Το ταξίδι στη Νέα Υόρκη ήταν για μένα όνειρο ζωής. Μέσα από τις ταινίες και τις σειρές και όλη την αμερικανική κουλτούρα με την οποία έχουμε μεγαλώσει, οι περισσότεροι από μας, είχα το αίσθημα της νοσταλγίας για μια πόλη που δεν είχα επισκεφθεί, μια πόλη που τη νιώθω με έναν τρόπο σαν πατρίδα μου. Ξεκινώντας αυτό το ταξίδι ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν ότι δε θα βρω αυτό που είχα στο μυαλό μου, ότι η πόλη θα με απογοητεύσει. Αυτό δεν έγινε.
Αντιθέτως, η πόλη με μάγεψε, με ενθουσίασε, με συγκλόνισε. Η Νέα Υόρκη είναι το κέντρο του κόσμου, είναι εκεί που συμβαίνουν όλα, κι αυτό το νιώθεις στους δρόμους, στα κτήρια, στα μουσεία. Είναι μία πόλη εκτός κάθε ανθρώπινης κλίμακας, εκεί που η τεχνολογία της κατασκευής δοκιμάζει τα όριά της, εκεί που ο άνθρωπος κυριαρχεί πάνω στη φύση και ταυτόχρονα εκμηδενίζεται. Είναι μια πόλη που προκαλεί δέος.
Προκειμένου να δούμε όσα περισσότερα μπορούσαμε σε 4 μόνο μέρες, έπρεπε να κάνουμε έναν πολύ σφιχτό προγραμματισμό που χρειάστηκε χρόνο και έρευνα και αποδείχτηκε επιτυχής. Οι διαδρομές μας ήταν σχεδιασμένες έτσι ώστε να δούμε, όχι μόνο τα βασικά αξιοθέατα, αλλά και τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης και κτίρια σύγχρονης αρχιτεκτονικής.
Πριν να δούμε τις διαδρομές αυτές, μερικές χρήσιμες πρακτικές συμβουλές:
-Για την είσοδο στη χώρα είναι απαραίτητο να εκδώσει κανείς ESTA, που είναι κάτι σαν visa αλλά όχι ακριβώς. Η αίτηση γίνεται διαδικτυακά.
-Είναι χρήσιμο να κάνει κανείς μια ταξιδιωτική ασφάλεια πριν από το ταξίδι.
-Είναι καλό να έχει κανείς μαζί του λίγα μετρητά διότι υπάρχουν μαγαζιά που δέχονται μόνο μετρητά.
-Στις τιμές καταλόγων συχνά χρεώνονται επιπλέον φόροι ενώ στην εστίαση πρέπει να υπολογίζει κανείς μια προσαύξηση της τάξης του 20% περίπου για το απαραίτητο φιλοδώρημα.
-Οι δημόσιες συγκοινωνίες (τρένα, λεωφορεία και φέριμποτ) πληρώνονται με κάρτα και οι τιμές τους είναι σχετικά λογικές.
-Οι δρόμοι είναι αριθμημένοι και είναι πολύ εύκολο να προσανατολιστεί κανείς.
-Ξεκινήστε τη μέρα σας με ένα ωραίο bagel και μια μεγάλη κούπα καφέ, το must πρωινό της πόλης.
Μέρα 1η
Το Empire State Building, αυτός ο εμβληματικός art deco ουρανοξύστης, είναι ιδανικό σημείο για να ξεκινήσει μια βόλτα στη Νέα Υόρκη. Το κτήριο που έχει 103 ορόφους και ύψος 448 μέτρα (μαζί με την κεραία), άρχισε να κατασκευάζεται το 1930 και ολοκληρώθηκε σε μόλις έναν χρόνο, οπότε και έγινε το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο. Μεταξύ των αρκετών κτηρίων που προσφέρουν πρόσβαση σε πανοραμική θέα της πόλης, εμείς επιλέξαμε αυτό, και η θέα είναι εκπληκτική.
Από εκεί περπατήσαμε ως το Grand Central Terminal. H όψη του στο πρωινό φως με το κτήριο Chrysler στο βάθος ήταν πανέμορφη. Το Beaux-Arts κτήριο, γνώριμο από τόσες ταινίες -να θυμίσω τη σκηνή με το πιστολίδι από τους Untouchables- με την κεντρική αίθουσα με το ρολόι και την εντυπωσιακή γαλάζια οροφή με τα 12 ζώδια και τα 2500 αστέρια, έχει κάτι από την ψυχή της πόλης.
Συνεχίσαμε προς το Bryant Park (σκηνικό του Sex and the City) που το καλοκαίρι σφύζει από ζωή και τη Δημόσια Βιβλιοθήκη ακριβώς δίπλα του (σκηνικό της ταινίας The Day After Tomorrow), ένα Beaux-Arts κτήριο του 1911 με μαρμάρινα γλυπτά που φιλοξενεί σπάνιες συλλογές βιβλίων και χειρογράφων.
Ένα πέρασμα από την Times Square κρίθηκε απαραίτητο αν και αυτό το σημείο της πόλης ήταν μάλλον το πιο τουριστικό, χαοτικό και αγχωτικό, με το ετερόκλητο πλήθος των ανθρώπων και τις γιγαντοοθόνες να παίζουν ταυτόχρονα και ασταμάτητα.
Ακολουθεί το εντυπωσιακό κέντρο Rockefeller, ένα από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά συγκροτήματα της πόλης. Όλα τα στοιχεία αυτού του art deco συγκροτήματος, που περιλαμβάνει εκατοντάδες έργα τέχνης, ακόμα και οι σχάρες απορροής, αποπνέουν πλούτο και καλαισθησία. Εδώ, υπάρχει επίσης η δυνατότητα να ανέβει κανείς στον κεντρικό ουρανοξύστη, στο “top of the rock”, για να δει τη θέα από ψηλά.
Διασχίσαμε το συγκρότημα από την 6η προς την 5η λεωφόρο και κατευθυνθήκαμε στο ΜΟΜΑ, Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Το κτήριο του Yoshio Taniguchi που αποτελείται από έξι ορόφους και καταλαμβάνει συνολικά 58.000 μ², έχει εξαιρετικούς εσωτερικούς χώρους που συνομιλούν μεταξύ τους και ανοίγματα που προσφέρουν οπτικές φυγές προς την πόλη και την αυλή. Λόγω έλλειψης χρόνου είδαμε μόνο τον 4ο και τον 5ο όροφο, όπου υπήρχαν έργα του Πικάσο, του Ματίς, του Βαν Γκογκ, του Σεζάν, του Πόλοκ, του Νταλί, του Μοντιλιάνι, της Ο’ Κήφη, του Άντυ Γουόρχολ, του Χόπερ κ.ά. Το μουσείο είναι μια συγκλονιστική εμπειρία για τους φίλους της μοντέρνας τέχνης και αξίζει να του αφιερώσει κανείς τουλάχιστον ένα δίωρο.
Μετά το ΜΟΜΑ περπατήσαμε προς το Colombus Circle, στη νοτιοδυτική γωνία του Central Park, με προορισμό τοLincoln Center for the Performing Arts, πανέμορφο μέσα στο χειμωνιάτικο σούρουπο, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την Metropolitan Opera και την διάσημη σχολή χορού The Juilliard School (τη σχολή της σειράς Fame).
Κλείσαμε την πρώτη μέρα με ένα ωραίο ιταλικό δείπνο στο Bocca di Bacco, (836 9th Ave) όπου φάγαμε για επιδόρπιο μια υπέροχη τιραμισού που παρασκευάστηκε μπροστά μας.
Μέρα 2η
Τη δεύτερη μέρα πήραμε το μετρό, κατεβήκαμε στο σταθμό της Fulton St. και περπατήσαμε ως το Seaport προκειμένου να πάρουμε το φέρι για να πάμε στο Brooklyn. Εκεί περπατήσαμε λίγο στην περιοχή DUMBO, είδαμε το παλιό αποκατεστημένο Jane’s Carousel του 1920 που έχει στεγαστεί σε ένα γυάλινο περίπτερο σχεδιασμένο από τον Jean Nouvel, και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με τα πόδια μέσω της γέφυρας του Μπρούκλιν, που προσφέρει μοναδική θέα προς το Μανχάταν και προς τη διπλανή γέφυρα του Μανχάταν (με φόντο την οποία έχει γυριστεί η συγκλονιστική σκηνή του πυροβολισμού στο «Κάποτε στην Αμερική»).
Πλησιάζοντας στην όχθη μπορεί κανείς να δει τον πύργο 8 Spruce Street του Frank Gehry, που μοιάζει σαν να χορεύει καθώς οι καμπύλες επιφάνειές του αντανακλούν το φως.
Η βόλτα μας συνεχίστηκε στην Financial District, εκεί όπου οι δρόμοι είναι λίγο πιο στενοί, τα κτήρια ψηλά και ογκώδη και η ατμόσφαιρα λίγο πιο αυστηρή. Είδαμε το Χρηματιστήριο της Wall Street, ένα από τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια στον κόσμο, το άγαλμα του Charging Bull, σύμβολο της οικονομικής αισιοδοξίας, και το άγαλμα της Fearless Girl που συνομιλεί μαζί του εκφράζοντας τη γυναικεία χειραφέτηση. Είδαμε επίσης το 20 Exchange Place και την ιστορική γοτθική εκκλησία Trinity Church, που όταν κτίστηκε, το 1846, ήταν ένα από τα ψηλότερα κτίρια της πόλης και τώρα χάνεται μέσα στα ψηλά κτήρια που την περιτριγυρίζουν. Περπατήσαμε λίγο στην Stone Street District, ένα από τα παλαιότερα κομμάτια της πόλης, και συνεχίσαμε προς το Battery Park, ένα ζωντανό πάρκο δίπλα στη θάλασσα.
Από εκεί πήραμε το (δωρεάν) φέρι για το Staten Island, μαζί με εκατοντάδες κατοίκους που πηγαινοέρχονται καθημερινά, προκειμένου να δούμε από σχετικά κοντινή απόσταση το Άγαλμα της Ελευθερίας και το Ellis Island. Ο καιρός ήταν καλός και η θέα του αγάλματος με φόντο το Μανχάταν καθώς έδυε ο ήλιος ήταν μαγευτική.
Επιστρέψαμε με το επόμενο φέρι και προχωρήσαμε προς το Εθνικό Μνημείο και Μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου. Το μνημείο που έχει φτιαχτεί εκεί, με δύο μεγάλες δεξαμενές στο ίχνος των δίδυμων πύργων, στις οποίες τρέχει νερό, ενώ γύρω τους είναι γραμμένα τα ονόματα των θυμάτων, είναι πιο συγκινητικό απ’ ό,τι περίμενα. Δίπλα στο μνημείο βρισκόταν η ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου που καταστράφηκε στις 11/9. Στη θέση της κατασκευάστηκε μια νέα πολύ όμορφη εκκλησία σχεδιασμένη από τον Σαντιάγο Καλατράβα, με ένα είδος διάφανου μαρμάρου που αφήνει το φως να περνάει από το εσωτερικό προς τα έξω.
Στην ίδια θέση υπάρχει άλλο ένα εντυπωσιακό έργο του Καλατράβα: το Oculus World Trade Center. Στεγάζει έναν συγκοινωνιακό κόμβο και ένα εμπορικό κέντρο, εκτείνεται σε πολύ μεγάλη έκταση κάτω από το επίπεδο της εισόδου και η δομή του θυμίζει σκελετό προϊστορικού ζώου, ιδίως στο εσωτερικό του.
Είναι αδύνατον να μην δει κανείς εκεί τον ψηλότερο ουρανοξύστη της πόλης, τον One World Trade Center του David Childs, που η κεραία του αγγίζει τα 541 μέτρα. Συνεχίσαμε διασχίζοντας την όμορφη περιοχή Τριμπέκα με κατεύθυνση την οδό Leonard, στο 56 της οποίας είναι ο πιο ωραίος, ίσως, από τους καινούργιους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης. Πρόκειται για έναν πύργο 60 ορόφων, γνωστό και ως Jenga, που σχεδίασαν οι Herzog & de Meuron, και περιλαμβάνει πολυτελή διαμερίσματα με ιδιωτικούς υπαίθριους χώρους αλλά και κοινόχρηστες υποδομές.
Κλείσαμε αυτή την όμορφη και γεμάτη μέρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, πίνοντας ένα ποτό σε ένα από τα ιστορικά jazz clubs της πόλης, το Arthur’s Tavern στο Greenwich Village.
Μέρα 3η
Η τρίτη μας μέρα ξεκίνησε με σύγχρονη αρχιτεκτονική. Πρώτη στάση το εμβληματικό κτήριο Seagram του Mies van der Rohe, που ολοκληρώθηκε το 1958 και έκτοτε έχει αποτελέσει πρότυπο για πολλά κτίρια ανά τον κόσμο, ένα εκ των οποίων είναι ο Πύργος των Αθηνών.
Λίγο πιο πέρα, στο 550 της Madison Ave., το Sony Tower, των Philip Johnson και John Burgee, κτήριο του 1984, ένα από τα πρώτα μεταμοντέρνα κτήρια στον κόσμο, ξεχωρίζει με τον στιβαρό του όγκο ανάμεσα στους γυάλινους πύργους.
Μετά βγήκαμε στη θρυλική 5η λεωφόρο, περάσαμε από το Tiffany’s, επισκεφθήκαμε το εντυπωσιακό καινούριο κατάστημα της Apple, σχεδιασμένο από τους Foster + Partners το 2019, περάσαμε από το lobby του επιβλητικού πολυτελούς ξενοδοχείου The Plaza, χτισμένο το 1907 σε στυλ Γαλλικής Αναγέννησης, και μπήκαμε στο Central Park από τη νοτιοανατολική γωνία του. Mε τα κλαδιά των δέντρων γυμνά, το πάρκο δεν ήταν στην πιο κινηματογραφική του εκδοχή, ωστόσο η εικόνα αυτού του μεγάλου κομματιού φύσης με φόντο την κορυφογραμμή του Μανχάταν είναι μοναδική.
Περπατήσαμε για λίγο μέσα στο πάρκο, περάσαμε την πέτρινη γέφυρα Gapstow, και βγήκαμε ξανά στην 5η λεωφόρο για να επισκεφθούμε το εκπληκτικό Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, γνωστό και ως The Met, ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Οι συλλογές του περιέχουν περισσότερα από δύο εκατομμύρια έργα τέχνης και περιλαμβάνουν ξεχωριστούς τομείς ελληνορωμαϊκής, μεσαιωνικής, ισλαμικής, ασιατικής και σύγχρονης τέχνης. Ήπιαμε έναν καφέ στο υπέροχο καφέ του μουσείου με θέα το Central Park και μετά περιηγηθήκαμε στην Αιγυπτιακή πτέρυγα, στα γλυπτά του Rodin και τις αίθουσες σύγχρονης τέχνης με έργα των Βαν Γκογκ, Πικάσο, Ντεγκά, Μονέ κτλ.
Η αρχιτεκτονική μας διαδρομή δε θα μπορούσε να μην συμπεριλάβει το κτήριο του μουσείου Guggenheim, το πρωτοποριακό κτήριο που σχεδίασε το 1959 ο Frank Lloyd Wright με τη μορφή μιας ανοδικής σπείρας.
Από εκεί πήραμε ένα λεωφορείο και πήγαμε για φαγητό στην Little Italy, μια όμορφη γειτονιά που συνορεύει με την Chinatown. Περπατήσαμε λίγο στους δρόμους καθώς σουρούπωνε και άναβαν τα φώτα των δρόμων που σχηματίζουν τους στίχους του «Volare» και φάγαμε το καλύτερο ιταλικό που έχουμε φάει εκτός Ιταλίας (στο Gelso & Grand).
Φύγαμε βιαστικά για να προλάβουμε μια παράσταση μιούζικαλ στο Broadway, αλλά κάναμε μια στάση στην Times Square για να δούμε λίγα λεπτά από μια εντυπωσιακή παράσταση δρόμου.
Μέρα 4η
Λίγη ακόμα σύγχρονη τέχνη για το ξεκίνημα της τέταρτης και τελευταίας μέρας μας: στο Μουσείο Whitney στις όχθες του Hudson, όπου είδαμε σύγχρονη αμερικανική τέχνη (Χόπερ, Γουόρχολ κτλ.), τέχνη που «μιλάει» για την Αμερική, ένα απαραίτητο συμπλήρωμα στις συλλογές του MoMA και του Met.
Πολύ κοντά στο μουσείο βρίσκεται το Little Island, ένα καινούργιο (2021) τεχνητό νησί-πάρκο, σχεδιασμένο από το Heatherwick Studio και την αρχιτέκτονα τοπίου Signe Nielsen, το οποίο στηρίζεται σε 132 «τουλίπες» από μπετόν.
Συνεχίσαμε στο Chelsea Market, ένα βιομηχανικό κτήριο του 1890 που έχει αποκατασταθεί και στεγάζει τώρα ένα εμπορικό κέντρο με καφέ και εστιατόρια, κι από κει ανεβήκαμε στο High Line. Το High Line είναι μια παλιά υπερυψωμένη σιδηροδρομική γραμμή μήκους 2,33 χιλιομέτρων, η οποία είχε εγκαταλειφθεί και το 2009 μετατράπηκε σε ένα γραμμικό πάρκο, σχεδιασμένο από τους James Corner Field Operations, Diller Scofidio + Renfro, και Piet Oudolf. Το πάρκο περιλαμβάνει ζώνες φύτευσης, καθιστικά και έργα τέχνης και προσφέρει μια πολύ ιδιαίτερη ματιά στην πόλη.
Στο βόρειο άκρο του High Line βρίσκεται η περιοχή Hudson Yards, μία γειτονιά της Νέας Υόρκης που βρίσκεται ακόμα σε φάση ανάπτυξης, στην οποία έχουν ανεγερθεί δύο κτήρια-τοπόσημα, το The Shed, που είναι ένα κέντρο πολιτισμού των Diller Scofidio + Renfro (2015), και το αναρριχήσιμο γλυπτό Vessel του Heatherwick Studio (2019).
Στο Hudson Yards τελείωσε η τετραήμερη περιήγησή μας στην πόλη των πόλεων, την πόλη στην οποία συμβαίνουν τα πάντα, την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, την πόλη των ευγενικών και φιλικών ανθρώπων, και την πόλη στην οποία υποσχεθήκαμε να ξαναπάμε.
Διαβάστε ακόμα:
Ταξίδι στη Νέα Υόρκη: Κορυφαίες εμπειρίες σε μία από τις ωραιότερες μητροπόλεις του κόσμου
Στη Νέα Υόρκη με φίλες: 15 διευθύνσεις για ένα ταξίδι στη μητρόπολη που ορίζει τις τάσεις
6 ταινίες της νέας χρονιάς που εμπνέουν τους επόμενους ταξιδιωτικούς προορισμούς μας
