Ταξίδι ζωής στις Φιλιππίνες

Τα περισσότερα ταξίδια ξεκινούν από το κύριο νησί Λουζόν και την πρωτεύουσα Μανίλα, μια μεγάλη και σύγχρονη μητρόπολη. Πρωτεύουσα των Φιλιππίνων από το 1571, όταν η διοίκηση μεταφέρθηκε από το Σεμπού, υπήρξε από νωρίς στρατηγικό και εμπορικό κέντρο της ισπανικής αυτοκρατορίας στον Ειρηνικό -οι Ισπανοί, μάλιστα, την αποκάλεσαν «μαργαριτάρι της Ανατολής», ένας χαρακτηρισμός που αντανακλούσε τη γεωγραφική της θέση και τον πλούτο που συγκέντρωνε τότε. Την περίοδο αυτή θυμίζει η παλιά οχυρωμένη πόλη, η Intramuros. Πίσω από τα τείχη της, που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, σώζονται εκκλησίες και αποικιακά κτίρια που θυμίζουν τη Μανίλα πριν από την καταστροφή του 1945 στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: τότε η πόλη ισοπεδώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά και στη συνέχεια ξεκίνησε η κούρσα της ανοικοδόμησης. Κατέληξε στο να πάρει τη σημερινή μορφή της, με την άναρχη δόμηση και τα πολλά αντιφατικά της πρόσωπα που τελικά την κάνουν ενδιαφέρουσα.

Στις ίδιες γειτονιές, παλιές κατοικίες με περίτεχνα ξύλινα παράθυρα «συνδιαλέγονται» με υπερσύγχρονα εμπορικά κέντρα και οι γυάλινοι ουρανοξύστες συνδυάζονται με παράδοξο τρόπο με αποικιακά ισπανικά κτίσματα, κινεζικές επιρροές και τοπικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Στη διάρκεια της ημέρας, τα μουσεία και οι ιστορικοί χώροι αποκαλύπτουν τα πολλαπλά στρώματα της ιστορίας της Μανίλα, αλλά το βράδυ η ζωή περιστρέφεται γύρω από τα μπαρ και τα κλαμπ:μια νυχτερινή σκηνή που συνδυάζει ασιατικούς ρυθμούς και δυτικές επιρροές.

Eξω από την πόλη ξεδιπλώνεται το ηφαιστειακό τοπίο του νησιού Λουζόν με μια αλληλουχία εντυπωσιακών εικόνων, όπως τα χωριά των Ιφουγκάο με τις παραδοσιακές ξύλινες κατοικίες και τις αναβαθμίδες με ρυζοκαλλιέργειες 2.000 ετών, οι άριστα διατηρημένοι ισπανικοί δρόμοι του 16ου αιώνα στο Βιγκάν και τα «κρεμαστά φέρετρα» της Σαγκάδα, στα ορεινά της βόρειας πλευράς, που αποτελούν ένα από τα πιο ιδιαίτερα ταφικά έθιμα της Ασίας: την πρακτική αυτή εφαρμόζουν οι αυτόχθονες Ιγκορότ, οι οποίοι τοποθετούν τα φέρετρα σε απόκρημνους ασβεστολιθικούς βράχους, καθώς πιστεύουν ότι έτσι οι νεκροί βρίσκονται πιο κοντά στους προγόνους και προστατεύονται από τις πλημμύρες και τα ζώα.

Ενας από τους πρωταγωνιστές στο τοπίο του Λουζόν είναι και το φημισμένο ηφαίστειο Πινατούμπο που απέχει 55 μίλια από τη Μανίλα. Η έκρηξή του, επί 500 χρόνια σιωπηλού γίγαντα, το 1991 θεωρήθηκε από τις πιο καταστροφικές του 20ου αιώνα. Έπληξε σοβαρά τα χωριά που βρίσκονταν στις πλαγιές του και τα κατοικούσαν περίπου 30.000 άνθρωποι, αλλά επηρέασε και το παγκόσμιο κλίμα. Σήμερα είναι φημισμένος προορισμός για πεζοπορία και ο κρατήρας του Πινατούμπο, που παραμένει ενεργό ηφαίστειο, φιλοξενεί μια υπέροχη λίμνη.

Σεμπού: η «Βασίλισσα του Νότου»

Το Σεμπού βρίσκεται στο κέντρο της περιφέρειας Βισάγιας και λειτουργεί ως βασικός κόμβος που συνδέει το Λουζόν με το νότιο τμήμα των Φιλιππίνων. Η ομώνυμη πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τον πρώτο ισπανικό οικισμό που ιδρύθηκε το 1565, και διατηρεί μέχρι σήμερα ευδιάκριτα ίχνη αυτής της περιόδου. Όταν τη γνωρίσετε θα σας εκπλήξει με τον συνδυασμό της αποικιακής της αρχιτεκτονικής και της πλούσιας φύσης, με την ανερχόμενη πολιτιστική και γαστρονομική σκηνή και τα μοντέρνα μπαράκια που βρίσκονται σε ταράτσες με εκπληκτική θέα. Χαρακτηριστικό πιάτο που αξίζει να δοκιμάσετε είναι το lechon του Σεμπού που θεωρείται από τα καλύτερα στις Φιλιππίνες: πρόκειται για ολόκληρο χοιρινό που ψήνεται αργά στη σούβλα και παραμένει ζουμερό, αλλά έχει ιδιαίτερα τραγανή πέτσα. Μπορείτε επίσης να γευτείτε sutukil, που δεν είναι ένα συγκεκριμένο πιάτο αλλά ένας τρόπος παραγγελίας θαλασσινών: διαλέγετε το ψάρι ή τα θαλασσινά σας και τα απολαμβάνετε ψητά (sugba), σε σούπα, μαγειρευτά (tula), ή ωμά, σαν ceviche (kilaw).

Περιηγούμενοι στο παραλιακό μέτωπο θα δείτε το φρούριο του San Pedro που κτίστηκε το 1565 και υπήρξε μεταξύ άλλων οχυρό, φυλακή και ζωολογικός κήπος. Στην πλατεία Sugbo βρίσκεται ο Σταυρός του Μαγγελάνου, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της πόλης -σύμφωνα με την τοπική παράδοση, μάλιστα, στο εσωτερικό του διατηρούνται κομμάτια από τον αρχικό σταυρό που τοποθέτησε ο Μαγγελάνος το 1521, κατά την πρώτη προσπάθεια εκχριστιανισμού των κατοίκων. Σε μικρή απόσταση υψώνεται και η βασιλική Minore del Santo Niño, που είναι ο παλαιότερος καθολικός ναός της χώρας και ξεχωρίζει για το μπαρόκ ύφος της.

Στο υπόλοιπο νησί έχετε επίσης πολλά να ανακαλύψετε. Στους καταρράκτες Καουασάν θα κάνετε canyoning, θα κολυμπήσετε σε λίμνες με υπέροχα νερά και θα κάνετε πεζοπορία μέσα σε τροπικά τοπία με παραδεισένια πουλιά και μαϊμούδες που κρέμονται από τα κλαδιά των δέντρων. Στο Μοαλμποάλ θα εντοπίσετε τα τεράστια κοπάδια από σαρδέλες να κινούνται σε συγχρονισμό λίγα μέτρα από την ακτή, ενώ πιο ψηλά η κορυφή του Οσμένια προσφέρει θέα σε ένα αλλόκοτο τοπίο γεμάτο με δεκάδες μικρές, αιχμηρές ασβεστολιθικές κορυφές που μοιάζουν με βελόνες. Στη δυτική ακτογραμμή θα σας εκπλήξουν οι μικροί καταρράκτες, οι παραλίες και οι απομονωμένοι όρμοι που τη στολίζουν.

Το Μποχόλ με τους Σοκολατένιους Λόφους

Σε απόσταση έως δύο ωρών με φέρι από το Σεμπού, το Μποχόλ με τις μικρές νησίδες που το περιβάλλουν θα σας καταπλήξει με την ομορφιά, τη νησιωτική κουλτούρα και τις παραλίες του. Με τις παραδοσιακές βάρκες bangka μπορείτε να πάτε σε κοντινά νησιά όπως το Pamilacan και το Balicasag όπου θα κάνετε παρατήρηση δελφινιών αλλά και snorkelling. Το μικρό νησί Πανγκλάο στο νοτιοδυτικό άκρο του Μποχόλ είναι ενωμένο μαζί του με γέφυρες και συγκεντρώνει τις πιο γνωστές παραλίες της περιοχής. Πιο δημοφιλής και πολυσύχναστη είναι η Alona, με οργανωμένες υποδομές και καταδυτικά κέντρα, ενώ αν θέλετε ηρεμία θα επιλέξετε την Dumaluan με την κατάλευκη άμμο. Στο Πανγκλάο βρίσκεται και η οικολογική φάρμα Bohol Bee με εστιατόριο και ξενώνα, γνωστή για τη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων και την farm-to-table φιλοσοφία της. Οι ιδιοκτήτες καλλιεργούν βιολογικά προϊόντα, παράγουν μέλι και πουλούν υπέροχα σπιτικά παγωτά που φτιάχνονται με φρέσκα τοπικά υλικά και τροπικά φρούτα.

Μη φύγετε από το Μποχόλ αν δεν πάτε στην ενδοχώρα για να θαυμάσετε τους περίφημους Σοκολατένιους Λόφους από την περιοχή Carmen, όπου βρίσκεται το κύριο παρατηρητήριο, και από την κορυφή του Sagbayan. Οφείλουν το όνομά τους στην καφετιά απόχρωση που παίρνει στην ξηρή περίοδο η βλάστηση που τους περιβάλλει, ωστόσο αυτό που κάνει το τοπίο μαγικό δεν είναι μόνο το χρώμα, αλλά η κλίμακά του. Οι συμμετρικοί και στρογγυλεμένοι λόφοι απλώνονται σε μια έκταση πολλών χιλιομέτρων, δημιουργώντας μια εικόνα που θυμίζει πίνακα ζωγραφικής. Το φως του ήλιου νωρίς το πρωί, ή την ώρα του ηλιοβασιλέματος, αναδεικνύει ακόμη περισσότερο το ανάγλυφο των λόφων.

Οι ξεναγήσεις στους Σοκολατένιους Λόφους συνδυάζονται συχνά και με μια επίσκεψη στο Καταφύγιο Ταρσιέρων του Bilar – αν όμως θέλετε μια πιο αυθεντική εμπειρία, προτιμήστε αυτό στο Corella που είναι λιγότερο τουριστικό. Το απειλούμενο είδος Philippine tarsier (επιστημονική ονομασία Carlito syrichta) είναι ένα πολύ μικρό, εντομοφάγο πρωτεύον θηλαστικό, περίπου όσο η παλάμη μας (10–15 εκ.). Αποτελεί ένα από τα μικρότερα πρωτεύοντα στον κόσμο, ζει κυρίως στα δέντρα και είναι νυκτόβιο, προικισμένο με τεράστια μάτια, ώστε να έχει καλή όραση τη νύχτα, και εξαιρετική ακοή.

Τα σπάνια φυσικά θαύματα του Παλαουάν και του Κορόν

Το Παλαουάν θεωρείται το «τελευταίο οικολογικό σύνορο» των Φιλιππίνων. Το σμαραγδένιο αυτό αρχιπέλαγος λάμπει ανάμεσα στα τιρκουάζ νερά και το island hopping είναι ο ιδανικός τρόπος για να απολαύσετε τις εμπειρίες που προσφέρει: τον διάπλου ενός υπόγειου ποταμού, την κολύμβηση σε κρυμμένες λιμνοθάλασσες και τις καταδύσεις ανάμεσα σε ναυάγια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Η εξερεύνηση ξεκινά από το Πουέρτο Πρινσέσα, την πρωτεύουσα της επαρχίας και βασική πύλη εισόδου στο Παλαουάν. Χτισμένη περίπου στο μέσο του νησιού, η πόλη αποτελεί αφετηρία για εκδρομές με banca (παραδοσιακές ξύλινες βάρκες με πλευρικούς πλωτήρες) στον κοντινό κόλπο Χόντα, γνωστό για τα νησάκια του, τα καθαρά νερά και τον πλούσιο θαλάσσιο κόσμο. Στις Φιλιππίνες, ο φαλαινοκαρχαρίας –το μεγαλύτερο ψάρι στον κόσμο, που φτάνει σε μήκος έως και τα 10 μέτρα– είναι προστατευόμενο είδος από το 1998 και εμφανίζεται εποχικά σε ορισμένες περιοχές της χώρας, όπου τρέφεται με αντζούγιες, κριλ και μικρά ψάρια.

Οι θαλάσσιες εκδρομές περιλαμβάνουν συνήθως στάσεις σε τρία νησιά για κολύμπι, snorkelling και παρατήρηση της θαλάσσιας ζωής. Εκτός από φαλαινοκαρχαρίες, είναι πιθανό να συναντήσετε ρινοδέλφινα, θαλάσσιες χελώνες και τους ντουγκόνγκ (Dugong dugon – θηλαστικά συγγενικά με τους μανάτους). Στα καταγάλανα νερά γύρω από το νησί Starfish, ξεχωρίζουν οι κοραλλιογενείς σχηματισμοί τύπου staghorn που θυμίζουν κέρατα ελαφιών και οι πορτοκαλί θαλάσσιοι αστέρες. Από τον κόλπο Χόντα μπορείτε να κατευθυνθείτε βόρεια για να γνωρίσετε το Ugong Rock Adventures, ένα κοινοτικά οργανωμένο εγχείρημα βιώσιμου τουρισμού που διαχειρίζεται ο τοπικός συνεταιρισμός ιθαγενών. Κεντρικό σημείο του αποτελεί ένας ασβεστολιθικός βράχος διάτρητος από σπηλιές, που πήρε το όνομά του από τον χαρακτηριστικό υπόκωφο ήχο («ugong») που παράγεται όταν χτυπά κανείς τους σταλακτίτες του. Η επίσκεψη συνδυάζει σπηλαιολογική περιήγηση και ανάβαση στην κορυφή, με δραστηριότητες όπως zipline.

Στη συνέχεια ήρθε η στιγμή να γνωρίσετε ένα από τα σημαντικότερα φυσικά αξιοθέατα των Φιλιππίνων: το Εθνικό Πάρκο του Υπόγειου Ποταμού του Αγίου Παύλου, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και ένα από τα 7 Νέα Θαύματα της Φύσης. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους πλωτούς υπόγειους ποταμούς στον κόσμο και θα τον διαπλεύσετε με βάρκες (μετά από άδεια) για να θαυμάσετε τις εντυπωσιακές σπηλιές που μοιάζουν με καθεδρικούς ναούς. Συνεχίζοντας βόρεια θα φτάσετε στο Ελ Νίντο το πιο χαρακτηριστικό σημείο εκκίνησης για island hopping στο Παλαουάν. Το όνομα σημαίνει «φωλιά» και δόθηκε από τους Ισπανούς, καθώς στους ασβεστολιθικούς βράχους της περιοχής φωλιάζουν σαλάνγκανες, των οποίων τις φωλιές συνέλεγαν και εμπορεύονταν για την παραγωγή της γνωστής λιχουδιάς από φωλιές πουλιών.

Εδώ θα απολαύσετε ένα ονειρικό τοπίο, το αρχιπέλαγος του κόλπου Bacuit, που εντάσσεται στο προστατευόμενο σύμπλεγμα El Nido–Taytay, το μεγαλύτερο θαλάσσιο καταφύγιο των Φιλιππίνων. Περιλαμβάνει 45 νησιά με πυκνή τροπική βλάστηση και επιβλητικούς καρστικούς σχηματισμούς που αναδύονται μέσα από τα βαθιά γαλάζια νερά -ένα τοπίο που δεν θα ξεχάσετε ποτέ στη ζωή σας.

Στο νησί Miniloc σας περιμένει η Big Lagoon, όπου ένα στενό και ρηχό κανάλι οδηγεί σε μια εντυπωσιακή λιμνοθάλασσα, περιτριγυρισμένη από επιβλητικούς ασβεστολιθικούς βράχους. Θα απολαύσετε κολύμπι σε σμαραγδένια νερά, καθώς και snorkeling στα νησιά Σιμιζού και Seven Commandos. Η εμπειρία συνεχίζεται στο αρχιπέλαγος Καλαμιάν, όπου η πόλη Κορόν, στο νησί Μπουσουάνγκα, αποτελεί αφετηρία για οργανωμένες θαλάσσιες εκδρομές προς ασβεστολιθικά νησάκια, κοραλλιογενείς υφάλους και εντυπωσιακά ναυάγια, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται ιαπωνικά πλοία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που βυθίστηκαν τον Σεπτέμβριο του 1944. Για αρχάριους δύτες, ιδανική επιλογή αποτελεί το ναυάγιο του Okikawa Maru, ένα καλοδιατηρημένο δεξαμενόπλοιο που βρίσκεται σε σχετικά μικρά βάθη, από 10 έως 26 μέτρα, καλυμμένο από σκληρά και μαλακά κοράλλια και περιτριγυρισμένο από τροπικά ψάρια.

Το island hopping καταλήγει στο νησί Κορόν, όπου βρίσκονται οι πανέμορφες Δίδυμες Λιμνοθάλασσες. Περνώντας μέσα από το στενό φυσικό άνοιγμα που τις συνδέει όταν υπάρχει παλίρροια και κολυμπώντας στα γαλήνια νερά τους θα νιώσετε ότι βρίσκεστε στον παράδεισο! Ένα ακόμη κομμάτι παραδείσου διεκδικεί και η υπέροχη λιμνοθάλασσα Kayangan, με τα εξαιρετικά διαυγή νερά, ανάμεσα στους εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς που διακρίνονται τόσο πάνω όσο και κάτω από την επιφάνεια του νερού.

Διαβάστε ακόμα:

7.641 λόγοι να επισκεφτείτε τις Φιλιππίνες

Όλα όσα αξίζει να ζήσετε στην ομορφότερη πόλη της Αμερικής

Σεϋχέλλες: Οδοιπορικό σε έναν επίγειο παράδεισο –Oι εμπειρίες δίπλα στην απεραντοσύνη του ωκεανού