Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει ακόμα Μάιο, όμως ο νους όλων κυλά πλάι στην καλοκαιρινή θαλπωρή, στο πρώτο παγωτό, στο πλοίο που θα σαλπάρει και σε εκείνη τη λυτρωτική πρώτη βουτιά που μοιάζει με όνειρο. Το καλοκαίρι νιώθω ότι έχει αυτή τη μοναδική ικανότητα να ανθίζει στο μυαλό σχέδια για διακοπές, νησιά και μέρες που κλείνουν κάτω από αυγουστιάτικα φεγγάρια, με αλάτι στο δέρμα και βήματα ξυπόλυτα στις πλάκες των στενών.
Έτσι, έχοντας όλες αυτές τις σκέψεις να με τριγυρίζουν και με την πιο γλυκιά προσμονή, φτιάχνω μια λίστα με προορισμούς που θέλω να φιλοξενήσουν κάποιες από τις πρώτες στιγμές του φετινού μου καλοκαιριού και, πιο συγκεκριμένα, εκείνη την «πρώτη βουτιά».
Στο βγαλμένο από καρτ ποστάλ Κάτω Κουφονήσι
Στις Μικρές Κυκλάδες κρύβεται όλη η μαγεία του ελληνικού θέρους. Είναι εκεί που τα απολύτως απαραίτητα μοιάζουν υπεραρκετά και η απλότητα μετατρέπεται σε αληθινή πολυτέλεια. Ο θρυλικός Σκοπελίτης θα ρίξει τον μικρό του καταπέλτη και έτσι θα ξεχυθούμε στο νησί με τις βγαλμένες από καρτ ποστάλ παραλίες. Στο λιμάνι, μικρά καΐκια περιμένουν να επιβιβαστούμε για να μας πάνε στον μικρό θησαυρό των Κυκλάδων, το Κάτω Κουφονήσι. Με τα ηχεία να παίζουν δυνατά ρυθμούς λατρεμένων ελληνικών τραγουδιών, η διαδρομή αυτή είναι κομμάτι των διακοπών.
Πρώτη στάση, η Παναγιά. Κατεβαίνοντας στη μικρή προβλήτα του μικρού «λιμανιού» και δίνοντας την υπόσχεση στον «Βενετσάνο», το ένα και μοναδικό μαγαζί που θα βρούμε στο νησί, πως θα επιστρέψουμε για μια μερίδα γεμιστά το απογευματάκι, φεύγουμε δεξιά πίσω από το εκκλησάκι της Παναγιάς. Από εκεί, ο δρόμος θα μας οδηγήσει κάτω από το πρωινό λιοπύρι σε κολπίσκους με νερά διάφανα σαν γυαλί, σε ησυχία και σε μια αίσθηση ελευθερίας που δεν συναντιέται αλλού. Θα περάσουμε τη φημισμένη Χαβάη με τα γεμάτα όγκο κύματα και, αν η θάλασσα και η διαδρομή το επιτρέπουν, θα φτάσουμε ως το βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Λευκά βράχια σκορπισμένα στο εκτυφλωτικό γαλάζιο, μικροί απομονωμένοι κολπίσκοι και βοτσαλάκια κατάλευκα. Αυτά σχηματίζουν το τοπίο που ονομάζεται Καστέλλοι, έναν ανέπαφο, φυσικό παράδεισο, ιδανικό για την «πρώτη βουτιά». Σε αυτό το νησί μαθαίνεις να απολαμβάνεις το απολύτως απλό.
Tip: Το νερό το καλοκαίρι είναι το βασικό στοιχείο για να παραμείνουμε γεμάτοι ενέργεια και να αποφύγουμε την εξάντληση. Το AQUA Carpatica, φυσικώς αλκαλικό νερό με χαμηλή περιεκτικότητα σε μεταλλικά άλατα και απαλή, καθαρή γεύση χωρίς επίγευση, αποτελεί ιδανική επιλογή.
Άχλα: Στην κρυφή γωνιά της Άνδρου
Από το λιμάνι της Ραφήνας παίρνουμε το πλοίο, με προορισμό το καταπράσινο νησί του Αιγαίου, την αρχοντική Άνδρο. Η μεγάλη ναυτική ιστορία της αποτυπώνεται σε κάθε της γωνιά, στα στενά πλακόστρωτα της Χώρας, που αγναντεύουν το σήμα κατατεθέν του νησιού, τον φάρο Τουρλίτη, ο οποίος στέκει ατάραχος στα ανοιχτά του πελάγους. Η Άνδρος έχει χαρακτήρα, ατμόσφαιρα που μαγνητίζει και φύση που κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Εδώ θα βρείτε ένα κυκλαδίτικο νησί με περισσότερες κρυφές γωνιές από όσες φαντάζεστε. Με ανάγλυφο και βλάστηση που δεν συναντιέται εύκολα σε νησιώτικο έδαφος, με μονοπάτια που διασχίζουν κάθε πλαγιά και νερά καταγάλανα. Στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού βρίσκεται μια παραλία που από μόνη της αποτελεί εμπειρία.
Η παραλία Άχλα, δυσπρόσιτη και ερημική, αποκαλύπτεται θεαματικά μετά από έναν δύσβατο χωματόδρομο. Μια πλατιά ακτή, με μικρά λευκά βότσαλα που αστράφτουν στο φως του ήλιου, νερά που καθρεφτίζουν τον ουρανό και το εκκλησάκι της Θεοτόκου να στέκει στον βράχο, λιτό και ήσυχο. Σε εκείνα τα βράχια φωλιάζει τον Σεπτέμβριο ο Μαυροπετρίτης, ένα σπάνιο είδος γερακιού, ενώ στην παραλία εκβάλλει ο ποταμός Άχλας, ένας από τους τρεις μεγαλύτερους του νησιού, σχηματίζοντας γύρω του έναν σημαντικό βιότοπο. Το παραποτάμιο δάσος είναι τυλιγμένο από εντυπωσιακή χλωρίδα και πανίδα, δίνοντας την εντύπωση πως αυτό το φυσικό σύνολο δύσκολα θα το φανταζόταν κανείς σε ένα κυκλαδίτικο νησί. Κι όμως, αυτές οι εναλλαγές τοπίων και εκείνη η άγρια ομορφιά συνθέτουν την ψυχή της Άνδρου, μια κρυφή γωνιά των Κυκλάδων που μένει χαραγμένη στη μνήμη όποιου τη γνωρίσει. Μαζί μας έχουμε πάντα δροσερό νερό AQUA Carpatica, για ενυδάτωση καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας.
Αστυπάλαια: Το νησί που δεν ταξινομείται
Επόμενη βουτιά: Αστυπάλαια. Η «πεταλούδα του Αιγαίου», γέφυρα ανάμεσα στα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες, είναι νησί μεγάλων συγκινήσεων, που μοιάζει σαν να μην μπορεί να ταξινομηθεί. Η Χώρα της ξεπροβάλλει με ασυναγώνιστη ομορφιά, οι περίφημοι ανεμόμυλοι δίνουν τον δικό τους χαρακτήρα στο τοπίο, ενώ τα λευκά σπιτάκια ανηφορίζουν στον λόφο ως το ενετικό κάστρο, που αγναντεύει από ψηλά το Αιγαίο. Ανεξερεύνητες γυμνές ακτές με ελάχιστα αλμυρίκια συμπληρώνουν τη λίστα των παραλιών αυτού του νησιού. Χρυσαφένιες αμμουδιές, νερά αναζωογονητικά που γυαλίζουν στις ακτίνες του πρωινού ήλιου, όρμοι απόμεροι και βουτιές πολυπόθητες που μοιάζουν να σταματούν τον χρόνο.
Από αυτή τη μεγάλη λίστα με τις δεκάδες πολύ όμορφες και αστραφτερές παραλίες, εμείς θα ξεχωρίσουμε μία. Κρυμμένη από τον κεντρικό δρόμο, ένα μικρό μονοπάτι οδηγεί στην ανοργάνωτη ακτή με τα μεγάλα βότσαλα, στην παραλία Τζανάκια. Βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το Λιβάδι και επιβραβεύει όποιον την ανακαλύψει. Με μοναδική θέα στο Κάστρο της Αστυπάλαιας, τα νερά της είναι βαθιά και κάπως απότομα, με την αίσθηση που δημιουργείται να είναι συνώνυμη της ισορροπίας, της γαλήνης, της απομόνωσης.
Κι όταν βρεθείτε σε αυτό το νησί, πάρτε τα καΐκια από τον Πέρα Γυαλό και αφήστε τα να σας ταξιδέψουν σε νερά μαγικά, στις νήσους Κουτσομύτης και Κουνούπες, σε θέες που αγγίζουν τη φαντασία και σε βουτιές που σε φέρνουν πιο κοντά στον αληθινό ρυθμό του καλοκαιριού. Μια εμπειρία μακριά από οτιδήποτε γνώριμο. Η Αστυπάλαια είναι ένα νησί αισθήσεων, άγριου ρομαντισμού και απλότητας, που με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο σε κάνει να ξανανιώσεις.
Διαβάστε ακόμα:
