Κάποιες ημέρες, νιώθεις την ανάγκη να αφήσεις πίσω την πόλη και να οδηγήσεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Να απομακρυνθείς, έστω και για λίγες ώρες, από την καθημερινότητα και τη γνώριμη ρουτίνα, για να επιστρέψεις με νέες εικόνες και ανανεωμένη διάθεση. Μερικές φορές, ακόμη και μια μικρή απόδραση αρκεί για να αλλάξει την απόδοσή μας στην εργασία, να βελτιώσει την ψυχολογία μας και να κάνει την εβδομάδα να κυλά πιο ανάλαφρα. Με αυτή τη σκέψη ξυπνήσαμε κι εμείς, αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία για μια σύντομη εξόρμηση στις πρώτες καλοκαιρινές μέρες. Παρόλο που δεν είχαμε αυτοκίνητο, ξέραμε ότι στην Avis θα βρούμε σίγουρα αυτό που χρειαζόμαστε.
Το καλοκαίρι είχε ήδη μπει για τα καλά και μαζί του είχε αλλάξει και η διάθεσή μας. Η ανάγκη για μια μικρή περιπέτεια γινόταν όλο και πιο έντονη. Η αφορμή ήρθε από την Avis. Σημείο εκκίνησης ήταν το γραφείο της Avis στη λεωφόρο Συγγρού, όπου μέσα σε λίγα λεπτά, με άψογη εξυπηρέτηση και ζεστή φιλοξενία, παραλάβαμε το αυτοκίνητό μας, βάλαμε τον αγαπημένο μας ραδιοφωνικό σταθμό και ξεκινήσαμε το ταξίδι.
Δείτε το Video
Φύγαμε από το σπίτι χωρίς πρωινό καφέ, γιατί ξέραμε ότι μπορούμε να απολαύσουμε έναν γρήγορο espressο στον σταθμό της Avis. Η διαδικασία παραλαβής με το Quick Pass ήταν πολύ σύντομη και το μόνο ερώτημα που απέμενε, καθώς αφήναμε πίσω μας το κέντρο της Αθήνας, ήταν προφανές: βόρεια ή νότια; Η απάντηση ήρθε σχεδόν αυθόρμητα. Στο μυαλό μου είχε μείνει μια εικόνα που είχα δει πρόσφατα από το Παράλιο Άστρος. Έβαλα τον προορισμό στο GPS, είδα τη διαδρομή και την απόσταση και, σχεδόν χωρίς δεύτερη σκέψη, ξεκινήσαμε. Η διαδρομή μέχρι το Άργος κύλησε υποδειγματικά.
Το αυτοκίνητο, καινούργιο και σε άριστη κατάσταση, μετέτρεψε την οδήγηση σε αληθινή απόλαυση. Από εκεί και πέρα, το επαρχιακό δίκτυο απαιτούσε μεγαλύτερη προσοχή, όμως η ποιότητα κύλισης και η αίσθηση ασφάλειας που προσέφερε η GLA έκαναν κάθε χιλιόμετρο ξεκούραστο και απολαυστικό. Αφήνοντας πίσω τους ατελείωτους πορτοκαλεώνες της Αργολίδας, φτάσαμε στο Κιβέρι. Και τότε άρχισε το πραγματικά μαγευτικό, το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της διαδρομής. Ο δρόμος προς το Λεωνίδιο ακολουθεί τη θάλασσα, συχνά από μεγαλύτερο υψόμετρο, χαρίζοντας πανοραμικές εικόνες του Μυρτώου Πελάγους. Όχι άδικα, θεωρείται μία από τις ομορφότερες παραλιακές διαδρομές της χώρας. Δύο ώρες μετά την αναχώρησή μας από την Αθήνα, φτάσαμε στο Άστρος ξεκούραστα. Η είσοδος από την πλευρά της αμμουδερής παραλίας Ατσίγγανος προϊδεάζει αμέσως για τον χαρακτήρα του τόπου. Το χαρακτηριστικό του ανάγλυφο, το ιδιαίτερο γεωμορφολογικό του σχήμα δίνει την αίσθηση μικρού νησιού, με δύο μεγάλες παραλίες να το πλαισιώνουν: τις Ατσίγγανος και Καλλιστώ.
Το Παράλιο Άστρος συνδυάζει αρμονικά τη φυσική ομορφιά με την ιστορία
Το Κάστρο, ο Φάρος, το υπαίθριο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», το άγαλμα της γοργόνας Σθενώς, το γραφικό λιμανάκι και ο παραδοσιακός οικισμός στον λόφο συνθέτουν την ταυτότητα μιας περιοχής που συνδυάζει φυσική ομορφιά και ιστορία. Πρόκειται για έναν προορισμό ιδανικό για οικογένειες και για όσους αναζητούν εκείνα τα ήρεμα καλοκαίρια που μοιάζουν να κυλούν σε διαφορετικούς, σχεδόν ρετρό, ρυθμούς.
Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, ο υγρότοπος του Μουστού προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εικόνα, εκείνη ενός από τους σημαντικότερους υγροτόπους της ανατολικής Πελοποννήσου. Οι λίμνες του Μουστού και του Χερρονησίου αποτελούν τμήμα του δικτύου Natura 2000 και φιλοξενούν σημαντικό αριθμό αποδημητικών πουλιών, καθώς και τη βίδρα (Lutra lutra), ένα από τα προστατευόμενα είδη της ελληνικής πανίδας. Τα κανάλια που συνδέουν τα νερά με τη θάλασσα κατασκευάστηκαν την εποχή του Όθωνα, με στόχο τον περιορισμό της ελονοσίας που μάστιζε την περιοχή. Σήμερα, το τοπίο προσφέρεται για ήπιες δραστηριότητες, παρατήρηση της φύσης και στιγμές χαλάρωσης. Μια σύντομη στάση εδώ αρκεί για να νιώσει κανείς τη γαλήνη του τόπου, ακούγοντας μόνο τον αέρα και το νερό που κυλά.
Λίγο αργότερα, στα Κούτρουφα, αναζητήσαμε την υπεραιωνόβια ελιά που μας είχε υποδείξει ο καλός μας φίλος Ηλίας Φούφας. Περίπου δύο χιλιάδες χρόνια ζωής αποδίδονται σε αυτό το δέντρο, το οποίο, σύμφωνα με τις τοπικές αναφορές, οι κάτοικοι του χωριού βοήθησαν να προστατευθεί όταν εκριζώθηκε, το 2010, με σκοπό την πώλησή του στο εξωτερικό. Σήμερα στέκει στην πλατεία του χωριού, ως ζωντανό κομμάτι της τοπικής ιστορίας και της βαθιάς σχέσης της περιοχής με την ελαιοκαλλιέργεια.
Η συνέχεια της διαδρομής ακολουθεί τις πλαγιές του Πάρνωνα, περνώντας από μικρούς κόλπους και παραθαλάσσιους οικισμούς: το Αρκαδικό Χωριό, το Κρυονέρι, την Ελιά, τον Τσέρφο, το Ζαρίτσι, αλλά και πιο απομονωμένα σημεία όπως ο Μουλάς και το Αυλάκι, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό μικρών οικισμών και κρυφών όρμων.
Οι αλλεπάλληλες στροφές πάνω από μικρούς κολπίσκους δημιουργούν μια εικόνα που θυμίζει φιόρδ της Μεσογείου. Είναι μια διαδρομή αγαπημένη για μοτοσικλετιστές και ποδηλάτες, καθώς κάθε στροφή προσφέρει μια νέα αφορμή για στάση, θέα και φωτογραφίες. Στον Τυρό, μια ιστορική ναυτική πολιτεία της Τσακωνιάς, συναντήσαμε την αξιαγάπητη Ελισάβετ. Μαζί με τη μητέρα της κρατούν ζωντανή την τέχνη της υφαντικής μέσα από τα «Τσακώνικα Υφαντά», επιμένοντας να διατηρούν μια παράδοση αιώνων. Η υποδοχή τους ήταν γεμάτη αυθεντική φιλοξενία και συνοδεύτηκε από γλυκό του κουταλιού μελιτζανάκι, σήμα κατατεθέν της περιοχής και της περίφημης τσακώνικης μελιτζάνας.
Η γνωριμία με την τέχνη του αργαλειού εξελίχθηκε σε μια βιωματική εμπειρία, καθώς, έπειτα από παρότρυνσή τους, συμμετείχαμε κι εμείς στη δημιουργία ενός υφαντού που βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη.
Η συνέχεια μάς βρήκε σε ένα τραπεζάκι πάνω στο κύμα. Η συνύπαρξη βουνού και θάλασσας, το εύφορο έδαφος και το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής χαρίζουν εξαιρετικές πρώτες ύλες, τόσο για τα κρεατικά όσο και για τα θαλασσινά. Μέχρι να σερβιριστεί το φαγητό, μια γρήγορη βουτιά στα καταγάλανα νερά του Μυρτώου Πελάγους ήταν επιβεβλημένη. Μια παρέα παιδιών έπαιζε ανέμελα δίπλα μας και αυτή η εικόνα, γεμάτη ζωντάνια και αθωότητα, έμοιαζε με την πιο όμορφη υποδοχή του ελληνικού καλοκαιριού.
Η επιστροφή προς την Αθήνα ξεκίνησε αργά το απόγευμα, με μια τελευταία στάση στην Άμμο του Μουλά, τον μοναδικό αμμουδερό κόλπο της περιοχής. Η ανατολική Πελοπόννησος κρύβει αμέτρητες μικρές γωνιές με κρυστάλλινα νερά και αυθεντικό χαρακτήρα, αποτελώντας ιδανική επιλογή για όσους αναζητούν μονοήμερες αποδράσεις γεμάτες εικόνες και εμπειρίες μακριά από τους πολυσύχναστους προορισμούς.
Καθώς ο ήλιος χαμήλωνε, οι πλαγιές του Πάρνωνα αποκτούσαν μια σχεδόν κινηματογραφική όψη. Αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο στοιχείο των μονοήμερων ταξιδιών: η ίδια διαδρομή σου αποκαλύπτει διαφορετικές εκδοχές του εαυτού της στο πήγαινε και στο γύρισμα. Η διαδρομή δεν είναι ποτέ η ίδια στην αναχώρηση και την επιστροφή. Χαζέψαμε για τελευταία φορά το Αρκαδικό Χωριό να σκαρφαλώνει στην πλαγιά, τις ακτίνες του απογεύματος να λούζουν το τοπίο και επιστρέψαμε στην Αθήνα γεμάτοι εικόνες, έτοιμοι να συνεχίσουμε την εβδομάδα μας με άλλη διάθεση.
Κάποιες φορές, το ζητούμενο δεν είναι να διανύσεις πολλά χιλιόμετρα, αλλά να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να ανακαλύψει ξανά τη χαρά της διαδρομής. Και ίσως τελικά αυτή να είναι η πραγματική αξία μιας μονοήμερης απόδρασης: να επιστρέφεις στην καθημερινότητα όχι επειδή τελείωσε το ταξίδι, αλλά επειδή πήρες μαζί σου κάτι από την αύρα του τόπου που γνώρισες. Και όλα αυτά, τα έκανε πανεύκολα η Avis με την άνεση του αυτοκινήτου που προσέφερε και την άψογη εξυπηρέτησή της.
Διαβάστε ακόμα:
Ανεξερεύνητοι Τόποι: Λίμνη Τάκα, η «μυστική θάλασσα» της Αρκαδίας
