Το Σούνιο είναι πάντα μια καλή επιλογή για μονοήμερη εκδρομή εντός Αττικής. Έχει καταπληκτικές παραλίες, ιστορία που μετρά μερικές χιλιάδες χρόνια και διάφορα σημεία για εξερεύνηση.
Η εκδρομή μπορεί να ξεκινήσει με την must επίσκεψη στον Αρχαιολογικό Χώρο Σουνίου που είναι απλωμένος στη μύτη του ακρωτηρίου. Το Σούνιο, αποτελούσε κατά την αρχαιότητα σημαντικό στρατηγικό σημείο της Αθήνας καθώς ήλεγχε το θαλάσσιο πέρασμα προς το Αιγαίο και τον Πειραιά αλλά και της Λαυρεωτικής χερσονήσου η οποία διέθετε πλούσια μεταλλεία ασημιού, τα οποία βοήθησαν να αναδειχθεί η Αθήνα σε υπερδύναμη τον 5ο αι. π.Χ.
Σήμερα ο Nαός του Ποσειδώνα που δεσπόζει πάνω στον λόφο σαν «μάτι» που θωρεί τα πάντα εντυπωσιάζει με την απλότητα της αρχιτεκτονικής του και το βάρος της ιστορίας του. Χτίστηκε σε δωρικό ύφος από τοπικό μάρμαρο της Αγριλέζας, στη θέση παλαιότερου ναού που καταστράφηκε από τους Πέρσες περίπου το 444 – 440 π.Χ. Το ιερό άκμασε μεταξύ του 5ου και 2ου αιώνα π.Χ. και οι Αθηναίοι διοργάνωναν κάθε τέσσερα χρόνια μεγάλη γιορτή στην οποία μάλιστα κατέπλεαν με «θεωρίδα ναυν», όπως στο ιερό της Δήλου, δηλαδή με ιερό και ειδικά διακοσμημένο πλοίο. Μάλιστα σε μια από τις κολώνες του ναού διακρίνεται χαραγμένο το όνομα του Λόρδου Βύρωνα που επισκέφτηκε το μνημείο στις αρχές του 19ου αιώνα.
Αν σας αρέσει όμως η εξερεύνηση, πάνω στη διασταύρωση για το δρόμο που οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο, υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο συγκρότημα πέτρινων κτιρίων. Εκεί δίπλα στα πεσμένα κτίρια βρίσκεται και το εγκαταλελειμμένο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου που, όπως αναφέρει η μαρμάρινη πλάκα πάνω από την πόρτα του, χτίστηκε το 1919. Αυτό που κάνει όμως το εκκλησάκι ενδιαφέρον είναι ένας θρύλος που λέει πως από το σημείο μπορείς να δεις το ναό του Ποσειδώνα απέναντι να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται.
Άλλο ένα σημείο που αξίζει να επισκεφθείτε είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος ή αλλιώς Καμάριζα παίρνοντας το δρόμο που περνά μέσα από τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου. Πριν φτάσετε στο χωριό όμως αξίζει να κάνετε δυο μικρές παρακάμψεις. Πρώτη αυτή στον Αρχαιολογικό Χώρο Αργυρωρυχείων του Δρυμού Λαυρεωτικής όπου θα δείτε μεταλλευτικά φρέατα, στόμια υπόγειων στοών για την εξόρυξη του μεταλλεύματος καθώς και επτά μεταλλουργικά εργαστήρια για τον καθαρισμό του τα οποία χρονολογούνται στον 5ο και 4ο αι. π.Χ. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι επισκέψιμος κατόπιν συνεννόησης με το Αρχαιολογικό Μουσείο Λαυρίου, Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2292022817
Η δεύτερη στάση είναι αυτή στο λεγόμενο Χάος, ένα βύθισμα με μέγιστο βάθος 55 μ. και 120 μ. διάμετρο. Αν και η παράδοση μιλά για μετεωρίτη που έπεσε στο σημείο, το γεγονός δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά και το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για σπήλαιο του οποίου η οροφή έχει καταπέσει. Σε κάθε περίπτωση πάντως αποτελεί ένα εντυπωσιακό θέαμα. Τώρα όσον αφορά στο χωριό αξίζει να πάτε στην παλιά του συνοικία αυτή γύρω από το ναό του Αγίου Νεκταρίου που μοιάζει σε σημεία του με νησί ενώ τα παλιά εγκαταλελειμμένα κτίρια, χαρακτηριστικά δείγματα της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, φέρνουν στο νου εποχές που η περιοχή ήκμαζε λόγω των μεταλλίων.
Εκεί κοντά βρίσκεται και το πολύ ενδιαφέρον Ορυκτολογικό και Μεταλλευτικό Μουσείο Καμάριζας, το οποίο φιλοξενείται στο ιστορικό κτίριο του μηχανοστασίου του μεταλλευτικού φρέατος «Serpieri No 1» του 1880 και εκθέτει σπάνια ορυκτά και εργαλεία. Το φρέαρ Σερπιέρι Νο1, είναι φτιαγμένο πάνω σε αρχαίο μεταλλευτικό φρεάτιο, και αποτελούσε το κεντρικό φρεάτιο της Γαλλικής Εταιρείας. Είχε δε, βάθος 165 μ., 5 πατώματα και στοές δεκάδων χιλιομέτρων με σιδηροτροχιές για τη μεταφορά του μεταλλεύματος. Στην είσοδό του θα δείτε και μια μεγάλη σιδερένια κατασκευή, με δυο ανελκυστήρες. Σώζονται επίσης το μηχανοστάσιο του φρέατος, το μηχανουργείο και στην ευρύτερη περιοχή η γέφυρα μεταφοράς του μεταλλεύματος καθώς και απομεινάρια αποθηκών ενώ ο χώρος έχει ανακηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το ΥΠΠΟ. Το μουσείο είναι ανοιχτό Σάββατο και Κυριακή:10 π.μ.-1 μ.μ..
Στη βόλτα σας αξίζει να εντάξετε ακόμα έναν αρχαιολογικό χώρο, αυτόν του Θορικού. Φεύγοντας από τον Άγιο Κωνσταντίνο με κατεύθυνση προς το Λαύριο και λίγο έξω από την πόλη, στη δυτική πλαγιά του μικρού λόφου Βελατούρι βρίσκεται το κέντρο του αρχαίου δήμου Θορικού κατάλοιπα του οποίου μπορούμε να δούμε ακόμα και σήμερα. Στην περιοχή σώζονται μέρη του οικισμού και των εγκαταστάσεων όπου γινόταν η επεξεργασία των μετάλλων, ένας τετράγωνος πύργος του 4ου αιώνα π.Χ., τα νεκροταφεία και το ιερό της Δήμητρας και της κόρης καθώς και το θέατρο το οποίο μάλιστα θεωρείται το αρχαιότερο στον ελλαδικό χώρο και μοναδικό για το ιδιόμορφο ελλειψοειδές σχήμα του.
Ωστόσο εκτός από εκπαιδευτική η εκδρομή σας μπορεί να είναι επίσης χαλαρωτική και ψυχαγωγική απολαμβάνοντας δροσερές βουτιές. Υπέροχη παραλία όπου έχετε και την επιλογή της ξαπλώστρας είναι αυτή ακριβώς κάτω από το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Αμμώδης, με ωραία νερά που βαθαίνουν διαδοχικά. Στο πίσω μέρος έχει και κανά δυο ταβερνάκια. Η βουτιά εκεί την ώρα του ηλιοβασιλέματος είναι μαγική. Η παραλία των Λεγραινών έχει τέλεια άμμο και έναν μικρό υγροβιότοπο στο πίσω μέρος, όμως οι πλάκες μέσα στο νερό δεν είναι πολύ βολικές ωστόσο είναι μια λύση για κοντινή, στο ναό, βουτιά. Παραδίπλα η παραλία του Χάρακα είναι από τις πιο γνωστές στην περιοχή. Αμμώδης με θέα στο μικρό νησάκι «Πάτροκλος» έχει ωραία νερά και ένα πυροβολείο στην άκρη για εξερεύνηση, αντίστοιχο θα βρείτε και στην παραλία των Λεγραινών. Τμήμα της είναι οργανωμένο.
Ανάμεσα στις δυο παραλίες βρίσκεται και η διάσημη ΚΑΠΕ Λεγραινών που μοιάζει με νησί. Χρόνια πριν αποτελούσε μια παραλία που λίγοι γνώριζαν, σήμερα όμως συγκεντρώνει πλήθος κόσμου κάθε καλοκαίρι, κάποιοι μάλιστα διανυκτερεύουν στο σημείο. Από την άλλη πλευρά του ακρωτηρίου τώρα η παραλία Λιμάνι Πασσά έχει φαρδιά αμμουδιά, ξαπλώστρες και ελεύθερο τμήμα και είναι ιδανική για μικρά παιδιά. Η παραλία Ασημάκη έχει επίσης ωραία αμμουδιά και την προτιμούν οικογένειες. Προσοχή να μην μπείτε μέσα στο συγκρότημα «Ακτή Ασημάκη» που είναι ιδιωτικός χώρος. Μπορείτε να πάτε από το δρομάκι ακριβώς δίπλα. Αγαπημένη και η Πουνταζέζα με αμμουδερή παραλία με χοντρή άμμο, λίγο ψιλό βοτσαλάκι και μπόλικα αρμυρίκια που βλέπει στη Μακρόνησο, έχει και beach bar για όσους δεν θέλουν να κουβαλάνε μαζί τους όλη την πραμάτεια τους.
Διαβάστε ακόμα:
Πεζοπορία στον Εθνικό Δρυμό Λαυρίου-Σουνίου: Ένα υπαίθριο μουσείο γεωλογίας και αρχαίας τεχνολογίας
Ανατολή και ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο – Δυο από τις πιο απλές αλλά απίστευτα μαγικές εμπειρίες
