Σε μια πρόσφατη πτήση από την Αθήνα προς τα Ιωάννινα, ο καιρός ήταν καθαρός και μπόρεσα να παρακολουθήσω μεγάλο μέρος της διαδρομής από το παράθυρο. Αναγνώριζα πόλεις, κόλπους και δρόμους, και σε ορισμένα σημεία η θέα έφτανε αρκετά μακριά από την πορεία του αεροπλάνου. Στις φωτογραφίες που τράβηξα μπήκαν ακτές του Κορινθιακού και του Ιονίου, λιμνοθάλασσες, μια τεχνητή λίμνη ανάμεσα στα βουνά και, στο τέλος, τα Γιάννενα.
Λουτράκι, Ιτέα και Γαλαξίδι
Στο ανατολικό άκρο του Κορινθιακού, το Λουτράκι ήταν από τα πρώτα μέρη που αναγνώρισα. Η πόλη απλώνεται κατά μήκος της παραλίας, με τα Γεράνεια ακριβώς πίσω της. Από ψηλά φαίνεται πόσο στενή είναι η λωρίδα ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα.
Στη βόρεια ακτή του κόλπου εμφανίστηκαν η Ιτέα και το Γαλαξίδι. Η Ιτέα βρίσκεται στον μυχό του δικού της κόλπου, κάτω από τον κάμπο της Άμφισσας. Λίγο νοτιοδυτικότερα, το Γαλαξίδι πιάνει μια μικρή χερσόνησο και οι εσοχές της ακτής του σχηματίζουν τα λιμάνια του. Από αυτό το ύψος οι λεπτομέρειες των οικισμών χάνονται. Μένει το περίγραμμα της ακτής και η θέση κάθε οικισμού πάνω του.
Η γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου και ο Αμβρακικός
Στο δυτικό άκρο του Κορινθιακού, η γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου αναγνωρίζεται αμέσως. Από ψηλά χωράνε στο ίδιο κάδρο η λεπτή γραμμή της και ολόκληρο το στενό, με τις δύο ακτές σχεδόν να αγγίζονται.
Στην ενδοχώρα, προς τα όρια της Αιτωλοακαρνανίας με την Ευρυτανία, είχε ήδη φανεί η λίμνη Κρεμαστών. Είναι τεχνητή. Σχηματίστηκε όταν κατασκευάστηκε το φράγμα των Κρεμαστών στον Αχελώο και τα νερά της γέμισαν τις κοιλάδες ανάμεσα στα βουνά. Από ψηλά σε τραβάει το σχήμα της: βραχίονες που μπαίνουν βαθιά στο ανάγλυφο, άλλοτε στενοί σαν ποτάμι κι άλλοτε πλατύτεροι.
Προς τα βορειοδυτικά, εμφανίστηκε ο Αμβρακικός. Από το αεροπλάνο μοιάζει περισσότερο με λίμνη παρά με κόλπο, αφού επικοινωνεί με το Ιόνιο μόνο από ένα στενό άνοιγμα στα δυτικά. Στη βόρεια ακτή του η στεριά χάνει το καθαρό περίγραμμά της. Λιμνοθάλασσες και χαμηλές λωρίδες γης μπλέκονται με το νερό και χρειάζεται λίγη ώρα για να καταλάβεις πού τελειώνει ο κόλπος.
Λευκάδα, Πρέβεζα και Κορωνησία
Προς τα δυτικά φαινόταν η Λευκάδα, σχεδόν κολλημένη στην ηπειρωτική ακτή. Σε αυτή την κλίμακα καταλαβαίνεις πόσο στενό είναι το πέρασμα όπου βρίσκεται η πλωτή γέφυρα που τη συνδέει με τη στεριά. Βορειότερα, η Πρέβεζα βρίσκεται στην είσοδο του Αμβρακικού. Ο κόλπος απλώνεται ανατολικά ως την Αμφιλοχία και τις ακτές της Άρτας. Την Αμφιλοχία την εντόπισα στη νοτιοανατολική γωνία του.
Ανάμεσα στις λιμνοθάλασσες της βόρειας ακτής, το βλέμμα μου το τράβηξε ο δρόμος προς την Κορωνησία. Ξεκινά από τον κάμπο της Άρτας, περνά από τη Σαλαώρα και συνεχίζει πάνω σε μια στενή λωρίδα γης, με νερό και από τις δύο πλευρές. Μπορούσα να ακολουθήσω τη χάραξή του ως τον οικισμό.
Ο Άραχθος και τα βουνά της Νότιας Πίνδου
Πέρα από τις ακτές του κόλπου φαινόταν ο Άραχθος, που κατεβαίνει από την Πίνδο, περνά από την Άρτα και εκβάλλει στον Αμβρακικό. Στη φωτογραφία διακρίνονται οι καμπές της κοίτης, με ανοιχτόχρωμες αποθέσεις στις όχθες. Το νερό χάνεται και ξαναφαίνεται ανάμεσα στις πτυχώσεις του εδάφους.
Όσο προχωρούσαμε βόρεια προς τα Γιάννενα, ανατολικά απλώνονταν τα βουνά της Νότιας Πίνδου, κορυφογραμμή πίσω από κορυφογραμμή, με βαθιές κοιλάδες ανάμεσα. Εκεί ανήκουν και τα Τζουμέρκα, ανατολικά της Άρτας και νοτιοανατολικά των Ιωαννίνων. Καθώς το αεροπλάνο χαμήλωνε προς το λεκανοπέδιο, διέκρινα τα περάσματα ανάμεσα στους ορεινούς όγκους.
Η Ιόνια Οδός, ο λόφος Αβγό και τα Γιάννενα
Στη νότια προσέγγιση, η Ιόνια Οδός με βοήθησε να προσανατολιστώ καθώς έμπαινε στο λεκανοπέδιο. Κοντά της φαινόταν ο λόφος Αβγό, γνώριμο σημάδι για όποιον φτάνει στα Γιάννενα οδικώς από τα νότια.
Μετά ήρθε η Παμβώτιδα. Η λίμνη πιάνει μεγάλο μέρος της θέας και η πόλη απλώνεται στη δυτική της όχθη. Φαίνονται καθαρά η χερσόνησος του Κάστρου και το Νησί, ενώ απέναντι υψώνεται το Μιτσικέλι. Στην επιφάνεια του νερού καθρεφτίζονταν τα σύννεφα. Μέσα στην πόλη εντόπισα και τους Ζωσιμάδες, το γήπεδο του ΠΑΣ Γιάννινα. Το σχήμα του διακρίνεται εύκολα ανάμεσα στις πολυκατοικίες και σε βοηθά να βρεις το κέντρο. Λίγα λεπτά αργότερα ήμασταν στο έδαφος.
Διαβάστε ακόμα:
Κορωνησία: Ένα μικρό νησί-εμπειρία σε έναν ανεξερεύνητο κόλπο
Ράφτινγκ στον Άραχθο: Δύο ώρες μέσα στο φαράγγι των Τζουμέρκων
Ιτέα, Γαλαξίδι, Χρισσό: Μια φιλόξενη κωμόπολη, μια ναυτική πολιτεία και ένας Παραδοσιακός Οικισμός
