Μία επίσκεψή μου στο όρος των Κενταύρων, το Πήλιο, το αγαπημένο μου αυτό βουνό, με έφερε πολύ κοντά στη φύση και στο χωριό του Λαύκου. Έψαξα και άλλα χωριά, όμως τελικά ο Λαύκος ήταν το χωριό στο οποίο αποφάσισα να μείνω. Αγόρασα ένα σπίτι και, μετά από πολύ κόπο, το έφτιαξα. Χρειάστηκε πολύ μεγάλη προσπάθεια για να το τελειώσω και, για μένα, αποτελεί έναν σταθμό στη ζωή μου. Γύρω γύρω έχει πολύ ωραίες παραλίες. Σας παραθέτω το ιστορικό του Λαύκου, για να διαπιστώσετε κι εσείς την ομορφιά και τη γοητεία που έχει αυτό το βουνό.
Ο Λαύκος, ένα από τα ωραιότερα χωριά του Νοτίου Πηλίου, απλώνεται σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων, σε μια προνομιακή θέση, όπου το βουνό συναντά τη θάλασσα και η ματιά χάνεται στον Παγασητικό. Η ταυτότητα του χωριού συνδέεται με πολλές παραδόσεις. Άλλοι αποδίδουν την ονομασία του στον πρώτο οικιστή, τον Λάσκο, άλλοι στις λεύκες που αφθονούσαν στην περιοχή, ενώ υπάρχει και η άποψη ότι σχετίζεται με τη λέξη «γλαυκός», δηλαδή το ανοιχτό, φωτεινό γαλάζιο, λόγω της καθαρής θέας προς τον ορίζοντα. Όποια κι αν είναι η ακριβής προέλευση, ο Λαύκος παραμένει ένας τόπος με αυθεντική φυσιογνωμία, όπου η ιστορία, η φύση και η ανθρώπινη απλότητα συνυπάρχουν αρμονικά.
Απέχει περίπου 48 χιλιόμετρα από τον Βόλο και η διαδρομή προς το χωριό είναι από μόνη της μια εμπειρία. Ελαιώνες, πυκνή βλάστηση, ζαφειρένια νερά, μικρά χωριά και εικόνες του Πηλίου δημιουργούν μια αίσθηση ταξιδιού σε έναν τόπο γαλήνιο και ανεπιτήδευτο. Φτάνοντας στον Λαύκο, ο επισκέπτης συναντά ηρεμία, αρχοντιά και ποιότητα ζωής. Η αρχιτεκτονική των παλιών σπιτιών, τα καλντερίμια, οι αυλές, τα πλατάνια και η απουσία οχημάτων στο εσωτερικό του χωριού χαρίζουν μια καθημερινότητα ανθρώπινη και ξεκούραστη. Στην πλατεία, κάτω από τη σκιά των πλατάνων που φυτεύτηκαν το 1887, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει ελληνικό καφέ, πρωινό από τον ξυλόφουρνο, παραδοσιακές γεύσεις στα εστιατόρια και, το απόγευμα, μοναδική θέα προς το ηλιοβασίλεμα του Παγασητικού.
Η θέση του Λαύκου είναι ιδανική για όσους θέλουν να συνδυάσουν βουνό και θάλασσα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Μηλίνα, ο κοντινότερος παραθαλάσσιος οικισμός του Παγασητικού, με ήρεμα νερά και εικόνες γαλήνης. Λίγο μακρύτερα βρίσκονται οι πανέμορφες παραλίες του Αιγαίου, όπως ο Πλατανιάς και το Μικρό, καθώς και το Παλιό Τρίκερι στον Παγασητικό. Το Μικρό είναι ένας οργανωμένος παραθαλάσσιος οικισμός με ταβέρνες, καταλύματα και πρόσβαση από τον Πλατανιά μέσω μιας σύντομης πεζοπορικής διαδρομής. Εκεί η θάλασσα αποκτά άλλον χαρακτήρα, άλλοτε βαθύ μπλε, άλλοτε γαλαζοπράσινη, πάντα καθαρή και μαγευτική.
Για τους φυσιολάτρες, ο Λαύκος αποτελεί αφετηρία για ορεινή πεζοπορία στα παλιά καλντερίμια και στα μονοπάτια των Κενταύρων. Οι διαδρομές ενώνουν χωριά, παλιούς αγροτικούς οικισμούς και κρυφές γωνιές της φύσης, θυμίζοντας την εποχή που οι άνθρωποι κινούνταν με τα πόδια, περνώντας από περάσματα, πηγές και πέτρινα μονοπάτια.
Σημαντικό ρόλο στη ζωή του χωριού διαδραματίζει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαυκιωτών Μαγνησίας «Η Δράση», που ιδρύθηκε το 1976. Ο Σύλλογος συμβάλλει στην ανάδειξη και τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, οργανώνει εκδηλώσεις, χορευτικά τμήματα, μουσικές δράσεις, θεατρικές παραστάσεις, εκδρομές, δράσεις για παιδιά και συνεργασίες με τοπικούς φορείς. Μέσα από τη δράση του κρατά ζωντανή τη μνήμη, ενισχύει την κοινωνική συνοχή και στηρίζει την προσπάθεια βελτίωσης της καθημερινότητας στο χωριό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα μουσεία του Λαύκου. Το Λαογραφικό Μουσείο συγκεντρώνει αντικείμενα, εργαλεία, φωτογραφίες, μαρτυρίες, μνήμες και στοιχεία από την καθημερινή και καλλιτεχνική ζωή των κατοίκων. Το Φάμπειο Μουσείο, αφιερωμένο στον εικαστικό Θανάση Φάμπα, στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο και φιλοξενεί έργα που ξεχωρίζουν για τη λιτότητα, τη βυζαντινή επιρροή και την παρουσία της γυναικείας μορφής. Ξεχωριστό είναι και το Μουσείο Ραδιοφώνου «Αντώνης Ταβάνης-Στάθης Σφονδυλιάς», με συλλεκτικά ραδιόφωνα από τις αρχές του 20ού αιώνα έως τη δεκαετία του 1960.
Ο Λαύκος διατηρεί επίσης έντονο θρησκευτικό και ιστορικό ενδιαφέρον. Στην πλατεία δεσπόζει ο Ιερός Ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου, μια τρίκλιτη βασιλική με ιστορία που ξεκινά από τον 18ο αιώνα. Η Αγία Παρασκευή, σε προνομιακή θέση με θέα, τιμάται στις 26 Ιουλίου. Η Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου, μέσα σε κατάφυτο τοπίο, προσφέρει ησυχία, επαφή με τη φύση και αίσθηση πνευματικής ανάπαυσης. Γύρω από το χωριό υπάρχουν ακόμη πολλά ξωκλήσια, το καθένα με τη δική του γιορτή και τη δική του μικρή ιστορία.
Ακόμη και οι μικρές λεπτομέρειες του χωριού έχουν σημασία: η παλιά Εκπαιδευτική Εταιρεία Λαυκιωτών, οι τοπικές συλλογικές προσπάθειες και οι δεσμοί των αποδήμων με τον τόπο τους δείχνουν ότι ο Λαύκος δεν στηρίχθηκε μόνο στην ομορφιά του, αλλά και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν.
Ο Λαύκος είναι ένας τόπος με ψυχή: αρχοντικός, πολιτισμένος και ανθρώπινος. Συνδυάζει παραλίες, πεζοπορία, παράδοση, μουσεία, εκκλησίες, γεύσεις και τοπία που μένουν στην καρδιά για πάντα.
* Ο Μιχάλης Μητρούσης είναι ηθοποιός.
Το άρθρο αποτελεί προσωπική άποψη και αφήγηση του γράφοντος. Το περιεχόμενο δημοσιεύεται όπως παραδόθηκε από τον δημιουργό του, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση από την ομάδα του Travel.gr, πέραν των απαραίτητων συντακτικών ή τεχνικών διορθώσεων.
Διαβάστε ακόμα:
Oι παραλίες του Πηλίου που θα ζήλευαν οι Κυκλάδες
Ένα αναζωογονητικό Σαββατοκύριακο στον φιλόξενο Λαύκο
Λαύκος: To χωριό του νότιου Πηλίου όπου δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα
