Σήμερα είναι 46 ετών και μένει μόνιμα σε έναν από τους έντεκα μαχαλάδες του Πετρίλου, στα 1.160 μέτρα υψόμετρο, στις πλαγιές των Βόρειων Θεσσαλικών Αγράφων. Με καταγωγή από τη Μάλτα, η Natalie Micallef ζει μαζί με δύο σκυλιά και τις κότες της. Γύρω της, και σε μία τεράστια ακτίνα, μόλις δεκαέξι άνθρωποι. Η ίδια το εξηγεί με μια φράση που δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο: «Από την πρώτη στιγμή που αντίκρισα τα βουνά είπα μέσα μου: Εδώ θέλω να μείνω».
Ξάνθη, ο σταθμός
Η Natalie, γεννήθηκε στη Μάλτα και σπούδασε ζωγραφική, δίδαξε τη μαλτέζικη γλώσσα στο πανεπιστήμιο, έγραψε για την τέχνη και εικονογράφησε ακαδημαϊκά συγγράμματα. Είχε μία πολύ αναγνωρίσιμη πορεία στην χώρα της, αλλά αποφάσισε να εγκαταλείψει δουλειά, σπίτι και σταθερότητα και να έρθει στην Ελλάδα χωρίς κανένα συγκεκριμένο σχέδιο.
Πρώτα στη Θάσο, μετά στην Ξάνθη, όπου έμεινε περίπου έντεκα χρόνια. Εκεί ζωγράφισε τοίχους σχολείων και νοσοκομείων, ολόκληρη η παιδιατρική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου είναι από την ίδια, ενώ δίδαξε ζωγραφική σε παιδιά. Αν και της πρότειναν να χρησιμοποιεί αγγλικά στην τάξη, επέμεινε να μιλά αποκλειστικά ελληνικά. «Στην Ξάνθη ένιωσα ότι μπήκα σε οικογένεια. Έτσι με αντιμετώπισαν όλοι. Με πολύ σεβασμό και αγάπη. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ και η πόλη αλλά και οι άνθρωποι αυτοί, έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Αλλά η Ξάνθη ήταν σταθμός. Ήταν πάντα όνειρό μου να ζήσω στα βουνά. Και τα βουνά των Αγράφων έκλεψαν την καρδιά μου».
Ένα χωριό σε σχήμα πετάλου
Το Πετρίλο δεν μοιάζει με αυτά που ξέρεις. Δεν έχει κεντρική πλατεία, δεν έχει ενιαίο οικιστικό ιστό. Απλώνεται αμφιθεατρικά, σε σχήμα πετάλου, λένε οι τοπογράφοι, κατά μήκος των δυτικών πλαγιών του βουνού Βουτσικάκι, ενός βουνού που φτάνει τα 2.154 μέτρα. Ανάμεσα στους συνοικισμούς τρέχει ο Πετριλιώτης ποταμός, που κατεβαίνει από τις «Εννιά Βρύσες» και χύνεται στον Αχελώο.
Η πέτρα εδώ δεν είναι διακοσμητική. Είναι η ύλη από την οποία φτιάχτηκε ό,τι αντέχει: σπίτια, εκκλησίες, τοξωτά γεφύρια που δεν τα έχει αγγίξει κανείς εδώ και εκατό χρόνια. Ιστορικά, αυτά τα βουνά δεν κατακτήθηκαν ποτέ εύκολα. Οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν καθεστώς ειδικής αυτονομίας ήδη από το 1525.
Τρεις εβδομάδες αποθέματα
Η Natalie βιοπορίζεται διδάσκοντας διαδικτυακά τη μαλτέζικη γλώσσα, ένα από τα πιο ιδιότυπα επαγγέλματα που μπορεί να ασκεί κανείς σε ένα χωριό με δεκαέξι κατοίκους. Ζωγραφίζει και φωτογραφίζει την άγρια φύση γύρω της, αναρτώντας τις εικόνες online ενώ τα έργα της, ταξιδεύουν σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο χειμώνας, όμως, στα χίλια μέτρα θέλει προετοιμασία: αποθηκευμένα τρόφιμα για τρεις εβδομάδες, ένας μανάβης και ένας αρτοποιός που περνούν μία φορά την εβδομάδα μόνο το καλοκαίρι. Σχεδόν μία ώρα για να φτάσεις στο Μουζάκι. Παρομοιάζει τις αποθήκες της με εκείνες των Μαλτέζων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και όμως δεν το παρουσιάζει ως θυσία. «Οι άνθρωποι εδώ με βοηθούν πολύ. Έψαχνα πάντα έναν τόπο να ζήσω μέσα στη φύση και τον βρήκα», λέει. Και συμπληρώνει: «Εδώ νιώθω ότι ανήκω».
Ο ουρανός στα 1.700 μέτρα
Τα τελευταία χρόνια ο ορεινός τουρισμός έφερε κόσμο ως εδώ. Το διεθνές μονοπάτι Ε4 διασχίζει το χωριό και ανεβαίνει σε δάση ελάτης που λίγοι πλέον βλέπουν. Στα Τρία Σύνορα, στα 1.700 μέτρα, ο ουρανός ανοίγει με τρόπο που δεν τον βρίσκεις σε κανένα βιβλίο αστρονομίας. Η λίμνη Στεφανιάδα, που σχηματίστηκε από κατολίσθηση το 1963, μένει εκεί ήσυχη, χωρίς να χρειάζεται να εντυπωσιάσει κανέναν.
Στο Πετρίλο υπάρχουν ξενώνες, ταβέρνες και διαδρομές που τις οργανώνουν άνθρωποι που γνωρίζουν το βουνό από πρώτο χέρι. Παρ’ όλα αυτά, το χωριό δεν έχει ακόμη πάρει τη μορφή ενός τυπικού τουριστικού προορισμού. Η Nathalie Micallef δεν είναι η πρώτη καλλιτέχνις από το εξωτερικό που αποφάσισε να ζήσει μόνιμα σε ένα ελληνικό ορεινό χωριό. Η ιστορία της, όμως, έχει μια άλλη ποιότητα. Ήρθε γιατί είδε τα βουνά και αναγνώρισε έναν τόπο που μπορούσε να γίνει σπίτι.
Σε ένα χωριό που τον χειμώνα ζουν δεκαέξι άνθρωποι, μια Μαλτέζα ζωγράφος διδάσκει online τη γλώσσα της, φωτογραφίζει και ζωγραφίζει τα Άγραφα κάθε μέρα.
Διαβάστε ακόμα:
Long weekend στα Άγραφα, στην καρδιά της ομώνυμης οροσειράς
Αποστολή στα Βόρεια Άγραφα: Στον ορεινό ποιμενικό οικισμό της Πατλιάς
Road trip στα ημιορεινά Άγραφα – Ένα διαφορετικό οδοιπορικό σε έναν μαγευτικό τόπο
