Στη ζωή μου έχω σταθεί τυχερή και έχω ταξιδέψει σχεδόν σε όλο τον κόσμο: Αφρική, Ασία, Ινδία, Αμερική, Ευρώπη. Αλλά πέρα από τα καταπληκτικά μέρη που κρύβει ο πλανήτης, υπάρχουν κάποια σημεία που γίνονται το «safe place» σου. Εκεί όπου, παρόλο που δεν είναι ο τόπος σου, αποκτάς μια βαθιά σύνδεση μαζί τους. Αυτό το μέρος για μένα είναι ο Νομός Ηλείας. Δεν έχω κάποια σχέση καταγωγής με την περιοχή, αλλά πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι το χωριό μου. Πώς ξεκίνησε όμως αυτή η γνωριμία και το μετέπειτα «κόλλημα» μαζί της;
Οι γονείς μου ήταν ταγμένοι στο camping από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από όταν ήμουν μόλις δύο ετών, πηγαίναμε για ελεύθερο camping με σκηνή. Αν με ρωτάτε, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για ένα παιδί: να ανακαλύπτει τη φύση, να μαθαίνει να τη σέβεται και να συνυπάρχει με τα φυτά, τα ζωάκια και τα έντομα. Ήταν διακοπές πολύ πιο ελεύθερες από αυτές που προσφέρει ένα ξενοδοχείο. Αν ήθελες να κάνεις μια βουτιά, δεν χρειαζόταν να πάρεις το αμάξι, να υποστείς τη ζέστη και να καταλήξεις σε μια παραλία γεμάτη με άλλα διακόσια άτομα. Απλώς βγαίνεις από τη σκηνή και μπαίνεις στη θάλασσα. Όσο για τα ρούχα; Τα ξεχνούσαμε τελείως για όσο διάστημα ήμασταν εκεί. Συνεχίσαμε για χρόνια το ελεύθερο camping οικογενειακώς, μέχρι που γεννήθηκε ο αδερφός μου. Κάπου τότε, οι γονείς μου συνειδητοποίησαν ότι με δύο μικρά παιδιά η όλη διαδικασία είχε πλέον πολύ κουβάλημα. Έτσι, πήραν την απόφαση να αγοράσουμε τροχόσπιτο και να στραφούμε στο οργανωμένο. Με αυτό το τροχόσπιτο, τελικά, γυρίσαμε ολόκληρη την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Πήγαμε να δούμε πολλά campings σε όλη την Ελλάδα για να επιλέξουμε σε ποιο θα περνούσαμε τα καλοκαίρια μας, αλλά κανένα δεν μας έκανε «κλικ». Το ένα δεν είχε πολλή σκιά, το άλλο ήταν πολύ «αποστειρωμένο», το άλλο δεν είχε καλή θάλασσα. Μέχρι που ένας γνωστός του πατέρα μου, που είχε camping στον Νομό Ηλείας -στο Παλούκι συγκεκριμένα- του πρότεινε: «Γιατί δεν έρχεστε να το δείτε;». Όταν φτάσαμε στο Camping Paradise, καταλάβαμε ότι αυτό ήταν το ιδανικό μέρος. Ήταν ένας άνετος, καταπράσινος χώρος, ακριβώς μπροστά στη θάλασσα, με καταπληκτική αμμουδιά, που απέπνεε ηρεμία και απλότητα. Έτσι και έγινε. Πρωτοπήγα εκεί όταν ήμουν έξι χρονών και μέχρι σήμερα, χωρίς καμία υπερβολή, δεν υπάρχει καλοκαίρι που να μην έχω πάει έστω για τρεις ημέρες.
Τα καλοκαίρια εκεί, ειδικά όταν ήμουν παιδί, ήταν μαγικά. Βλέπετε, τα campings είναι μια μικρή, κοινοβιακή κοινωνία που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τα παιδιά δεν τα προσέχουν μόνο οι γονείς τους αλλά όλοι, οπότε έχεις μια τεράστια ελευθερία. Γνωρίζεις νέους φίλους, ανυπομονείς να έρθουν οι παλιοί και, το πιο βασικό, μαθαίνεις να είσαι διακριτικός άνθρωπος. Όταν όλοι μένουν σε σκηνές ή τροχόσπιτα, καταλαβαίνετε ότι η ηχομόνωση είναι άγνωστη λέξη, οπότε μαθαίνεις να σέβεσαι τους διπλανούς σου. Μαθαίνεις να μην κάνεις φασαρία για να μην ενοχλήσεις, όπως δεν κάνουν και αυτοί αντίστοιχα, και αν τύχει και υπάρξει κάτι προσωπικό που συζητάνε έντονα, μαθαίνεις να μην ακούς, ακόμη κι αν είσαι στα δύο μέτρα με μοναδικό διαχωριστικό ένα ύφασμα σκηνής. Ακόμα και τώρα, αν είμαστε δίπλα δίπλα και μου ζητήσεις να μην ακούσω για να πεις κάτι ιδιωτικά στο τηλέφωνο, μπορώ να σταθώ δίπλα σου και όντως να μην ακούσω τι θα πεις.
Το camping, όπως ανέφερα, είναι στο Παλούκι -έτσι λέγεται η παραλία- και βρίσκεται στην καρδιά του νομού. Πρόκειται για ένα υπέροχο και ακατέργαστο μέρος. Πολύ κοντά υπάρχουν μποστάνια με καρπούζια, όπου όταν ήμασταν παιδιά πηγαίναμε και κλέβαμε καρπούζια ή παίζαμε κρυφτό ανάμεσα στα χόρτα (κάτι που τα παιδιά κάνουν ακόμα). Στα δέκα λεπτά είναι ο Μαραθιάς, μια φανταστική παραλία δίπλα σε δάσος. Έχοντας δύο αρχαία θέατρα σε πολύ κοντινή απόσταση -το θέατρο της Αρχαίας Ολυμπίας και της Αρχαίας Ήλιδας- τα καλοκαίρια εκεί δεν περιλαμβάνουν μόνο βουτιές και κυνηγητό στα μποστάνια, αλλά και πολλές παραστάσεις, τις οποίες παρακολουθούσαμε σχεδόν ευλαβικά.
Και, φυσικά, τρελά ηλιοβασιλέματα. Η περιοχή είναι δυτική, οπότε κάθε απόγευμα βλέπεις τον ήλιο να χάνεται στη θάλασσα με τόσο εντυπωσιακά χρώματα, που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τους τουρίστες που τρέχουν στη Σαντορίνη και χειροκροτάνε την περιστροφή της γης. Η αμμουδιά εκτείνεται για χιλιόμετρα και φτάνει μέχρι τον Καϊάφα, και ακόμα πιο κάτω, στην Κυπαρισσία. Έτσι, σχεδόν κάθε απόγευμα, εκεί στην golden hour, βγάζουμε τις σαγιονάρες και περπατάμε δίπλα στο κύμα μέχρι την Αγία Μαρίνα ή τον Προφήτη Ηλία. Εναλλακτικά, μπορείς να κατευθυνθείς από την άλλη πλευρά και να πας προς την Κουρούτα, αν θέλεις ποτό ή σουβλάκια. Μάλιστα, τη δεκαετία των ’00s υπήρχε ένα τρομερό club στην Κουρούτα, το «Kahlua», στο οποίο περάσαμε την εφηβεία μας με έρωτες, ποτά, απογοητεύσεις και άπειρες παρατηρήσεις τύπου «τι ώρα είναι αυτή που γυρίσατε χθες;».
Προσφέρει πολλές επιλογές και όλες σε κοντινή απόσταση, από την ορεινή Ηλεία μέχρι τη Σκαφιδιά, το Κατάκολο (το επίνειο του Πύργου) και το Κορακοχώρι. Ο κόσμος είναι φιλικός, απλός και ανεπιτήδευτος. Γι’ αυτό, όπου και να πάω ταξίδι, πάντα θέλω να περνάω έστω για λίγο -αν δεν έχω πολλές μέρες- από την περιοχή. Η εικόνα του εύφορου κάμπου, του γεμάτου νερά και πρασινάδες, χωρίς υπερβολικό τουρισμό, χωρίς ξαπλώστρες, χωρίς δηθενιές, χωρίς «ελιτίστικα» καφενεία αλλά με πραγματικά καφενεδάκια, χωρίς να προσπαθεί να αποδείξει κάτι που δεν είναι, με χαλαρώνει και με επαναπροσδιορίζει. Μου δίνει την ευκαιρία να πετάξω την τσίτα και την καταπίεση της πόλης και, αντί να ασχολούμαι με δουλειές ή υποχρεώσεις, να περάσω όλη μου τη μέρα περιφράζοντας αυγά χελώνας Καρέτα-Καρέτα. Αυτές έρχονται από τη Ζάκυνθο απέναντι και γεννάνε στην παραλία μας, κι εμείς προστατεύουμε τις φωλιές για να μην τα πατήσει κάποιος κατά λάθος. Και όταν τελειώσει αυτό, πίνεις ένα ωραιότατο τσιπουράκι ξυπόλητη στην ταβέρνα και συζητάς για τα χελωνάκια ή για την κυρία Ελένη που φέτος ξεκίνησε τα μπάνια από τον Μάρτιο. Έτσι, απλά και όμορφα.
Η Ήρα Κατσούδα είναι stand up comedian, ηθοποιός και podcaster.
Το άρθρο αποτελεί προσωπική άποψη και αφήγηση της γράφουσας. Το περιεχόμενο δημοσιεύεται όπως παραδόθηκε από τη δημιουργό του, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση από την ομάδα του Travel.gr, πέραν των απαραίτητων συντακτικών ή τεχνικών διορθώσεων.
Διαβάστε ακόμα:
Κυλλήνη: Υπέροχες αμμουδιές, γραφικά χωριά και ένα επιβλητικό μεσαιωνικό κάστρο
Διασχίζοντας την Ηλεία: Ένας προορισμός με λιμναίες δράσεις, οινοποιεία και επισκέψιμα ελαιοτριβεία
Καϊάφας: Η αρχαία λουτρόπολη της Ηλείας που εξελίσσεται σε πολυπρόσωπο προορισμό
