Η Μήλος έχει μια μαγεία απόκοσμη. Ενώ πρόκειται για ένα νησί που αρκετά συχνά ξεχειλίζει από ζωή, υπάρχουν τοπία, χωριά και οικισμοί όπου μπορεί κανείς να βρει την απόλυτη γαλήνη και ηρεμία, ακόμη και στις πιο πολυσύχναστες μέρες του.
Ολόκληρο το νησί θυμίζει σεληνιακό τοπίο. Από το Σαρακίνικο ως τα Θειωρυχεία και από το Κλήμα έως το Κλέφτικο, ο τόπος μοιάζει, από άκρη σε άκρη, να συνδέεται άρρηκτα με τη σελήνη, να ανταλλάσσει μαζί της, με κάποιον ανεξήγητο τρόπο, ενέργεια και όνειρα. Σε αυτό το νησί, η αίσθηση του χρόνου χάνεται, λες και ζει λίγο πιο κοντά στα σύννεφα.
Η Πλάκα είναι η Χώρα της Μήλου και είναι χτισμένη σε ύψωμα, με ιδιαίτερη κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, στενά πλακόστρωτα σοκάκια και παραδοσιακά μαγαζιά. Στο ψηλότερο σημείο της βρίσκεται το κάστρο, το οποίο χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Ανάμεσά της ξεκινούν πολλά μικρά, κρυμμένα μονοπάτια, τα οποία, αν τα ακολουθήσεις, οδηγούν πάντα σε κάποιο ηλιοβασίλεμα ή σε γωνιές από όπου μπορεί κανείς να δει ολόκληρο το νησί από ψηλά. Η θέα απλώνεται απεριόριστη, σε σημείο που κανείς δεν ξέρει πού αρχίζει και πού τελειώνει.
Στην ανατολική πλευρά της Μήλου, στον όρμο Παλιόρεμα, βρίσκονται τα Θειωρυχεία, ένας τόπος σχεδόν μεταφυσικός, καθώς μοιάζει να ανήκει ταυτόχρονα στο παρόν και σε μια άλλη εποχή. Εκεί λειτουργούσαν επί πολλά χρόνια οι εγκαταστάσεις εξόρυξης και επεξεργασίας θείου, με αποτέλεσμα ολόκληρο το μέρος να αφηγείται την ιστορία του νησιού τόσο σε γεωλογικό όσο και σε βιομηχανικό επίπεδο.
Παρόλο που τα Θειωρυχεία έπαψαν να λειτουργούν στα μέσα του 20ού αιώνα, διατηρούνται ακόμη τα ερειπωμένα κτίρια, τα παλιά βαγόνια, τα μηχανήματα και τα εργαλεία, καθώς και οι στοές εξόρυξης. Το σκηνικό παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο και μετατρέπει την επίσκεψη σε ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο. Η παραλία μπροστά από τα Θειωρυχεία είναι ένας πραγματικά μοναδικός και απόκοσμος τόπος. Τα βότσαλα και τα βράχια έχουν αποκτήσει, εξαιτίας του θείου, παράξενες κοκκινωπές, κίτρινες και καφέ αποχρώσεις, που καθιστούν τη θέα από την παραλία προς τη στεριά πραγματικά εντυπωσιακή. Η οδική πρόσβαση προς τα Θειωρυχεία είναι δύσκολη και συνήθως συνιστάται να αφήσει κανείς το όχημά του 3 με 4 χιλιόμετρα πριν από την παραλία, καθώς ο χωματόδρομος είναι αρκετά τραχύς.
Το Σαρακίνικο πήρε το όνομά του από τους Σαρακηνούς πειρατές, που κατέφευγαν στα βράχια του για να κρυφτούν και έπειτα να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Τα κατάλευκα ηφαιστειακά του πετρώματα το έχουν καταστήσει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και εντυπωσιακά μέρη της Ελλάδας. Η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας για να βρεθεί κανείς εκεί είναι, κατά τη γνώμη μου, η ανατολή. Ο ήλιος φαίνεται να ξεπροβάλλει αργά πάνω από ένα ατέλειωτο λευκό τοπίο, που καλύπτει τα πάντα και δίνει την ψευδαίσθηση πως ολόκληρος ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει εδώ. Η παραλία έχει φυσικές σπηλιές και πισίνες, καθώς και μια φυσική γέφυρα που έχει σχηματιστεί ανάμεσα σε δύο βράχους, οι οποίοι, όπως όλα δείχνουν, ήθελαν να βρεθούν πιο κοντά. Η γέφυρα αυτή συνδέει τη μία πλευρά της παραλίας με την άλλη.
Το Κλήμα είναι για μένα ίσως το αγαπημένο σημείο του νησιού. Πρόκειται για ένα πολύχρωμο, παραδοσιακό ψαροχώρι, όπου το κύμα αγγίζει σχεδόν τις πόρτες όλων των σπιτιών. Τα «σύρματα» είναι διώροφα σπιτάκια, χτισμένα ακριβώς δίπλα στη θάλασσα και βαμμένα με έντονα χρώματα, ώστε οι ψαράδες να εντοπίζουν από μακριά το σπίτι τους. Είναι ένας τόπος μαγικός και ιδιαίτερος, σε πολύ μικρή απόσταση από το χωριό της Τρυπητής. Ένας τόπος τόσο πολυφωτογραφημένος, μα με μια ομορφιά που δεν χωρά απόλυτα στο στενό πλαίσιο μιας φωτογραφίας.
Το Κλέφτικο, στη νοτιοδυτική πλευρά της Μήλου, είναι διάσημο για τους επιβλητικούς ηφαιστειακούς βράχους και τα καταπράσινα, κρυστάλλινα νερά του. Πρόκειται για ένα μέρος χωρίς οργανωμένες υποδομές, όπου η πρόσβαση γίνεται κυρίως με σκάφος ή, εναλλακτικά, μέσω ενός δύσβατου πεζοπορικού μονοπατιού. Ιστορικά, το Κλέφτικο αποτελούσε γνωστό καταφύγιο και ορμητήριο πειρατών, ενώ σήμερα εντυπωσιάζει με τις θαλάσσιες σπηλιές και τους ιδιόμορφους βραχώδεις σχηματισμούς του. Λόγω του αναγνωρισμένου γεωλογικού τους χαρακτήρα και της ένταξής τους σε καθεστώς προστασίας, τόσο το Κλέφτικο όσο και το Σαρακίνικο έχουν διατηρήσει την αυθεντική τους ταυτότητα, παραμένοντας ανοργάνωτα και φυσικά.
Αυτά είναι μερικά από τα αγαπημένα μου μέρη, όμως η Μήλος είναι ένα νησί που, αν το γυρίσει κανείς από άκρη σε άκρη, μπορεί να ανακαλύψει πολλά ακόμη. Θα πρότεινα σίγουρα μια εκδρομή στα Πολλώνια, την Τρυπητή και τα Μανδράκια. Για βόλτες και νυχτερινή ζωή, εξαιρετικές επιλογές είναι επίσης ο Αδάμαντας, το λιμάνι του νησιού, και η Πλάκα, η Χώρα της Μήλου.
Κάθε φορά που επιστρέφω στη Μήλο, νιώθω ότι όλα είναι καινούργια και πως την ανακαλύπτω ξανά από την αρχή. Μια ξεχωριστή μαγεία απλώνεται σε ολόκληρο το νησί και, παρότι δεν με συνδέει μαζί του κάποια πρακτική σχέση, με τα χρόνια έχω αποκτήσει έναν πνευματικό δεσμό. Έτσι, κάθε φορά δεν αισθάνομαι ότι πηγαίνω στη Μήλο, αλλά ότι επιστρέφω στον τόπο μου.
*H Cilia Katrali είναι τραγουδοποιός.
Το άρθρο αποτελεί προσωπική άποψη και αφήγηση της γράφουσας. Το περιεχόμενο δημοσιεύεται όπως παραδόθηκε από την δημιουργό του, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση από την ομάδα του Travel.gr, πέραν των απαραίτητων συντακτικών ή τεχνικών διορθώσεων.
Διαβάστε ακόμα:
Ο γαστρονομικός πλούτος της Μήλου
Οι οικισμοί της Μήλου -Μαγεύουν τους επισκέπτες από όλο τον κόσμο
