Την έχουν αποκαλέσει με πολλούς τρόπους, από πόλη του Αγίου Δημητρίου μέχρι «νύμφη του Θερμαϊκού». Εμείς προτιμάμε το δεύτερο, καθώς απολαμβάνουμε να περπατάμε δίπλα στη θάλασσα που τη βρέχει και ξεκουράζει το βλέμμα μας, από το Παλιό Λιμάνι έως τη Νέα Παραλία, με ορίζοντα το Μέγαρο Μουσικής και ακόμα παραπέρα. Πρόκειται για αγαπημένη συνήθεια στην όμορφη συμπρωτεύουσα, πολλώ δε μάλλον όταν η ζέστη υποχωρεί και η πόλη περνά στο φθινόπωρο.
Είναι μια εποχή ιδανική για να εξερευνήσουμε και να απολαύσουμε μια πολυαγαπημένη πόλη που διατηρεί ανεξίτηλη τη γοητεία της, όποια εποχή κι αν την επισκεφτούμε. Τα αρχιτεκτονικά της κτίσματα, τα δημόσια μνημεία και τα ποικίλα μουσεία της, η μεγάλη πλατεία Αριστοτέλους, τα ρομαντικά μπαράκια και τα χουχουλιάρικα καφέ, οι ζεστές αίθουσες κινηματογράφου και, βέβαια, η μοναδική γαστρονομία της, χάρη στην οποία η Θεσσαλονίκη αποτελεί μέλος του Δικτύου Δημιουργικών Πόλεων της UNESCO στον τομέα της Γαστρονομίας, συνθέτουν πολλές διαφορετικές αφορμές για να την ανακαλύψει κανείς.
Είναι η πόλη η οποία κάθε Νοέμβριο και Μάρτιο φιλοξενεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, αντίστοιχα, αγκαλιάζοντας κινηματογραφιστές, ντοκιμαντερίστες και το σινεφίλ κοινό. Είναι η πόλη στην οποία κάθε άνοιξη συρρέουν βιβλιόφιλοι χάρη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου. Είναι η πόλη του Φεστιβάλ Κόμικ και της πολυπροβαλλόμενης ΔΕΘ, που δροσίζεται από το δάσος του Σέιχ Σου και το Δημοτικό Άλσος Δελασάλ, αλλά και η πόλη που υποδέχεται πλήθος πιστών για να περάσουν το κατώφλι του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου της πόλης, και του Ιερού Ναού της του Θεού Σοφίας. Ανάμεσα στους επισκέπτες της βρίσκονται φυσικά και οι λάτρεις της Ιστορίας, που αναζητούν τα ίχνη διαφορετικών εποχών σε σημεία όπως το Γαλεριανό συγκρότημα, η Ρωμαϊκή Αγορά και ο Πύργος Επταπυργίου. Μια ολοζώντανη μητρόπολη που ανανεώνεται συνεχώς, στην οποία οι επισκέπτες και οι κάτοικοι απολαμβάνουν κορυφαίες επιλογές αγορών, έχοντας στη διάθεσή τους συνολικά 4 μεγάλα και σύγχρονα καταστήματα Public που καλύπτουν στρατηγικά κάθε πλευρά της.
Είναι ορισμένα μόνο από όσα καθιστούν την πόλη ένα πραγματικό στολίδι και ιδανικό προορισμό είτε για ένα διήμερο ή τριήμερο είτε για πολυήμερη απόδραση. Έτσι και εμείς, αδράξαμε την ευκαιρία και βρεθήκαμε ξανά στην αγαπημένη μας πόλη. Από το αεροδρόμιο κατεβήκαμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και κάναμε στάση στο Παλιό Λιμάνι για να πιούμε τη σοκολάτα μας, να φάμε παραδοσιακό κουλούρι Θεσσαλονίκης και να γευτούμε λίγη μπουγάτσα με τυρί.
Πήραμε δυνάμεις και ξεκινήσαμε την περιήγησή μας, με μια μικρή, πρακτική στάση στην καρδιά του κέντρου, στο Public Τσιμισκή (Τσιμισκή 24 & Μητροπόλεως 33). Ο ουρανός είχε ήδη αρχίσει να βαραίνει και μια ομπρέλα στην τσάντα μάς φάνηκε η πιο συνετή αγορά για τη συνέχεια της ημέρας. Μια μάλλον καθημερινή λεπτομέρεια, που λίγη ώρα αργότερα απέκτησε σχεδόν απρόσμενα τη δική της θέση στη διαδρομή μας. Βγαίνουμε από τα Public και συνεχίζουμε να βαδίζουμε στην Τσιμισκή. Στρίβουμε δεξιά στην οδό Εθνικής Αμύνης και κατηφορίζουμε προς την παραλία, περνώντας απέναντι από τον κήπο και το μεγάλο σιντριβάνι της ΧΑΝΘ.
Στη συνέχεια, διασχίζουμε τη Λεωφόρο 30ής Οκτωβρίου και κατευθυνόμαστε προς τον Πύργο-σύμβολο της πόλης, κάνοντας πρώτα μια στάση στο άγαλμα του Νικολάου Βότση δίπλα στο Βασιλικό Θέατρο για να το απαθανατίσουμε. Τα σύννεφα τρέχουν και, στην προσπάθειά μας να τα φωτογραφήσουμε, βάζουμε στο κάδρο μια σπιθαμή από τη μεγαλοπρέπεια του Λευκού Πύργου. Συνεχίζοντας τη βόλτα μας δίπλα στη θάλασσα, περνάμε από τον επιβλητικό έφιππο ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και φτάνουμε λίγο πιο κάτω, στη Νέα Παραλία, για να θαυμάσουμε το περίφημο έργο του Γιώργου Ζογγολόπουλου «Ομπρέλες». Η σύμπτωση δεν περνά απαρατήρητη: λίγα λεπτά μετά τη δική μας αγορά, στεκόμαστε μπροστά στις πιο διάσημες «Ομπρέλες» της Θεσσαλονίκης.
Όσες φορές και να τον έχουμε τραβήξει φωτογραφία, όσο και να έχουμε καθίσει να τον παρατηρούμε, κάθε φορά θα είναι διαφορετική, σαν να ανακαλύπτουμε ακόμα μια γωνιά του την οποία δεν την είχαμε προσέξει. Ο εκάστοτε καιρός επηρεάζει τον φωτισμό του, θαρρείς ότι τα λιγοστά σύννεφα και η σχετικά χαμηλή θερμοκρασία του υπενθυμίζουν ότι είναι φθινόπωρο και δεν θα λούζεται, πλέον, συχνά, από τις ακτίνες του ήλιου. Αυτή η ανατολική πλευρά της πόλης, που σφύζει από ζωή, συνδέεται άμεσα με τις μεγάλες αναπτύξεις της Πυλαίας: εκεί όπου οι λάτρεις του shopping δίνουν ραντεβού στο Public Πυλαία Cosmos (Mediterranean) για τις tech και πολιτιστικές τους αναζητήσεις.
Ένα ελαφρύ φθινοπωρινό αεράκι κατευθύνει το βάδισμά μας καθώς ξεκινάμε για μια περιήγηση στην καρδιά της πόλης. Ανηφορίζοντας τον πεζόδρομο της Δημητρίου Γούναρη από την Εγνατία, περνάμε δίπλα από την αψίδα του Γαλερίου και λίγα μέτρα πιο πάνω, βρισκόμαστε έξω από τη Ροτόντα. Οι ξένοι επισκέπτες στέκονται και θαυμάζουν το θολωτό κτίσμα του 4ου αι. μ.Χ. προτού περάσουν το κατώφλι για να θαυμάσουν τα περίφημα ψηφιδωτά και να ανατρέξουν στην ιστορία της στον χρόνο μέσα από βίντεο τα οποία αναπαράγονται στην αίθουσα πολυμέσων. Δέντρα με πεσμένα φύλλα και τριανταφυλλιές δίχως άνθη στέκονται στον προαύλιο χώρο της Ροτόντα, όπου δεσπόζει επίσης ο οθωμανικός μιναρές. Επιστρέφοντας προς την Εγνατία και συνεχίζοντας λίγο πιο ανατολικά στη διασταύρωση με την Εθνικής Αμύνης, συναντάμε το περίφημο σιντριβάνι της πλατείας Συντριβανίου και ακούμε δυο ντόπιους που στέκονται να ανατρέχουν στην ιστορία του ως «Κρήνη Χαμιδιέ» και στον σκοπό κατασκευής του: να παρέχεται πόσιμο νερό στους κατοίκους και τους περαστικούς της πόλης.
Επόμενος σταθμός η Άνω Πόλη με τις οθωμανικές κρήνες, τα κάστρα, τον Πύργο Τριγωνίου, το Επταπύργιο -μεταξύ άλλων- προσφέροντας πανοραμική θέα στο περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου, στην πόλη της Θεσσαλονίκης και στον κόλπο του Θερμαϊκού. Περπατάμε δίπλα στα επιβλητικά τείχη και τους πύργους, τμήμα των οχυρώσεων για την προστασία του τότε. Τα βήματά μας μάς οδηγούν σε παραδοσιακή ταβέρνα στην οποία καθόμαστε και γευματίζουμε με θέα όλη την πόλη. Έπειτα κάνουμε στάση σε ζαχαροπλαστείο και γλυκαίνουμε τους ουρανίσκους μας με το γλύκισμα-σήμα κατατεθέν της πόλης, τα τρίγωνα Πανοράματος, τα χειροποίητα χωνάκια με τριγωνικό σχήμα, από τραγανό, σιροπιασμένο φύλλο, γεμιστό με βελούδινη, μυρωδάτη κρέμα.
Θέλουμε η μέρα μας να περιλαμβάνει όσο περισσότερες εικόνες από τη Θεσσαλονίκη, και το γεγονός ότι ξεκινήσαμε την περιήγησή μας νωρίς, είναι υπέρ μας. Έχοντας χωνέψει φαγητό και γλυκό, κατηφορίζουμε και καταλήγουμε στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης όπου επίσης δεν σταματάμε να περπατάμε παρά μόνο σε ορισμένα σημεία για να παρατηρήσουμε το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα συντριβάνια Νέας Παραλίας και τις «Ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου καθώς και το «Φεγγάρι στην Ακτή», το γλυπτό-ημισέλινος που αναδύεται μέσα από τη θάλασσα, λίγο πιο πέρα από την ξύλινη εξέδρα, και φέρει την υπογραφή του Παύλου Βασιλειάδη.
Πιο κάτω βρίσκονται ο Κήπος του Ήχου, ο Κήπος των Ρόδων, ο Κήπος του Νερού. Τους ρίχνουμε ένα βλέφαρο και παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής προς το κέντρο, που μας οδηγεί στα Λαδάδικα. Παράλληλα, φτιάχνουμε το πρόγραμμά μας για τις επόμενες ημέρες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τα δεκάδες μουσεία που θα θέλαμε να επισκεφτούμε ξανά, όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης με τα μοναδικά ευρήματα της Μακεδονικής ιστορίας, το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού με έργα τέχνης και αντικέιμενα της βυζαντινής κληρονομιάς, το MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων.
Μια πολιτιστική διαδρομή που, αν επιλέξει κανείς να την επεκτείνει προς την ανατολική πλευρά της πόλης, συνδυάζεται ιδανικά με μια στάση στο Public + home Πυλαία (Λεωφ. Γεωργικής Σχολής/Ποσειδώνος) για να καλυφθούν κάθε είδους ανάγκες για το σπίτι ή το ταξίδι.
Οι μέρες παραμονής στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούν για την εξερεύνηση όλων των παραπάνω, ενώ κάθε επιστροφή στην πόλη συνεπάγεται νέες εμπειρίες, την ενατένιση σημείων τα οποία είχαμε αγαπήσει από προηγούμενη περιήγηση, την εφαρμογή αγαπημένων συνηθειών όπως το περπάτημα. Μία διαδικασία μέσω της οποίας μπορούμε να εντοπίσουμε ένα κατάστημα που μπορεί να μας εξυπηρετεί κατά την παραμονή μας στην πόλη.
Ακόμα και για όσους επιλέγουν να εξερευνήσουν τις δυτικές συνοικίες, η στάση στο Public + home Σταυρούπολη (Λαγκαδά 341/Μίκη Θεοδωράκη 341) προσφέρει την ίδια κορυφαία εμπειρία εξυπηρέτησης, ολοκληρώνοντας ιδανικά τον χάρτη των αγορών.
Εκεί, το φιλικό προσωπικό μάς βοήθησε να βρούμε το κατάλληλο για εμάς smartphone προκειμένου να απαθανατίσουμε σε άρτια ανάλυση όσο το δυνατόν περισσότερες στιγμές από το ταξίδι μας. Το ευχάριστα διαμορφωμένο περιβάλλον του καταστήματος και η τεράστια ποικιλία προϊόντων τεχνολογίας ήταν η «αιτία» που καθυστερήσαμε να περάσουμε την πόρτα της εξόδου. Μάλιστα, η αγορά του smartphone συμπληρώθηκε με την ηλεκτρονική κράτηση ενός βιβλίου για την Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης, που το θέλαμε από καιρό, καθώς ένα ταξίδι πάντα μας «ανοίγει την όρεξη» για να μαθαίνουμε νέα πράγματα, σε μια πόλη που ξέρει να ζει την κάθε της στιγμή.
