Οι Παναγιώτης Τέτσης και Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας έχουν αποδώσει την Ύδρα με τις πινελιές τους, ο Γιώργος Σεφέρης της αφιέρωσε ποίημα, η Σοφία Λόρεν είχε ως φόντο το λιμανάκι των Καμινίων, κάνοντάς το νησί γνωστό στο εξωτερικό μέσα από την ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» (1952). Μία δεκαετία αργότερα, η συλλέκτης Πολίν Καρπίδα έκανε το νησί καλοκαιρινό hotspot για καλλιτέχνες και προσωπικότητες της τέχνης μέσω της διοργάνωσης συναντήσεων και εκθέσεων.
Τότε, όπως και τώρα, η Ύδρα έχει διατηρήσει ανεξίτηλη την ομορφιά της. Βρισκόμενη σε σχετικά μικρή απόσταση από την ελληνική πρωτεύουσα και πολύ κοντά στις ακτές της Πελοποννήσου, η αρχόντισσα του Αργοσαρωνικού, η κοσμοπολίτισσα Ύδρα με την πλούσια παράδοση και το πολυμορφικό περιβάλλον, συνδυάζει την υψηλή αισθητική και τον πολιτισμό, ικανοποιώντας κάθε της επισκέπτη.
Αποτελεί ιδανικό προορισμό για εξορμήσεις της τελευταίας στιγμής ή μικρές αποδράσεις, όπως μονοήμερες εκδρομές, Σαββατοκύριακα ή τριήμερα σαν αυτό της Πρωτομαγιάς που πλησιάζει. Υποσχόμενη, για ακόμα μία φορά, στιγμές ξεγνοιασιάς και ξεκούρασης, καθώς και εκπαίδευσης του βλέμματος. Το τελευταίο (και) μέσα από την περιοδική έκθεση «Ναυτίλος» με θαλασσογραφίες των Μακρή, Μαδένη και Ρήνα, που εγκαινιάζεται (2 Μαΐου, 20:30), στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας (ΙΑΜΥ).
«Τρεις ζωγράφοι, ο Θανάσης Μακρής (1955), ο Μιχάλης Μαδένης (1960) και ο Βαγγέλης Ρήνας (1965) ταξιδεύουν στην Ύδρα καθώς υπακούουν σε μιαν εσωτερική κλήση: αναζητούν μέσα από τη ζωγραφική πράξη μια ταυτότητα πνευματική που πλάθεται στον χώρο και στο φως του Αιγαίου. Η θάλασσα στο έργο τους αναδύεται ως η άλλη Ελλάδα. Μέσα από τη σύμπλευση των τριών, η έκθεση με τίτλο ”Ναυτίλος” αποκτά τη σημασία οργάνου: ρυθμίζει την πορεία του βλέμματος, το κατευθύνει προς ένα βάθος εσωτερικό κι αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο η εικόνα συγκροτείται σε εμπειρία», όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς, στο επιμελητικό του σημείωμα για την έκθεση, η οποία πραγματοποιείται (2-27 Μαΐου) με την υποστήριξη της γκαλερί Skoufa.
Το παραπάνω εικαστικό γεγονός προστίθεται στα υπόλοιπα αξιόλογα που προσφέρει η Ύδρα. Εξάλλου, περιοδικές εκθέσεις πραγματοποιούνται από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο στο ΙΑΜΥ, χώρος επισκέψιμος καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους χάριν της μόνιμης συλλογής του. Στους χώρους του μουσείου εκτίθενται έργα ζωγραφικής του 19ου αι., αντικείμενα-κειμήλια από τον Αγώνα του ’21, φορεσιές της εποχής, χάρτες, όργανα ναυσιπλοΐας, κανόνια, μεταξύ άλλων.
Το εν λόγω επιβλητικό και συνάμα λιτό κτίριο βρίσκεται στο αριστερό μας χέρι κατά την είσοδό μας με το πλεούμενο στο λιμάνι του νησιού. Η ματιά κινείται και παρατηρεί και άλλα κτίρια που δεσπόζουν στο λιμάνι και λίγο πιο ψηλά. Όπως τα Αρχοντικά των Λάζαρου Κουντουριώτη και Αντώνη Κριεζή στην ανατολική πλευρά του λιμανιού, το Αρχοντικό του Μανώλη Τομπάζη (δυτική πλευρά της πόλης) που από το 1936 λειτουργεί ως παράρτημα της ΑΣΚΤ και κατά καιρούς εκεί διοργανώνονται δράσεις του ιδρύματος και φιλοξενούνται καλλιτέχνες.
Πίσω από τα αρχοντικά των Μανώλη Τομπάζη και Φραγκίσκου Βούλγαρη δεσπόζει η οικία του Λάζαρου Κουντουριώτη που σήμερα λειτουργεί ως παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Έξω από τον οικισμό ξεμυτίζει το Αρχοντικό του Μπουντούρη το οποίο διαθέτει κήπο και εκκλησάκι. Καθένα χαίρει του θαυμασμού ντόπιων και επισκεπτών.
Το νησί διαθέτει και άλλες ομορφιές. Διασχίστε τον δρόμο που προεκτείνεται από την πλευρά που βρίσκεται το ΙΑΜΥ και βρεθείτε στα παλιά σφαγεία της Ύδρας που (από το 2008) αποτελούν τον εκθεσιακό χώρο του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ στη νησί. Στην κορυφή του κτιρίου δεσπόζει ο περίφημος ήλιος του Τζεφ Κουνς ο οποίος σας καλωσόρισε καθώς πλησιάζατε την Ύδρα. Πρόκειται για το έργο με τίτλο «Apollo Wind Spinner», που αποτελεί έναν ανακλαστικό ανεμοστροφέα στην κορυφή του κτιρίου, όπου παραμένει μόνιμα στη θέση του από το 2022 οπότε και παρουσιάστηκε στο πλαίσιο έκθεσης.
Η θέα σας ανταμείβει από οποιοδήποτε σημείο της Ύδρας και εάν βρεθείτε. Εάν είστε φυσιοδίφης, είτε περιπατητής είτε απλώς θέλετε να εξερευνήσετε κάθε γωνιά της Ύδρας, το νησί σας προσφέρει αυτή τη δυνατότητα μέσα από ένα μοναδικό δίκτυο πεζοπορικών διαδρομών, συνολικής απόστασης άνω των 80 χλμ., τα οποία εκτείνονται σε όλο το νησί.
Καθώς ο καιρός ανοίγει, το νησί προσφέρει τις παραλίες (αμμώδεις, βοτσαλωτές και βραχώδεις) του για να απολαύσετε τα καταγάλανα νερά τους και να βιώσετε στιγμές χαλάρωσης, προσεγγίζοντάς τες με τα πόδια ή με πλωτό μέσο. Θα δείτε αρκετά από αυτά στο λιμάνι του νησιού το οποίο αποτελεί κορυφαίο προορισμό για yachting καθώς και για συνεδριακό τουρισμό.
Το νησί όπου βρέθηκαν και δημιούργησαν οι Γκίκας, Σεφέρης, Εγγονόπουλος, Χένρι Μίλερ, Τέτσης, Βυζάντιος, που φιλοξενήθηκαν προσωπικότητες όπως ο Σαγκάλ, που είχαν σπίτι οι Λέοναρντ Κοέν και Μπράις Μάρντεν, σας καλωσορίζει με το αμφιθεατρικό του λιμάνι, έπειτα σας αγκαλιάζει με την ομορφιά του και σας λέει «καλή επιστροφή» στο σούρουπο, κατά την αναχώρηση του πλεούμενου με προορισμό τον Πειραιά.
Αυθόρμητα, το κεφάλι γυρίζει προς τα πίσω ώστε το νησί να διατηρηθεί λίγο παραπάνω στη ματιά. Μεταξύ άλλων, παρατηρεί τους προμαχώνες με τα κανόνια που αναδεικνύουν την ιστορία του νησιού και λάμπουν σαγηνευτικά υπό το χαμηλό φως του ήλιου που πάει να ξαποστάσει.
Μία στιγμή ποιητική κατά την οποία ανακαλούνται οι πρώτοι στίχοι του Σεφέρη από το ποίημά του «Ύδρα»: «Δελφίνια φλάμπουρα και κανονιές. Το πέλαγο τόσο πικρό για την ψυχή σου κάποτε, σήκωνε τα πολύχρωμα κι αστραφτερά καράβια, λύγιζε, τα κλυδώνιζε κι όλο μαβί μ’ άσπρα φτερά, τόσο πικρό για την ψυχή σου κάποτε, τώρα γεμάτο χρώματα στον ήλιο. Άσπρα πανιά και φως και τα κουπιά τα υγρά, χτυπούσαν με ρυθμό τυμπάνου ένα ημερωμένο κύμα».
Διαβάστε ακόμα:
Ύδρα: Ένα ζωντανό μουσείο ναυτικής ιστορίας και αρχιτεκτονικής
