Όταν μου ζητήθηκε να γράψω για τη Λεμεσό, η πρώτη μου σκέψη δεν ήταν εικόνες, αλλά ήχοι. Για μένα, κάθε πόλη που επισκέπτομαι μοιάζει με παρτιτούρα. Άλλες είναι γραμμένες σε γρήγορο τέμπο, άλλες ακούγονται σαν αργόσυρτες μπαλάντες και άλλες είναι γεμάτες με εκείνες τις «φάλτσες» νότες που τελικά τις κάνουν αυθεντικές. Η Λεμεσός, όμως, είναι κάτι άλλο. Μοιάζει με μια σύνθεση όπου συνυπάρχουν η ηρεμία του αρχαίου κόσμου και η ηλεκτρισμένη ενέργεια του μέλλοντος, χωρίς να χάνεται η αρμονία της.
Η περιπλάνησή μου ξεκινά από εκεί όπου χτυπά η καρδιά της ιστορίας. Η παλιά πόλη της Λεμεσού είναι ένα μικρό στολίδι. Περπατώντας στα στενά, γραφικά σοκάκια της, νιώθω σαν να διαβάζω στίχους που γράφτηκαν πριν από αιώνες, μα παραμένουν επίκαιροι. Οι πέτρινοι τοίχοι, οι ανθισμένες μπουκαμβίλιες, τα αρχαία ερείπια, οι παλιοί μιναρέδες και οι μυρωδιές από τα μικρά εργαστήρια, εκεί όπου οι άνθρωποι μαθαίνουν να κάνουν θαύματα με τον πηλό, συνθέτουν ένα σκηνικό που σε ηρεμεί.
Το Μεσαιωνικό Κάστρο στέκει αγέρωχο και στιβαρό στη μέση της πόλης, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο χρόνος είναι ο μόνος αληθινός κριτής της ομορφιάς. Είναι ένας χώρος όπου ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος άφησε το αποτύπωμά του, και εσύ, περπατώντας γύρω του, νιώθεις εκείνη την παράξενη ενέργεια μιας εποχής στην οποία οι ιππότες και οι θρύλοι ήταν η καθημερινότητα. Αξίζει σίγουρα μια επίσκεψη και στο εσωτερικό του κάστρου, καθώς είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία να περιπλανηθεί κανείς στους λαβυρινθώδεις χώρους του, στα μικρά δωμάτια, καθένα με τη δική του ιστορία και τα κειμήλιά του, και να καταλήξει στο ψηλότερο σημείο του, ατενίζοντας πανέμορφες γραφικές εικόνες.
Αν η παλιά πόλη είναι μπαλάντα, τότε ο αρχαιολογικός χώρος του Κουρίου είναι μια ολόκληρη συμφωνική ορχήστρα. Στέκομαι στη μέση του αρχαίου θεάτρου, όπου πριν από κάποια χρόνια είχα την τύχη να τραγουδήσω παρέα με την αγαπημένη μου Άλκηστις Πρωτοψάλτη και τους MandolinARTE, και αφήνω το βλέμμα μου να χαθεί στον ορίζοντα. Είναι συγκλονιστικό το πώς οι αρχαίοι κατάφεραν να κουρδίσουν την αρχιτεκτονική τους με το φυσικό τοπίο. Η ακουστική του χώρου είναι τέτοια που νιώθεις πως, αν ψιθυρίσεις έναν στίχο, θα ταξιδέψει μέχρι τα κύματα που σκάνε στην παραλία από κάτω.
Από την άλλη πλευρά, η Αμαθούντα και ο ιδιαίτερος αρχαιολογικός της χώρος είναι ένας τόπος όπου τα ερείπια μπλέκονται με την αλμύρα της θάλασσας. Περπατώντας ανάμεσα στους πεσμένους κίονες και την αγορά, και φτάνοντας μέχρι την κορυφή, ύστερα από περίπου μισή ώρα περπάτημα, όπου βρίσκεται αντίγραφο του διάσημου, τεράστιου λίθινου αγγείου (το αυθεντικό βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου), σκέφτομαι πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο μεγαλείο του χρόνου, αλλά και πόσο σημαντικό είναι να αφήνουμε το δικό μας αποτύπωμα, τη δική μας μελωδία, σε αυτόν τον κόσμο.
Κι όμως, η Λεμεσός δεν σταματά στο χθες. Αυτό που την κάνει μοναδική στη Μεσόγειο είναι η τόλμη της να κοιτάζει ψηλά. Η σύγχρονη ανάπτυξη της πόλης και οι επιβλητικοί ουρανοξύστες που υψώνονται κατά μήκος της ακτογραμμής έχουν αλλάξει εντελώς το παραλιακό τοπίο, δίνοντας στην πόλη έναν αέρα κοσμοπολίτικο, σχεδόν φουτουριστικό. Αν έχεις χρόνια να επισκεφθείς τη Λεμεσό, αισθάνεσαι μια μικρή έκπληξη όταν βλέπεις την πόλη να ανοίγεται μπροστά σου με τεράστιους, αλλά καλαίσθητους και πρωτοποριακά σχεδιασμένους ουρανοξύστες στη σειρά. Είναι η εικόνα μιας πόλης που τολμά να εξελιχθεί, να δοκιμάσει νέες κατευθύνσεις και να πειραματιστεί.
Και εδώ συμβαίνει το πιο παράδοξο: ακριβώς κάτω από αυτούς τους γίγαντες της αρχιτεκτονικής, στη σκιά των ουρανοξυστών, απλώνονται παραλίες πεντακάθαρες, με νερά κρυστάλλινα. Είναι μια εμπειρία σχεδόν σουρεαλιστική να κολυμπάς και να βλέπεις τον ήλιο να αντανακλάται στις γυάλινες επιφάνειες των κτηρίων, ενώ ακριβώς από πάνω σου περνά ο παραλιακός δρόμος, χωρίς, παραδόξως, να σε ενοχλεί καθόλου. Είναι η απόλυτη αστική παραλία, όπου το μπλε της θάλασσας συναντά το γκρι του μέλλοντος σε μια απρόσμενη, αλλά απόλυτα επιτυχημένη συνεργασία. Κάθε ταξίδι, όπως και κάθε τραγούδι, χρειάζεται τις σωστές παύσεις. Για μένα, αυτές οι παύσεις έχουν συγκεκριμένες γεύσεις και αρώματα στη Λεμεσό.
Όταν θέλησα να ηρεμήσω, να σκεφτώ έναν νέο στίχο ή να απολαύσω τη στιγμή, η επιλογή μου ήταν το Alice. Είναι ένας χώρος που αποπνέει μια ζεστασιά σχεδόν σπιτική. Εκεί, ο καφές στη σκιά των παλιών μιναρέδων είναι ιεροτελεστία, και τα χειροποίητα γλυκά τους μοιάζουν με μικρές λεπτομέρειες σε μια ενορχήστρωση που κάνουν τη διαφορά. Προτείνω ανεπιφύλακτα το μιλφέιγ, που φτιάχνεται εκείνη ακριβώς τη στιγμή και είναι συγκλονιστικό. Είναι το μέρος όπου η ποιότητα συναντά την αγάπη για τη δημιουργία, κάτι που, ως καλλιτέχνης, εκτιμώ βαθύτατα.
Όταν όμως η μέρα φεύγει και η πόλη ανάβει τα φώτα της, η διάθεση αλλάζει. Αναζητώ κάτι πιο αυθεντικό και γήινο. Τότε, ο δρόμος με οδηγεί στο Bono. Είναι το ιδανικό μέρος για μια παγωμένη μπίρα και νόστιμους μεζέδες, με κάθε είδους λουκάνικα, όπως ταιριάζει σε κάθε μπιραρία που σέβεται τον εαυτό της, αλλά και με πιο ψαγμένα πιάτα. Στο Bono νιώθεις την παρέα και το γέλιο, νιώθεις τη ζωή να κυλά αβίαστα. Είναι το τέλειο φινάλε για μια γεμάτη μέρα.
Η Λεμεσός είναι μια πόλη που σε καλεί να τη ζήσεις με όλες σου τις αισθήσεις. Οι εικόνες της είναι μόνο η αρχή. Είναι η αίσθηση της αλμύρας στο δέρμα ενώ περπατάς στον νέο μόλο, με τα ρηχά συντριβάνια, τις παιδικές χαρές και τα μικρά πάρκα, όπου τις Κυριακές άνθρωποι από κάθε εθνικότητα κάνουν πικ νικ στο γρασίδι. Είναι οι πλανόδιοι μουσικοί, τα καφέ και οι κάθε είδους διάλεκτοι που μπορείς να ακούσεις περπατώντας κατά μήκος του μόλου. Είναι ο ήχος των βημάτων στα αρχαία θέατρα, είναι η γεύση ενός χειροποίητου γλυκού σε ένα κρυμμένο καφέ.
Ως τραγουδοποιός, πάντα ψάχνω τη λεπτομέρεια πίσω από τα πράγματα. Και η αλήθεια της Λεμεσού είναι πως κατάφερε να παντρέψει το παλιό με το καινούργιο, το δωρικό με το κοσμοπολίτικο, κρατώντας ζωντανή την ψυχή και την παράδοσή της. Είναι μια πόλη που γράφει το δικό της τραγούδι κάθε μέρα και σας προσκαλεί να γίνετε μέρος της μελωδίας της. Αν βρεθείτε εκεί, κλείστε για λίγο τα μάτια. Ακούστε τη θάλασσα, ακούστε την πόλη. Και ίσως, όπως κι εγώ, ανακαλύψετε πως η ομορφιά βρίσκεται στη σύνθεση των πραγμάτων, εκεί όπου η ιστορία συναντά το αύριο. Η Λεμεσός μένει μέσα σου ακριβώς έτσι: μια πόλη, μια μελωδία σε δύο κόσμους.
*Ο Γιώργος Καραδήμος είναι συνθέτης, ερμηνευτής και στιχουργός.
Διαβάστε ακόμα:
Κύπρος: Ένας προορισμός που εξελίσσεται σε παράδεισο για τους δύτες
Πλάτρες, το κοσμοπολίτικο ορεινό χωριό της Κύπρου που μάγεψε τον Σεφέρη
Πυκνά πευκοδάση, θαλάσσιες σπηλιές, παμπάλαιες εκκλησίες: Οδοιπορικό στα μονοπάτια της Κύπρου
