Στο Kangaroo Island της Αυστραλίας, ειδικά σχεδιασμένα καταφύγια προσφέρουν προστασία στα νεογνά των απειλούμενων αυστραλιανών θαλάσσιων λιονταριών κατά τους πρώτους και πιο ευάλωτους μήνες της ζωής τους. Στην έρημο Ατακάμα της Χιλής, μια γεωργική τεχνική σχολή προετοιμάζει νέους της κοινότητας Atacameño να αναλάβουν στο μέλλον τη φροντίδα και τη διαχείριση του τόπου τους. Στο Vancouver Island του Καναδά, αποκαθίστανται ποτάμια οικοσυστήματα από τα οποία εξαρτάται η επιβίωση του άγριου σολομού.
Πρόκειται για τρεις διαφορετικούς προορισμούς με ένα κοινό μηχανισμό οργανωμένης επιστροφής μέρους της αξίας που δημιουργεί ο τουρισμός στον τόπο που τον φιλοξενεί. Αυτή είναι η βάση του «Tomorrow Beckons», ενός προγράμματος αναγεννητικού τουρισμού που εφαρμόζεται σε δίκτυο πολυτελών lodges στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στη Χιλή και στον Καναδά. Η πρωτοβουλία δεν περιορίζεται σε έναν γενικό στόχο βιωσιμότητας, αλλά συνδέει κάθε κατάλυμα με συγκεκριμένο τοπικό περιβαλλοντικό ή κοινωνικό φορέα.
Από τη μικρότερη επιβάρυνση στη θετική συνεισφορά
Η έννοια του αναγεννητικού τουρισμού επιχειρεί να πάει ένα βήμα πέρα από τη βιωσιμότητα. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να περιορίζονται οι επιπτώσεις μιας τουριστικής δραστηριότητας, αλλά να δημιουργείται μετρήσιμο όφελος για το φυσικό περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες. Στην πράξη, το πρόγραμμα χρηματοδοτείται εν μέρει από μια προαιρετική συνεισφορά των επισκεπτών, η οποία αντιστοιχεί στο 1% της συνολικής αξίας της διαμονής τους. Τα χρήματα δεν καταλήγουν σε ένα γενικό εταιρικό ταμείο, αλλά διοχετεύονται στους τοπικούς συνεργάτες κάθε καταλύματος.
Η Beckons πραγματοποιεί επίσης πρόσθετες οικονομικές συνεισφορές μέσα στη χρονιά, ενώ το μοντέλο συμπληρώνεται από διαδικτυακές δημοπρασίες και κληρώσεις με διαμονές και ταξιδιωτικές εμπειρίες. Τα έσοδα κατευθύνονται στα περιφερειακά προγράμματα που έχουν επιλεγεί. Το ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι τόσο το ίδιο το ποσοστό, το οποίο άλλωστε παραμένει προαιρετικό, όσο η ύπαρξη ενός σταθερού μηχανισμού που συνδέει το κατάλυμα, τον επισκέπτη και έναν συγκεκριμένο τοπικό φορέα.
Καταφύγια για τα μικρά θαλάσσια λιοντάρια
Στο Southern Ocean Lodge του Kangaroo Island, το πρόγραμμα συνεργάζεται με το Australian Sea Lion Recovery Foundation και το «Pup Shelters Project» στο Seal Bay. Ειδικοί επιστήμονες εγκαθιστούν κατασκευές που προσφέρουν ασφαλές καταφύγιο στα νεογνά των αυστραλιανών θαλάσσιων λιονταριών. Τα μικρά ζώα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, όταν χρειάζονται προστασία από τις ακραίες καιρικές συνθήκες και άλλους κινδύνους.
Η επιλογή του συγκεκριμένου προγράμματος συνδέεται άμεσα με την εμπειρία των επισκεπτών στο νησί. Τα θαλάσσια λιοντάρια αποτελούν σημαντικό τμήμα του φυσικού πλούτου του Kangaroo Island και έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλοί ταξιδιώτες το επισκέπτονται. Έτσι, η τουριστική δραστηριότητα δεν αξιοποιεί μόνο την παρουσία της άγριας ζωής ως αξιοθέατο, αλλά συμμετέχει στη χρηματοδότηση της προστασίας της.
Εκπαίδευση στην Ατακάμα και προστασία του άγριου σολομού
Στο Tierra Atacama της Χιλής, η συνεργασία έχει διαφορετικό προσανατολισμό. Το κατάλυμα υποστηρίζει, μαζί με το υπουργείο Παιδείας της χώρας, γεωργική τεχνική σχολή για μαθητές της κοινότητας Atacameño. Στόχος είναι η εκπαίδευση μιας νέας γενιάς ανθρώπων που γνωρίζουν το ιδιαίτερο και εύθραυστο περιβάλλον της ερήμου και μπορούν να συμβάλουν στη μελλοντική διαχείριση και προστασία του.
Στο Clayoquot Wilderness Lodge του Vancouver Island, οι πόροι κατευθύνονται στη Redd Fish Restoration Society, η οποία αποκαθιστά ποτάμια ενδιαιτήματα και εργάζεται για την προστασία των πληθυσμών του άγριου σολομού. Οι συνεργασίες διαφοροποιούνται ανάλογα με τον τόπο. Άλλες επικεντρώνονται στην επαναφορά φυσικών οικοσυστημάτων, άλλες στην ευημερία των κοινοτήτων, στην εκπαίδευση ή στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένων δράσεων που υλοποιούνται από οργανώσεις αυτόχθονων πληθυσμών.
Οι επισκέπτες δεν μένουν μόνο στη δωρεά
Το μοντέλο δεν περιορίζεται στη χρηματοδότηση, καθώς οι ομάδες των καταλυμάτων και οι επισκέπτες μπορούν να συμμετέχουν σε δράσεις αποκατάστασης οικοτόπων, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και γνωριμίας με τον πολιτισμό των τοπικών κοινοτήτων. Αυτή η διάσταση έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί μετατρέπει τη συνεισφορά από μία απρόσωπη χρέωση σε μέρος της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Ο επισκέπτης μπορεί να κατανοήσει ποιο ζήτημα αντιμετωπίζει ο προορισμός, ποιος φορέας εργάζεται για αυτό και πώς χρησιμοποιούνται οι πόροι που συγκεντρώνονται.
Ασφαλώς, μια προαιρετική εισφορά 1% δεν αρκεί από μόνη της για να μετατρέψει μια τουριστική επιχείρηση σε αναγεννητική. Απαιτούνται διαφάνεια, σταθερές συνεργασίες, συνέχεια στη χρηματοδότηση και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Ωστόσο, η δομή του «Tomorrow Beckons» παρουσιάζει ενδιαφέρον ως καλή πρακτική. Κάθε κατάλυμα αναγνωρίζει μια πραγματική ανάγκη του τόπου του, συνεργάζεται με έναν φορέα που ήδη δραστηριοποιείται εκεί και δημιουργεί έναν σταθερό δρόμο μέσω του οποίου ένα μέρος της τουριστικής αξίας επιστρέφει στην τοπική φύση και κοινωνία.
Διαβάστε ακόμα:
Αλεξανδρούπολη: Οι νέες αγορές και το στοίχημα για τουρισμό όλο τον χρόνο
Πειραιάς: Από λιμάνι διέλευσης σε προορισμό για σύντομες αποδράσεις στην πόλη
