Όταν ο γνωστός Βρετανός δοκιμιογράφος και λεξικογράφος Dr Samuel Johnson δήλωνε το 1777 «Όποιος άνθρωπος βαρεθεί το Λονδίνο είναι σαν να έχει βαρεθεί την ίδια τη ζωή, γιατί το Λονδίνο χωράει όλα όσα μια ζωή μπορεί να χωρέσει», μιλούσε για μια συναρπαστική, διαρκώς εξελισσόμενη μητρόπολη και τις αναρίθμητες εμπειρίες που προσέφερε. Αν αυτό ίσχυε για τη βρετανική πρωτεύουσα των τελών του 18ου αιώνα, μπορεί κανείς να φανταστεί το βαθμό και το μέτρο που κάτι τέτοιο ισχύει σήμερα. Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί και ίσως προέβλεπε ο οξυδερκής λογοτέχνης, το Λονδίνο δεν έχει χάσει ποτέ την ιδιότητα του επίκεντρου των εξελίξεων, της εκρηκτικής μεγαλούπολης με την ασίγαστη ενέργεια.

18

Κι αν ούτε οι ίδιοι οι Λονδρέζοι δεν προλαβαίνουν τις νέες αφίξεις και τα δρώμενα της πόλης τους, οι επισκέπτες συχνά σαστίζουν μπροστά την πληθώρα των επιλογών, ή νοιώθουν πως δεν προλαβαίνουν να εισπράξουν τον αληθινό παλμό της πόλης τρέχοντας από το ένα αξιοθέατο στο άλλο. Το Λονδίνο αναμφίβολα γοητεύει, αλλά οι καταιγιστικοί του ρυθμοί κάποιες φορές κουράζουν. Και τότε, η ευκαιρία μιας κοντινής εξόρμησης, μιας ημερήσιας εκδρομής με το τρένο, έρχεται σαν αναζωογονητικό διάλλειμα, όχι μόνο για να επιστρέψουμε και να δούμε περισσότερα, αλλά για να γνωρίσουμε ενδιαφέρουσες μικρότερες πόλεις, που συναρπάζουν καθεμιά με τη μοναδικότητά της. Από τον δημιουργικό αναβρασμό του Folkestone ως τη γοητευτική κληρονομιά του Hythe και τα κινηματογραφικά τοπία του Romney Marsh, οι παρακάτω προορισμοί αποδεικνύονται πολλά περισσότερα από απλοί δορυφόροι του Λονδίνου. 

Folkestone 

Αρκεί να επιβιβαστείτε στο τρένο από το σταθμό St Pancras για να διαπιστώσετε σε λιγότερο από μία ώρα, πως έχει εξελιχθεί ένα δημοφιλές παραθαλάσσιο θέρετρο της νοτιοανατολικής Αγγλίας του 19ου αιώνα, που πλέον όλοι γνωρίζουν ως το κομβικό σημείο σύνδεσης της Γαλλίας με τη Μεγάλη Βρετανία μέσω της Σήραγγας της Μάγχης. Στο Folkstone των διαρκών αναγεννήσεων -από τα ρωμαϊκά χρόνια ως μεταπολεμικά- μπορεί κατά την Εδουαρδιανή εποχή να σύχναζαν η βασίλισσα Βικτώρια, ο βασιλιάς Εδουάρδος Η΄ και η αφρόκρεμα της βρετανικής αριστοκρατίας, πλέον όμως συρρέουν οι πιο cool και καλλιτεχνικά ανήσυχοι Λονδρέζοι και κάτοικοι της κομητείας του Κεντ όπου ανήκει. 

Στην πολύβουη πόλη του σήμερα, η κίνηση δεν επικεντρώνεται πλέον γύρω από το λιμάνι απ΄όπου συνδέονταν κάποτε αποκλειστικά ακτοπλοϊκώς οι δύο χώρες, αλλά περιστρέφεται γύρω από μια ακμάζουσα πολιτιστική σκηνή, ένα εκτεταμένο εμπορικό δίκτυο ανεξάρτητων καταστημάτων για ενδιαφέρον shopping, μια πληθώρα επιλογών για φαγητό και διασκέδαση και ένα αναζωογονητικό παραθαλάσσιο πάρκο. Όλα βέβαια διαποτίζονται από την πλούσια ναυτική κληρονομιά για την οποία περηφανεύονται οι κάτοικοι, ενώ η θαλασσινή αύρα τυλίγει τα πάντα: από τη φαρδιά χρυσαφένια αμμουδιά της ακτογραμμής, ως τη ζωντάνια της πολύχρωμης Old High Street. Η γνωριμία με το Folkstone ξεκινά αναπόφευκτα από το ιστορικό λιμάνι, όπου κάποτε έδεναν τις βάρκες τους περίπου 1.100 ψαράδες. Εδώ, στο σημείο τερματισμού του σιδηροδρομικού σταθμού για το φέρι Φόλκστοουν-Μπουλόν, αλλά και αναχώρησης για τους στρατιώτες στο δρόμο τους προς το Δυτικό Μέτωπο, το Harbour Arm εξακολουθεί να αγκαλιάζει το λειτουργικό αλιευτικό λιμάνι της πόλης, καθιστώντας το ένα κομβικό σημείο που σφύζει από ζωή και κίνηση. Σ΄αυτό το πολιτιστικό αξιοθέατο που ατενίζει τους White Cliffs και τις γαλλικές ακτές, θα ακολουθήσετε τους ντόπιους που συρρέουν για να συναντήσουν φίλους, να παρακολουθήσουν live μουσικές παραστάσεις ή υπαίθριες κινηματογραφικές προβολές, να δοκιμάσουν ποιοτικό street food στις καντίνες του The Goods Yard, ν΄ ανακαλύψουν μοναδικά είδη 35 ανεξάρτητων, ποικίλων καταστημάτων που στεγάζονται σε ομοιόμορφες, παραδοσιακές καλύβες ψαράδων στο Marketplace, ή απλά να νοικιάσουν μια ριγέ ξαπλώστρα και να απολαύσουν τον ήλιο και την κίνηση.

Το νήμα της πλούσιας ιστορίας του Folktone ξεδιπλώνεται τόσο στο Μουσείο της Πόλης (Folstone Museum) που στεγάζεται στο κτήριο του Δημαρχείου, όσο και στο Fishing Heritage Museum, με συλλογές οι οποίες ξεκινούν από την εποχή της ταπεινής παράκτιας κοινότητας ή εστιάζουν στην εξέλιξη της πόλης σε σημαντικό αλιευτικό κέντρο και δωρεάν είσοδο για όλους. Δωρεάν είναι επίσης η μεγαλύτερη έκθεση αστικής σύγχρονης τέχνης στο Ηνωμένο Βασίλειο, προσβάσιμη όλες τις ημέρες και ώρες, και αποτελούμενη από δημιουργίες 46 καλλιτεχνών σε γραφικές και αναπάντεχες τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένων έργων των Tracey Emin, Antony Gormley και Yoko Ono.

Η εμπορική καρδιά της πόλης χτυπά στη γοητευτική Old High Street με σχεδόν κάθε γραφικό κατάστημα να είναι βαμμένο στο δικό του χρώμα, και σίγουρα να φέρει το δικό του χαρακτήρα: από τα πρωτότυπα υφάσματα του Miss Gingers ως τα vintage ρούχα του Bounce, από τις ουρές για τα φρέσκα προϊόντα του ντελικατέσεν Marley’s ως μια θέση με θέα στο δρόμο στο café Steep Street, κι από ένα συλλεκτικό βινύλιο από το Vintage and Vinyl ως ένα ποτήρι sangria στον κήπο του El Cortador. Η αγοραστική εμπειρία εδώ αποκτά άλλη διάσταση και μια «Κάν’ το όπως ο Μπέκαμ» πινελιά στο βραβευμένο The Cake Junction με τα ολόφρεσκακέικ, τα οποία η δεύτερη διασημότερη βρετανική οικογένεια τιμά ανελλιπώς σε κάθε ιδική περίσταση. Ακόμη περισσότερο χαρακτήρα διαθέτει η μικρή Church Street, ένας «παράδεισος vintage θησαυρών και ανεπιτήδευτων εστιατορίων», όπως έχει χαρακτηριστεί από τον The Guardian. 

Η μέρα ολοκληρώνεται με χαλάρωση στο πάρκο Radnor, το οποίο θα ενθουσιάσει τα παιδιά με δύο υπερπλήρεις δραστηριοτήτων παιδότοπους, και με τα επικά burgers του Nathan Roberts που θα απολαύσετε συνοδεία rock μουσικής στο Blackmarket της Tontine Street. Αν στο τρένο της επιστροφής στο Λονδίνο μετανιώσετε που δεν διανυκτερεύσατε στο Folkstone, σας δικαιολογούμε απόλυτα. 

Hythe

H παλιά market town της οποίας το όνομα σημαίνει «καταφύγιο» βρίσκεται λίγο δυτικότερα του Folkstone, αν και οι κάτοικοι της κομητείας αρέσκονται να την αποκαλούν «Βενετία του Κεντ» εξαιτίας του ιστορικού καναλιού της. Το Royal Military Canal που κατασκευάστηκε για να κρατήσει μακριά τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, ουδεμία σχέση έχει βέβαια με τα βενετσιάνικα κανάλια, αποτελεί ωστόσο ένα από τα ειδυλλιακότερα μέρη της μικρής παραθαλάσσιας πόλης, ιδανικό για χαλαρούς περιπάτους, βόλτες με ποδήλατο και βαρκάδες. Η κλασσική βρετανική γοητεία του Hythe, μεταφράζεται σε ιστορικά μεσαιωνικά και Γεωργιανά κτήρια που άλλοτε παρατάσσονται μπροστά στην παραλιακή περαντζάδα κι άλλοτε απλώνονται στα πόδια της σαξονικού-νορμανδικού ρυθμού εκκλησίας St Leonard’s.

Η πόλη που κάποτε την υπερασπίζονταν όχι ένα αλλά δύο κάστρα -τα Saltwood και Lympne- αποτελεί όντως ένα χαρούμενο καταφύγιο, το οποίο προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, τόσο για τη γαλήνη των καταπράσινων όχθεων της «υδάτινης κορδέλας» της πόλης, όσο και για τη ζωηρή ατμόσφαιρα που προσδίδουν στο Hythe τα δικά του ανεξάρτητα καταστήματα και τα παλαιοπωλεία με τις αντίκες της Βικτωριανής εποχής – τα περισσότερα απ΄τα οποία συγκεντρώνονται και εδώ στη High Street. Την ελκυστική εικόνα συμπληρώνουν εστιατόρια για φρέσκα θαλασσινά με θέα στο Στενό της Μάγχης και στα κύματα που σκάνε απαλά στην πλατιά αμμουδιά, και βέβαια οι πανταχού παρούσες pub. 

Ακόμη εντυπωσιακότερη είναι η πανοραμική θέα από την εκκλησία του Αγίου Λεονάρδου, η οποία στέκεται περήφανα πάνω από το Hythe, αποτελώντας το πιο απόκοσμο αξιοθέατό του: το οστεοφυλάκιό της είναι ένα από τα δύο στη Μεγάλη Βρετανία που περιέχει τόσο μεγάλη συλλογή οστών και κρανίων που χρονολογούνται αιώνες πριν. Μια πιο ήπια νότα προσφέρει το Brockhill Country Park που με τα δασικά μονοπάτια, τα ξέφωτα και τη γαλήνια λίμνη του αποτελεί τον πιο αναζωογονητικό τρόπο για να ολοκληρώσετε την εκδρομή σας. Σημειώστε ότι κάθε Αύγουστο, το Hythe μεταμορφώνεται σε γαστρονομικό προορισμό φιλοξενώντας το Food Fair, μια αληθινή γιορτή των παραδοσιακών εδεσμάτων του Κεντ, με δεκάδες πάγκους δελεαστικών γεύσεων και τοπικών προϊόντων. Κι επειδή οι κάτοικοι της πόλης κάτι παραπάνω ξέρουν όταν μιλούν για Βενετία, αν βρεθείτε εδώ σε μια χρονιά με ζυγό έτος όπως η φετινή, θα απολαύσετε τη Βενετσιάνικη Γιορτή, που μετατρέπει το Royal Military Canal σ’ ένα λαμπερό πανηγύρι με στολισμένα άρματα, μουσική και πυροτεχνήματα.   

Romney Marsh

Αν η εικόνα που έχετε για τη βρετανική εξοχή είναι αυτή των απέραντων λιβαδιών με εκατοντάδες πρόβατα, χαριτωμένα χωριά κι ακόμη περισσότερα πρόβατα, το Romney Marsh όχι μόνο δεν θα σας διαψεύσει, αλλά θα προσθέσει και δύο ακόμη συναρπαστικά στοιχεία στην εξόρμησή σας: το μοναδικό τοπίο της μεγαλύτερης «ερήμου» της Βρετανίας και ένα γεύμα με ολόφρεσκα ψάρια. Γεμάτη αντιθέσεις, η έκταση του Romney Marsh απλώνεται ανάμεσα στο Dymchurch -ένα ακόμη γοητευτικό χωριό με απέραντη αμμουδιά- ως το New Romney, τη μικρή πόλη με τη μεγάλη ιστορία. Η εξερεύνηση της περιοχής αποκτά μια νοσταλγική, ρομαντική χροιά επιλέγοντας ως μέσο περιήγησης τα ιστορικά, μίνι ατμοκίνητα τρένα, που από το 1927 συνδέουν το σύμπλεγμα των ιστορικών λιμανιών Cinque Port με το Εθνικό Φυσικό Καταφύγιο του Dungeness. Κάνοντας τέσσερις ενδιάμεσες στάσεις, δίνουν στους επιβάτες τη δυνατότητα να κατέβουν και να ξαναεπιβιβαστούν σε όποιο σταθμό προτιμούν, ενώ η μοναδικής βιοποικιλότητας χλωρίδα και πανίδας της περιοχής εναλλάσσεται έξω από το παράθυρο με ενδιαφέροντα χωριά κι επιβλητικούς φάρους.

Πέρα από την απέραντη ερημική έκταση του Dungeness -μέρος της οποίας αποτελεί προστατευμένη περιοχή ειδικού επιστημονικού ενδιαφέροντος με πάνω από 600 είδη ενδημικών φυτών και σπάνια είδη αποδημητικών πουλιών που βρίσκουν εκεί καταφύγιο-, η πληρέστερη επιλογή για να περάσετε τη μέρα σας είναι το Romney Marsh. Η πόλη που σχεδόν καταστράφηκε σε μια τρομακτική θεομηνία το 1287, καθώς το παλιό λιμάνι και μέρος του οικισμού θάφτηκε κάτω από την άμμο, τη λάσπη και τα συντρίμμια. Έτσι εξηγείται και η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, με πολλά κτήρια να διαθέτουν σκαλοπάτια κάτω από το επίπεδο του πεζοδρομίου – μεταξύ αυτών και ο ιστορικός ναός St Nicholas του οποίου οι θύρες βρίσκονται σήμερα κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Αφού θαυμάσετε τα γοτθικά στοιχεία που προστέθηκαν τον 13ο και 14ο αιώνα στην αρχική νορμανδική δομή, και τον πύργο του κωδωνοστασίου με τις 8 καμπάνες, θα συνεχίσετε για το ιταλικής τεχνοτροπίας Δημαρχείο του 1702, που θα σας φέρει στη High Street, τον πιο ζωντανό δρόμο και κύρια εμπορική αρτηρία της πόλης. 

Πέρα από μια ενδιαφέρουσα ποικιλία ανεξάρτητων καταστημάτων, café και εστιατορίων στη High Street, γύρω της συγκεντρώνονται και κάποια από τα ιστορικότερα κτήρια του Romney Marsh. Αναζητήστε τα πρώην πτωχοκομεία στην West St., που ιδρύθηκαν από έναν τοπικό γαιοκτήμονα το 1610 για τη στέγαση των φτωχών της ενορίας και ξαναχτίστηκαν το 1734, αλλά και τους αριθμούς 3 και 4 της οδού, που χρονολογούνται από το 1310 και αποτελούν μία από τις πρώτες σωζόμενες κατοικίες στην Βρετανία, ανήκοντας πιθανότατα σε κάποιον εύπορο έμπορο της εποχής που το New Romney ήταν ένα πολυσύχναστο λιμάνι. Τέλος, κατευθυνόμενοι λίγο έξω από την High St. θα βρείτε τα πέτρινα ερείπια του Αγίου Ιωάννη, ενός μεσαιωνικού Κιστερκιανού Μοναστηριού που ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και περιβάλλεται από έναν μεγάλο κήπο.

Κι επειδή το New Romney δεν ζει στο παρελθόν, το σύγχρονο πνεύμα του αποτυπώνεται στα μοντέρνα καλλιτεχνικά γκράφιτι που απεικονίζουν σκηνές από την τοπική ζωή και υπαρκτά πρόσωπα που έχουν ζήσει εδώ: μεταξύ άλλων θα δείτε τον ψαρά, τον μηχανοδηγό του τρένου, ακόμη και τον κτηματομεσίτη, αλλά και τους Πύργους Martello και τον Πύργο Νερού Littlestone, ενώ ένα εντυπωσιακό γλυπτό τιμά τη μακρά παράδοση εκτροφής προβάτων στο Marsh. Τελευταία στάση πριν αναχωρήσετε για τη βάση σας, ένα από τα παραθαλάσσια εστιατόρια για ψαροφαγία αξιώσεων – τόσο φρέσκα θαλασσινά -κατευθείαν από τις βάρκες των ντόπιων ψαράδων- δεν θα βρείτε ούτε το Λονδίνο.

Διαβάστε ακόμα:

8 παραδοσιακές αλλά συναρπαστικές market towns της Μεγάλης Βρετανίας

Ντάραμ: Μεσαιωνική γοητεία και μαθήματα μαγείας από τον Harry Potter

Tα βρετανικά νησιά που «εξαφανίζονται» κάθε μέρα