Στην καρδιά της Κεντρικής Αμερικής νότια από το Μεξικό, η Γουατεμάλα γοητεύει με τις απέραντες ζούγκλες, τις λίμνες, τις φυτείες καφέ, τις παραλίες, τη γευστική κουζίνα της. Από τα βουνά Κουτσαματάν στα δυτικά υψίπεδα, μέχρι τις ακτές της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, η μικρή αυτή χώρα συγκαταλέγεται σ’ εκείνες με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη και αποτελεί έναν από τους καλύτερους προορισμούς στον κόσμο για να θαυμάσει κανείς το εντυπωσιακό θέαμα ενός από τα 37 ηφαίστειά της -τρία από τα οποία παραμένουν ενεργά. Τα τοπία εναλλάσσονται διαρκώς, από τις ζούγκλες του Πετέν έως τα πυκνά δάση νεφών όπου ζει το πολύχρωμο κετσάλ, το εθνικό πτηνό της Γουατεμάλα, με το ζωηρό πράσινο και κόκκινο φτέρωμα.
Ως μία από τις σημαντικότερες περιοχές όπου εξελίχθηκε ο πολιτισμός των Μάγια, η Γουατεμάλα διαθέτει εκατοντάδες αρχαιολογικούς χώρους, με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στο Πετέν. Εκεί χιλιάδες μνημεία και κατασκευές υψώνονται μέσα στην καταπράσινη ζούγκλα του Εθνικού Πάρκου Τικάλ, ενός συγκλονιστικού αρχαιολογικού χώρου που περιλαμβάνεται από το 1979 στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Λιγότερο φημισμένοι αρχαιολογικοί χώροι προσφέρουν εξίσου συναρπαστικές εμπειρίες. Όπως το Ελ Μιραδόρ, στο βόρειο Πετέν, ένας αρχαίος οικισμός που φιλοξενεί το συγκρότημα La Danta, με την επιβλητική πυραμίδα ύψους περίπου 72 μέτρων, μία από τις ψηλότερες κατασκευές του κόσμου των Μάγια, προσβάσιμη με ελικόπτερο ή με πολυήμερη πεζοπορία από την Καρμελίτα. Το πώς ένας τόσο ανεπτυγμένος πολιτισμός κατάφερε να αναπτύξει τόσο μεγάλα αστικά κέντρα μέσα στα τροπικά δάση συνεχίζει να απασχολεί τους ειδικούς.
Η επαφή με τις αυτόχθονες κοινότητες και οι περιηγήσεις στις πολύχρωμες αγορές τους είναι μια ακόμη συναρπαστική εμπειρία του ταξιδιού στη Γουατεμάλα, καθώς η κληρονομιά των Μάγια εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητάς της και μεγάλο μέρος των κατοίκων αυτοπροσδιορίζεται ως Μάγια. Διατηρούν ζωντανές τις γλώσσες, τις παραδόσεις και τις πολιτιστικές τους πρακτικές και στα υψίπεδα της χώρας αρχαίες τελετουργίες και κοσμολογικές αντιλήψεις συνυπάρχουν με τον καθολικισμό, συνθέτοντας ένα ιδιαίτερο πολιτισμικό μωσαϊκό. Οι κάτοικοι εξακολουθούν να φορούν πολύχρωμα ενδύματα υφασμένα με παραδοσιακό φορητό αργαλειό που δένεται στη μέση -μια τεχνική προϊσπανικής προέλευσης που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Στις αγορές των αυτόχθονων κοινοτήτων μαζί με τα υφαντά, θα βρείτε κεραμικά, ξυλόγλυπτα, κοσμήματα και άλλα παραδοσιακά χειροτεχνήματα.
Η υπέροχη Αντίγκουα Γουατεμάλα
Κτισμένη σε μια κοιλάδα των υψιπέδων, σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων, με φόντο το επιβλητικό ηφαίστειο Αγουά, η Αντίγκουα Γουατεμάλα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Ξεχωρίζει με τα πολύχρωμα καμπαναριά των εκκλησιών της, τα ιστορικά κτίρια με τις περίτεχνες προσόψεις, τις πλατείες με τα ιστορικά σιντριβάνια, τα μουσεία και τις πολύχρωμες αγορές με τα χειροτεχνήματα.
Η Αντίγουα ιδρύθηκε από τους Ισπανούς κατακτητές στις αρχές του 16ου αιώνα και εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά, οικονομικά και πολιτικά κέντρα της Κεντρικής Αμερικής. Υπήρξε πρωτεύουσα της Γουατεμάλας για περισσότερα από 230 χρόνια, ωστόσο η θέση της ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια -το Αγουά, το Ακατενάνγκο και το ενεργό Φουέγο- και σε μια περιοχή έντονης σεισμικής δραστηριότητας, την έκανε πολύ ευάλωτη σε φυσικές καταστροφές με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ανοικοδομηθεί αρκετές φορές. Μετά τους ισχυρούς σεισμούς του 18ου αιώνα, οι αρχές αποφάσισαν τελικά να μεταφέρουν την πρωτεύουσα σε ασφαλέστερη τοποθεσία όπου αναπτύχθηκε η σημερινή Γουατεμάλα Σίτι.
Η πόλη αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα οργανωμένου αστικού σχεδιασμού στη Λατινική Αμερική χάρη στη στην πολεοδομία της με το σύστημα ευθύγραμμων δρόμων που διασταυρώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα τακτικό πλέγμα (κάναβο). Τα περισσότερα από τα δημόσια, θρησκευτικά και ιδιωτικά κτίρια που έχουν διασωθεί χρονολογούνται από τον 17ο και τον 18ο αιώνα και αποτελούν εξαιρετικά δείγματα αποικιακής αρχιτεκτονικής -χαρακτηριστικό, μάλιστα, είναι το τοπικό αρχιτεκτονικό στυλ Barroco Αntigueno με τις επιβλητικές, περίτεχνα διακοσμημένες προσόψεις. Για όλους τους παραπάνω λόγους ο ιστορικός πυρήνας της Αντίγουα έχει ενταχθεί από το 1979 στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Αξίζει να περιηγηθείτε στην πόλη περπατώντας στα γραφικά πλακόστρωτα δρομάκια της, θαυμάζοντας το ηφαίστειο Αγουά από διάφορα σημεία με ωραιότερο αυτό της πολυφωτογραφημένης Αψίδας Σάντα Καταλίνα με το ρολόι του 19ου αιώνα: Είναι ένα από τα σύμβολα της πόλης κτισμένη τον 17ο αιώνα για να συνδέει το μοναστήρι με το κτίριο απέναντι από τον δρόμο, επιτρέποντας στις μοναχές του τάγματος να μετακινούνται χωρίς να εκτίθενται στα βλέμματα των περαστικών. Στην Κεντρική Πλατεία βρίσκεται το Fuente de las Sirenas (Σιντριβάνι των Σειρήνων), ένα από τα χαρακτηριστικότερα μνημεία της Αντίγουα και γύρω της συγκεντρώνονται σημαντικά κτίρια της αποικιακής περιόδου. Στη βόρεια πλευρά δεσπόζει το Παλάτι των Γενικών Κυβερνητών και απέναντί του το Δημαρχείο και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωσήφ. Ανάμεσα στα σημαντικότερα μνημεία της πόλης συγκαταλέγονται επίσης το Νομισματοκοπείο και το ιστορικό συγκρότημα του Πανεπιστημίου του Σαν Κάρλος. Τα ερείπια της μονής των Καπουτσίνων και της Σάντα Κλάρα, μαζί με τα κατάλοιπα του παλιού μοναστηριού της Λα Μερσέδ, μαρτυρούν την ακμή της κατά την αποικιακή εποχή.
Ένα ωραίο μουσείο για να επισκεφθείτε είναι αυτό της Προκολομβιανής Τέχνης και Σύγχρονου Γυαλιού, όπου η τέχνη των αρχαίων πολιτισμών της Γουατεμάλας συνδυάζεται με τη σύγχρονη δημιουργία. Οι συλλογές περιλαμβάνουν κεραμικά και λίθινα προκολομβιανά αντικείμενα με μορφές ανθρώπων, ζώων και θεοτήτων, δίπλα στις οποίες εκτίθενται εντυπωσιακά μοντέρνα έργα από γυαλί δημιουργημένα από καλλιτέχνες και γνωστούς Ευρωπαϊκούς οίκους όπως οι Baccarat, Daum και Lalique. Η συνύπαρξη των δύο συλλογών είναι που κάνει το μουσείο ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς κοινά θέματα και μοτίβα εμφανίζονται με διαφορετικό τρόπο, συνδέοντας την καλλιτεχνική παράδοση της προκολομβιανής Γουατεμάλας με τη σύγχρονη τέχνη του γυαλιού.
Το Πολιτιστικό Πάρκο Santo Domingo Del Cerro, λίγο έξω από την Αντίγκουα, είναι ένα αξιοθέατο που δεν πρέπει να χάσετε. Αποτελείται από καταπράσινους κήπους με υπαίθρια γλυπτά και προσφέρει θέα στα ηφαίστεια Αγκούα, Φουέγο και Ακατενάνγκο. Μέσα στον μεγάλο χώρο λειτουργούν μουσεία και γκαλερί και στο Circo del Aire μπορεί κανείς να κάνει διαδρομές με zipline. Το συγκρότημα διαθέτει επίσης το Santo Cielo, με airstream, κοντέινερ και καμπίνες για διαμονή μέσα στη φύση. Για φαγητό μπορείτε να καθίσετε στο El Tenedor del Cerro με γεύσεις από τη διεθνή και τοπική κουζίνα.
Τα χειροποίητα υφαντά και η γαστρονομία
Τα χειροποίητα καλλιτεχνήματα και ειδικά τα υφαντά που θα βρείτε στα καταστήματα και στις υπαίθριες αγορές της πόλης, όπως η η Νιμ Ποτ και η Ελ Κάρμεν, θα σας γοητεύσουν. Ξεχωριστή θέση έχουν επίσης τα κοσμήματα από νεφρίτη, ένα υλικό άρρηκτα συνδεδεμένο με τον πολιτισμό των Μάγια, καθώς και τα ασημένια αντικείμενα με πλούσιο μπαρόκ διάκοσμο -ανάγλυφα φυτικά μοτίβα, φύλλα, άνθη και άλλα στοιχεία-, φτιαγμένα με τεχνικές αργυροτεχνίας που αναπτύχθηκαν στην περίοδο της αποικιοκρατίας.
Τα παραδοσιακά υφαντά δημιουργούνται στον φορητό αργαλειό που δένεται στη μέση -μια τεχνική προκολομβιανής προέλευσης. Τα σχέδια, τα χρώματα και ο τρόπος ύφανσης διαφέρουν από κοινότητα σε κοινότητα εκφράζοντας την ταυτότητα της κάθε μιας. Στην αγορά χειροτεχνίας του κοντινού χωριού Σαν Αντόνιο Άγουας Καλιέντες πωλούνται αυθεντικά χούιπιλ – τα παραδοσιακά γυναικεία ενδύματα των Μάγια-, φούστες (cortes), ζώνες, τραπεζομάντηλα, τσάντες, κορδέλες και άλλα, και μπορείτε να δείτε τις γυναίκες να εργάζονται χρησιμοποιώντας τον αργαλειό μέσης. Τα ρούχα έχουν έντονα χρώματα, γεωμετρικά μοτίβα και περίτεχνη ύφανση με μπροκάρ.
Η γαστρονομική παράδοση της Γουατεμάλας συνδυάζει επιρροές των Μάγια και της ισπανικής αποικιακής κουζίνας. Στη βάση της βρίσκονται υλικά που χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες, όπως το καλαμπόκι, οι πιπεριές, οι σπόροι, τα φασόλια και το κακάο, μαζί με νεότερα υλικά και τεχνικές. Πολλές συνταγές και τρόποι παρασκευής μεταδίδονται προφορικά από γενιά σε γενιά και αποτελούν μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας των κοινοτήτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πεπιάν, ένα παραδοσιακό φαγητό που έχει ενταχθεί στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της χώρας από το 2015. Παρασκευάζεται με κρέας, λαχανικά, ψημένες πιπεριές, σουσάμι, πεπίτορια (σπόρους κολοκύθας) και μπαχαρικά, τα οποία καβουρδίζονται και αλέθονται για να δημιουργήσουν το χαρακτηριστικό παχύρρευστο recado, τη σάλτσα που αποτελεί βασικό στοιχείο της εθνικής κουζίνας. Στην περιοχή της Αντίγκουα υπάρχουν και τοπικές παραλλαγές, όπως το πεπιάν τριών κρεάτων και η πιλογιάδα Αντιγκουένια.
Από τα γλυκίσματα ξεχωρίζουν οι canillitas de leche -μικρά γλυκά από γάλα, ζάχαρη και κανέλα-, τα γλυκά γκουάβας, που παρασκευάζονται από συμπυκνωμένη πάστα του φρούτου, οι cocadas με κύριο συστατικό την καρύδα, καθώς και τα σύκα που μαγειρεύονται αργά σε γλυκό σιρόπι.
Οι φυτείες του περίφημου καφέ της Αντίγουα
Η περιοχή γύρω από την πόλη είναι εύφορη και οι καλλιέργειες εκτείνονται γύρω από την κοιλάδα του Παντσόι και στις πλαγιές των ηφαιστείων. Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν μικρά χωριά και επισκέψιμες φάρμες που παράγουν τον διάσημο καφέ της Αντίγουα, όπως η Λα Ασοτέα, στο Χοκοτενάνγκο, η οποία διαθέτει και μουσείο του καφέ, και η Φιλαδέλφια, κοντά στο Σαν Φελίπε ντε Χεσούς. Η καλλιέργεια του καφέ στη χώρα ξεκίνησε στα μέσα του 18ου αιώνα και γύρω στο 1760 οι Ιησουίτες φύτεψαν καφεόδεντρα στο μοναστήρι της Κομπανία ντε Χεσούς, στην Αντίγκουα. Για αρκετές δεκαετίες η παραγωγή παρέμεινε περιορισμένη, όμως τον 19ο αιώνα ο καφές άρχισε να αποκτά εμπορική σημασία και εξελίχθηκε σταδιακά σε σημαντικό εξαγώγιμο προϊόν. Μετά το 1871 οι φυτείες επεκτάθηκαν στην περιοχή του Σακατεπεκές και στις πλαγιές γύρω από την Αντίγκουα. Το ηφαιστειακό έδαφος, το υψόμετρο, το κλίμα και οι βροχοπτώσεις δημιούργησαν ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή καφέ υψηλής ποιότητας που είναι γνωστός για το γεμάτο σώμα, την ευχάριστη οξύτητα και τη χαρακτηριστική γλυκύτητά του, με νότες σοκολάτας, καραμέλας και μελιού.
Εκδρομές στα ηφαίστεια
Η Αντίγκουα βρίσκεται ανάμεσα σε τρία εντυπωσιακά ηφαίστεια –το Αγκούα, το Ακατενάνγκο και το Φουέγο– και αποτελεί ιδανική βάση για εκδρομές και αναβάσεις. Στα νοτιοδυτικά της υψώνεται το Αγκούα, με ένα χαρακτηριστικό σχεδόν τέλειο κωνικό σχήμα και ύψος 3.766 μέτρων. Η ανάβαση γίνεται συνήθως από τη Σάντα Μαρία ντε Χεσούς και το μονοπάτι περνάει μέσα από διαφορετικές ζώνες βλάστησης. Από την κορυφή η θέα προς την Αντίγκουα και την κοιλάδα του Παντσόι κόβει την ανάσα.
Πολύ απαιτητική είναι η ανάβαση στο Ακατενάνγκο με ύψος κορυφής στα 3.976 που αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς ορεινής πεζοπορίας στην περιοχή. Στη διάρκεια της διαδρομής το τοπίο αλλάζει σταδιακά καθώς περνά αρχικά από καλλιέργειες λαχανικών, στη συνέχεια από πευκοδάση και τέλος μέσα από ένα δάσος νεφών. Αυτό που κάνει ξεχωριστή την ανάβαση στην κορυφή είναι η μεγαλειώδης θέα προς το γειτονικό ηφαίστειο Φουέγο -μάλιστα όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, μπορεί κανείς να διακρίνει τις εκρήξεις και τις πυροκλαστικές ροές. Με ύψος 3.760 μέτρων, το Φουέγο είναι ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της Γουατεμάλας και αποτελεί το νεότερο τμήμα του σύνθετου ηφαιστειακού συμπλέγματος Φουέγο-Ακατενάνγκο, η γεωλογική ιστορία του οποίου φτάνει έως και 200.000 χρόνια, ενώ του ίδιου του Φουέγο μετράει 8.500 χρόνια.
Περίπου 18 χλμ. από την πόλη απέχει το Εθνικό Πάρκο του ηφαιστείου Πακάγια, ένα από τα δημοφιλέστερα φυσικά αξιοθέατα της Γουατεμάλας. Το Πακάγια είναι ένα από τα τρία ενεργά ηφαίστεια της χώρας, μαζί με το Φουέγο και το Σαντιάγκιτο που βρίσκεται στη δυτική Γουατεμάλα, και η ηφαιστειακή δραστηριότητα συνεχίζει να μεταμορφώνει το τοπίο γύρω από τον κώνο του.
Η μεγαλειώδης πόλη των Μάγια στο Τικάλ
Μέσα στο αρχέγονο τροπικό δάσος του Πετέν βρίσκεται το Τικάλ, ένας από τους σημαντικότερους και εντυπωσιακότερους αρχαιολογικούς χώρους των Μάγια και από τα κορυφαία αξιοθέατα της Γουατεμάλας. Είναι ενταγμένο από το 1979 στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της η UNESCO τόσο για πολιτιστική του αξία όσο και για τη σπάνια ομορφιά της φύσης που το περιβάλλει.
Το Εθνικό Πάρκο απέχει 68 χιλιόμετρα από το Φλόρες, την πρωτεύουσα του Πετέν, στην οποία μπορείτε να πάτε αεροπορικώς από την Αντίγουα. Εκτείνεται σε περίπου 575 τετραγωνικά χιλιόμετρα καταπράσινου δάσους μέσα στο οποίο κρύβονται χιλιάδες μνημεία με τα ίχνη της φθοράς του χρόνου και της υγρασίας ορατά επάνω τους. Αρκεί να πούμε ότι μόνο ο κεντρικός πυρήνας της αρχαίας πόλης απλώνεται σε 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει γύρω στα 3.000 κτίσματα.
Το Τικάλ βρίσκεται μέσα στο «Καταφύγιο Βιόσφαιρας των Μάγια», μιας από τις μεγαλύτερες προστατευόμενες περιοχές της Γουατεμάλας που δημιουργήθηκε το 1990 για τη διατήρηση των εκτεταμένων τροπικών δασών και της πλούσιας βιοποικιλότητας της περιοχής του Πετέν.
Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι οι Μάγια εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω στο 900 π.Χ. και με το πέρασμα των αιώνων ο οικισμός εξελίχθηκε σε σημαντικό τελετουργικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο. Στη μεγαλύτερη ακμή του έφτασε τον 8ο αιώνα μ.Χ., όταν κτίστηκαν πολλοί από τους επιβλητικούς ναούς-πυραμίδες και στην πόλη κατοικούσαν έως και 100.000 άνθρωποι. Όπως συνέβη και με άλλα μεγάλα κέντρα των Μάγια, το Τικάλ άρχισε να παρακμάζει στα τέλη του 9ου αιώνα και σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Τα αίτια της παρακμής δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως και οι ερευνητές εξετάζουν έναν συνδυασμό παραγόντων -όπως οι πολεμικές συγκρούσεις, η πληθυσμιακή αύξηση, η εξάντληση των φυσικών πόρων και οι παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας
Για αιώνες τα μνημειώδη πέτρινα κτίσματα παρέμειναν κρυμμένα μέσα στην πυκνή βλάστηση -μάλιστα το 1525 ο Ερνάν Κορτές και οι Ισπανοί κατακτητές πέρασαν από την περιοχή χωρίς καν να αντιληφθούν την ύπαρξη των ναών κάτω από τα δέντρα που έφταναν σε ύψος έως και τα 40 μέτρα. Η πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη εξερεύνηση των ερειπίων έγινε το 1848, όταν ο τότε κυβερνήτης του Πετέν Αμβρόσιο Τουτ και ο συνταγματάρχης Μοδέστο Μέντες έφτασαν στην αρχαία πόλη χάρη στις πληροφορίες που τους έδωσαν οι ντόπιοι.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 εξελίχθηκε στο Τικάλ ένα μεγάλης κλίμακας πρόγραμμα αρχαιολογικών ανασκαφών, μελετών, συντήρησης και αποκατάστασης με την ευθύνη του Μουσείου του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Γουατεμάλας και το Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας της χώρας. Οι εργασίες συνεχίζονται έως σήμερα με στόχο την προστασία των μνημείων από τη φυσική φθορά, την υγρασία και την τροπική βλάστηση που τα περιβάλλει.
Η περιήγηση στο Τικάλ είναι μια εμπειρία συγκλονιστική που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Ένα οδοιπορικό στη διάρκεια του οποίου μεγαλύτεροι και μικρότεροι ναοί και παλάτια, διαδέχονται το ένα το άλλο μέσα από το πυκνό τροπικό δάσος, προκαλώντας δέος -ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος και την πολυπλοκότητα των κατασκευών που κατάφεραν να δημιουργήσουν οι Μάγια χωρίς τα σύγχρονα μηχανικά μέσα. Ορισμένοι από τους ναούς-πυραμίδες ανακαλύφθηκε ότι φιλοξενούσαν τους τάφους των ηγεμόνων των δυναστειών που διαδέχονταν η μια την άλλη στη διοίκηση της πόλης.
Οι διάφορες περιοχές του Τικάλ συνδέονται με ένα δίκτυο αρχαίων δρόμων και λεωφόρων, γνωστών ως calzadas, που διασχίζουν το δάσος. Το πιο εντυπωσιακό σημείο του χώρου είναι η Μεγάλη Πλατεία (Gran Plaza), πλαισιωμένη από τον Ναό I και τον Ναό II, καθώς και από τη Βόρεια και την Κεντρική Ακρόπολη με τα συγκροτήματα παλατιών.
Ο Ναός I, γνωστός ως του Μεγάλου Ιαγουάρου υψώνεται περίπου 45 μέτρα πάνω από την πλατεία και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μνημεία του αρχαιολογικού χώρου. Απέναντί του βρίσκεται ο Ναός II, γνωστός ως Ναός των Μασκών με ύψος 38 μ.
Υπάρχουν και άλλα πολλά μνημεία, όπως η Πυραμίδα του Χαμένου Κόσμου (Μundo Perdido) με σημείο θέασης στην κορυφή, η πλατεία των Επτά Ναών, τα γήπεδα του παιχνιδιού με τη μπάλα και το Παλάτι των Παραθύρων. Στο Mundo Perdido βρίσκεται η Μεγάλη Πυραμίδα, το αρχαιότερο σήμερα ορατό κτίριο ύψους περίπου 35 μέτρων και τμήμα ενός από τα αρχαιότερα συγκροτήματα του χώρου. Ο ναός IV, λεγόμενος και του Δικέφαλου Φιδιού, είναι ο ψηλότερος του Τικάλ, φθάνοντας στα 70 μέτρα: Κτίστηκε γύρω στο 741 μ.Χ. και από την κορυφή η θέα απλώνεται πάνω από το δάσος αποκαλύπτοντας τα μνημεία του χώρου.
Προτάσεις διαμονής στην Αντίγουα
Hotel Museo Spa Casa Santo Domingo. Πεντάστερο ξενοδοχείο μέσα στο ιστορικό συγκρότημα του πρώην μοναστηριού του Αγίου Δομίνικου που καταστράφηκε από τον σεισμό του 1773. Τα δωμάτια και οι κοινόχρηστοι χώροι έχουν διατηρήσει πολλά από τα αυθεντικά αρχιτεκτονικά στοιχεία του μνημείου και η διαμονή συνδυάζεται με μια ξεχωριστή πολιτιστική εμπειρία: Το συγκρότημα φιλοξενεί μουσεία και γκαλερί με συλλογές που περιλαμβάνουν έργα της προκολομβιανής και της αποικιακής περιόδου, αρχαιολογικά ευρήματα, ασημένια αντικείμενα κ.α. Υπάρχουν επίσης όμορφοι κήποι, εξωτερική πισίνα, spa και εστιατόριο.
El Convento Boutique Hotel. Πεντάστερο ξενοδοχείο που στεγάζεται σε ένα χαρακτηριστικό κτίριο αποικιακής αρχιτεκτονικής. Οι κομψές εσωτερικές αυλές, οι στοές και οι βεράντες διατηρούν την ατμόσφαιρα της ιστορικής Αντίγκουα και τα δωμάτια χαρακτηρίζουν οι ξύλινες θολωτές οροφές, τα παραδοσιακά έπιπλα και τα τζάκια.
Mesón Panza Verde. Λειτουργεί από το 1986 και ήταν το πρώτο boutique ξενοδοχείο πολυτελείας ευρωπαϊκού στυλ στην πόλη. Διαθέτει μόλις 12 σουίτες και δωμάτια πολλά από τα οποία βλέπουν στους κήπους και συνδυάζουν σύγχρονα έργα τέχνης, έπιπλα αντίκες και ταπετσαρίες με μοτίβα εμπνευσμένα από τις παραδοσιακές υφαντουργικές τέχνες της Γουατεμάλας. Σε όλο το ξενοδοχείο υπάρχουν έργα σύγχρονων καλλιτεχνών της χώρας και στο επίκεντρό του βρίσκεται μια όμορφη αυλή με κρήνη. Υπάρχουν επίσης γκαλερί, πισίνα, στούντιο γιόγκα και βεράντα με θέα στο ηφαίστειο Αγκούα. Το βραβευμένο εστιατόριο σερβίρει πιάτα από τη διεθνή κουζίνα με δημιουργικές πινελιές.
San Rafael. Boutique ξενοδοχείο σε αναπαλαιωμένο κτίριο του 17ου αιώνα. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι οι παλιές μοναστηριακές αυλές με τα σιντριβάνια που δημιουργούν έναν γαλήνιο και ατμοσφαιρικό σκηνικό. Οι χώροι έχουν διατηρήσει τον αυθεντικό αποικιακό τους χαρακτήρα, τα δωμάτια είναι κομψά και έχουν κρεβάτια με ουρανό, ελαιογραφίες και έργα pop art.
Posada del Angel. Γοητευτικό boutique ξενοδοχείο που στεγάζεται σε ένα μεγάλο αποικιακό σπίτι, με δωμάτια γεμάτα χρώμα, διακοσμημένα με παραδοσιακά υφάσματα και παλιά έπιπλα. Στο εσωτερικό ξεχωρίζει η όμορφη αυλή με τα λουλούδια.
Διαβάστε ακόμα:
Γουατεμάλα: Στη λίμνη Ατιτλάν με τους Μάγια
Αντίγκουα: Οι λιτανείες και τα πολύχρωμα χαλιά της Semana Santa
Ταξίδι ζωής στη Γουατεμάλα: Το λίκνο του πολιτισμού των Μάγια
