Η Ουλάν Μπατόρ είναι χτισμένη σε υψόμετρο που αγγίζει τα 1.300 μ. και αποτελεί ένα πολύ ιδιαίτερο μείγμα βουδιστικής παράδοσης, σοβιετικών καταλοίπων και σύγχρονης ζωής.
Είναι η πρωτεύουσα της χώρας και η μεγαλύτερη πόλη και φιλοξενεί σχεδόν το μισό του πληθυσμού της Μογγολίας, κάτι δηλαδή σαν τη δική μας Αθήνα. Αποτελεί το κέντρο της Μογγολίας και αν θέλετε να ταξιδέψετε στην υπόλοιπη χώρα θα χρειαστεί πρώτα να περάσετε από εκεί. Είναι δε μια από τις πιο ψυχρές πόλεις στον κόσμο, καθώς εδώ τον χειμώνα οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από -20 έως -30°C, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις πέφτουν ακόμη χαμηλότερα. Αν θέλετε λοιπόν να την επισκεφθείτε και να μπορείτε άνετα να την εξερευνήσετε, τότε θα πάτε σίγουρα μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου.
Ιδρύθηκε ως θρησκευτικό κέντρο τον 17ο αιώνα και έχει μια μακρά ιστορία την οποία, αν κανείς ρίξει μια προσεκτική ματιά στην πόλη και την ευρύτερη περιοχή, μπορεί σχετικά εύκολα να διακρίνει. Σχεδόν όλες οι διαφορετικές ιστορικές φάσεις έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους, όπως η φάση της ύστερης δυναστείας Τσινγκ που κυριάρχησε έως τις αρχές του 20ού αιώνα, με ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της εποχής να είναι το μοναστήρι Γκαντάν, ή τη σοσιαλιστική περίοδο που διήρκησε για πάνω από 60 χρόνια, από το 1924 έως το 1990, όπου καταστράφηκαν ναοί, κατασχέθηκε η ιδιωτική περιουσία, έγιναν σταλινικές εκκαθαρίσεις και υψώθηκαν τα χαρακτηριστικά σοβιετικού τύπου «βαριά» κτήρια, με τις αυστηρές γραμμές, αλλά και τη μετακομμουνιστική εποχή που χαρακτηρίστηκε από μια περίοδο στασιμότητας και φτώχειας. Φυσικά, είναι ορατά τα σημάδια της ανάκαμψης και του εκσυγχρονισμού, με ουρανοξύστες που σκίζουν τον ουρανό της πόλης και εμπορικά κέντρα με διεθνή και εγχώρια brands να δηλώνουν την έλευση της παγκοσμιοποίησης και εδώ.
Το ταξίδι στην Ουλάν Μπατόρ είναι κυρίως μια εξερεύνηση στο διαφορετικό και στην ιστορία και μπορείτε να ξεκινήσετε αυτή την εξερεύνηση από τη λεωφόρο Ειρήνης, που κόβει την πόλη σχεδόν στα δυο από τη δύση προς την ανατολή και είναι γεμάτη καταστήματα και εστιατόρια. Αυτό όμως που την κάνει πιο δημοφιλή είναι ότι εκατέρωθέν της, περίπου στο μέσον της, βρίσκονται μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης, αρχής γενομένης με την πλατεία Σουχμπαατάρ (Sükhbaatar Square). Η πλατεία Σουχμπαατάρ είναι η πιο κεντρική πλατεία της Ουλάν Μπατόρ, όπου δεσπόζει το άγαλμα του εθνικού ήρωα Σουχμπαατάρ, ο οποίος τον Ιούλιο του 1921 κήρυξε την ανεξαρτησία της Μογγολίας από την Κίνα.
Λίγο πριν, ένα μικρό παρκάκι λειτουργεί ως πύλη για την πλατεία, η οποία φιλοξενεί το Κυβερνητικό Μέγαρο, το Ακαδημαϊκό Θέατρο Κρατικής Όπερας και Μπαλέτου, το Πολιτιστικό Μέγαρο, το Εθνικό Μουσείο της Μογγολίας καθώς και το ογκώδες άγαλμα του Τζένγκις Χαν, του ιδρυτή και πρώτου Khan, δηλαδή ηγέτη, της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Ο Τζένγκις Χαν, αφού πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ενώνοντας τις μογγολικές φυλές, ξεκίνησε μια σειρά στρατιωτικών εκστρατειών, κατακτώντας μεγάλα τμήματα της Κίνας και της Κεντρικής Ασίας. Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται επίσης η Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Μουσείο Τζένγκις Χαν, το Εθνικό Πανεπιστήμιο κ.ά.
Αναμφίβολα η περιοχή γύρω από την πλατεία Σουχμπαατάρ θα πάρει μεγάλο μέρος του χρόνου σας για να την εξερευνήσετε, ωστόσο δεν είναι το μοναδικό σημείο που χρήζει της προσοχής σας. Θα κινηθείτε νότια της λεωφόρου Ειρήνης για να φτάσετε στο συγκρότημα του Χειμερινού Παλατιού Bogd Khan. Το συγκρότημα («Μοναστήρι της Ανάπτυξης της Γνώσης») χτίστηκε από Μογγόλους τεχνίτες το διάστημα 1893-1905 για τον επικεφαλής του μογγολικού θρησκευτικού τάγματος, τον 8ο Bogd Jebtsundamba Khutuktu. Αυτό το συγκρότημα, γνωστό ως «Πράσινο Παλάτι του Βασιλιά», αποτελείται από μια αυλή, επτά Θερινά Ιερά και ένα διώροφο λευκό κτήριο ευρωπαϊκού στυλ, το Χειμερινό Παλάτι. Το 1926, η Κεντρική Επιτροπή του Μογγολικού Λαϊκού Κόμματος και η κυβέρνηση αποφάσισαν να μεταφέρουν ιστορικά, πολιτιστικά, ιερά, εθνογραφικά και άλλα αντικείμενα που ανήκαν στον 8ο Bogd στο μουσείο και στη συνέχεια να επεκτείνουν το μουσείο στο Χειμερινό Παλάτι Bogd. Έτσι, το «Πράσινο Παλάτι» του Χαν έγινε ένα από τα πρώτα δημόσια μουσεία της Μογγολίας και έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη σύγχρονων μουσείων.
Από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι το μοναστήρι Gandantegchinlen Khiid. Γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν περισσότερα από 100 süm, δηλαδή ναοί, και khiid, δηλαδή μοναστήρια που εξυπηρετούσαν τους περίπου 50.000 κατοίκους της πόλης, ωστόσο ελάχιστα από αυτά τα κτήρια επέζησαν από τις θρησκευτικές εκκαθαρίσεις του 1937. Ήταν μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν ο λαός της Μογγολίας άρχισε να ασκεί ξανά ανοιχτά τον Βουδισμό. Το μοναστήρι Gandantegchinlen Khiid, γνωστό και ως Gandan Khiid, λοιπόν είναι ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια της χώρας. Μπαίνοντας στην είσοδο θα ακολουθήσετε το κύριο μονοπάτι, στο τέλος του οποίου βρίσκεται το υπέροχο λευκό κτήριο του Migjid Janraisig Süm, το κύριο αξιοθέατο του μοναστηριού. Εκεί δεσπόζει και το εντυπωσιακό άγαλμα του Migjid Janraisig ύψους 26 μέτρων και βάρους 20 τόνων, το οποίο είναι αντίγραφο ενός παλιότερου αγάλματος που καταστράφηκε τη δεκαετία του 1930 από τους κομμουνιστές.
Στα must είναι φυσικά και η επίσκεψη στο Εθνικό Μουσείο της Μογγολίας, το οποίο φιλοξενεί την πλουσιότερη συλλογή για την ιστορία της Μογγολίας, από την Εποχή του Λίθου έως σήμερα. Η έκθεση αφηγείται την ιστορία της μοναδικής κουλτούρας των ιππέων νομάδων της στέπας και τον τρόπο ζωής τους, και περιλαμβάνει επίσης πολλά αντικείμενα και έργα τέχνης, στρατιωτικό εξοπλισμό και όπλα των πολεμιστών του Τζένγκις Χαν. Έξω από το μουσείο, το μεγάλο μοντέρνο γλυπτό που θα δείτε αποτελεί μνημείο για τα θύματα της πολιτικής καταστολής της δεκαετίας του 1930.
Υπάρχουν φυσικά πολλά ακόμα να δείτε στην πόλη, όπως το Εθνικό Μουσείο Τζένγκις Χαν που στεγάζεται σε ένα εντυπωσιακό κυβικό κτήριο και περιλαμβάνει πάνω από 10.000 πρωτότυπα εκθέματα, όπως πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, γλυπτά, ενδύματα, κεντήματα κ.ά., που απεικονίζουν τις δραστηριότητες και τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα της ζωής των βασιλιάδων και των ευγενών των μογγολικών κρατών από την εποχή του Modu Chanyu, του ιδρυτή του πρώτου νομαδικού κράτους, της Αυτοκρατορίας Xiongnu, έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Αξιόλογη είναι και η Εθνική Πινακοθήκη, η οποία διαθέτει περισσότερα από 4.000 έργα τέχνης, όπως πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, χαρακτικά, κεντήματα και χειροτεχνήματα που δημιουργήθηκαν από ταλαντούχους καλλιτέχνες όλων των γενεών. Κάθε χρόνο, η συλλογή εμπλουτίζεται και μέσα από αυτή μπορείτε να γνωρίσετε την αρχαία ιστορία και τον πολιτισμό των νομαδικών πληθυσμών της Μογγολίας, τα εθνικά έθιμα, τον τρόπο ζωής και τα μέσα διαβίωσης, καθώς και σύγχρονα έργα ελεύθερης σκέψης.
Αν σας αρέσουν οι τέχνες, εκτός από την Εθνική Πινακοθήκη μπορείτε να επισκεφθείτε το Μουσείο Καλών Τεχνών Zanabazar. Ο Öndör Gegeen Zanabazar στην ηλικία των τεσσάρων ετών ανακηρύχθηκε ως πνευματικός ηγέτης των Khalkha Mongols από μια σύναξη ευγενών το 1639. Ο Zanabazar προώθησε τη σχολή βουδισμού Γκελούγκπα μεταξύ των Μογγόλων, ενώ παράλληλα επηρέασε έντονα τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις στη Μογγολία του 17ου αιώνα. Εκτός όμως από πνευματικός και πολιτικός ηγέτης, ήταν ένας εξαιρετικός γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας, ποιητής, λόγιος και γλωσσολόγος, στον οποίο αποδίδεται η έναρξη της πολιτιστικής αναγέννησης της Μογγολίας του 17ου αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τα περίπλοκα και κομψά βουδιστικά γλυπτά του σε νεπαλέζικο στυλ.
Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Μογγολίας θα συναντήσετε εκθέσεις που χωρίζονται ανά είδος και εποχή, όπως τμήμα Θηλαστικών, Πουλιών, Ψαριών και Αμφιβίων αλλά και τμήμα Παλαιοζωικής Εποχής, Μεσοζωικής κ.ά. Από την απέναντι πλευρά της Σουχμπαατάρ βρίσκεται και ο ναός-μουσείο Choijin Lama, που χτίστηκε μεταξύ 1904-1908 και αποτελεί κλασικό παράδειγμα παραδοσιακής βουδιστικής αρχιτεκτονικής. Το μουσείο φημίζεται για τη συλλογή του από βουδιστικά έργα τέχνης, αυθεντικές μεταξωτές εικόνες και μάσκες χορού tsam. Επίσης αξίζει και μια βόλτα μέχρι τον λόφο Zaisan, από όπου μπορείτε να έχετε μια πανοραμική θέα της Ουλάν Μπατόρ αλλά και να δείτε ένα εντυπωσιακό μνημείο που τιμά τους συμμάχους, Μογγόλους και Σοβιετικούς στρατιώτες, που έπεσαν κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Διαβάστε ακόμα:
City Break στην Τιφλίδα: Εκεί που η Ευρώπη συναντιέται με την Ασία
Το φλεγόμενο βουνό του Αζερμπαϊτζάν -Εδώ η φωτιά δεν σβήνει ποτέ
Ελισσάβετ Κυρίτση: Η δημοσιογράφος που έγινε ερωτική μετανάστρια μιλάει για τη ζωή στη Ν. Κορέα
