμους σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, χωρητικότητας 30.000 θεατών και με διαστάσεις 325×115 μέτρα. Παρότι δεν έχει έρθει ολόκληρο στο φως, η επίσκεψη στην ανατολική πλευρά φέρνει στο νου εικόνες των αγώνων μεταξύ αρμάτων δύο αλόγων, γνωστών ως bigae, ή τεσσάρων αλόγων, γνωστών ως quadrigae. Ο Πραιτωριανός Πύργος παρείχε πρόσβαση μέσω του ιπποδρόμου στο Φόρουμ, το νευραλγικό διοικητικό κέντρο της Επαρχίας, ενώ τον 12ο αιώνα μετατράπηκε σε ανάκτορο των μοναρχών του Στέμματος της Αραγονίας και αργότερα σε φυλακή. Όσο για τα ίχνη του Foro Provincial που κάποτε στόλιζαν κήποι και αγάλματα, περιλαμβάνουν αρκετά ενεπίγραφα βάθρα κατά μήκος της οδού Carrer Merceria και ερείπια στις πλατείες Plaça del Pallol, Plaça de Santiago Rusiñol και Plaça del Fòrum. Πέρα από τις ρωμαϊκές μνήμες, η Ταραγόνα αποπνέει μια αίσθηση περισσότερο ιταλική παρά καταλανική. Ο λαβύρινθος από παλιά πλακόστρωτα δρομάκια, στενά σοκάκια και γραφικές πλατείες που πλαισιώνονται από café και κτήρια σε μελί, σομόν ή κιτρινωπές αποχρώσεις, φέρει κάτι από τη Βενετία και τη Βερόνα, προσκαλώντας για ένα Spritz που συναγωνίζεται τη συνήθεια του παραδοσιακού βερμούτ Yzaguirre.

Η περιήγηση στην Παλιά Πόλη

Μπορεί τα ρωμαϊκά κατάλοιπα να δεσπόζουν στην Παλιά Πόλη, ο μεσαιωνικός χαρακτήρας της όμως παραμένει αναλλοίωτος και βαθιά γοητευτικός, όπως διαπιστώνει κανείς ανηφορίζοντας προς το ψηλότερο σημείο της Ταραγόνα. Ένας συναρπαστικός λαβύρινθος από στενά και κτίσματα που έχουν αποτυπώσει το πέρασμα των αιώνων στις προσόψεις τους, οδηγούν στον Καθεδρικό Ναό, ένα εκπληκτικό δείγμα μετάβασης από τη ρομανική στη γοτθική αρχιτεκτονική. Αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο στο εσωτερικό, παρατηρώντας τα βιτρό της γιγάντιας ροζέτας της πρόσοψης, θαυμάζοντας τα περίτεχνα διακοσμημένα παρεκκλήσια -μη χάσετε την αφιερωμένη στους ράφτες Capella dels Sastres- και την πλούσια συλλογή μεσαιωνικής τέχνης.

Η πλατεία του Καθεδρικού αποτελεί επίκεντρο της κοινωνικής ζωής της πόλης, με μερικά από τα πιο ατμοσφαιρικά σοκάκια να καταλήγουν εδώ, όπως το Calle Merceria με την όμορφη αψίδα του 14ου αιώνα. Εδώ, είναι υποχρεωτική η στάση στο κηροποιείο Antigua Casa Corderet, το παλαιότερο κατάστημα ολόκληρης της Καταλονίας, με ιστορία από το 1751 και μια υπέροχα παραδοσιακή πρόσοψη. Εξίσου αποζημιώνει και μια βόλτα στο Calle Mayor, που επίσης διατηρεί τη μεσαιωνική του ατμόσφαιρα, ειδικά σε κτίσματα όπως το πρώην πρεσβυτέριο και η Casa Balcells, όπου διακρίνονται το κελάρι, οι στάβλοι, η στέρνα και τα δωμάτια υπηρετών και αρχόντων, ενώ μια στριφογυριστή σκάλα οδηγεί στα τεράστια θολωτά σαλόνια. Στα υπόλοιπα ενδιαφέροντα οικήματα περιλαμβάνονται οι μοντερνιστικές Casa Castellarnau και Casa Canals, με τη δεύτερη να αποτελεί μία από τις ελάχιστες κατοικίες ευγενών που διατηρούνται αυτούσιες και την επίσκεψη να καταλήγει στην ταράτσα με συναρπαστική θέα πάνω από τις κεραμιδένιες στέγες και τα τείχη της Ταραγόνα.

Αξέχαστη είναι η θέα και από το Balcó del Mediterrani, το αγαπημένο σημείο των ντόπιων που μεταξύ τους αποκαλούν «tocar ferro» -δηλ. «σιδερένιο άγγιγμα» από τα κιγκλιδώματα που σχεδίασε ο Ramon Salas i Ricomà το 1889 και διατρέχουν αυτό το σημείο του λόφου-, το παρατηρητήριο-μπαλκόνι της πόλης, με την εντυπωσιακή αμμουδερή παραλία στα πόδια του. Θα φθάσετε ως εδώ απολαμβάνοντας την ατμόσφαιρα της Rambla Nova, η οποία αποτελεί την ηλικίας 150 ετών κύρια εμπορική αρτηρία της πόλης, φιλοξενώντας από ακριβές μπουτίκ και κοσμηματοπωλεία, μέχρι παραδοσιακά καταστήματα με χειροποίητα είδη.

Από την Εβραϊκή συνοικία στην αυθεντική γειτονιά των ψαράδων

Στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Museu d’Art Modern, μια ακόμη σπουδαία πολιτιστική εμπειρία που προσφέρει η πόλη δωρεάν, θα εντρυφήσετε σε έργα Καταλανών καλλιτεχνών, ιδιαίτερα του Joan Miró. Ένα πέρασμα απέναντι από την είσοδο, οδηγεί στο ατμοσφαιρικό Barri Jueu, την πρώην Εβραϊκή συνοικία που απλώνεται γύρω από την Plaça dels Àngels και συμβάλλει με τον δικό της τρόπο στην ιστορία και το γοητευτικό χαρακτήρα της Ταραγόνα. Τα σοκάκια με τις λίγες εναπομείνασες γοτθικές καμάρες ψιθυρίζουν ιστορίες από την εποχή της ακμής της, όταν ήταν ανεξάρτητη από την υπόλοιπη πόλη και μάλιστα είχε τη δική της έξοδο, τη λεγόμενη «la portella dels jueus». Είναι γνωστό ότι υπήρχε σχολείο, συναγωγή και λουτρό, αλλά δυστυχώς, δεν έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Δυστυχώς όμως τόσο η μεσαιωνική αγορά που κατεδαφίστηκε πρόσφατα, όσο και η συναγωγή, το σχολείο και τα λουτρά που κάποτε υπήρχαν εδώ, έπεσαν θύματα ενός σχεδίου αστικής ανάπλασης. Στην οδό Escrivanies Velles ωστόσο, μπορείτε ακόμα να δείτε μια πέτρινη επιγραφή στα εβραϊκά.

Μια ακόμη από τις αυθεντικές περιοχές της Ταραγόνα φανερώνει τη μακρά αλιευτική της παράδοση, που καταγράφεται από τον 13ο αιώνα. Πρόκειται για την ιστορική γειτονιά των ψαράδων, το Barrio del Serrallo, του οποίου η έντονη ναυτική χροιά αντανακλάται σε ένα κουβάρι από στενά λιθόστρωτα δρομάκια με παλιά, στενά κτήρια που σχεδιάστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα από το Συμβούλιο Λιμενικών Έργων. Είναι η περιοχή όπου κατασκευάστηκε η μαρίνα κοντά στο λιμάνι και τη νέα σιδηροδρομική γραμμή και στην οποία μετοίκησαν οι ψαράδες που ζούσαν σε ξύλινα σπίτια δίπλα στη θάλασσα όπου φύλαγαν τις βάρκες τους. Η άλλοτε υποβαθμισμένη και άθλια γειτονιά που θα μπορούσε ακόμη και να χαρακτηριστεί ως περιθωριοποιημένη, έχει μεταμορφωθεί σε μια από τις πιο επισκέψιμες και δημοφιλείς περιοχές της πόλης, με μεγάλες λεωφόρους, εμπορικά καταστήματα και πράσινο κατά μήκος του λιμανιού.

Σπουδαία και η συμβολή των ψαράδων κατοίκων του El Serralló στην τοπική γαστρονομία, αφού εδώ γεννήθηκε η περίφημη -και τελευταία όλο και πιο δημοφιλής salsa Romesco, μια πλούσια σάλτσα από ντομάτες, αποξηραμένες πιπεριές, σκόρδο, ψημένα αμύγδαλα και φουντούκια και βέβαια ελαιόλαδο, που συνοδεύει όλων των ειδών τα θαλασσινά καθώς και ψητά λαχανικά. Θα την δοκιμάσετε σε ένα από τα άφθονα ψαροφαγικά εστιατόρια της περιοχής, παραγγέλνοντας το θεσπέσιο romesco de peix, όπου η χαρακτηριστική γεύση της αναμειγνύεται με τα πιο φρέσκα ψάρια. Η δε βόλτα στην ψαραγορά που λειτουργεί από το 1928, θα σας αποζημιώσει με μοναδικές εικόνες -ντόπιες κόκκινες γαρίδες, μικροσκοπικές σουπιές, αστακοί «gadegang», προσφυγάκια, κυανόπτεροι τόνοι, αντζούγιες, σαρδέλες- και σίγουρα θα σας ανοίξει την όρεξη. Θυμηθείτε μόνο, όταν γευματίσετε σε κάποια από τις ταβέρνες της περιοχής, να δοκιμάσετε και τα εξής παραδοσιακά πιάτα: suquet de seitó -σουπιές γιαχνί, popets encebats -χταπόδι με κρεμμύδια και arrossejat -ρύζι με ψαρικά.

Πρακτικές πληροφορίες

Πότε και πώς θα πάτε: Με ήπιες θερμοκρασίες και ηλιοφάνεια ακόμη και τον χειμώνα, η Ταραγόνα γοητεύει κάθε εποχή, είτε σαν ημερήσια εκδρομή από τη Βαρκελώνη, είτε σαν ένα διαφορετικό τριήμερο city break, είτε για καλοκαιρινές διακοπές στις εξαιρετικές παραλίες που πλαισιώνουν την πόλη. Η περίοδος Μαρτίου-Μαΐου με θερμοκρασίες 18°-24°C κάνει ιδιαίτερα ευχάριστη την περιήγηση στα ρωμαϊκά μνημεία και τον περίπατο στην παραλιακή περατζάδα, ενώ ειδικά τον Απρίλιο η πόλη γιορτάζει τον προστάτη άγιο της Καταλονίας Sant Jordί, μια μέρα γνωστή και ως Ημέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, κατά των οποία οι δρόμοι γεμίζουν βιβλία, τριαντάφυλλα και τοπικά έθιμα.

Το φθινόπωρο αναδεικνύει το πιο ατμοσφαιρικό πρόσωπο της πόλης, με τον Σεπτέμβριο να συγκεντρώνει χιλιάδες Καταλανούς για το Φεστιβάλ Santa Tecla, μια πολύχρωμη γιορτή της τοπικής κουλτούρας, με παρελάσεις και τους θεαματικούς ανθρώπινους πύργους «castellers». Οι foodies ας σημειώσουν την περίοδο 17 Απριλίου-3 Μαΐου, οπότε λαμβάνει χώρα για φέτος το εξειδικευμένο γαστρονομικό φεστιβάλ Tarragona rice à la marinière, με διάφορες παραλλαγές της σπεσιαλιτέ «ρύζι με θαλασσινά» να προσφέρονται από τα καλύτερα εστιατόρια της πόλης. Για να απολαύσετε όλα τα παραπάνω, αρκεί να επιβιβαστείτε στο γρήγορο τρένο από τη Βαρκελώνη, που με άφθονα ημερήσια δρομολόγια καλύπτει την απόσταση ως τον σταθμό Camp de Tarragona μέσα σε μισή ώρα. Πιο βολικός ωστόσο είναι ο παλιός τερματικός σταθμός στον οποίο φτάνουν τα τρένα Regional Express σε μία ώρα και 15΄.

Διαβάστε ακόμα:

Zamora: Η μικρή μεσαιωνική πόλη της Ισπανίας

Albarracín: Το πιο όμορφο χωριό της Ισπανίας

City Break για Millennials: Λισαβόνα, Βερολίνο, Βαρκελώνη, 3 πόλεις που τα συνδυάζουν όλα