Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί αναφέρουν μια παραθαλάσσια πόλη στο μυχό του Κυπαρισσιακού Κόλπου, με ένα εμβληματικό κάστρο να τη στεφανώνει και τις αμυδρές γραμμές στον ορίζοντα να παίζουν το δικό τους παιχνίδι με το αποτύπωμα της Ζακύνθου ή των Στροφάδων. Εσείς θα αισθανθείτε το αεράκι που περνά μέσα από τους φοίνικες να σας χαϊδεύει το πρόσωπο, καθώς θα χαθείτε σε γεύσεις και εικόνες, καλοκαιρινές και ξέγνοιαστες.
Το πρωινό θα το περάσετε για καφέ στην κεντρική πλατεία, με τις γραμμές των νεοκλασικών να σας ψιθυρίζουν ιστορίες για το παρελθόν της πόλης. Τότε που τρένα, γεμάτα σταφίδες και ελαιόλαδο, έφευγαν φορτωμένα για τα λιμάνια της Πάτρας. Τότε που τα πριμαρόλια άφηναν στον τόπο χρήματα. Σταφιδοπαραγωγοί, σταφιδέμποροι, τραπεζίτες και ασφαλιστές όργωναν καθημερινά την πόλη. Στον πετρόκτιστο Σιδηροδρομικό Σταθμό και στα γύρω καφενεία, κλείνονταν οικονομικές συμφωνίες για τις σοδειές ενός ολόκληρου χρόνου και όλη η πόλη στροβιλιζόταν στον ρυθμό μιας ακμάζουσας γεωργικής παραγωγής. Ακόμη και σήμερα, την ώρα που απολαμβάνετε τον καφέ σας, θα ακούσετε σίγουρα από τα γειτονικά τραπέζια κουβέντες για τις ελιές, το λάδι, την τιμή πώλησης, τα δέντρα που άλλαξαν χέρια.
Η Κυπαρισσία έχει κάμπο και εύφορα χωράφια γύρω της. Ταυτόχρονα, όμως, είναι μια πόλη ανοιχτή στη θάλασσα. Το μεσημεράκι θα κατηφορίσετε στο παραλιακό μέτωπο. Οι ψαρόβαρκες, μερακλίδικα βαμμένες με έντονα χρώματα, θα σας κλείνουν το μάτι. Θα κάνετε τις βουτιές σας, θα χαθείτε στο γαλάζιο του Ιονίου και, με την αλμύρα πάνω σας, θα καθίσετε για να τσιμπήσετε κάτι, κυριολεκτικά εκεί που σκάει το κύμα.
