Η Νάξος για μένα είναι οι ρίζες μου και ο τόπος όπου η διάθεσή μου συγχρονίζεται με το μελτέμι. Με το που φτάσω στο νησί νιώθω μια γλυκιά συγκίνηση: είναι η αύρα της οικογένειας, οι μνήμες των παιδικών μου χρόνων, οι φωνές των δικών μου ανθρώπων που έζησαν και ζουν εκεί.
Η Νάξος έχει μια αριστοκρατική, αλλά ταυτόχρονα βαθιά αυθεντική ομορφιά. Αρχικά το νησί ίσως να μη σε θαμπώσει. Όμως θα σε αγκαλιάσει ζεστά και θα αφήσει το αποτύπωμά του όσο περισσότερο το γνωρίζεις. Για εμένα, κάθε γωνιά της Νάξου κρύβει κι από μια μελωδία ή έναν σκοπό, όπως λέμε στην τοπική διάλεκτο, που μου έμαθαν οι παλαιότεροι. Μου αρέσει πολύ να περπατώ στην παλιά Χώρα και να κάνω τη διαδρομή προς την Πορτάρα. Λατρεύω επίσης τα μεσημέρια στα ορεινά χωριά κάτω από τα πλατάνια, που κρατούν ζωντανή την παράδοση του νησιού. Τα πιο αγαπημένα μου μέρη είναι ο Κινίδαρος, το Χαλκί και η Αγία Άννα.
Ο Κινίδαρος: Το μέρος που γεννηθήκαμε. Για την οικογένειά μου και για μένα είναι ένας τόπος ιερός. Είναι το χωριό των μουσικών, η γενέτειρα των Κονιτοπουλαίων, εκεί όπου η νησιώτικη παράδοση γεννιέται καθημερινά στα σοκάκια. Είναι επίσης η γενέτειρα των Κλουβάτων, της άλλης πλευράς του γενεαλογικού μου δέντρου, που για δεκαετίες αναδεικνύει την τοπική παραγωγή του νησιού. Στον Κινίδαρο υπάρχει ζωή όλο τον χρόνο και κάθε αφορμή μπορεί να γίνει γλέντι. Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις μου έχει και η ταβέρνα του Βασιλαρακιού, που ανήκε στην οικογένεια του πατέρα μου, του Νικολαρά, όπως ήταν γνωστός. Ο ίδιος τη διηύθυνε για αρκετά χρόνια, ενώ σήμερα τη συνεχίζουν ο ξάδελφός μου, Βασίλης Κλουβάτος, με τα αδέλφια του. Ένα μέρος με ιστορία, μνήμη και αυθεντικότητα.
Το Χαλκί: Πρόκειται για την παλιά πρωτεύουσα του νησιού, που αποτελούσε σημείο αναφοράς για όλα τα ορεινά χωριά, όπως το δικό μου. Με τα επιβλητικά νεοκλασικά αρχοντικά, έχει μια ξεχωριστή φυσιογνωμία. Λατρεύω να περπατώ στα σοκάκια του, να κάνω μια στάση στο ιστορικό ποτοποιείο Βαλλινδρά για να δοκιμάσω το περίφημο παραδοσιακό κίτρο Νάξου και μετά να κάθομαι για το ξακουστό γαλακτομπούρεκο στο καφενείο του Γαλάνη. Είναι ένας τόπος ηρεμίας, αισθητικής και σπουδαίας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η Αγία Άννα: Βρίσκεται στην καρδιά του τουριστικού τόξου και ταυτόχρονα διατηρεί γωνιές ησυχίας που την κάνουν το δικό μου καταφύγιο. Είναι από τις πιο αγαπημένες μου παραλίες, με την ψιλή, χρυσή αμμουδιά, τα κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά και το γραφικό λιμανάκι με τα ψαροκάικα και το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στην άκρη. Μου αρέσει να συνδυάζω το μπάνιο μου με φρέσκο ψάρι στο Ακρογιάλι, του αγαπημένου μου φίλου Βασίλη Γρηγορόπουλου, που βρίσκεται κυριολεκτικά επάνω στο κύμα.
Γεύσεις, μνημεία και ανεξερεύνητες γωνιές
Εκτός όμως από τους τρεις αυτούς λατρεμένους μου σταθμούς, η Νάξος έχει αμέτρητους θησαυρούς:
Αρχαία Μνημεία & Εκκλησίες: Αξίζει να επισκεφτείτε τον Ναό της Δήμητρας στο Σαγκρί, έναν από τους σημαντικότερους αρχαϊκούς ναούς της Νάξου, χτισμένο εξ ολοκλήρου από ντόπιο μάρμαρο. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο, τον 5ο-6ο αιώνα μ.Χ., ο αρχαίος ναός μετατράπηκε σε βασιλική. Είναι ένας τόπος σπάνιας ιστορικής σημασίας με ανοιχτό ορίζοντα προς την εύφορη κοιλάδα του Σαγκρίου. Επίσης, αξίζει να επισκεφτείτε την Παναγία τη Δροσιανή για τις τοιχογραφίες της, μία από τις αρχαιότερες εκκλησίες της Νάξου, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μονή. Ορισμένες από τις τοιχογραφίες της χρονολογούνται στον 6ο αιώνα και θεωρούνται από τις παλαιότερες των Βαλκανίων. Λίγο πιο μακριά, κοντά στην Κόρωνο, βρίσκεται το προσκύνημα της Παναγίας Αργοκοιλιώτισσας, ένα από τα πιο αγαπημένα σημεία λατρείας των Ναξιωτών.
Άλλα μέρη που αγαπώ: Η Απείρανθος (τ’ Απεράθου) με τους κοτσάτους σκοπούς της, αλλά και το Φιλώτι, για τα αστραφτερά του σοκάκια και την αυθεντική φιλοξενία των ανθρώπων του.
Γαστρονομικός Παράδεισος: Η Νάξος προσφέρει φαγητό που σου μένει αλησμόνητο. Τα ντόπια τυριά και τα κρέατα των ορεινών χωριών μετατρέπουν κάθε γεύμα σε γιορτή. Στο τραπέζι πρωταγωνιστούν οι ξακουστές τηγανητές πατάτες, τα σπιτικά μπουρέκια, το παραδοσιακό ρόστο ή το ζαμπόνι και, φυσικά, η περίφημη γραβιέρα, που μπορείτε να βρείτε και στη Χώρα, στο πρατήριο της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου.
Για μένα, η Νάξος είναι ο τόπος όπου επιστρέφω πάντα για να ξαναβρώ τον εαυτό μου, να αγκαλιάσω τους δικούς μου ανθρώπους, να γεμίσω τις μπαταρίες μου και να πάρω έμπνευση για τα επόμενα βήματα. Όσοι την επισκεφθείτε μια φορά, πιθανότατα θα αφήσετε εκεί ένα κομμάτι της καρδιάς σας, κι εκείνη θα σας περιμένει πάντα για την επόμενη επιστροφή.
*H Στέλλα Κονιτοπούλου είναι τραγουδίστρια
Το άρθρο αποτελεί προσωπική άποψη και αφήγηση της γράφουσας. Το περιεχόμενο δημοσιεύεται όπως παραδόθηκε από τη δημιουργό του, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση από την ομάδα του Travel.gr, πέραν των απαραίτητων συντακτικών ή τεχνικών διορθώσεων.
Διαβάστε ακόμα:
Λένα Βλασταρά: Άφησε την Αθήνα και άνοιξε βιβλιοπωλείο στην ορεινή Απείρανθο στη Νάξο
Οι εναέριες διαδρομές της σμύριδας στη Νάξο
