Το άγριο πέτρινο τοπίο της Μάνης έχει μια ολότελα δική του ομορφιά. Είναι ένας προορισμός που πρέπει να τον αφήσεις να σου δείξει το κάλλος του, θέλει μια ματιά παραπάνω για να δεις πως η πέτρα που αφθονεί στην περιοχή, έχει γίνει πυργόσπιτα, δρόμοι, μικρά γουστόζικα σπιτάκια, στιβαρές μάντρες, διακριτά σύνορα χωραφιών, διακοσμητικά και αρχοντόσπιτα, πως δηλαδή αυτό το «άγονο» υλικό έχει δημιουργήσει πλούτο.
Αν είναι η πρώτη σας φορά στη Μάνη, θα ξεκινήσετε το ταξίδι σας από το μικροσκοπικό Λιμένι. Εκεί όπου μια χούφτα πέτρινα σπιτάκια ακουμπάνε στα νερά, στα νερά τα οποία έχουν ίσως το πιο αψεγάδιαστο τιρκουάζ χρώμα που έχετε δει, και που θα θέλετε να βουτήξετε κατευθείαν. Το σκηνικό συμπληρώνουν πλοκάμια από χταπόδια που λιάζονται στα σύρματα έξω από τα ταβερνάκια, χρωματιστές βουκαμβίλιες, γιασεμιά και φραγκοσυκιές. Εδώ δεν έχετε πολλά να κάνετε παρά μόνο να ρεμπελιάζετε στα βράχια μετά από τις βουτιές αλλά και στα ταβερνάκια με θέα θάλασσα και τσιπουράκι για παρέα. Επόμενη στάση πρέπει να είναι η Αρεόπολη, πέντε μόλις χιλιόμετρα μακριά από το Λιμένι. Και λέω πρέπει γιατί είναι ένας απίθανος οικισμός που σε ταξιδεύει αιώνες πίσω με το πρώτο βήμα. Στενά καλντερίμια, ψηλά «αυστηρά» πρυγόσπιτα το ένα δίπλα στο άλλο, χωρίς πολλά τερτίπια και τσακπινιές που δηλώνουν την αναγκαιότητα για προστασία αλλά και τα δύσκολα χρόνια του μεσαίωνα για τους κατοίκους. Σήμερα κάπως γλυκαίνει η όψη τους καθώς πολλά από αυτά στεγάζουν προσεγμένους ξενώνες, καφέ, εστιατόρια και μπαράκια. Θα σουλατσάρετε λοιπόν στα στενά της μικρής αυτής πόλης κάνοντας μια στάση στη μικρή διπλή εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου και της Παναγίτσας με τοιχογραφίες του 1869 στην είσοδο της Αρεόπολης αλλά και στον Πύργο Πικουλάκη, μια οχυρή μανιάτικη κατοικία, με πύργο το οποίο φιλοξενεί το Βυζαντινό Μουσείο Μάνης.
Αυτό είναι το τοπ τουριστικό δίδυμο της περιοχής ωστόσο η Μάνη έχει και άλλα διαμαντάκια όπως η Βάθεια. Πριν όμως φτάσετε μέχρι εκεί θα περάσετε από τον Πύργο Διρού ένα μικρό πέτρινο χωριουδάκι που αξίζει να του χαρίσετε μια μικρή στάση για έναν καφέ και εάν έχετε χρόνο να πεταχτείτε μέχρι το συγκλονιστικό Σπήλαιο Διρού το οποίο διατρέχει ένας υπόγειος ποταμός. Οι σταλαγμίτες και σταλακτίτες που έχουν σχηματιστεί στο εσωτερικό του είναι από τα πιο εντυπωσιακά και ιδιαίτερα θεάματα που έχετε δει. Επόμενη στάση το μικρό γραφικό λιμανάκι του Γερολιμένα για μια δροσερή βουτιά πριν συνεχίσετε το ταξίδι σας.
Από εκεί η Βάθεια απέχει περίπου 10 χλμ. Μια διαδρομή που θα σας χαρίσει όμορφη θέα, αν δε την κάνετε αργά το απόγευμα θα απολαύσετε τα απίθανα χρώματα της δύσης του ηλίου. Η Βάθεια λοιπόν, είναι ένα χωριό ουσιαστικά εγκαταλελειμμένο, σκαρφαλωμένο σε ένα λόφο περικυκλωμένο με τη συνήθη βλάστηση της Μάνης, δηλαδή γεμάτο ελιές, συκιές, φραγκοσυκιές και πικροδάφνες.
Εδώ αξίζει να περπατήσετε τα δρομάκια του χωριού και να θαυμάσετε την μανιάτικη αρχιτεκτονική με τα παλιά πυργόσπιτα, κάποια δυστυχώς μισογκρεμισμένα από το χρόνο, αλλά και τη συγκλονιστική θέα στη θάλασσα. Αν αναζητάτε ένα μέρος «ασκηταριό» για τη διαμονή σας, η Βάθεια είναι ακριβώς αυτό.
Κατεβαίνοντας από τη Βάθεια μπορείτε να κάνετε μια βουτιά στη παραλία Μαρμάρι που βρίσκεται κάτω ακριβώς από τον ομώνυμο λιλιπούτιο οικισμό ή να πάτε ανατολικά στο μικρό λιμανάκι του Πόρτο Κάγιο για να έχετε άμεση πρόσβαση σε ταβερνάκια. Ο τελικός σας προορισμός θα μπορούσε να είναι το γραφικό λιμάνι του Γυθείου με τα περιποιημένα νεοκλασικά, τα ουζερί και τα ταβερνάκια στην παραλία και τις μικρές βάρκες που «χαλαρώνουν» στο κύμα. Ωστόσο αξίζει να κάνετε κάποιες στάσεις πριν για να γνωρίσετε και άλλα μέρη της Μάνης όπως το πέτρινο χωριό Φλομοχώρι με τους υπέροχους πύργους του 17ου και 18ου αιώνα. Μάλιστα εδώ θα δείτε έναν από τους ψηλότερους πύργους της Μάνης, τον Πύργο Παντελεάκου ο οποίος ξεκίνησε να χτίζεται το 1810 και ολοκληρώθηκε το 1835. Όμορφο και το χωριό της Δροσοπηγής, λίγο πιο βόρεια. Έναν οικισμό που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός και μπορεί να αποτελέσει το «ησυχαστήριό» σας αλλά και τη βάση σας για να γνωρίσετε τη γύρω περιοχή, ορεινή και παραθαλάσσια, η παραλία «Σκούταρη» εξάλλου απέχει 6-7 χλμ. και η «Καμάρες» 9 χλμ.
Τέλος το Γύθειο, το γραφικό αυτό λιμανάκι της Μάνης έχει σαφώς περισσότερη κίνηση και μια εξωστρέφεια που στερείται η μανιάτικη ενδοχώρα. Η αμφιθεατρική του θέση προσφέρει όμορφη θέα στον λακωνικό κόλπο και το σεργιάνι στα στενά δεν συνοδεύεται από ψηλούς πέτρινους πύργους αλλά από παλιά νεοκλασικά. Είναι το ιδανικό μέρος για να απολαύσετε ψαρομεζέδες με θέα τη θάλασσα και ατελείωτο χαζολόγημα αλλά μη μείνετε μόνο εκεί, έχει και άλλα να δείξει το Γύθειο. Θα περπατήσετε μέχρι το όμορφο Παρθεναγωγείο χτισμένο το 1886 αλλά και μέχρι το ρωμαϊκό θέατρο που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης, στους πρόποδες της αρχαίας ακρόπολης. Στα must και η βόλτα στο μικρό νησάκι που συνδέεται με το Γύθειο, την Κρανάη. Εκεί βρίσκεται ο πύργος του οπλαρχηγού της Μάνης Τζανετάκη Γρηγοράκη, ο οποίος εξωτερικά αποτελεί ένα εξαιρετικό αξιοθέατο, αν και ο εσωτερικός του χώρος (που στεγάζει το Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο) παραμένει προσωρινά κλειστός για το κοινό. Το σκηνικό στην Κρανάη συμπληρώνουν το εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου, ένα εστιατόριο αλλά και ο εντυπωσιακός φάρος ύψους 23 μέτρων που αγναντεύει όλο τον κόλπο.
Διαβάστε ακόμα:
Οι κορυφαίες εμπειρίες στη Λακωνική Μάνη
Βάθεια: H μανιάτικη πυργοπολιτεία όπου σταμάτησε ο χρόνος
Αυτός ο παλιός, παραδοσιακός φούρνος στην Αρεόπολη αποτελεί λόγο επίσκεψης στη Μάνη
