Το Βιετνάμ, του οποίου το όνομα σημαίνει μακρινός νότος, είναι μια πανέμορφη χώρα στη νοτιοανατολική Ασία, που συνδυάζει εκπληκτικά τοπία, πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Η ιστορία του Βιετνάμ έχει διαμορφωθεί από μακροχρόνιους αγώνες για ανεξαρτησία, αποικιοκρατία και συγκρούσεις του Ψυχρού Πολέμου.
Δύο από τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν την πορεία της χώρας είναι: α) Η γαλλική αποικιοκρατία από το 1858 έως το 1945, κατά την οποία η Γαλλία κατέλαβε το Βιετνάμ και το μετέτρεψε σε τμήμα της γαλλικής αποικίας της Ινδοκίνας με πρωτεύουσα το Ανόι (Βόρειο Βιετνάμ). Η περίοδος αυτή έληξε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1945 ο Βιετναμέζος κομμουνιστής επαναστάτης Χο Τσι Μινχ ανακήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας, με πρωτεύουσα το Ανόι, και β) Ο πόλεμος του Βιετνάμ (1955-1975), μία από τις αιματηρότερες συγκρούσεις του Ψυχρού Πολέμου, με άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ και στήριξη του Βόρειου Βιετνάμ από την ΕΣΣΔ, που δίχασε τη χώρα σε βόρειο και νότιο Βιετνάμ.
Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ το 1973 και την πτώση της Σαϊγκόν (πρωτεύουσα του Νότιου Βιετνάμ) το 1975, η χώρα επανενώθηκε υπό κομμουνιστικό έλεγχο, με πρωτεύουσα το Ανόι. Με αυτήν λοιπόν την ποικιλόμορφη ιστορία και με διαδρομές από τον Βορρά, το Ανόι, τον κόλπο Χα Λόνγκ και τους απέραντους ορυζώνες, μέχρι τον νότο, στην πόλη Ho Chi Minh (Σαϊγκόν), το Δέλτα του ποταμού Mekong και τις υπόγειες σήραγγες Cu Chi των Βιετκόνγκ (Βιετναμέζοι κομμουνιστές), το ταξίδι στο Βιετνάμ προσφέρει μια μοναδική εμπειρία.
Ανόι: Η πόλη των χιλίων ετών
Ξεκινάμε το ταξίδι μας στο Βιετνάμ από την πολιτιστική και ιστορική καρδιά της χώρας, που είναι το Ανόι, καθώς η πόλη προσφέρει μια πιο αυθεντική και παραδοσιακή εμπειρία σε σύγκριση με τον πιο σύγχρονο νότο. Προσγειωνόμαστε νωρίς το πρωί στο αεροδρόμιο και αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να κερδίσουμε χρόνο, έχοντας όλη την ημέρα στη διάθεσή μας. Καθώς κατευθυνόμαστε στο ξενοδοχείο, από το παράθυρο του αυτοκινήτου θαυμάζω την αποικιακή κομψότητα του Ανόι.
Ως πρωτεύουσα της Γαλλικής Ινδοκίνας από το 1902 έως το 1954, η κληρονομιά της γαλλικής αποικιοκρατίας είναι διάχυτη παντού. Μετά από έναν απολαυστικό βιετναμέζικο καφέ (το Βιετνάμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός καφέ στον κόσμο μετά τη Βραζιλία), ξεκινάμε τη μέρα μας από το μαυσωλείο του Χο Τσι Μινχ. Ένα τεράστιο γρανιτένιο συγκρότημα, στα πρότυπα του Μαυσωλείου του Λένιν, στη μέση της πλατείας Μπα Ντινχ, που αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού του Βιετνάμ. Μέσα σε μια γυάλινη προθήκη βρίσκεται το ταριχευμένο σώμα του Χο Τσι Μινχ ή του θείου Χο, όπως τον αποκαλούν με αγάπη πολλοί Βιετναμέζοι μέχρι σήμερα. Καθώς το αντικρίζω από μακριά, μου έρχονται στον νου οι στίχοι του τραγουδιού του Διονύση Σαββόπουλου: «Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι, πυρπόλησαν το ρύζι. Στη Σαϊγκόν δεν μπορούσες να ζήσεις, δε σου’ φτανε ο αέρας για να ζήσεις…».
Πίσω από το μαυσωλείο βρίσκεται ένα παραδοσιακό βιετναμέζικο σπίτι που υψώνεται σε ξύλινους πασσάλους, στο οποίο έζησε ο Χο Τσι Μινχ από το 1958 έως το 1969 και διατηρείται όπως ακριβώς το άφησε. Φεύγοντας, περνάμε από το Προεδρικό Μέγαρο, που πριν από το 1954 ήταν το παλάτι που στέγαζε τον Γάλλο κυβερνήτη της Ινδοκίνας. Όπως και οι περισσότερες γαλλικές αποικιακές κατασκευές, το παλάτι είναι έντονα ευρωπαϊκό.
Συνεχίζουμε την περιήγησή μας στο ιστορικό κέντρο της Παλιάς Συνοικίας με τους 36 ιστορικούς δρόμους που έχουν πάρει το όνομά τους από τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρονται εκεί και χρονολογούνται από περίπου 1.000 χρόνια πριν. Η ζωή στην Παλιά Συνοικία είναι χαοτική, καθώς οι δρόμοι βουίζουν από κορναρίσματα και φωνές.
Διασχίζοντας τους στενούς δρόμους, απολαμβάνουμε τη μοναδική ατμόσφαιρα. Δρόμοι στενοί, με κτίρια φθαρμένα της αποικιακής εποχής, γεμάτοι με πάγκους, πλανόδιους πωλητές, παρκαρισμένες μοτοσυκλέτες και ποδήλατα. Το να διασχίσεις έναν δρόμο είναι μια περιπέτεια, καθώς τα αμέτρητα σκούτερ και τα κορναρίσματα σε αποπροσανατολίζουν. Σε όλα αυτά, αν προσθέσουμε το ακαταμάχητο άρωμα του καυτού φαγητού του δρόμου και τα αρωματικά βότανα, δίνεται μια εικόνα ξεχωριστή.
Καθώς περπατάμε, συναντάμε ένα μπαρ με πλαστικά τραπέζια και κόκκινα σκαμπό. Καθόμαστε σε ένα σκαμπό δίπλα σε ντόπιους και τουρίστες που πίνουν Bia hoi (μια δημοφιλής βαρελίσια μπίρα του Βιετνάμ), και καθώς την πίνουμε νιώθω να ακολουθούμε μια ιεροτελεστία μετάβασης στο Ανόι. Καθώς απολαμβάνω αυτή την εικόνα, σκέφτομαι πως αυτή είναι η Ασία που ονειρευόμουν. Το βράδυ επιλέγουμε για φαγητό ένα εστιατόριο στο κέντρο της πόλης και δοκιμάζουμε σούπα Pho, την πιο δημοφιλή σε όλο το Βιετνάμ, η οποία αποτελείται από νουντλς ρυζιού, πολλά φρέσκα βότανα, κρέας ή φασόλια σόγιας (τόφου) για μια vegan εκδοχή, αυγό και ζωμό.
Την επόμενη μέρα κατευθυνόμαστε στη λίμνη Hoan Kiem, έναν τόπο όπου οι κάτοικοι του Ανόι συναντιούνται για πρωινές ασκήσεις Τάι Τσι, ενώ το απόγευμα ντόπιοι και τουρίστες συγκεντρώνονται για να απολαύσουν τα ήρεμα νερά και να ξεκουραστούν από την ξέφρενη ενέργεια της παλιάς συνοικίας του Ανόι. Στο βόρειο τμήμα της λίμνης βρίσκεται ένας βουδιστικός ναός του 18ου αιώνα, στον οποίο έχουμε πρόσβαση μέσω της εμβληματικής κόκκινης γέφυρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, η οποία το βράδυ φαίνεται ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Συνεχίζουμε στο Ναό της Λογοτεχνίας, ένα ιστορικό συγκρότημα αφιερωμένο στον Κομφούκιο, που ιδρύθηκε το 1070 και λειτούργησε ως το πρώτο πανεπιστήμιο του Βιετνάμ, αποτελώντας σήμερα ένα σημαντικό πολιτιστικό μνημείο με αρχαία αρχιτεκτονική.
Διαθέτει πέντε διαδοχικές αυλές με παλιά περίπτερα, αίθουσες και αγάλματα που διατηρούν το αρχαίο βιετναμέζικο στυλ. Ένα μοναδικό αξιοθέατο στο Ανόι είναι η «Οδός των τρένων». Πρόκειται για μια στενή γειτονιά όπου τα σπίτια και τα καφέ βρίσκονται κυριολεκτικά δίπλα στις γραμμές του τρένου, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία, ειδικά την ώρα που πλησιάζει το τρένο. Οι τουρίστες, εκείνη την ώρα, ετοιμάζουν τις κάμερές τους για να τραβήξουν φωτογραφίες, ενώ οι ντόπιοι μεταφέρουν τραπέζια, καρέκλες και εμπορεύματα προς τα πίσω, αφού το τρένο κυριολεκτικά χαϊδεύει με το πέρασμά του τους πάντες και τα πάντα. Ένα θέαμα αξέχαστο, γι’ αυτό και έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία του Ανόι για ινσταγκραμικές φωτογραφίες.
Κόλπος Χα Λόνγκ: Κρουαζιέρα στο σμαραγδένιο βασίλειο
Το πρωί της επομένης μέρας φεύγουμε για μια ολοήμερη εκδρομή στον κόλπο Χα Λόνγκ, που βρίσκεται στη βορειοανατολική γωνιά του Βιετνάμ, 160 χλμ. από το Ανόι. «Αν δεν έχεις επισκεφθεί τον κόλπο Χα Λονγκ, δεν έχεις πάει στο Βιετνάμ», έγραψε ένας Κινέζος ποιητής. Ο κόλπος του Κατερχόμενου Δράκου, όπως μεταφράζεται η λέξη Halong, έχει προστεθεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και είναι το αδιαμφισβήτητο σύμβολο του Βιετνάμ. Ο κόλπος περιλαμβάνει 1.960 περίπου ασβεστολιθικές, καταπράσινες νησίδες που αναδύονται από τα σμαραγδένια νερά του κόλπου Τονκίν. Ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσεις τον κόλπο Halong είναι να ταξιδέψεις με τα παραδοσιακά σκάφη Junk, των οποίων η παρουσία προσθέτει μια ατέλειωτη ομορφιά σε αυτό το ήδη μαγευτικό μέρος.
Πρόκειται για ξύλινα παραδοσιακά ιστιοφόρα που, αν και παλαιότερα χρησίμευαν για εμπόριο, σήμερα έχουν μετατραπεί σε κρουαζιερόπλοια, τα οποία διατηρούν την κλασική vintage αισθητική με σύγχρονες ανέσεις, προσφέροντας μια αυθεντική εμπειρία εξερεύνησης του κόλπου Halong. Ανάμεσα στους πλωτούς βράχους και τα σμαραγδένια νερά, τα παραδοσιακά Junk δημιουργούν ένα γραφικό σκηνικό που σαγηνεύει τους επισκέπτες. Ενθουσιασμένοι από την περιήγησή μας στον κόλπο Halong, επιστρέφουμε στο Ανόι αργά το απόγευμα.
Το βράδυ, μετά το φαγητό, πάμε σε ένα μπαρ φωλιασμένο στον δεύτερο όροφο ενός γοητευτικού παλιού κτιρίου με πινελιές γαλλικής κομψότητας. Το πραγματικό διαμάντι είναι το μπαλκόνι που προσφέρει εκπληκτική θέα στη φωτισμένη λίμνη Hoan Kiem, καθιστώντας το ένα ιδανικό μέρος για να παρακολουθήσετε τον κόσμο που απολαμβάνει τον περίπατό του γύρω από τη λίμνη.
Χο Τσι Μινχ (Σαϊγκόν): Εκεί που το χάος συναντά την ομορφιά
Έχοντας διανύσει 1.200 χλμ. περίπου από το Ανόι, φτάνουμε στο κορυφαίο οικονομικό, πολιτιστικό και πολιτικό κέντρο του Βιετνάμ, που είναι η πόλη Χο Τσι Μινχ, γνωστή και ως Σαϊγκόν. Μια πόλη ζωντανή, θορυβώδης και συναρπαστική, που εστιάζει στο απίστευτο street food, την έντονη κυκλοφορία μοτοσικλετών, την πλούσια ιστορία, τη γαλλική αποικιακή αρχιτεκτονική και την έντονη νυχτερινή ζωή. Περιπλανώμενοι στους δρόμους, βλέπουμε αρχαίες παγόδες ανάμεσα σε ουρανοξύστες και πολυτελή καταστήματα δίπλα σε λαχταριστούς πάγκους με street food. Αυτός ο συνδυασμός νεωτερικότητας και παράδοσης συμβάλλει στη δημιουργία μιας ελκυστικής πόλης.
Είναι 8 π.μ. και η πόλη σφύζει από ζωή, απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, από επιχειρηματίες με κοστούμια μέχρι μοτοσυκλετιστές/ταχυδρόμους να κάθονται μαζί σε μικροσκοπικές πλαστικές καρέκλες για να απολαύσουν το πρωινό τους. Πρώτη μας επίσκεψη στη Σαϊγκόν, το Μουσείο Υπολειμμάτων Πολέμου, ένα από τα σημαντικά ιστορικά αξιοθέατα του Βιετνάμ, εστιάζοντας στις επιπτώσεις του πολέμου του Βιετνάμ (Αμερικανών-Βιετναμέζων), που κράτησε 15 ολόκληρα χρόνια, με πλήθος φωτογραφικού υλικού, εγγράφων και αντικειμένων που τεκμηριώνουν τις θηριωδίες του πολέμου. Καθώς βλέπω τις φωτογραφίες, αισθάνομαι να σφίγγεται το στομάχι μου, νιώθοντας οργή και αποτροπιασμό για το πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος.
Συνεχίζουμε την επίσκεψή μας και σε άλλα αξιοθέατα, όπως είναι το παλάτι της Επανένωσης, το κεντρικό ταχυδρομείο, σχεδιασμένο από Γάλλους αρχιτέκτονες της αποικιακής περιόδου, και τον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας των Παρισίων, για να καταλήξουμε στην ιστορική αγορά Ben Thanh, που αποτυπώνει την ενέργεια και το πνεύμα της Σαϊγκόν, η οποία ιδρύθηκε από Γάλλους αποικιοκράτες το 1912. Η αγορά διαθέτει ένα πλούσιο μείγμα ιστορίας, πολιτισμού και εμπορίου. Μέσα στις τοξωτές κίτρινες πύλες του Ben Thanh βασιλεύει το χάος, όπου μπορείς να ακούσεις το κροτάλισμα των chopsticks, να μυρίσεις το άρωμα των αποξηραμένων βοτάνων και του φρεσκοψημένου κρέατος και να δεις πλήθος κόσμου να διαπραγματεύεται. Καθώς η Σαϊγκόν φημίζεται για τη νυχτερινή ζωή της, επιλέγουμε το βράδυ να επισκεφθούμε ένα ιστορικό rooftop bar, στην οδό Bui Vien, με απεριόριστη θέα και ζωντανή μουσική που λειτουργεί από το 1959.
Δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ: Στην άγνωστη γωνιά της γοητευτικής Ινδοκίνας
Από τα highlights του ταξιδιού μας στο Βιετνάμ ήταν το Δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ και η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά του, καθώς η περιοχή αποτελούσε μέρος της Αυτοκρατορίας των Χμερ (Καμποτζιανών). Ο υδάτινος αυτός κόσμος βρίσκεται στο νοτιότερο τμήμα του Βιετνάμ. Στο σημείο αυτό ο ποταμός Μεκόνγκ χωρίζεται σε ένα δίκτυο ποταμών και καναλιών πριν εκβάλλει στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Αυτές οι πλωτές οδοί έχουν διαμορφώσει τη γη σε μια από τις πιο εύφορες περιοχές της χώρας, με βασική καλλιέργεια το ρύζι.
Η παραδοσιακή πύλη για το δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ είναι η μικρή επαρχιακή πόλη My Tho, στη βόρεια όχθη του Μεκόνγκ, περίπου 75 χλμ. από την πόλη της Σαϊγκόν. Η διαδρομή είναι ευχάριστη. Καθώς περνάμε από εύφορα καταπράσινα ρυζοχώραφα, έχουμε την ευκαιρία να δούμε αγρότες με κωνικά καπέλα να μαζεύουν τη σοδειά τους και αμέτρητα ποδήλατα να μεταφέρουν φρούτα, λαχανικά και ψάρια. Φτάνοντας στο My Tho, επιβιβαζόμαστε σε ένα παραδοσιακό ξύλινο πλοιάριο για μια βόλτα στα ελικοειδή κανάλια, περιτριγυρισμένα από φοίνικες. Στη διαδρομή μας συναντάμε βάρκες φορτωμένες με καρύδες, γυναίκες βαρκάρισσες με κωνικά καπέλα σε σαμπάν (ξύλινες παραδοσιακές πιρόγες), αγροτικά σπίτια χτισμένα σε πασσάλους και πλωτές πολύχρωμες αγορές.
Κάνουμε στάση σε ένα χωριό. Εκεί μας περιμένει ένα ξεχωριστό μέσο μεταφοράς, το Xe Lam, ένα μηχανοκίνητο τρίκυκλο όχημα, μια ρετρό πινελιά από τη δεκαετία του ’60, που μας μεταφέρει σ’ ένα παραδοσιακό σπίτι, στο οποίο μένει μια οικογένεια Βιετναμέζων. Μας προσκαλούν να γευματίσουμε μαζί τους. Πρόταση την οποία αποδεχόμαστε μετά χαράς, γιατί έτσι έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε παραδοσιακή κουζίνα της περιοχής, όπως είναι ψάρι τυλιγμένο σε αποξηραμένο χαρτί ρυζιού με ανανά και διάφορα βότανα, που στη συνέχεια βουτιέται σε πικάντικη σάλτσα, ενώ παράλληλα μαθαίνουμε για το πόσο συνδεδεμένη είναι η ζωή τους με το νερό, καθώς αποτελεί την κύρια πηγή ζωής, τροφής, μεταφοράς και εισοδήματος.
Κάνουμε μια μικρή βόλτα στο χωριό και στη συνέχεια επιστρέφουμε στο My Tho. Πριν επιστρέψουμε στη Σαϊγκόν, πάμε να επισκεφθούμε το πιο εμβληματικό αξιοθέατο της πόλης, που είναι ο βουδιστικός ναός Vinh Trang, ο οποίος βρίσκεται σε μια έκταση πέντε στρεμμάτων, γεμάτη με οπωροφόρα δέντρα. Ο ναός φημίζεται για την αρχιτεκτονική του, καθώς αντανακλά τις ποικίλες πολιτιστικές επιρροές του Βιετνάμ. Αργά το απόγευμα επιστρέφουμε στη Σαϊγκόν.
Σήραγγες Cu Chi: Στις υπόγειες κατακόμβες των ανταρτών Βιετκόνγκ
Την επόμενη ημέρα κάνουμε μια ημερήσια εκδρομή στις σήραγγες Cu Chi, την ιστορική υπόγεια στρατιωτική βάση της Σαϊγκόν, η οποία βρίσκεται 70 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Οι σήραγγες Cu Chi είναι ένα τεράστιο δίκτυο υπόγειων περασμάτων μήκους 250 χλμ. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1948 κατά τη διάρκεια της αντίστασης κατά των Γάλλων. Αρχικά αποτελούνταν από μικρές σήραγγες που σκάφτηκαν για την αποθήκευση εγγράφων και όπλων και την παροχή καταφυγίου στις επαναστατικές δυνάμεις. Τη δεκαετία του 1960 επεκτάθηκαν, αποτελώντας ζωτική βάση για τους Βιετκόνγκ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Πρόκειται για υπόγεια πόλη, καθώς οι σήραγγες χρησιμοποιούνταν από τους στρατιώτες των Βιετκόνγκ ως κρυψώνες και ως οδοί επικοινωνίας και ανεφοδιασμού, ως νοσοκομεία και ως χώροι διαμονής για πολυάριθμους Βιετναμέζους μαχητές. Τα συστήματα σηράγγων είχαν μεγάλη σημασία για τους Βιετκόνγκ στην αντίστασή τους στις αμερικανικές δυνάμεις, οι οποίες αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα που είχαν οι Βιετκόνγκ με τις σήραγγες και έτσι ξεκίνησαν μεγάλες εκστρατείες για την αναζήτηση και την καταστροφή τους.
Σε όλη την ταραγμένη ιστορία της χώρας, αυτές οι εμβληματικές σήραγγες της Σαϊγκόν υπήρξαν μάρτυρες των δεινών στους σφοδρούς πολέμους του Βιετναμέζου λαού, αναδεικνύοντας παράλληλα το ανθεκτικό και δημιουργικό πνεύμα των τοπικών κατοίκων κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επιστρέφουμε αργά το απόγευμα στη Σαϊγκόν. Καθώς σήμερα είναι το τελευταίο μας βράδυ στο Βιετνάμ, αποφασίζουμε μετά το δείπνο να γνωρίσουμε τη νυχτερινή ζωή της πόλης, στην οδό Bui Vien, την οποία οι κάτοικοι της Σαϊγκόν αποκαλούν «Περιοχή Backpacker», έναν δρόμο που συγκεντρώνει πολλά μπαρ και παμπ με ζωντανή μουσική, που είναι ανοιχτά όλη τη νύχτα.
Φεύγοντας από το Βιετνάμ, παίρνουμε μαζί μας όχι μόνο εικόνες από τους καταπράσινους ορυζώνες και τους απόκοσμους βράχους του κόλπου Χα Λονγκ, αλλά και το χαμόγελο των ανθρώπων που, παρά τις δυσκολίες του παρελθόντος, κοιτάζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Το Βιετνάμ είναι ένα μάθημα ζωής για την ανθεκτικότητα και την ομορφιά της απλότητας.
“Hẹn gặp lại, Việt Nam” (εις το επανιδείν Βιετνάμ)
Διαβάστε ακόμα:
Ba Na Hills: Ένας μυθικός κόσμος κρυμμένος στα καταπράσινα βουνά του Βιετνάμ
