Πριν μπούμε στο δάσος, ο συνοδός μας, ο κ. Μανώλης, μανιταροσυλλέκτης, έβαλε έναν μόνο κανόνα: κανένα μανιτάρι δεν μπαίνει στο καλάθι αν δεν το δει πρώτα ο ίδιος. Η βροχή των προηγούμενων ημερών καθορίζει τι μπορεί να βρεις. Στα βουνά του Μετσόβου μπορεί να περπατάς ώρα και να βρεις ελάχιστα ή να σταθείς σε ένα σημείο που άλλος θα προσπερνούσε και να γεμίσεις το καλάθι.
Ξεκινήσαμε από το Μέτσοβο και κινηθήκαμε στα γύρω βουνά, περνώντας από όμορφα χωριά της περιοχής, με κατεύθυνση τη λίμνη Αώου και το Ανατολικό Ζαγόρι. Το αυτοκίνητο σταματούσε όπου ο συνοδός μας, έκρινε ότι άξιζε να ψάξουμε. Κατεβαίναμε, παίρναμε τα καλάθια και χωνόμασταν ανάμεσα στα δέντρα. Μαζί μας ήταν και δύο σκυλιά εκπαιδευμένα στην αναζήτηση τρούφας. Σταμάτησαν σε ένα σημείο, άρχισαν να σκάβουν και ο συνοδός πρόλαβε να τη βγάλει από το χώμα πριν από εκείνα.
Ψάχνοντας μέσα στα φύλλα
Στην αρχή δυσκολευόμασταν να διακρίνουμε τα μανιτάρια. Κοιτούσαμε κάτω, ανάμεσα σε φύλλα, κλαδιά και πέτρες. Όταν κάποιος μας έδειχνε ένα δίπλα στα πόδια μας, καταλαβαίναμε πόσο εύκολα το είχαμε προσπεράσει. Ψάχναμε κυρίως βασιλομανίταρα και κανθαρέλες. Κάθε φορά που κάποιος φώναζε ότι βρήκε κάτι, μαζευόμασταν γύρω του και περιμέναμε τον έλεγχο. Ο κ. Μανώλης, το έπιανε, το γύριζε, το κοιτούσε από κάτω. Αρκετά έμειναν εκεί που τα βρήκαμε, γιατί δεν ήταν για κατανάλωση. Η συλλογή προχωρούσε αργά. Σκύβαμε συνέχεια, γυρίζαμε λίγα μέτρα πίσω, ξανακοιτούσαμε ένα σημείο που είχαμε περάσει βιαστικά. Όσο περνούσε η ώρα, το μάτι συνήθιζε και ξεχωρίζαμε όλο και περισσότερα καπέλα μέσα στα φύλλα.
Ένα διάλειμμα στη λίμνη Αώου
Ανάμεσα στις στάσεις στο δάσος μεσολαβούσαν τα χωριά και, πιο ψηλά, η λίμνη Αώου. Σταματήσαμε και γύρω από τη λίμνη, με το δάσος και τα βουνά απέναντί μας. Ύστερα από τόση ώρα σκυμμένοι πάνω από τα φύλλα, μείναμε λίγο εκεί για τη θέα.
Στην κουζίνα με τον Γκίκα Ξενάκη
Στην επιστροφή μάς περίμενε ο Γκίκας Ξενάκης με την ομάδα του. Του αφήσαμε το καλάθι και καθίσαμε να δούμε τι θα έβγαζε από όσα είχαμε μαζέψει. Έβαλε στη φωτιά ένα μεγάλο τηγάνι. Πρώτα το βούτυρο και τα μανιτάρια, μετά τα υπόλοιπα υλικά και το ρύζι. Το ριζότο ήρθε στο τραπέζι χυλωμένο όσο έπρεπε με τριμμένη τρούφα. Το φάγαμε γρήγορα, μιλώντας ακόμη για τα σημεία όπου είχαμε σταματήσει και για όσα είχαμε βρει.
Πριν οργανώσετε μία εξόρμηση
Αν δεν έχετε την απαιτούμενη γνώση αναγνώρισης μανιταριών, πηγαίνετε με εξειδικευμένο συνοδό. Μια φωτογραφία, μια εφαρμογή στο κινητό ή η ομοιότητα με κάτι που έχετε ξαναδεί δεν αρκούν για να κρίνετε αν ένα μανιτάρι είναι βρώσιμο.
Πριν κλείσετε ημερομηνία, μιλήστε με όσους οργανώνουν την εξόρμηση και ρωτήστε για τις συνθήκες στο δάσος: αν έβρεξε και αν έχουν εμφανιστεί μανιτάρια. Θα χρειαστείτε παπούτσια για βρεγμένο έδαφος, αδιάβροχο και ένα καλάθι. Υπολογίστε χρόνο και για τα χωριά και τη λίμνη Αώου. Στη δική μας διαδρομή κάναμε αρκετές στάσεις για να τα δούμε, ανάμεσα στις ώρες που περάσαμε ψάχνοντας στο δάσος.
Διαβάστε ακόμα:
Η τέχνη του αυθεντικού χειροποίητου χαλιού στο Μέτσοβο
Λίμνη Πηγών Αώου: Υπέροχα νερά και επιβλητικά λιβάδια, στην «καρδιά» της Πίνδου
Long weekend στο Μέτσοβο – Οι καλύτερες διευθύνσεις για μια αναζωογονητική απόδραση
