Οι παραλίες του Βόρειου Πηλίου στο Αιγαίο φημίζονται για τα πεντακάθαρα, κρυστάλλινα νερά τους. Μεταξύ των ωραιότερων είναι το Χορευτό, η μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη στην περιοχή, καθώς και ο Οβριός.
Χορευτό. Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή παραλία του βορειοανατολικού Πηλίου εκτείνεται σε μήκος περίπου 2 χιλιομέτρων. Το νότιο τμήμα, δίπλα στο μικρό λιμάνι, είναι πιο βραχώδες και έχει κυρίως βότσαλα, ενώ προς τα βόρεια η ακτή γίνεται πλατύτερη, με άμμο και ψιλό βότσαλο. Η ακτή είναι οργανωμένη, με beach bars, ξαπλώστρες, ταβέρνες και καφέ κατά μήκος του παραλιακού μετώπου, χωρίς όμως να λείπουν τα πιο ήσυχα σημεία για όσους προτιμούν μεγαλύτερη απομόνωση. Υπάρχουν επίσης πολλά μικρά ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα σπίτια.
Οβριός. Μία από τις πιο εντυπωσιακές και απομονωμένες παραλίες του βόρειου Πηλίου, χωρίς υποδομές, απέχει περίπου 7 χλμ. από το Πουρί. Η μεγάλη βοτσαλωτή ακτή περιβάλλεται από απότομα, κατάφυτα πρανή και στο μέσο της εκβάλλει το ρέμα της Λαγωνίκας, σχηματίζοντας έναν μικρό παράκτιο υγρότοπο. Λίγο ψηλότερα το ρέμα δημιουργεί έναν μικρό καταρράκτη, ιδιαίτερα εντυπωσιακό την άνοιξη και έπειτα από έντονες βροχοπτώσεις. Στο νότιο άκρο του Οβριού διατηρούνται παλιές καλύβες ψαράδων και στη βόρεια πλευρά βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Η παραλία είναι γνωστή και ως Παλιά Μιτζέλα, από τον εγκαταλειμμένο οικισμό που κρύβεται μέσα στο δάσος.
Αν διαθέτετε φουσκωτό, ακολουθώντας τη βραχώδη ακτογραμμή θα φτάσετε στον Λιμνιώνα και στις θαλασσοσπηλιές των αρχαίων Ιπνών («φούρνοι»). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, στη θαλάσσια περιοχή των Ιπνών καταστράφηκε μεγάλο μέρος του περσικού στόλου του Ξέρξη το 480 π.Χ.
Παρίσαινα. Λίγο πιο βόρεια από το Χορευτό, πίσω από ένα μικρό ακρωτήρι, βρίσκεται αυτή η ήσυχη, εκτενής αμμουδιά με τη χοντρή άμμο και τα βότσαλα, που προσεγγίζεται από το παραλιακό μονοπάτι. Η παραλία πλαισιώνεται από απόκρημνα βράχια και πυκνή βλάστηση και τα καθαρά νερά έχουν βαθύ γαλάζιο χρώμα. Συνεχίζοντας βόρεια θα βρείτε κατά σειρά τις μικρότερες παραλίες Ανάληψη και Ελίτσα, επίσης με βότσαλο και φυσική σκιά από τη βλάστηση που φτάνει σχεδόν μέχρι την ακτή.
Πετρομέλισσο και λιμανάκι Κουλούρι. Κάτω από το Βένετο και το Κεραμίδι, η ακτογραμμή γίνεται ιδιαίτερα άγρια και απόκρημνη, σχηματίζοντας μικρούς κολπίσκους με βότσαλα και καθαρά νερά. Η πρόσβαση στην παρθένα παραλία Πετρομέλισσο γίνεται μέσω χωματόδρομου, ενώ το μικρό φυσικό λιμανάκι στο Κουλούρι, που προσεγγίζεται πλέον μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από αλιευτικά σκάφη.
Παραλίες κοντά στο Κεραμίδι. Λίγο πριν από την είσοδο του χωριού Κεραμίδι ξεκινά κατηφορικός ασφαλτοστρωμένος δρόμος που οδηγεί στο Καμάρι, το επίνειο του Κεραμιδιού, ενώ μέσω διακλάδωσης προσεγγίζεται η παραλία του Αγίου Ιωάννη, με χοντρή άμμο, βότσαλα και βραχώδη ακτή. Ο δρόμος συνεχίζει προς το μικρό αλιευτικό καταφύγιο της Αγριελιάς και στην Αγκάλη, έναν ήσυχο κολπίσκο με πεντακάθαρα νερά και απότομα καταπράσινα πρανή. Το Καμάρι διαθέτει μεγάλη παραλία που συνδυάζει άμμο και βότσαλο. Οι κάτοικοι ονομάζουν το νότιο τμήμα της Σκυλάκι και το βόρειο Νησάκι, από τη μικρή βραχονησίδα που βρίσκεται λίγα μέτρα από την ακτή.
Διαβάστε ακόμα:
«Ένας τόπος με ψυχή»: Ο Λαύκος Πηλίου του ηθοποιού Μιχάλη Μητρούση
Οι ωραιότερες παραλίες του Ανατολικού Πηλίου
