Πώς να μιλήσεις άραγε αντικειμενικά για τον τόπο σου; Για τον τόπο όπου έχεις μεγαλώσει, όπου βρίσκονται όλες οι παιδικές σου αναμνήσεις, όπου ζουν όλοι οι αγαπημένοι σου άνθρωποι και όπου κάθε σημείο, κάθε γωνία, σου θυμίζει κάτι αγαπημένο, δεμένο με την παιδική αθωότητα.
Αυτό το μέρος για μένα είναι το Βασιλίτσι και η Κορώνη. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κορώνη βρίσκεται το χωριό από το οποίο κατάγομαι, το Βασιλίτσι Μεσσηνίας. Από εκεί κατάγονται και οι δύο γονείς μου, ο Γιώργος και η Αγγελική, και εκείνοι είναι που πρωτίστως με έμαθαν να αγαπώ αυτόν τον τόπο, σαν να γεννήθηκα κι εγώ εκεί. Ο παππούς μου, ο Κώστας, και η γιαγιά μου, η Τασία, μου γνώρισαν αυτή τη γη, σπιθαμή προς σπιθαμή. Μου έμαθαν να τη λατρεύω, να τη διασχίζω και να ζω μέσα της, απολαμβάνοντας κάθε της σημείο. Το σπίτι μου βρίσκεται στην περιοχή Ζάγκα, ανάμεσα στο Βασιλίτσι και την Κορώνη. Είναι μία παραθαλάσσια περιοχή, με παραλία που ξεπερνά σε μήκος τα έξι χιλιόμετρα, καθώς ξεκινά από το Μεμί και φτάνει μέχρι την εκκλησία της Παναγίας της Ελεήστριας, στην Κορώνη, που στέκεται επιβλητική πάνω από τα απόκρημνα βράχια της, εκεί όπου η στεριά μοιάζει να συναντά τη θάλασσα.
Όλα τα καλοκαίρια μου τα πέρασα εκεί, σε αυτή την παραλία. Με τα υπέροχα καταγάλανα νερά της, τη χρυσαφένια αμμουδιά της και το ελαφρύ αεράκι που ξεκινά κατά τη μία το μεσημέρι και κρατά μέχρι γύρω στις τέσσερις το απόγευμα, συντροφεύοντάς μας και δροσίζοντάς μας. Εκεί περνάω τις περισσότερες ώρες της ημέρας μου τα καλοκαίρια. Χαζεύω την ένωση της θάλασσας και του ουρανού, αγναντεύω μαγεμένη την απεραντοσύνη του ορίζοντα και κάνω βόλτες δίπλα στα κύματα. Βόλτες που συνεχίζω να κάνω, όταν βρίσκομαι εκεί, και τον χειμώνα, ακόμα και όταν τα κύματα γίνονται κάποιες φορές τεράστια.
Μια και μιλάμε για αγαπημένες παραλίες, θα πρέπει να προτείνω και μερικές ακόμη αγαπημένες μου. Όπως είναι το Καλαμάκι, το Αμμούδι και το Κρυονέρι, εκεί που, αν σκάψεις στην άμμο, βγαίνει παγωμένο νερό, από πηγή. Όπως είναι τα Περούλια, με το υπέροχο εστιατόριο της Άντζελας και του Νίκου, όπου μπορείς να απολαύσεις καταπληκτικό πρωινό, υπέροχο ψάρι αλλά και μια μεγάλη ποικιλία από μαγειρευτά, σαν να τρως από τη μαμά σου.
Στην παραλία Μεμί υπάρχει επίσης το αγαπημένο μου «Τζιτζίκι», απ’ όπου παίρνω τα υπέροχα σάντουιτς του Πάρη και τον καταπληκτικό καφέ του. Κάνω πάντα στάση εκεί για τις απαραίτητες «προμήθειες», πριν συνεχίσω την ημέρα μου. Είναι ένας υπέροχος χώρος, ακριβώς δίπλα στο κύμα, με εντυπωσιακούς φοίνικες, τη μοναδική φιλοξενία του Πάρη και ανοιχτή θέα στο γαλάζιο. Όλοι σχεδόν στην περιοχή θα περάσουν από εκεί για τον καφέ τους, άσε που, ακόμα κι αν πας μόνος σου στο «Τζιτζίκι», θα βρεις σίγουρα παρέα.
Το στολίδι της περιοχής μας, όμως, είναι η Κορώνη, χτισμένη αμφιθεατρικά, με υπέροχα σπίτια, αρχιτεκτονική που θυμίζει νησί και το περίφημο ενετικό της κάστρο να δεσπόζει. Μια βόλτα μέσα στο κάστρο αξίζει, για να μην πω επιβάλλεται, αν θες να νιώσεις κάτι από την ατμόσφαιρα εκείνων των χρόνων και να ζήσεις για λίγο τον απόηχο της ενετικής εποχής.
Ακριβώς από κάτω του, βρίσκεται η Παναγία η Ελεήστρια, στην οποία αναφέρθηκα και προηγουμένως. Πρόκειται για μια θαυματουργή εκκλησία, που είναι χτισμένη σε ένα σημείο με πολύ έντονη ενεργειακή δύναμη. Πολλά θαύματα έχουν καταγραφεί εκεί, η θέα σου κόβει την ανάσα και η ιστορία λέει ότι ψάχνοντας την θαυματουργή εικόνα οι άνθρωποι έριχναν δυναμίτες μέσα στο βράχο για να την βρουν. Αυτά τα κομμάτια του βράχου που στέκουν ακόμα εκεί, μας θυμίζουν την θνητότητά μας.
Αξίζει να περπατήσεις στα σοκάκια της Κορώνης, που μοιάζουν σαν να ξεφύτρωσαν από σκηνικό ταινίας. Στενά δρομάκια, ασβεστωμένοι δρόμοι, κρεμαστά μπαλκόνια με πολύχρωμες γλάστρες και γιαγιάδες που κάθονται στον δρόμο και σε καλωσορίζουν ρωτώντας από πού είσαι, σε μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή, αθώα και αγνή.
Αναζητώντας προορισμούς για να χαλαρώσεις και να απολαύσεις τον τόπο, επιβάλλεται να πιεις το ουζάκι σου στη «Συνάντηση», του Βαρβουτσή, με την ποικιλία του. Αν θες να πιεις το ποτό σου, το «Señal», το «Thérws Cocktail Bar» και το «Versus» θα σου μείνουν αξέχαστα. Κι αν θες να φας φαγητό με προσωπικότητα, στην άκρη του μόλου σε περιμένει το «Carina Food & Wine», του Παναγιώτη, με τις υπέροχες γεύσεις και τα ιδιαίτερα πιάτα του. Αν πάλι θες να φας τα πιο απλά φαγητά, με τα πιο αγνά υλικά, η ταβέρνα του Νίκου στο Βασιλίτσι είναι ένα ποίημα. Θα πρέπει βέβαια να κλείσεις τραπέζι, γιατί είναι πάντα γεμάτη. Αν τώρα θες να φας ωραίο κρέας, θα σταματήσεις στην ταβέρνα του «Φουμαριστή», όπου ο Βασίλης και η Αθηνά θα σου προσφέρουν την ωραιότερη φιλοξενία και τις μεγαλύτερες μερίδες που έχεις φάει σε όλη σου τη ζωή.
Για γλυκό μια στάση στο Αθηναϊκό θα σε ανταμείψει, το δε γαλακτομπούρεκό του μυρίζει από τα σκαλιά της κοντινής εκκλησίας.
Ο τόπος μου είναι συνδεδεμένος με τους ανθρώπους μου, με τις αναμνήσεις μου και με την ανεμελιά μου. Με το χωριό μου με συνδέει μια αόρατη κλωστή που με γυρίζει στα χρόνια της αθωότητας μου. Και όπου και να πάω πάντα γυρίζω και πάντα θα επιστρέφω εκεί: στο σπίτι στου Ζάγκα, δίπλα στη θάλασσα.
*Η Ηλιάνα Γαϊτάνη είναι ηθοποιός
Το άρθρο αποτελεί προσωπική άποψη και αφήγηση του Travel.gr Insider. Το περιεχόμενο δημοσιεύεται όπως παραδόθηκε από τον δημιουργό του, χωρίς συντακτική παρέμβαση από την ομάδα του Travel.gr, πέραν των απαραίτητων γλωσσικών ή τεχνικών διορθώσεων.
Διαβάστε ακόμα:
Αποστολή στη Μεσσηνία: Φτιάχνοντας Τηγανόψωμα στην Κορώνη με την τέχνη της απλότητας
Αποστολή του Travel.gr στη Μεσσηνία: Oι ταξιδιωτικές αρετές της Κορώνης
Long weekend στην Κορώνη: Mεσαιωνική ατμόσφαιρα και μαγευτικά ηλιοβασιλέματα
