Ο αστροτουρισμός έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε μια σταθερά ανερχόμενη μορφή ταξιδιού. Σήμερα, που οι προορισμοί ανταγωνίζονται σε εμπειρίες, τα σκοτεινά ουράνια τοπία, μακριά από τη φωτορύπανση, αποκτούν νέα αξία και μετατρέπουν τη νύχτα σε λόγο μετακίνησης. Ο Φεβρουάριος, παρότι μικρός σε διάρκεια, συγκεντρώνει φέτος μια ακολουθία φαινομένων που δικαιολογούν απόλυτα μια τέτοια «ουράνια» απόδραση.
Μια πρόωρη βροχή διαττόντων αστέρων στον νότο
Στις αρχές του μήνα κορυφώνεται η δραστηριότητα των Άλφα Κενταυρίδων, μιας βροχής διαττόντων αστέρων που γίνεται αντιληπτή κυρίως στο Νότιο Ημισφαίριο ή στα νοτιότερα άκρα του Βόρειου. Το φαινόμενο εκτείνεται έως και το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, με την κορύφωση να εντοπίζεται γύρω στις 9 του μήνα. Παρότι δεν πρόκειται για την πιο εντυπωσιακή βροχή της χρονιάς, υπό σκοτεινό και καθαρό ουρανό μπορεί κανείς να παρατηρήσει έως και έξι μετεωρίτες την ώρα, αρκετοί για να δώσουν νόημα σε μια νυχτερινή παρατήρηση μακριά από τα φώτα των πόλεων.
Έκλειψη με «δαχτυλίδι φωτιάς»
Λίγες ημέρες αργότερα, στα μέσα του μήνα, ο ουρανός προσφέρει ένα πιο σπάνιο και θεαματικό γεγονός, μια δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει όταν η Σελήνη περνά μπροστά από τον Ήλιο, αλλά βρίσκεται αρκετά μακριά από τη Γη ώστε να μην καλύπτει πλήρως τον ηλιακό δίσκο, αφήνοντας γύρω του ένα φωτεινό «δαχτυλίδι». Η πλήρης μορφή της έκλειψης γίνεται ορατή κυρίως από την Ανταρκτική και τον Νότιο Ινδικό Ωκεανό, ενώ στις νοτιότερες περιοχές του Νοτίου Ημισφαιρίου η εικόνα εμφανίζεται μερικώς, προσφέροντας ωστόσο μια σπάνια ευκαιρία παρατήρησης.
Η σπάνια εμφάνιση του Ερμή
Προς το τρίτο δεκαήμερο του μήνα, ο Ερμής, ένας από τους πιο «δύσκολους» πλανήτες για παρατήρηση, φτάνει στη μέγιστη ανατολική αποχή του από τον Ήλιο. Συνήθως χάνεται στο φως του, όμως αυτή η χρονική στιγμή θεωρείται από τις καλύτερες για να γίνει ορατός χαμηλά στον ουρανό, λίγο μετά τη δύση. Για τους φίλους της αστροπαρατήρησης, πρόκειται για μια σπάνια ευκαιρία να εντοπιστεί ένας πλανήτης που συχνά μένει κρυμμένος.
Η σπάνια «παρέλαση» έξι πλανητών
Σχεδόν ταυτόχρονα, προς το τέλος του Φεβρουαρίου, ο νοτιοδυτικός ουρανός φιλοξενεί μια σπάνια ευθυγράμμιση έξι πλανητών. Αφροδίτη, Δίας, Κρόνος και Ερμής γίνονται ορατοί με γυμνό μάτι, ενώ για τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα απαιτείται οπτικό βοήθημα. Η καλύτερη στιγμή για παρατήρηση είναι λίγο μετά τη δύση του Ήλιου, αν και η ακριβής ημέρα με τις ιδανικές συνθήκες διαφέρει ανάλογα με την τοποθεσία. Καθώς το φαινόμενο εξελίσσεται, οι πλανήτες αποσύρονται σταδιακά από το οπτικό πεδίο, με τον Δία να παραμένει ορατός για μεγαλύτερο διάστημα.
Η επιστροφή του κέντρου του Γαλαξία
Στο ίδιο χρονικό παράθυρο, ένα ακόμη γεγονός ενδιαφέρει ιδιαίτερα όσους αναζητούν σκοτεινούς ουρανούς και καθαρές γραμμές θέαση. Το κέντρο του Γαλαξία αρχίζει να επανεμφανίζεται χαμηλά στον νοτιοανατολικό ορίζοντα στο Βόρειο Ημισφαίριο. Καθώς η κύρια «σεζόν» παρατήρησής του εκτείνεται από την άνοιξη έως το φθινόπωρο, το τέλος του Φεβρουαρίου σηματοδοτεί τη σταδιακή επιστροφή του, πρώτα στις πιο σκοτεινές περιοχές και αργά τη νύχτα, με την ορατότητα να βελτιώνεται όσο προχωρά ο Μάρτιος.
Είτε πρόκειται για μετεωρίτες, είτε για πλανητικές συναντήσεις ή για την αργή επανεμφάνιση του γαλαξιακού πυρήνα, η παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού λειτουργεί σαν μια ήσυχη μορφή ταξιδιωτικής αναζήτησης. Δεν υπόσχεται θόρυβο ούτε εντυπωσιασμούς, αλλά ανταμείβει την υπομονή και τη σωστή τοποθεσία. Για όσους αναζητούν αφορμές να ταξιδέψουν έξω από τις καθιερωμένες διαδρομές, ο Φεβρουάριος προσφέρει έναν σπάνιο συνδυασμό φαινομένων που μετατρέπει τον νυχτερινό ουρανό σε πρωταγωνιστή του ταξιδιού.
Διαβάστε ακόμα:
Έρευνα: Ποια είναι τα όρια συνύπαρξης ανθρώπων και ρομπότ στη Φιλοξενία
