Η Σίφνος έχει μια ιδιαίτερη ισορροπία. Έχει ζωή, χωρίς να γίνεται πολύβουη, και έναν κοσμοπολίτικο αέρα που δεν αλλοιώνει την αυθεντικότητά της. Για μένα, η Σίφνος έχει τρία σταθερά σημεία στη δική μου αφήγηση και στην προσωπική μου γαλήνη. Τρεις «βάσεις» που ορίζουν κάθε φορά την εμπειρία: είναι η Χερρόνησος, το Κάστρο και ο Αρτεμώνας.
Ας μιλήσουμε για τη Χερρόνησο ή, καλύτερα, ας ζήσουμε τη Χερρόνησο
Σπανίως θα σου μιλήσουν γι’ αυτό το μέρος. Η Χερρόνησος, στο βόρειο άκρο του νησιού, είναι ένα καταφύγιο. Ένας μικρός, σχεδόν κρυμμένος όρμος, που μοιάζει να προστατεύεται από τον ίδιο τον χρόνο. Το τοπίο είναι απλό, σχεδόν μινιμαλιστικό: ελάχιστα σπίτια, μια μικρή αμμώδης παραλία, ψαροκάικα που λικνίζονται ήρεμα στο νερό. Κι όμως, μέσα σε αυτή την απλότητα υπάρχει μια βαθιά αίσθηση πληρότητας. Και το καλύτερο; Κάτω στην παραλία δεν έχει internet και δεν πιάνει το κινητό! Είχαμε ξεχάσει πώς είναι να βλέπεις ανθρώπους που δεν είναι σκυμμένοι πάνω από μια οθόνη.
Εδώ οι μέρες κυλούν διαφορετικά. Ξεκινάμε με μια βουτιά σε νερά ήρεμα, σχεδόν ακίνητα, συνεχίζουμε με φαγητό δίπλα στη θάλασσα, στα δυο ταβερνάκια τρώγοντας ό,τι έχουν πιάσει σήμερα τα καΐκια.
Ας μιλήσουμε για αισθητική κι αρχοντιά ή, καλύτερα, ας περπατήσουμε στον Αρτεμώνα
Ο Αρτεμώνας είναι ίσως η πιο κομψή έκφραση της Σίφνου. Ένας τόπος που δεν προσπαθεί να σου τραβήξει την προσοχή, αλλά το κάνει με φυσικότητα, μέσα από την αρχιτεκτονική του ισορροπία και τη λεπτομέρεια. Αρχοντικά σπίτια με αυλές γεμάτες λουλούδια, περίτεχνα μπαλκόνια, καθαρές γραμμές και μια αίσθηση φροντίδας σε κάθε γωνιά. Περπατώντας στον Αρτεμώνα, νιώθεις ότι όλα έχουν μια ήσυχη αρχοντιά και ότι τίποτα δεν είναι υπερβολικό, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Περπατάμε ανέμελοι στα σοκάκια εδώ δεν στριμώχνεσαι, όλα είναι πιο ήσυχα, καθόμαστε στα δυο αγαπημένα μας στέκια, τρώμε τους μεζέδες μας. Σήμερα θα πάμε για γλυκό; Ή θα πετύχουμε φίλους στον δρόμο να κάθονται στο πεζούλι για ένα ποτό; Ή τελικά δεν θα κάνουμε τίποτα απ’ όλα αυτά και θα καταλήξουμε με μια μπίρα στο χέρι κάτω στις Καμάρες; Όλα εδώ γίνονται με έναν φυσικό ρυθμό, χωρίς υπερβολή.
Ας μιλήσουμε για πεντανόστιμη τοπική κουζίνα ή, καλύτερα, ας φάμε στα περίφημα στέκια της Σίφνου
Υπάρχει κάτι που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ταυτότητα του νησιού: η γαστρονομία. Η Σίφνος είναι ένας όμορφος προορισμός με γεύση, μνήμη και χαρακτήρα. Είναι ένας τόπος όπου το φαγητό έχει ρίζες, ιστορία και ουσία. Δεν είναι τυχαίο ότι από εδώ κατάγεται ο Νικόλαος Τσελεμεντές, ο άνθρωπος που σφράγισε την ελληνική κουζίνα. Και αυτή η παράδοση δεν είναι μουσειακή, είναι ζωντανή, καθημερινή.
Ναι, μ’ αρέσει πολύ που στις ταβέρνες και τα εστιατόρια του νησιού βρίσκουμε τα εδέσματα που έχουν σημαδέψει την ιστορία του νησιού: τη ρεβυθάδα και τους ρεβυθοκεφτέδες, την καπαροσαλάτα, φυσικά το περίφημο μαστέλο στο πήλινο. Παίρνουμε τα τοπικά γλυκά από τα μαγαζιά που ψωνίζουν και οι ντόπιοι, μελόπιτα, αμυγδαλωτά κατσαρόλας κ.τ.λ., και όλα έχουν μια αίσθηση φροντίδας, σαν να κουβαλούν μέσα τους κάτι από τον τόπο και τους ανθρώπους του.
Πολύ σημαντικό: οι πρώτες ύλες είναι εξαιρετικές. Θα το νιώσετε κι εσείς στη Σίφνο, η εστίαση είναι πολύ προσεγμένη και δεν θα σε αντιμετωπίσουν ως τουρίστα. Δεν έχουμε φάει ούτε μια φορά κάτι που να μας ενόχλησε.
Ας βρούμε ένα μέρος να σου κόβει την ανάσα -ή καλύτερα, ας πάμε στο Κάστρο
Το Κάστρο της Σίφνου είναι χτισμένο στην άκρη του βράχου, στην ανατολική πλευρά του νησιού, και στέκεται απέναντι στο Αιγαίο με μια αθόρυβη δύναμη. Συνήθως πηγαίνουμε στο σούρουπο. Το φως χαμηλώνει, γλιστρά πάνω στα λευκά σπίτια και χάνεται μέσα στα στενά περάσματα, κι όλα μοιάζουν να κινούνται πιο αργά. Κατεβαίνοντας το μονοπάτι προς το εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων, αυτή τη μικρή, λευκή εκκλησία που στέκεται μόνη της πάνω στον βράχο, έχεις την αίσθηση ότι περνάς σε έναν άλλο χρόνο. Ναι, θα πάρουμε ένα ποτήρι λευκό κρασί στο χέρι και θα μείνουμε εδώ μέχρι να νυχτώσει.
Πάμε για μπάνιο;
Βρίσκω συχνά τον εαυτό μου να ονειρεύεται μια βουτιά στο Βαθύ με τη γαλήνη του και το εκπληκτικό φαγητό πάνω στο κύμα, ώρες ατελείωτες να καθόμαστε στις Καμάρες και ν’ ανηφορίζουμε στο δωμάτιό μας στο πανέμορφο κατάλυμα του Γιάννη. Ο Πλατύς Γιαλός είναι ιδανικός για οικογένειες. Η παραλία Γλυφού είναι αγαπημένη μας επιλογή. Από εκεί παίρνουμε το μονοπάτι για τη Χρυσοπηγή, ένα εικοσάλεπτο περίπου, είναι υπέροχο, ακολουθήστε το. Αγαπώ πραγματικά τα καλοκαιρινά πρωινά στην Παναγία της Χρυσοπηγής, το εμβληματικό μοναστήρι χτισμένο πάνω στον βράχο, που μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στη γη και τη θάλασσα. Αλλά πάνω απ’ όλα, είναι το συναίσθημα που σου αφήνει.
Μη το χάσετε με τίποτα!
Κάθε Σεπτέμβριο το νησί γιορτάζει και γίνεται σημείο αναφοράς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το περίφημο Φεστιβάλ Γαστρονομίας «Νικόλαος Τσελεμεντές», που πραγματοποιείται στον Αρτεμώνα, είναι μια αυθεντική, ανοιχτή γιορτή, γεμάτη αρώματα, μουσικές και ανθρώπους που μοιράζονται κάτι πραγματικό.
Δεν σας κρύβω πως με συγκινεί αφάνταστα ο τρόπος που συμμετέχει ολόκληρο το νησί σ’ αυτή τη γιορτή, όπου γίνονται όλοι μια αγκαλιά. Είναι αληθινά πανέμορφο αυτό. Και σπάνιο. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Σίφνου κάνει ένα μικρό θαύμα και μικροί και μεγάλοι εναρμονίζονται σ’ αυτό. Αν μπορείτε στις αρχές του φθινοπώρου να βρεθείτε στη Σίφνο, μη χάσετε με τίποτα το Φεστιβάλ. Θα με θυμηθείτε.
Το Μαρούσι είναι μια γειτονιά που έχει πολλούς Σιφνιούς, που τους πετυχαίνω στον δρόμο και χαίρομαι σαν μικρό παιδί, όταν με ρωτούν πότε θα κατέβω στο νησί. Έστω για λίγο, καμαρώνω τον εαυτό μου σαν να ’μουν ντόπιος, δανείζομαι κάτι από την αύρα του τόπου, παίρνω βαθιά ανάσα και υπόσχομαι στον εαυτό μου να επιστρέψω.
*O Πέτρος Κουμπλής γράφει και διαβάζει ιστορίες, βιβλία και θεατρικά, παρουσιάζει εκπομπές και events, λατρεύει το ραδιόφωνο (τον ακούμε κάθε μέρα 15.00-18.00 στον Μέντα 88) και τα τελευταία χρόνια είναι διευθυντής περιεχομένου των μουσικών ραδιοφώνων Μέντα 88, Pepper 96.6, Happy 104.
Διαβάστε ακόμα:
Γιατί τα πανηγύρια της Σίφνου ξεχωρίζουν στις Κυκλάδες
Στο Κάστρο της Σίφνου: Μια βουτιά στη μεσαιωνική μαγεία των Κυκλάδων
Σίφνος: Εξερευνώντας τον γαστρονομικό πλούτο και την κεραμική τέχνη της
