«Εκεί, προς τις γραμμές του Νότιου απείρου περήφανο ως λικνίζονταν το πλοίο με δύο γλαρά φουγάρα και ονείρου φώτα χρυσά…» περιγράφει ο Γιάννης Σκαρίμπας τον Τιτανικό. Ένα πλοίο γεμάτο εικόνες αντίθετες μεταξύ τους: η αισθητική σε όλες της τις εκφάνσεις, η πολυτέλεια, η ταχύτητα με την οποία «έσχιζε» την επιφάνεια του ωκεανού, η φήμη του ως αβύθιστου πλοίου που κατέρρευσε μετά την πρόσκρουση με παγόβουνο οδηγώντας το στον βυθό και στον χαμό περίπου 1.500 επιβατών.
Η εικόνα της βύθισης του υπερωκεάνειου τη νύχτα της 14ης προς την 15η Απριλίου 1912, είτε μέσα από φωτογραφίες αρχείου όσων βρίσκονταν στις βάρκες, είτε από την ταινία «Titanic» (1997) του Τζαίημς Κάμερον, δεν αφήνει ασυγκίνητο το κοινό. Θα μπορούσαμε μάλιστα, να πούμε, πως αφορά στον καθένα· διότι, με τη βουτιά του στα βάθη του ωκεανού, ο Τιτανικός πήρε μαζί του ανθρώπους που ονειρεύτηκαν ένα καλύτερο μέλλον, ανθρώπους που απογοητεύτηκαν, συγκινήθηκαν, αγάπησαν και αγαπήθηκαν, ανθρώπους που μετά την άφιξή τους στον προορισμό του πλοίου, τη Νέα Υόρκη, θα ξεκινούσαν μία νέα ζωή.
Η βύθιση του πλοίου αντανακλά, επίσης, την αδυναμία της ανθρωπότητας απέναντι στη δύναμη της φύσης. Όσοι βρέθηκαν στις βάρκες περιμετρικά του Τιτανικού ενώ αυτός βούλιαζε, δεν μπορούσαν παρά να παρατηρούν με τρόμο την αφάνισή του – παρέμειναν εκεί αναμένοντας βοήθεια ενώ ο Τιτανικός, κάτω τους, όδευε προς το αιώνιο σπιτικό του.
Στιγμές όπως αυτές, που αφορούν όλη τη διαδρομή του υπερωκεάνειου –από την κατασκευή, την αναχώρησή του από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας και την πορεία του παρθενικού ταξιδιού του, έως την καθημερινότητα των επιβατών στο πλοίο, την πρόσκρουση στο παγόβουνο και τη σιωπή του ναυαγίου– ξετυλίγονται στη διαδραστική έκθεση «Titanic: An Immersive Voyage» η οποία ξεκινά να δέχεται επιβάτες-επισκέπτες από τις 12 Οκτωβρίου στο Digital Theater Γουδί.
Έχοντας προσελκύσει περισσότερους από 40.000.000 επισκέπτες διεθνώς, η εν λόγω έκθεση δημιουργεί μια εμπειρία που κινείται ανάμεσα στην ιστορική τεκμηρίωση και τη συναισθηματική αφήγηση. Οι επισκέπτες περνούν από τις καμπίνες, τις αίθουσες και τα καταστρώματα του πλοίου, ακούν τις προσωπικές ιστορίες επιβατών, παρατηρούν τα αυθεντικά αντικείμενα που ανασύρθηκαν από κοινού με τις χειρόγραφες επιστολές τους. Ξεχωριστή είναι η πρωτοποριακή εμπειρία περιήγησης μέσω VR, η οποία δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να εξερευνήσουν το σημείο όπου βρίσκεται σήμερα το ναυάγιο του Τιτανικού, περισσότερα από τέσσερα χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια του Βόρειου Ατλαντικού.
«Φωνή» σε πρόσωπα και στιγμές του ταξιδιού δίνουν οι διηγήσεις επτά Ελλήνων ηθοποιών. Η Πέμη Ζούνη αναλαμβάνει την κεντρική αφήγηση, συνδέοντας τις διαφορετικές ιστορίες και οδηγώντας τον επισκέπτη στη διαδρομή του πλοίου. Ο Γιάννης Μπέζος, ως εικονικός κυβερνήτης, συνοδεύει την κατάδυση μέσω VR στο ναυάγιο, σε βάθος άνω των τεσσάρων χιλιομέτρων στον Βόρειο Ατλαντικό. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης αφηγείται την ιστορία των τηλεγραφημάτων, των προειδοποιήσεων και των μηνυμάτων κινδύνου που ανταλλάχθηκαν εκείνη τη νύχτα, ενώ ο Σωτήρης Τσαφούλιας μεταφέρει τον επισκέπτη στο λεβητοστάσιο όπου οι εργάτες κρατούσαν το πλοίο σε λειτουργία. Ο Αιμίλιος Χειλάκης και ο Γιάννης Στάνκογλου γίνονται οι δύο παρατηρητές που εντόπισαν το παγόβουνο λίγες στιγμές πριν από τη σύγκρουση, και η Κατερίνα Λέχου δίνει φωνή στο ίδιο το παγόβουνο, έναν από τους καθοριστικούς «πρωταγωνιστές» της ιστορίας.
Η τεχνολογία αναδεικνύει τον Τιτανικό
Τα παραπάνω δεν θα ήταν δυνατά χωρίς την τεχνολογία και, συγκεκριμένα, χωρίς τις προβολές 3D, video animations, διαδραστικά στοιχεία και τεχνολογία εικονικής πραγματικότητας (VR) που αναπαριστούν τους χώρους του πλοίου και συμβάλλουν στη δημιουργία αντίστοιχων συναισθημάτων όπως αγωνία όταν το πλοίο προσκρούει στο παγόβουνο. Άξιο αναφοράς ότι μέσω της εικονικής περιήγησης δίνεται στους επισκέπτες η δυνατότητα να εξερευνήσουν τα απομεινάρια του Τιτανικού όπως κείτονται σήμερα στο βυθό και έτσι, από απλοί παρατηρητές να συμμετέχουν σε ένα από τα πιο συναρπαστικά ταξίδια της ναυτικής και όχι μόνον ιστορίας.
Στο υποθετικό ερώτημα γιατί το κοινό να θέλει να εμβυθίσει στο δυσάρεστο γεγονός βύθισης ενός πλοίου, η απάντηση βρίσκεται στη μοναδικότητα του Τιτανικού: το κοινό θα ήθελε, έστω για μια στιγμή, να αποτελέσει μέρος αυτής της εμπειρίας και να συνδεθεί ακόμα και νοητά με το αμύθητο πλοίο. Εκτός αυτού, εμβυθιστικές εμπειρίες οι οποίες δεν εμπεριέχουν ιστορικά ή άλλα λάθη, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και από εκπαιδευτικής πλευράς.
Η έκθεση «Titanic: An Immersive Voyage» δεν ενδείκνυται για άτομα που έχουν φωτοευαισθησία και πάσχουν από επιληπτικές κρίσεις.
Διαβάστε ακόμα:
Δύο αιώνες φωτογραφίας «ξετυλίγονται» στη Δράμα
Sagrada Familia: Το αριστούργημα του ισπανικού μοντερνισμού στην «καρδιά» της Βαρκελώνης
Από την Ελλάδα έως το Μαρόκο και την Ισλανδία: Πού έγιναν τα γυρίσματα της «Οδύσσειας» του Νόλαν
