Αυτοσχεδιασμοί και νότες διαχρονικών κομματιών σε μια κιθάρα, που μετατρέπουν μια βραδιά στην παραλία σε beach party το οποίο θα αναπολούμε όλο τον χειμώνα. Επιλογές ενός DJ που μας ξεσηκώνουν και κάνουν το πάρτι να κρατά ως τις πρώτες πρωινές ώρες. Μελωδίες bossa nova που μπλέκονται με τον απαλό παφλασμό των κυμάτων και σχεδόν μας νανουρίζουν στην ακροθαλασσιά. Jazz και swing κομμάτια που το μελτέμι μεταφέρει από τις ταράτσες των νησιωτικών μπαρ ως την καλοκαιρινή πανσέληνο. 

17

Πώς θα ήταν οι καλοκαιρινές μας στιγμές χωρίς μουσική υπόκρουση; Ίσως πολύ πιο πεζές, μάλλον σαν σκηνές ταινίας χωρίς soundtrack. Για όλους μας καλοκαίρι και μουσική είναι έννοιες αλληλένδετες – πόσες φορές μια μελωδία δεν αρκεί για να ζωντανέψει μια θερινή ανάμνηση και πόσες άλλες μια καλοκαιρινή φωτογραφία δεν μας κάνει να σιγοτραγουδήσουμε ένα τραγούδι που συνδέσαμε με «εκείνο το καλοκαίρι»; Όταν δε, οι στιγμές ξεδιπλώνονται παράλληλα με το ρυθμό της live εμφάνισης κάποιου ξεχωριστού μουσικού, γράφουν διαφορετικά μέσα μας, ακολουθώντας μας πολύ μετά την επιστροφή μας από τις διακοπές. Κάπως έτσι, στην Κέρκυρα και την Ίο, νησιά των οποίων ο κοσμοπολιτισμός προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο, ξεχωρίσαμε δύο ταλαντούχους καλλιτέχνες που αφιερώνουν τα δικά τους καλοκαίρια στο να ντύνουν τα δικά μας με τις πιο ταιριαστές για κάθε στιγμή μουσικές νότες.

Όταν η Ίος επέλεξε τον Χάρη

Παραφράζοντας τον τίτλο της διάσημης ταινίας, η σχέση του σαξοφωνίστα Χάρη Αθανασόπουλου με το αγαπημένο νησί των Κυκλάδων θα μπορούσε να ξεκινά με τη φράση «Όταν ο Χάρης γνώρισε την Ίο». Αν όμως ρωτήσεις τον ίδιο γιατί επέλεξε να περνά τα τελευταία πέντε καλοκαίρια στο νησί που ταυτίζεται με την έντονη νυχτερινή διασκέδαση, θα σου απαντήσει αυθόρμητα «Μάλλον η Ίος επέλεξε εμένα». Σίγουρα στο νησί που έχει συνδεθεί από την εποχή των χίπις με τα αυτοσχέδια πάρτι και τις ξέφρενες βραδιές, οι μουσικοί είναι πάντα ευπρόσδεκτοι, η σύνδεση όμως του Χάρη με τη γεμάτη εκπλήξεις και συνεχώς εξελισσόμενη Ίο, έχει να κάνει με την πιο αυθεντική πλευρά του νησιού και τη μοναδική του ενέργεια. «Είναι ένας τόπος που σε γειώνει και ταυτόχρονα σε μυεί στην κυκλαδίτικη αυθεντικότητα, στις παραδόσεις, στην ιστορία – η άλλη όψη και αθέατη πλευρά πέρα από τη διεθνή φήμη».

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Την τελευταία πενταετία, τα χρώματα του δειλινού στην Ίο έχουν συνδεθεί με τον ήχο του σαξοφώνου του Χάρη. Πολύ πιο παλιά είναι βέβαια η σχέση του με τη μουσική, για την οποία άρχισε να ενδιαφέρεται από την ηλικία των 10 ετών, καθώς ανακάλυπτε την εκτενή συλλογή ρεμπέτικων δίσκων του θείου του. Με τέτοια ακούσματα, ξεκίνησε να μαθαίνει μπουζούκι, για να τον κερδίσουν οι latin ήχοι και να περάσει αργότερα στα κρουστά. Μεγάλη του αγάπη αποδείχθηκαν ωστόσο τα πνευστά – ο Χάρης παίζει κλαρίνο και τρομπέτα, ενώ εκτός από σπουδές κλασικής μουσικής έχει σπουδάσει και μοντέρνο σαξόφωνο σε κορυφαία ωδεία – Φίλιππος Νάκας, Ωδείο Τέχνης, Ωδείο Άλφα. Και όπως το κοινό που τον θαυμάζει έχει συνδέσει τη δυναμική σκηνική του παρουσία με το σαξόφωνο, έτσι και για εκείνον τα καλοκαίρια έχουν συνδεθεί με εμφανίσεις στις Κυκλάδες. Η αρχή έγινε πριν από 15 χρόνια στη Νάξο, όπου και επανέρχεται σχεδόν κάθε χρόνο για συγκεκριμένα events, όπως και στη Μύκονο, την Πάρο, τη Σαντορίνη. Η βάση του όμως και ο τόπος με τον οποίο έχει δεθεί βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα παραπάνω νησιά και είναι η Ίος – όχι της αδιάκοπης διασκέδασης, αλλά της «μοναδικής ενέργειας, της μαγικής αύρας και της μη κοσμοπολίτικης χαλαρότητας», όπως αναφέρει ο καλλιτέχνης.

Ο καλοδουλεμένος ήχος του ταίριαξε με την ιδιαίτερα εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα του Ios Club, ενός από τους ιστορικότερους χώρους διασκέδασης της Ελλάδας, που κατά καιρούς έχει υπάρξει στέκι διεθνών καλλιτεχνών του μουσικού στερεώματος και της μεγάλης οθόνης. Στο πλαίσιο αυτής της σταθερής συνεργασίας, στους κλιμακωτούς, αμφιθεατρικούς χώρους αυτού του εντυπωσιακού sunset dining bar από τους οποίους «η εξωπραγματική θέα κόβει την ανάσα», ο Χάρης Αθανασόπουλος πραγματοποιεί περίπου 15-20 εμφανίσεις από τα μέσα Μαΐου ως τα τέλη Σεπτεμβρίου, άλλοτε με μόνη παρέα το σαξόφωνό του κι άλλοτε μαζί με κάποιο συνοδό στο τραγούδι, στο τσέλο ή στο βιολί. Παράλληλα με τις εμφανίσεις αυτές, ο Χάρης συχνά συνοδεύει με τις μελωδίες του ζευγάρια στο γαμήλιο πάρτι τους ή σε συμβολικές τελετές ανανέωσης όρκων πίστης και αγάπης. Μπορεί στις περιπτώσεις αυτές «το 90% των ζευγαριών να είναι επισκέπτες από το εξωτερικό, που ίσως και να γνωρίστηκαν στην Ίο, είτε να νιώθουν μια ιδιαίτερη σύνδεση με το νησί και να τους αγγίζει η μοναδική αύρα του, αλλά σε κάθε περίπτωση για εμένα αποτελεί ξεχωριστή τιμή να γίνομαι μέρος μιας τόσο σημαντικής στιγμής τους. Η μουσική και συγκεκριμένα ο ήχος του σαξοφώνου, που εκτός Ελλάδος είναι και πολύ πιο οικείος, γίνεται η κοινή μας γλώσσα, δίνει σε μια τελετή γεμάτη συναίσθημα, έναν παρεϊστικο αυθορμητισμό». 

Όσο για τις δικές του προσωπικές στιγμές στην Ίο και τον τρόπο που βιώνει το νησί, αποτελεί και την πρότασή του προς όποιον θα ήθελε να ζήσει την πιο αυθεντική του πλευρά: «μη μείνετε μόνο στη Χώρα, σίγουρα να επεκταθείτε έξω απ’ αυτή και να γυρίσετε όλο το νησί». Ο ίδιος αγαπά τις πεζοπορικές διαδρομές που γεμίζουν το μυαλό του μοναδικές εικόνες, ακόμη κι αν πρόκειται για σύντομους περιπάτους, όπως από το λιμάνι με κατεύθυνση νοτιοδυτικά, προς το ακρωτήρι Φανάρι και τον παλιό, πετρόκτιστο φάρο, ή από τη Χώρα στην παραλία Κολιτσάνι, έναν προστατευμένο κόλπο με χρυσαφένια αμμουδιά κι εξωτικά, γαλαζοπράσινα νερά. «Δεν έχει υποδομές, σκιά βρίσκω στα δέντρα κι εκεί ηρεμώ πραγματικά». Την ίδια γαλήνη πριν τελειώσει το καλοκαίρι κι επιστρέψει στα ωδεία όπου διδάσκει μουσική, ο Χάρης βρίσκει ανάμεσα στα βράχια που προστατεύουν την Τζαμαρία, μια επίσης μη οργανωμένη, απάνεμη και σχετικά άγνωστη παραλία, ένα ακόμη καταφύγιο γαλήνης και αποσύνδεσης σ’ ένα νησί που «τελικά ισορροπεί άριστα μεταξύ εξωστρέφειας κι εσωτερικότητας».

Ο Ηλίας της Κέρκυρας και του «Maestro»

Λες κι η παραμυθένια παλιά πόλη της Κέρκυρας δεν είναι ήδη αφάνταστα ρομαντική. Λες και οι σπουδαίες φιλαρμονικές δεν αρκούν για να υπογραμμίσουν την ασύγκριτη μουσική ταυτότητα του νησιού των Φαιάκων. Λες και τα δαιδαλώδη πλακόστρωτα σοκάκια της «αρχόντισσας των Επτανήσων» δεν μοιάζουν ν’ ανήκουν σε πίνακα ζωγραφικής. Φανταστείτε να περπατάτε σ΄ένα από τα πιο γοητευτικά καντούνια και οι αναπάντεχες μελωδίες ενός πιανίστα να σας κάνουν να κρυφοκοιτάξετε σε μια ιδιότυπη αντικερί-café-στέκι ζωντανής μουσικής. Μπορεί να είναι το μουσικό θέμα της ταινίας La La Land, μπορεί να πρόκειται για jazz αυτοσχεδιασμούς, ή για κάποιο κομμάτι από τη δραματική τηλεοπτική σειρά Maestro. Σε κάθε περίπτωση, οι νότες που θα σας συνεπάρουν ξεπηδούν από τα πλήκτρα ενός ακόμη εξαιρετικού μουσικού, που και αυτός επέλεξε σαν βάση του ένα πανέμορφο νησί: ο Ηλίας Γομάτος, με το μυαλό γεμάτο μελωδίες που συνθέτει αδιάκοπα και την καρδιά γεμάτη αγάπη για το πιάνο του, βρέθηκε στην Κέρκυρα κι από εκεί σε χιλιάδες μικρές οθόνες ανά τον πλανήτη μέσω της μουσικής του.

Η πρώτη επαφή με το πιάνο έγινε στην ηλικία των 7 ετών στη Σπάρτη και τα ιδιωτικά μαθήματα εξελίχθηκαν σε συγχορδίες σε αρμόνιο στο σπίτι, μελέτη σε βάθος και σύνθεση των πρώτων δικών του κομματιών. «’Όλα ήρθαν ομαλά και φυσικά, αυτό που ξεκίνησε σαν χόμπι έγινε ο δικός μου όμορφος μικρόκοσμος». Ο οποίος διευρύνθηκε όταν στο λύκειο αλλάζοντας προσέγγιση, έφτιαχνε με τους συμμαθητές του rock συγκροτήματα και δοκίμαζε τις ικανότητές του στο τραγούδι, το μπάσο, την κιθάρα, τα ντραμς, με παράλληλες εμφανίσεις σε μικρά τοπικά φεστιβάλ. Μπορεί να είχε απομακρυνθεί δοκιμαστικά από το κλασικό ρεπερτόριο που είχε διδαχθεί, ωστόσο ο Ηλίας είχε πλέον τη βεβαιότητα ότι η σύνθεση αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Συνδυάζοντας  σπουδές ως ηλεκτρολόγος μηχανικός με solo εμφανίσεις, παίζει πιάνο σε θέατρα της Πάτρας πριν και κατά τη διάρκεια παραστάσεων, για τις οποίες συνέθετε και μουσική. Παράλληλα εμφανίζεται σε μπαρ και ξενοδοχεία παίζοντας jazz, bossa nova ή κάνοντας δημιουργικούς πειραματισμούς, αλλά και συμμετέχει σε πενταμελές τοπικό γκρουπ με προσανατολισμό στα blues. 

Όπως όμως ο ίδιος μας εκμυστηρεύεται «επιθυμία και όνειρό μου ήταν να βρεθώ καλοκαίρι σε νησί, δουλεύοντας ως μουσικός. Έχοντας πάρει ήδη πτυχίο στο κλασικό πιάνο από το Δημοτικό Ωδείο Πάτρας, ξαναέδωσα πανελλήνιες με μόνο στόχο να περάσω στο καταξιωμένο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, στην Κέρκυρα. Μπορείτε να το πιστέψετε ότι ακόμη και σήμερα στεγάζεται στο ονειρικό σκηνικό του Παλαιού Φρουρίου; Περνούν έξω από τις αίθουσες επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο και τους συνεπαίρνουν οι μελωδίες». Έχοντας μετακομίσει στην Κέρκυρα και παράλληλα με τις σπουδές του, ο Ηλίας ξεκινά από το 2018 live εμφανίσεις με μια μπάντα σε μπαρ, ξενοδοχεία και γαμήλιες δεξιώσεις, παίζοντας κυρίως vintage jazz. Κι ενώ η πανδημία του κορονοϊού παγώνει τα πάντα, στα μισά της δεύτερης καραντίνας προκύπτει η ευτυχής συνεργασία με το Bizou, έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο με ρετρό αισθητική, στο γραφικό Καντούνι του Μπίζη, ο οποίος το πρωί λειτουργεί ως café και αντικερί και το βράδυ ως ατμοσφαιρικό piano bar.

Κάθε Σάββατο βράδυ και τα κυριακάτικα πρωινά, ο Ηλίας Γομάτος δίνει τον τόνο, συνοδευόμενος κατά καιρούς από κιθάρα, κρουστά και τραγούδι, ενώ «ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχουν είναι και οι θαμώνες τα πρωινά που είναι πιο χαλαρά. Καθώς η Κέρκυρα δέχεται χιλιάδες επισκέπτες, μου δίνει την ευκαιρία να γνωρίζω μουσικούς και μουσικόφιλους, επαγγελματίες και ερασιτέχνες από κάθε γωνιά της γης, και να παίζω μαζί τους κι αυτό με ενθουσιάζει. Με ωθεί να μελετήσω ξένους καλλιτέχνες, να παίξω τοπική μουσική ν’ανοίξω το ρεπερτόριό μου και τους ορίζοντές μου σαν άνθρωπος». Το σίγουρο είναι ότι οι ατμοσφαιρικές νότες του ταξίδεψαν πολύ πέρα από τον ορίζοντα της Κέρκυρας, μέσα από τις συνθέσεις του για τη διάσημη τηλεοπτική σειρά Maestro, μεταξύ των οποίων το jazz κομμάτι «Cross the Limit» που εμφανίζεται στο 1ο επεισόδιο του 2ου κύκλου και εκτελείται από την μπάντα «7 Mile Limit» και το solo piano κομμάτι «An Island Away» που εκτελεί ο ίδιος, στο 4ο επεισόδιο του ίδιου κύκλου της σειράς.

Όσο για το τι αγαπά ιδιαίτερα στην κοσμοπολίτισσα του Ιονίου, και πώς θα προέτρεπε εκείνος έναν ταξιδιώτη να προσεγγίσει το αγαπημένο του νησί; «Σίγουρα αν υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης σκάφους, θ΄ανακαλύψετε πανέμορφες, παρθένες παραλίες, αλλά μην προσπεράσετε τα χωριά στα ορεινά. Ως μουσικός όμως, θεωρώ ότι αξίζει ν’ αναζητήσει κανείς τα ευφάνταστα και δημιουργικά μουσικά σχήματα που ξεπηδούν συνεχώς. Να επισκεφθεί τον Αρρίλα, ένα χωριό στη βόρεια Κέρκυρα που κρατά αποστάσεις από τον μαζικό τουρισμό, βλέπει το ηλιοβασίλεμα από την υπέροχη παραλία του και χαρακτηρίζεται από πιο πνευματικά μουσικά ακούσματα που βρίσκουν έκφραση και στο ανάλογο φεστιβάλ. Αλλά και στο Σιδάρι, που όλοι γνωρίζουν για τη διάσημη παραλία Κανάλι της Αγάπης και το θεαματικό φυσικό ανάγλυφο, ροκ μπάντες κάνουν εξαιρετικές εμφανίσεις. Οπότε, μη μείνετε μόνο στα ακούσματα των Φιλαρμονικών που έχουν ταυτιστεί με τη σπουδαία μουσική παράδοση της Κέρκυρας – θα εκπλαγείτε από τη διαφορετικότητα και την ποικιλία των νέων μουσικών ακουσμάτων». 

Για τον Ηλία Γομάτο όπως και για τον Χάρη Αθανασόπουλο, η μουσική παραμένει μια εν΄εξελίξει περιπέτεια γεμάτη λυρισμό, εκπλήξεις και μοναδικά συναισθήματα. Ακριβώς όπως και τα ταξίδια θα προσθέταμε εμείς. Γι’ αυτό κι ο συνδυασμός τους, αποδεικνύεται πάντα τόσο συναρπαστικός.

Διαβάστε ακόμα:

Viaggio Corfu: To ταξίδι της Σοφίας που έκανε τα σουβενίρ να μοιάζουν με μικρά έργα τέχνης

Διακοπές στην Ίο: Εξερευνώντας τα χωριά και τους οικισμούς της