Το Παρίσι όπως το ζουν οι ντόπιοι

Αν, λοιπόν, θέλετε κι εσείς να γνωρίσετε τη γαλλική πρωτεύουσα πέρα από τα συνηθισμένα, να νιώσετε τον παλμό της πόλης όπως τον βιώνουν οι ίδιοι οι Παριζιάνοι και να ανακαλύψετε τη γοητεία της απλότητας, ίσως ήρθε η στιγμή να προσπεράσετε τα πιο διάσημα αξιοθέατα. Όχι επειδή δεν είναι όμορφα ή σημαντικά, αλλά γιατί το Παρίσι αποκαλύπτει τον αληθινό του εαυτό όταν κοιτάξετε πέρα από τα αναμενόμενα και τα «κλισέ».

Τι να δείτε:

Το θαυμάσιο ποτάμι αντί για τον Πύργο του Άιφελ

Με ένα γρήγορο search στην Google, τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο Πύργος του Άιφελ θα εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα του Παρισιού. Ένα τοπόσημο που δύσκολα μπορεί να παραλείψει κανείς όταν επισκέπτεται τη γαλλική πρωτεύουσα, αφού είναι ορατό, κυριολεκτικά, από σχεδόν κάθε σημείο της πόλης. Κι αν αυτό είναι το πρώτο σας ταξίδι στην Πόλη του Φωτός, είναι φυσικό να κάνετε μια στάση για να δείτε από κοντά την εντυπωσιακή «Σιδηρά Κυρία» όπως αποκαλούν οι Παριζιάνοι τον Πύργο τους. Το ίδιο ισχύει και για το όμορφο πάρκο που απλώνεται στα πόδια του, το γνωστό Πεδίον του Άρεως, ένα ιδανικό σημείο για πικνίκ με θέα, κάποια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη ή καλοκαιρινή ημέρα.

Παρόλα αυτά, η πραγματική «ψυχή» της πόλης βρίσκεται στο ατμοσφαιρικό ποτάμι που κυλά στην καρδιά της, χωρίζοντας τη γαλλική πρωτεύουσα σε δύο όχθες. Εξίσου γοητευτικές, αλλά με διαφορετική ταυτότητα η καθεμία. Ο Σηκουάνας αποτελεί, επίσης, έναν εξαιρετικό τρόπο για να γνωρίσει κανείς την πόλη μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, με την κρουαζιέρα στα περίφημα παριζιάνικα bateaux-mouches να παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές εμπειρίες που μπορεί να ζήσει ένας επισκέπτης. Ειδικά για όσους διαθέτουν περιορισμένο χρόνο, πρόκειται για μια διαδρομή που επιτρέπει να δουν τα σημαντικότερα αξιοθέατα του Παρισιού σε μία μόνο βόλτα.

Αυτό, όμως, που δύσκολα συγκρίνεται με οτιδήποτε άλλο είναι οι ατελείωτες βόλτες στις αποβάθρες του Σηκουάνα, εκεί όπου δεν κινούνται αυτοκίνητα, παρά μόνο πεζοί, ποδήλατα και πατίνια. Εκεί όπου οι φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών περνούν τα πρωινά τους ζωγραφίζοντας και οι ντόπιοι γεμίζουν τα καλοκαιρινά τους βράδια με αυτοσχέδιες συναυλίες και παραστάσεις χορού.

Οι Παριζιάνοι αγαπούν πραγματικά το ποτάμι τους. Το παρατηρούν, το διασχίζουν, το ζουν σε κάθε ευκαιρία που τους δίνεται. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, ο Σηκουάνας αποτελεί σημείο συνάντησης και καθημερινής ζωής. Σε μια πόλη που πολλοί χαρακτηρίζουν ως «την πιο συναρπαστική του κόσμου», ελάχιστα σημεία αποτυπώνουν την αυθεντικότητά της όσο ο φωτογενής, σχεδόν ειδυλλιακός Σηκουάνας.

Την εκπληκτική Bourse de Commerce αντί για το Λούβρο

Λίγα βήματα μακριά από τη Rue de Rivoli και το Μουσείο του Λούβρου, η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα Bourse de Commerce ξεχωρίζει ως ένας από τους πιο θαυμαστούς χώρους τέχνης στο Παρίσι. Πρόκειται για έναν χώρο που σε καλεί να αφεθείς σε αυτόν, αφιερώνοντας χρόνο σε κάθε έκθεμα. Στεγασμένη σε ένα εντυπωσιακό, κυκλικό κτήριο με ιστορία αιώνων, το οποίο ανασχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Tadao Ando, η Bourse de Commerce συνδυάζει με σχεδόν μαγικό τρόπο το παλιό με το σύγχρονο. Από τη στιγμή που θα περάσετε το κατώφλι της, γίνεται αισθητό ότι πρόκειται για έναν χώρο που τιμά την ιστορία του, ενώ κοιτά σταθερά προς το παρόν και το μέλλον της σύγχρονης τέχνης.

Η εκπληκτική συλλογή του Γάλλου συλλέκτη François Pinault αποτελεί τη μόνιμη έκθεση του μουσείου και δεν ενδείκνυται για σύντομη επίσκεψη. Αντίθετα, ενθαρρύνει τον επισκέπτη να παρατηρήσει και να αφουγκραστεί τη σχέση ανάμεσα στα έργα τέχνης και τον ίδιο τον χώρο. Το φυσικό φως που διαχέεται από τον θόλο, οι καμπύλες γραμμές και οι λιτές παρεμβάσεις του Ando δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου τα έργα αναδεικνύονται με φυσικό τρόπο.

Μια στάση στη Bourse de Commerce αποτελεί ιδανική επιλογή για μια κρύα ή βροχερή μέρα στο Παρίσι, ειδικά αν βρίσκεστε ήδη στην περιοχή. Μια επίσκεψη που αφήνει μια ξεχωριστή ανάμνηση στο μυαλό και στην καρδιά και βοηθά να καταλάβει κανείς γιατί οι Παριζιάνοι επιστρέφουν εδώ ξανά και ξανά.

Από την άλλη, το Λούβρο, το μεγαλύτερο μουσείο στον κόσμο, στεγάζει περίπου 380.000 αντικείμενα, εκ των οποίων περίπου 35.000 εκτίθενται στο κοινό. Έργα τέχνης και ιστορικά εκθέματα που καλύπτουν διαφορετικές περιόδους του ανθρώπινου πολιτισμού. Λέγεται ότι, αν αφιερώσει κανείς μόλις 30 δευτερόλεπτα σε κάθε έκθεμα, θα χρειαστεί να περνά περίπου οκτώ ώρες την ημέρα, επί έξι συνεχόμενες εβδομάδες, για να δει όσα παρουσιάζονται στις αίθουσες του μουσείου. Κάτι που σημαίνει ένα πράγμα: το Λούβρο δεν μπορεί να το δει κανείς ολόκληρο. Ειδικά αν είστε το Παρίσι, για λίγες μόνο ημέρες, το να προσπαθήσετε να δείτε ολόκληρο το Λούβρο -ή έστω να περάσετε μία ολόκληρη ημέρα εκεί- είναι ένα εγχείρημα που θα καταλήξει, πιθανότατα, σε χάος και σε απίστευτη κούραση. Πρόκειται, αναμφίβολα, για ένα τοπόσημο που αξίζει να επισκεφθεί κανείς τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ένα σημείο της πόλης που μπορείτε να παραλείψετε χωρίς ενοχές, αν η τέχνη δεν αποτελεί προτεραιότητά σας ή αν αυτή είναι η δεύτερη ή η τρίτη σας επίσκεψη στη γαλλική πρωτεύουσα.

Κι αν θέλετε, πάση θυσία, να πάρετε μια γεύση από το διασημότερο μουσείο του κόσμου, μπορείτε να κάνετε μια στάση στον προαύλιο χώρο, εκεί όπου δεσπόζει η γυάλινη πυραμίδα του Λούβρου, ή να περάσετε μια βόλτα από την υπόγεια στοά, γνωστή ως Carrousel du Louvre. Θα την βρείτε με απευθείας πρόσβαση από τον σταθμό του μετρό Palais Royal-Musée du Louvre και πρόκειται για έναν χώρο γεμάτο μπουτίκ, καταστήματα με αναμνηστικά, αλλά και γνωστά patisserie, όπως ένα υποκατάστημα του φημισμένου Ladurée.

To ατμοσφαιρικό κανάλι του Saint Martin αντί για τα τουριστικά Ηλύσια Πεδία

Το Canal Saint-Martin είναι από εκείνα τα σημεία της γαλλικής πρωτεύουσας που λειτουργούν ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής, σαν αυθεντικό σκηνικό παριζιάνικης πραγματικότητας. Αν κάποιος ρωτήσει πώς είναι, στην πράξη, να ζει κανείς στο Παρίσι, η απάντηση θα μπορούσε να ξεκινήσει με μια πρωινή στάση στην εξαιρετική boulangerie Du Pain et des Idées, στη δυτική πλευρά του καναλιού, για το περίφημο chocolat-banane αρτοσκεύασμά της και να ολοκληρωθεί με ευφάνταστα κοκτέιλ στο Bisou, ακριβώς δίπλα στο νερό. Εκεί δεν υπάρχει κατάλογος: περιγράφετε στον μπάρμαν τις προτιμήσεις σας και εκείνος δημιουργεί, επιτόπου, ένα ποτό αποκλειστικά για εσάς. Στο κινηματογραφικά όμορφο Canal Saint-Martin χτυπά ένας από τους πιο αυθεντικούς παλμούς της πόλης. Κατά μήκος του, αλλά και σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή, θα δείτε ντόπιους πάνω στα ποδήλατά τους, μικρές παρέες να σταματούν για καφέ σε συνοικιακά μαγαζιά, ανθρώπους να κάθονται στα παγκάκια με ένα βιβλίο ή ένα ποτήρι κρασί, ακόμη κι όταν το κρύο είναι τσουχτερό. To κανάλι, πέρα από αξιοθέατο, είναι χώρος συνάντησης, χαλάρωσης και αυθόρμητων στιγμών για τους Παριζιάνους, ένα από τα πιο αγαπημένα τους σημεία στην πόλη.

Οπότε δεν χωρά αμφιβολία ότι, αν αναζητάτε μια βόλτα με αυθεντικό τοπικό χαρακτήρα, μπορείτε να παραλείψετε την καθιερωμένη, πολυφωτογραφημένη περατζάδα στα Ηλύσια Πεδία. Μπορεί να πρόκειται για μία από τις πιο αναγνωρίσιμες λεωφόρους του κόσμου, ωστόσο εδώ και πολλές δεκαετίες κινούνται στον ρυθμό των τουριστικών απαιτήσεων. Υπερβολικά ακριβά εστιατόρια και καφέ που προβάλλουν διεθνώς μια εξιδανικευμένη εκδοχή του παριζιάνικου ονείρου, αλλά αφήνουν στο περιθώριο το πιο σημαντικό: την πραγματική παριζιάνικη ψυχή, αυτή που έκανε την πόλη στις καρδιές και στις συνειδήσεις μας αυτό που στ’αλήθεια είναι.

Μια ψυχή που εκφράζεται σε γειτονιές μακριά από τις μπουτίκ των μεγάλων οίκων μόδας και τις γνωστές αλυσίδες ένδυσης. Σε μια πόλη που, παρά τα στερεότυπα, δεν φορά μπερέ και απολαμβάνει τον χρόνο της σε άγνωστα στέκια, χωρίς να χρειάζεται να περιμένει στην ουρά για μια κούπα ζεστή σοκολάτα.

Η κουκλίστικη Place des Vosges αντί για τους διάσημους Κήπους του Κεραμεικού

Η μικρή αυτή πλατεία του Παρισιού, με το καταπράσινο πάρκο στο κέντρο της, παραμένει μέχρι σήμερα σύμβολο της καλής ζωής στη γαλλική πρωτεύουσα. Ένα πραγματικό διαμάντι ανάμεσα στα πολυάριθμα και εντυπωσιακά αξιοθέατα της Πόλης του Φωτός, όπου η ιστορία συναντά τη φινέτσα σε καλαίσθητες στοές και κομψά κτήρια. Η Place des Vosges άρχισε να κατασκευάζεται το 1605, στο σημείο όπου βρισκόταν παλαιότερα το βασιλικό συγκρότημα Hôtel des Tournelles, το οποίο για αιώνες λειτουργούσε ως κατοικία των Γάλλων βασιλέων και της αυλής τους. Εκεί, το 1559, πέθανε ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό που υπέστη. Μετά τον θάνατό του, η σύζυγός του, βασίλισσα Αικατερίνη των Μεδίκων, διέταξε να γκρεμιστεί ολόκληρο το κτίσμα που της «θύμιζε οικεία κακά» και ζήτησε από τη βασιλική αυλή να μετακινηθεί στο Λούβρο.

Παρά τα μεγάλα όνειρα του Ερρίκου του Δ΄, η αλήθεια είναι ότι τα όμορφα κτήρια της Place des Vosges δεν πρόλαβαν να ζήσουν για πολύ τον πλούτο και το μεγαλείο της γαλλικής βασιλικής αυλής. Στην πραγματικότητα, η μοναδική γαλαζοαίματη που έζησε έστω και για λίγο στην περιοχή ήταν η Μαρία Αντουανέτα, για ένα σύντομο διάστημα όταν έφτασε από τη Βιέννη στη Γαλλία, πριν από τον γάμο της με τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄. Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου, η Place des Vosges εξελίχθηκε σε ένα αληθινό κέντρο των μεγαλοαστών εμπόρων, αλλά και σε σημείο συνάντησης Γάλλων καλλιτεχνών. Το 1793, αμέσως μετά τη Γαλλική Επανάσταση, το όνομα Place Royale έδωσε τη θέση του στην ονομασία Place des Vosges, ως φόρος τιμής στην επαρχία των Βοσγίων, την πρώτη που δέχθηκε να καταβάλει φόρους στη νεοσύστατη Γαλλική Δημοκρατία.

Ανάμεσα στις δεκάδες γνωστές προσωπικότητες που έζησαν κάποτε σε αυτή την καταπληκτική, αξιοζήλευτη γειτονιά συγκαταλέγονται ο κορυφαίος Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ, ο καρδινάλιος Ρισελιέ και η μαρκησία Marie de Rabutin-Chantal. Το μέγαρο στο οποίο έζησε ο μεγάλος μυθιστοριογράφος λειτουργεί ως μουσείο εδώ και περίπου έναν αιώνα και οι χώροι του είναι τουλάχιστον θεαματικοί. Ξεχωρίζουν το πανέμορφο κινέζικο σαλόνι, καθώς και το ξύλινο, σκαλιστό γραφείο του Ουγκώ, το οποίο δεν διέθετε καρέκλα, καθώς ο συγγραφέας συνήθιζε να γράφει όρθιος. Σε αυτό το γραφείο έγραψε μεγάλο μέρος των Άθλιοι, ενός από τα καθοριστικότερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ως η παλαιότερη πλατεία που δημιουργήθηκε βάσει σχεδίου στο Παρίσι και μία από τις πρώτες σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Πλατεία των Βοσγίων διαθέτει έντονη ιστορική σημασία. Παράλληλα, αποτέλεσε πρότυπο για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκαν οι κατοικίες των μεγάλων αστικών κέντρων στα χρόνια που ακολούθησαν, λειτουργώντας ως μοντέλο κομψότητας και φινέτσας.

Από την άλλη, οι Κήποι του Κεραμεικού, μία ανάσα από το Μουσείο του Λούβρου, αλλά και οι πανέμορφοι Κήποι του Λουξεμβούργου, με την εμβληματική λίμνη στο κέντρο και την εντυπωσιακή Κρήνη των Μεδίκων, είναι χωρίς καμία αμφιβολία δύο σημαντικά σημεία αναφοράς για κάθε επισκέπτη που φτάνει οποιαδήποτε εποχή του χρόνου στο Παρίσι. Ωστόσο, αυτό ακριβώς είναι και το «αδύναμο» σημείο τους. Πολυσύχναστα και τουριστικά, τα διάσημα αυτά πάρκα είναι must για όσους επισκέπτονται την Πόλη του Φωτός για πρώτη φορά. Αν όμως στην ατζέντα σας είναι να δείτε τη local πλευρά του Παρισιού, τότε γιατί να μην τα προσπεράσετε, αναζητώντας μια μικρή γωνιά χαλάρωσης και πρασίνου σε πιο ήσυχες γωνιές της πόλης;

Τα μπιστρό στις αυθεντικά local γειτονιές αντί για τα εστιατόρια που «πρωταγωνιστούν» στα προφίλ του Ιnstagram

Σε μία πόλη που θεωρείται δικαίως σταθμός για τις εξελίξεις της παγκόσμιας γαστρονομίας, τη στιγμή που η μαγειρική κληρονομιά του παρελθόντος παραμένει αναλλοίωτη, η στάση για φαγητό αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των ντόπιων. Μία «ιερή» διαδικασία, που δεν γίνεται να κρατήσει λιγότερο από μία ώρα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την απόλαυση μίας κούπας καφέ σε κάποιο στρογγυλό τραπεζάκι, με αναπόσπαστη θέα στον δρόμο. Σε αντίθεση με την Ιταλία, όπου οι ντόπιοι απολαμβάνουν όρθιοι τον μοναδικό τους εσπρέσο al banco, στο Παρίσι η ιεροτελεστία του coffee break είναι εξαιρετικά σημαντική και αξίζει να γνωρίζετε ότι εδώ μπορείτε να καθίσετε σε οποιοδήποτε καφέ ή μπιστρό όση ώρα επιθυμείτε και πως ποτέ δεν θα αισθανθείτε πίεση να φύγετε.

Γι’ αυτό σχεδόν επιβάλλεται να αναζητήσετε τα πιο όμορφα στέκια στις μικρές γειτονιές της πόλης, εκείνα που απέχουν αρκετά από τα διάσημα αξιοθέατα και διατηρούν ανέπαφη τη γνήσια παριζιάνικη ομορφιά τους, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όχι μόνο θα πληρώσετε πολύ λιγότερα για ακόμη καλύτερο φαγητό ή ποτό και πιο φιλόξενες υπηρεσίες, αλλά θα έχετε τη δυνατότητα να γευματίσετε παρέα με τους locals, σε εστιατόρια και καφέ που σέβονται την πελατεία τους, γιατί αποτελείται από θαμώνες που επιστρέφουν σε σταθερή βάση.

Οπότε αποφεύγετε τις μεγάλες αναμονές σε εμβληματικά μαγαζιά όπως το Carette, το Café Trocadéro, ακόμη και τα ιστορικά Les Deux Magots και Café de Flore. Το ίδιο ισχύει και για τα μεγάλα εστιατόρια κοντά στην Αψίδα του Θριάμβου ή στην Place du Tertre στη Μονμάρτρη, αλλά και για τους φούρνους κατά μήκος της Rue de Rivoli. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να πετύχετε κάποια πραγματικά καλά μπιστρό ή καφέ μία ανάσα από τα μεγαλύτερα σημεία ενδιαφέροντος της πόλης. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί τον κανόνα. Αντίθετα, κατευθυνθείτε προς κάποια από τα ωραιότερα και πιο φιλόξενα μπιστρό της πόλης: το Le Perraudin κοντά στο Πάνθεον, το Chez René στο Saint-Germain, το La Jacobine στη θρυλική και πανέμορφη Rue de l’Ancienne Comédie και το Chez Savy, μία ανάσα από τα Ηλύσια Πεδία.

Μία υπέροχη, μικρή σοκολατερί αντί για τα εμβληματικά ζαχαροπλαστεία που φημίζονται για τα πολύχρωμα μακαρόν και τα γλυκά τους

Στην ίδια λογική, μην χάσετε τον χρόνο σας περιμένοντας έξω από το περίφημο καφέ Angelina, στην πανέμορφη αλλά αρκετά τουριστική Rue de Rivoli. Το αριστοκρατικό αυτό μαγαζί των αρχών του 20ού αιώνα διαθέτει τεράστια ιστορία και μια εξαιρετική σάλα, ενώ από τα τραπεζάκια του έχουν περάσει μερικές από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες που έζησαν ποτέ στο Παρίσι. Ο θρύλος θέλει τη Coco Chanel να λατρεύει την Angelina και τη διάσημη ζεστή σοκολάτα της, η φήμη της οποίας έχει φτάσει σχεδόν σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Στα μεγάλα αρνητικά συγκαταλέγεται το γεγονός ότι δεν γίνονται κρατήσεις, γεγονός που αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες να χρειαστεί να περιμένετε αρκετή ώρα στην ουρά για να καθίσετε. Ναι, η Angelina είναι πλέον ένα εξαιρετικά τουριστικό μέρος, με τραπέζια στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ πολλοί συμφωνούν πως, παρά την τεράστια φήμη της, δεν σερβίρει την καλύτερη ζεστή σοκολάτα του Παρισιού.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για το ιδιαίτερα προβεβλημένο κατάστημα Ladurée στα Ηλύσια Πεδία, αλλά και για τα καταστήματα της διάσημης αλυσίδας Pierre Hermé, ενός πραγματικού συμβόλου όταν μιλάμε για τα περίφημα γαλλικά μακαρόν. Ωστόσο, εξίσου νόστιμα γλυκά, αν όχι ακόμη καλύτερα, μπορείτε να βρείτε στο μικρό μαγαζί με την επωνυμία Richart, στην περιοχή του Saint-Germain, μία οικογενειακή επιχείρηση που ειδικεύεται στα μακαρόν και προσφέρει πιο προσιτές τιμές σε σύγκριση με τους «σούπερ σταρ» ανταγωνιστές της.

Για μία ονειρεμένη σοκολάτα, αξίζει να κάνετε στάση στη σοκολατερί Plaq, στο 2ο διαμέρισμα της πόλης, είτε για μία κούπα γεμάτη με το αγαπημένο σας αχνιστό ρόφημα είτε για ένα κουτί σοκολατάκια τόσο νόστιμα που η γεύση τους θα σας συνοδεύει για πολύ καιρό. Πολύ γευστικές είναι και οι σοκολάτες του pastry chef Cyril Lignac, ο οποίος διαθέτει διάφορα καταστήματα με την επωνυμία του σε διαφορετικά σημεία της γαλλικής πρωτεύουσας, ενώ η σοκολατερί του βρίσκεται στη νότια πλευρά του Marais, κοντά στη Βαστίλη.

Τα καταστήματα στη συνοικία Marais αντί για τα μεγάλα πολυκαταστήματα, όπως τα Galeries Lafayette και το Printemps

Αντί για τα εντυπωσιακά και πολυσύχναστα πολυκαταστήματα του Παρισιού, όπως τα Galeries Lafayette και Printemps, η ατμοσφαιρική συνοικία του Marais προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία αγορών, σαφώς πιο αυθεντική. Εδώ οι αγορές δεν γίνονται σε απρόσωπους ορόφους, αλλά σε στενά δρομάκια, πίσω από μικρές βιτρίνες που σας προσκαλούν να μπείτε σε έναν χώρο ανεπιτήδευτης παριζιάνικης φινέτσας και ομορφιάς. Πρόκειται για την ιδανική περιοχή για να περιπλανηθείτε, να χαθείτε και να ανακαλύψετε μικρά μυστικά που γνωρίζουν κυρίως οι locals. Στο Marais θα συναντήσετε πανέμορφες μπουτίκ, όπου το design και η αισθητική έχουν χαρακτήρα και τα πάντα μοιάζουν επιλεγμένα με φροντίδα. Εκεί, καταστήματα όπως το Merci, το Fleux και το Sézane εντυπωσιάζουν με τη μοναδική ταυτότητά τους και συχνά μας κάνουν να μη γνωρίζουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε. Ρούχα, αντικείμενα για το σπίτι, βιβλία και αναμνηστικά συνθέτουν μια εμπειρία shopping που θυμίζει περισσότερο βόλτα σε γειτονιά και λιγότερο καταναλωτικό «μαραθώνιο».

Ίσως γι’ αυτό οι Παριζιάνοι το προτιμούν. Γιατί το Marais δεν σε εξουθενώνει. Σου επιτρέπει να σταματήσεις για καφέ, να συνεχίσεις, να αλλάξεις γνώμη, να επιστρέψεις. Είναι το είδος των αγορών που μετριούνται κυρίως σε στιγμές και που, στο τέλος, σου αφήνουν την αίσθηση ότι γνώρισες λίγο καλύτερα την πόλη.

Η φανταστική Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας αντί για την πολυφωτογραφημένη Παναγία των Παρισίων

Η Bibliothèque nationale de France (BnF) δεν είναι τουριστικό αξιοθέατο με τη στενή έννοια, αλλά ένας χώρος βαθύτατα ενταγμένος στην καθημερινή ζωή των Παριζιάνων. Μακριά από το πολύβουο κέντρο, λειτουργεί ως σημείο συγκέντρωσης για φοιτητές, ερευνητές και κατοίκους της πόλης που έρχονται εδώ για να διαβάσουν, να μελετήσουν και να περάσουν ώρες ησυχίας. Δεν χρειάζεται να έχεις ακαδημαϊκή ιδιότητα για να νιώσεις οικεία, αρκεί να αφεθείς στην ήρεμη ατμόσφαιρα του χώρου. Η εντυπωσιακή αρχιτεκτονική του κτηρίου αποτελεί από μόνη της έναν καλό λόγο για να το επισκεφθεί κανείς. Το συγκρότημα με τους τέσσερις επιβλητικούς, γυάλινους πύργους σε σχήμα ανοιχτών βιβλίων, έργο του Dominique Perrault, δημιουργεί ένα τοπίο αυστηρό αλλά ταυτόχρονα εντυπωσιακό. Στο κέντρο, ο εσωτερικός κήπος, απροσπέλαστος αλλά ορατός, λειτουργεί σαν μια πράσινη ανάσα ηρεμίας, ενισχύοντας την αίσθηση απομόνωσης από την πόλη, παρότι βρίσκεστε μέσα σε αυτήν.

Αυτό που κάνει τη βιβλιοθήκη ξεχωριστή είναι ο τρόπος με τον οποίο την χρησιμοποιούν οι ντόπιοι. Άνθρωποι κάθε ηλικίας μελετούν δίπλα στα μεγάλα παράθυρα, διαβάζουν για ώρες ή απλά βρίσκουν εδώ έναν χώρο συγκέντρωσης που δύσκολα συναντάς αλλού στο Παρίσι. Η BnF κερδίζει τον επισκέπτη, προσφέροντας μια αυθεντική εμπειρία, ιδανική για μια κρύα ή βροχερή μέρα στην πόλη.

Αν, λοιπόν, η αγάπη σας για τα σπουδαία και ξεχωριστά δείγματα αρχιτεκτονικής αυτού του κόσμου είναι μεγάλη, τότε στο επόμενο ταξίδι σας στο Παρίσι αξίζει να αποφύγετε τις μεγάλες ουρές έξω από την, κατά κοινή ομολογία, θαυμάσια Παναγία των Παρισίων και να στραφείτε προς ένα εναλλακτικό αρχιτεκτονικό θαύμα της πόλης. Ειδικά αν την έχετε επισκεφθεί και στο παρελθόν, ίσως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνετε τη διαφορά και να ανακαλύψετε ένα από τα πιο κομψά και αγαπημένα στέκια των Παριζιάνων, ένα ιδανικό σημείο ανάπαυλας, χαλάρωσης και μελέτης.

Ένα μικροσκοπικό μπαρ στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού αντί για κοκτέιλ στο Hemingway Bar του ξενοδοχείου Ritz

Είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα από τα πιο εμβληματικά μπαρ της Γαλλίας, ίσως και ολόκληρης της Ευρώπης. Πώς θα σας φαινόταν, όμως, αν αντί για ένα κοκτέιλ στο θρυλικό Hemingway Bar του Ritz Paris, στην Place Vendôme, ανακαλύπτατε ένα από τα κουλ και ιδιαίτερα δημοφιλή στους ντόπιους μπαρ της πόλης; Εκεί όπου όλα μοιάζουν να υπάρχουν για να υπηρετούν τη στιγμή. Χαμηλός φωτισμός, λίγα τραπέζια, μπάρα κολλημένη στον τοίχο και άνθρωποι που ήρθαν όχι για τα ποσταρίσματα στο Instagram, αλλά για να πιουν πραγματικά ένα καλό ποτό παρέα με τους καλούς τους φίλους.

Στα μπαράκια των αυθεντικών παριζιάνικων γειτονιών, οι θαμώνες είναι κυρίως ντόπιοι. Γείτονες που μόλις τελείωσαν τη δουλειά τους, φίλοι που δίνουν ραντεβού χωρίς πρόγραμμα, ζευγάρια που μιλούν πάνω από ένα ποτήρι κρασί ή ένα απλό, σωστά φτιαγμένο κοκτέιλ. Ο μπάρμαν έχει χρόνο να σας ρωτήσει τι σας αρέσει, να σας προτείνει κάτι χωρίς μενού και να σας κάνει να νιώσετε, έστω για λίγο, πως είστε κι εσείς κομμάτι αυτής της μικρής συνοικίας. Το 10ο διαμέρισμα της πόλης, όπως και το 11ο, το 14ο, το 15ο ή το 13ο, είναι γεμάτα από τέτοια μαγαζιά, πλημμυρισμένα από εκείνη την ανεπιτήδευτη ενέργεια που κάνει το Παρίσι τόσο ελκυστικό κάθε φορά που απομακρυνόμαστε από τα πιο προβεβλημένα του σημεία.

Ο ανεκτίμητος χρόνος που θα περάσετε σε κάποιο πάρκο αντί για τις αγχωμένες ώρες κατά τις οποίες θα τρέχετε από το ένα αξιοθέατο στο άλλο

Στο Παρίσι, ο χρόνος είναι συχνά πιο πολύτιμος από τα ίδια τα αξιοθέατα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αντί να τρέχετε από το ένα «must see» στο άλλο, με το βλέμμα στο ρολόι και το κινητό στο χέρι, αξίζει να κάνετε αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα οι ίδιοι οι Παριζιάνοι: να καθίσετε σε ένα πάρκο χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Να πάρετε μια ανάσα και να αφήσετε την πόλη να ξεδιπλωθεί μπροστά σας, χωρίς πρόγραμμα.

Σε ένα παγκάκι, με έναν καφέ ή ένα βιβλίο, το Παρίσι αλλάζει πρόσωπο. Γύρω σας άνθρωποι διαβάζουν, περπατούν, βγάζουν βόλτα τον σκύλο τους ή απολαμβάνουν την ηρεμία μέσα στο πράσινο. Δεν υπάρχει τίποτα να «δείτε», κι όμως βλέπετε τα πάντα: τον ρυθμό της πόλης, τις μικρές καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο οι ντόπιοι χρησιμοποιούν τον χρόνο τους. Αυτός ο ανεκτίμητος χρόνος δεν μπορεί να αποτυπωθεί εύκολα σε φωτογραφίες, ούτε μπαίνει σε best of λίστες. Αποτελεί συχνά το πιο συναισθηματικό και ουσιαστικό κομμάτι ενός ταξιδιού. Γιατί, στο τέλος, αυτό που θυμάστε περισσότερο, είναι οι στιγμές που ζήσατε πραγματικά κάθε προορισμό.