Περαστικοί βαδίζουν σε κάθε κατεύθυνση και οδηγοί αυτοκινήτων αναζητούν τη σωστή πύλη στο λιμάνι του Πειραιά για την εξόρμησή τους. Πιο πίσω πλοία που σφυρίζουν παροτρύνοντας καθέναν για ένα ταξίδι, και στο βάθος το μπλε των ποικίλων αποχρώσεων, επηρεαζόμενων από τις καιρικές συνθήκες: η θάλασσα «δένει» με τον ουρανό ο οποίος σε μεγάλο μέρος του καλύπτεται από σύννεφα. Καθρεφτίζουν το γκρι τους χρώμα στην επιφάνεια της θάλασσας που με τη σειρά της προσμένει να προχωρήσει η μέρα και να τη ζεστάνουν οι ακτίνες του ήλιου.
Μετά τον έλεγχο των εισιτηρίων ανεβαίνουμε στο ψηλότερο κατάστρωμα να πούμε «καλημέρα» στους γλάρους και να τους ταΐσουμε. Το καλωσόρισμα των γλάρων ηχεί ταυτόχρονα με το ανέβασμα της άγκυρας, και τότε το πλοίο της γραμμής ξεκινά τη διαδρομή του με προορισμό το λιμάνι της Αίγινας – νησί κοντινό στην ελληνική πρωτεύουσα και ιδανικό για μονοήμερες αποδράσεις με ποικιλία δραστηριοτήτων και αξιοθέατα που προσμένουν τη ματιά των επισκεπτών.
Περίπου μία ώρα μετά την απομάκρυνση του πλοίου από τον Πειραιά, πλησιάζουμε στην Αίγινα. Ήδη από το κατάστρωμα του πλοίου, διακρίνουμε τα γεμάτα χρώματα κτίρια, τις ταβέρνες και τα μαγαζάκια που βρίσκονται πλησίον της προβλήτας του λιμανιού, τα μικρά καΐκια, την Μητρόπολη του νησιού καθώς και το μικρό, πετρόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται στην είσοδο του λιμανιού και μας υποδέχεται καθώς αποβιβαζόμαστε από το πλοίο.
Βαδίζουμε ευθεία. Στο αριστερό μας χέρι βρίσκονται άμαξες με αλογάκια, ταξί και εκδοτήρια εισιτηρίων λεωφορείων. Ανεβαίνουμε στο λεωφορείο με προορισμό τον ναό της Αφαίας σε μία διαδρομή κατά την οποία το βλέμμα μας «δροσίζεται» από το πράσινο της φύσης και συνάμα αντικρίζει και άλλα σημεία που αξίζουν επίσκεψης.
Μεταξύ άλλων, η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας – Αγίου Νεκταρίου καθιστώντας το νησί προορισμό θρησκευτικού τουρισμού, η Παλιαχώρα που ενδείκνυται για περιπάτους ανάμεσα σε πέτρινα καλντερίμια, παλιά πηγάδια, στέρνες, σουβάλες και εγκαταλελειμμένα μοναστήρια των βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων.
Έπειτα από διαδρομή περίπου 30′, το λεωφορείο φτάνει στο βορειοανατολικό μέρος της Αίγινας, στον πευκόφυτο λόφο όπου ξεπροβάλει ο ναός της Αφαίας (500-490 π.Χ.), από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία της Ελλάδας. Εξαιρετικά διατηρημένος, ο ναός ενδείκνυται για λήψη φωτογραφιών όπως ο ίδιος ο λόφος που προσφέρει μαγευτική θέα στο νησί και τη θάλασσα η οποία – πλέον – λούζεται από τον ήλιο. Μαργαρίτες και άλλα αγριολούλουδα ξεμυτίζουν κατά το διάβα μας στον λόφο, καθώς βαδίζουμε προς το ομώνυμο αρχαιολογικό μουσείο το οποίο βρίσκεται στον ευρύ αρχαιολογικό χώρο, πλησίον του ναού.
Περνώντας το κατώφλι του μουσείου ξεφεύγουμε από τις φωτεινές ακτίνες και θαυμάζουμε αγάλματα, κεραμικά αγγεία, ένα μεγάλο μέρος από το αναστηλωμένο αέτωμα του ναού καθώς και μία αναθηματική πλάκα η οποία χρονολογείται στο 560 π.Χ. και αναγράφει ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος στη θεότητα Αφαία η οποία αργότερα ταυτίστηκε με την Αθηνά.
Λίγα βήματα από το μουσείο, βρίσκουμε καταφύγιο στο αναψυκτήριο και δροσιζόμαστε με κρύες λεμονάδες, θαυμάζοντας την πανοραμική θέα, έως ότου επιστρέψουμε με το λεωφορείο στο λιμάνι της Αίγινας, για να γευτούν οι ουρανίσκοι μας νοστιμιές. Έπειτα από ένα χορταστικό γεύμα «στη Φου-Φου» (μπορείτε επίσης να πάτε στο «Δρομάκι», το «Μαϊστράλι», τον «Πελαΐσο», μεταξύ δεκάδων άλλων επιλογών) βαδίζουμε (περίπου 7′) μέχρι τον Πύργο Μαρκέλλου (ανήκε στον αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης, Σπυρίδωνα Μάρκελλο, μετά την άφιξη του Καποδίστρια αποτέλεσε την έδρα του Εθνικού Ταμείου και κατόπιν του Διοικητηρίου).
Άλλα κτίρια τα οποία μπορεί επίσης να ατενίσει ο αμφιβληστροειδής από την περίοδο που η Αίγινα ήταν η πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους (1828-1829) με κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια, είναι το Ευνάρδειο Ίδρυμα, το Δημοτικό Θέατρο, το ορφανοτροφείο, το Κυβερνείο, η Μητρόπολη του νησιού.
Τα συναντάμε κατά την περιήγησή μας στην πόλη της Αίγινας, κάνοντας στάσεις σε τοπικά μαγαζιά για να προμηθευτούμε το ξακουστό φυστίκι Αιγίνης και προϊόντα που συνδέονται με τον καρπό του. Εκτός από καταστήματα (όπως τον Μούρτζη, το «Φυστικάτο», το «Dionysos Pistachio Deli Productis»), πωλείται και από παραγωγούς επί της προβλήτας του λιμανιού μαζί με άλλα καλούδια (φρούτα, λαχανικά).
Δοκιμάσαμε (και αξίζει να δοκιμάσετε) το περίφημο παγωτό φυστίκι αναμένοντας να πιάσει στο λιμάνι της Αίγινας το πλοίο της επιστροφής. Στα «συν» των καταστημάτων ότι δίνουν στον επισκέπτη να δοκιμάσει παγωτό φυστίκι προτού το παραγγείλει και πληροφορούν για προϊόντα σχετικά με τον καρπό. Ορισμένα από αυτά, το πέστο φυστικού Αιγίνης (μια λιχουδιά) που «δένει» νόστιμα με ζυμαρικά, μπρουσκέτα και με οτιδήποτε θελήσετε να τη γευτείτε (π.χ. σαλάτα ζυμαρικών), τα παστέλια με φυστίκι.
Κάπως έτσι – με τη γεύση του φυστικού στον ουρανίσκο και ξεκούραστες εικόνες στη νωπή, συναισθηματική μνήμη – επιβιβαζόμαστε στο πλοίο της επιστροφής με κατεύθυνση το λιμάνι του Πειραιά και ενώ το σούρουπο ντύνει μενεξεδί τον ουρανό μέχρι την επόμενη ανατολή του ηλίου, μέχρι την επόμενη απόδραση.
Αναλυτικά οι καλύτερες επιλογές για φαγητό στην Αίγινα εδώ.
Διαβάστε ακόμα:
Οικογενειακή απόδραση στην Αίγινα
