Συνώνυμη της τρυφερότητας, η φροντίδα, ενυπάρχει σε οποιαδήποτε χειρονομία προσφοράς, δημιουργεί δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων, τους ενώνει με τόπους και μέρη γι’ αυτό και θα μπορούσε να παραλληλιστεί με ένα αόρατο νήμα. Η τέχνη έχει τον τρόπο να μας το υποδείξει, όπως μέσα από την εικαστική έκθεση «Το αόρατο νήμα υφαίνει» που πραγματοποιείται από τις 9 έως τις 25 Οκτωβρίου στον παραδοσιακό οικισμό Αγάπι της Τήνου.
Στον πυρήνα της εκθεσιακής αφήγησης βρίσκεται η έννοια της φροντίδας ως πολιτιστική, κοινωνική και περιβαλλοντική αξία που συνδέεται οργανικά με την άυλη πολιτιστική κληρονομιά των Κυκλάδων. Η θέση αυτή έχει ως θεωρητικό υπόβαθρο το μυθιστόρημα του Ίταλο Καλβίνο, «Αόρατες Πόλεις», όπου ένας τόπος δεν ορίζεται από τα όριά του, αλλά από τις σχέσεις, τις αφηγήσεις και τα αόρατα δίκτυα που τον συγκροτούν. Συνεπώς, στο «αόρατο νήμα υφαίνει», διερευνάται η ιστορική σχέση μιας κοινότητας με τον τόπο της, αντιμετωπίζοντας το νησί της Τήνου και το αγροτικό χωριό Αγάπι, ως μία κιβωτό μνήμης.
Οι χώροι όπου θα φιλοξενηθεί η έκθεση έχουν τη δική τους αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία. Πρόκειται για το σχολείο του χωριού, τον νερόμυλο, τον περιστεριώνα στη λαγκαδιά, το ξωκλήσι της Αγίας Σοφίας – όλοι τους «κουβαλούν χρήσεις, ανθρώπινες παρουσίες, φθορά και μνήμη». Σε αυτές αναφέρεται και το «αόρατο νήμα»: «δεν είναι η ομοιότητα που ενώνει, αλλά η ένταση που κρατά τα πράγματα μαζί και συγχρόνως σε απόσταση. Είναι αόρατο, όχι επειδή είναι κρυμμένο, αλλά επειδή δεν αποτελείται από ύλη» , όπως τονίζει στο σημείωμά της η επιμελήτρια της έκθεσης, Ελένη Γλύνη.
Έργα της παρουσιάζονται στην έκθεση από κοινού με τους καλλιτέχνες Δημήτρη Αναστασίου, Αλεξάνδρα Γρυπάρη, Γιάννη Ευθυμίου, Αλέκο Κυραρίνη, Κωνσταντίνο Λαδιανό, Αλέξανδρο Λάιο, Εμμανουήλ Μπιτσάκη, Λευτέρη Ναύτη, Αχιλλέα Παπακώστα, Νίκο Ποδιά, Δημήτρη Σκαλκώτο και Μάρω Φασουλή.
Η έκθεση πλαισιώνεται από ερευνητικές, εκπαιδευτικές και γαστρονομικές δράσεις και προβολές. Αναλυτικό πρόγραμμα στην ιστοσελίδα της ΝΩΜΩ ΑμΚΕ που διοργανώνει το καλλιτεχνικό πρότζεκτ.
