Η Ξάνθη τελικά ορίζει τους ανθρώπους της, πολύ παραπάνω από όσο και οι ίδιοι μπορεί να νομίζουν. Και κάθε φορά που επιστρέφω εκεί, νιώθω μια τόσο μεγάλη οικειότητα, που μου υπενθυμίζει με τρόπο διακριτικό αλλά και έντονο ταυτόχρονα, γιατί την αγαπώ τόσο πολύ. Την περπατάω πάντα χωρίς πρόγραμμα ή συγκεκριμένο σχέδιο στο μυαλό μου. Μπαίνω στην Παλιά Πόλη και απλώς αφήνομαι στην αγκαλιά της. Στενά με πέτρα, σπίτια με χρώμα, μπαλκόνια που κοιτάνε το ένα το άλλο. Δεν έχει κάτι επιτηδευμένο, είναι μια, μέσα στην απλότητά της, όμορφη πόλη, χωρίς να προσπαθεί και χωρίς να επιδεικνύεται.
Εκεί θα βρω πάντα έναν καφέ να πιω, θα συναντήσω έναν φίλο για να πούμε τα δικά μας, θα ακούσω μια μουσική που έρχεται από κάπου και θα μου κλέψει την προσοχή και εκεί ότι κι αν κάνω, θα με κυριεύσει η αίσθηση ότι όλα κυλάνε πιο ήρεμα. Είναι φυσικά η οικογένειά μου που βρίσκεται εκεί, είναι το γνώριμο και το γνωστό που συναντώ σε κάθε γωνιά και μου έχει εντυπωθεί στη μνήμη μου, είναι και το που το κάθε στενάκι μου φέρνει και μια ανάμνηση.
Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ ωστόσο στην Ξάνθη είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι. Η πόλη είναι πολυπολιτισμική, αλλά όχι με τον τρόπο τον «τουριστικό». Είναι μια συνθήκη ουσιαστική και απόλυτα αληθινή. Οι κάτοικοί της ζουν μαζί, συνυπάρχουν ειρηνικά και μοιράζονται πράγματα χωρίς να το κάνουν θέμα. Και αυτή η συνύπαρξη και το μοίρασμα αποτυπώνονται επίσης και στο φαγητό μας και ακόμα περισσότερο στα γλυκά. Πεντανόστιμα και λαχταριστά, με έντονες επιρροές από την ανατολή, είναι σιροπιαστά, πλούσια και ναι το παραδέχομαι ακαταμάχητα, αφού πολύ δύσκολα θα καταφέρει κανείς να φάει μόνο ένα.
Όσο για τη μουσική, αυτή υπάρχει παντού. Ίσως γιατί εδώ γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ίσως πάλι γιατί απλά ταιριάζει τόσο πολύ στην πόλη. Η «οικία του Μάνου Χατζιδάκι» πάντως, είναι ένα μέρος που πάντα με γοητεύει και με κάνει να θέλω να σταματάω λίγο παραπάνω, κατά τις περιπλανήσεις μου, όχι τόσο επειδή θέλω να το απολαύσω ως αξιοθέατο, αλλά κυρίως επειδή με κάνει να αναλογιστώ και να αναγνωρίσω το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν τέτοια ίχνη και τέτοια σημεία αναφοράς, μέσα σε μια πόλη.
Αν πάλι βρεθείς εδώ την περίοδο του Ξανθιώτικου Καρναβαλιού θα την δεις τελείως αλλιώς. Πολύς κόσμος, εντυπωσιακές παρελάσεις, μουσική παντού και χορός. Kάτι πολύχρωμο και μαγικό. Είναι μια περίοδος που η πόλη λες και μεταμορφώνεται και μεμιάς γίνεται πιο ανοιχτή, πιο χαλαρή και πιο ζωντανή. Και ναι θα ζήσεις ένα εορταστικό πάρτι που, αν κινηθείς στους ρυθμούς του, θα το ευχαριστηθείς, θα διασκεδάσεις και θα γελάσεις με όλη σου την καρδιά.
Όταν θέλω να φύγω λίγο από την πόλη, πηγαίνω προς τον Νέστο ποταμό. Το νερό, η φύση και η ησυχία κυριαρχούν. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι συγκεκριμένο, απλά πρέπει να είσαι εκεί και να αφεθείς. Εκεί κατάλαβα τι σημαίνει λύτρωση. Στις μέρες της καραντίνας η διέξοδος μας ήταν εκεί, αντικειμενικά σε ένα από τα όμορφα μέρη που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Τώρα, αν συνεχίσεις εναλλακτικά προς τα ορεινά, σε περιμένουν μοναδικές διαδρομές, θεαματικοί καταρράκτες και επισκέπτες που είτε απλά περιηγούνται και απολαμβάνουν είτε τρέχουν σε αγώνες μέσα στη φύση. Στο δασικό χωριό Ερύμανθου διοργανώνονται μάλιστα κάθε χρόνο τουλάχιστον δύο αγώνες μέσα στη φύση. Είναι ίσως ό,τι πιο θεαματικό και πιο όμορφο μπορεί να ζήσει ένας αθλητής. Εγώ βέβαια από τη άλλη, συνήθως προτιμώ να περπατάω απλώς, αφού το βρίσκω και πιο ασφαλές και πιο ξεκούραστο.
Η Ξάνθη κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν είναι μια πόλη εντυπωσιακή, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον. Πάντα όμως μου αρέσει να ακούω και να μαζεύω εντυπώσεις από τρίτους. Έχω συναντήσει και έχω μιλήσει με δεκάδες ανθρώπους που μου λένε ότι «πήγαμε πριν πέντε χρόνια και δεν την έχουμε ξεχάσει. Ή άλλοι που μου λένε πως «ήμουν φαντάρος εκεί και την αγάπησα την πόλη σας» και άλλοι πιο πολλοί που παραδέχονται πως «είναι πανέμορφο μέρος».
Με αυτά και με τα άλλα καταλαβαίνετε λοιπόν πως η Ξάνθη είναι από εκείνα τα μέρη που τα εκτιμάς όσο μένεις και σε κερδίζουν μέρα με τη μέρα. Και κάπως έτσι, χωρίς καν να το καταλάβεις, θέλεις να ξαναγυρίσεις και να ξαναπάς και να την ξαναπερπατήσεις. Και να νιώσεις ότι επέστρεψες ή ότι βρίσκεσαι, είτε ξανά είτε για πρώτη φορά εκεί, στην Ξάνθη μας.
*Η Νίνα Μαζάνη είναι τραγουδίστρια και ηθοποιός. Κάνει προσωπικές εμφανίσεις με τη μπάντα της σε όλη την Ελλάδα και θα είναι και μαζί με τον APON στο τουρ του.
Διαβάστε ακόμα:
Η Ξάνθη ως city-break προορισμός: Ιστορία, αρχιτεκτονική, πολιτισμός
Σταυρούπολη: Ο κρυμμένος θησαυρός της Ξάνθης
Καταρράκτης του Λειβαδίτη: Ένα εντυπωσιακό δημιούργημα της φύσης στην Ξάνθη
